Toomiā conſtatoīm rerū optandarū plenitudinem eſſe felicitatem q̄ nō eſt deaſꝫ donū dei et ideonullū deū colenſpū eſſe ab hoībus niſi qͥ poteſt eos faſcere felices. vn̄ ſi illa dea eſſet ſola cōlenda merito dice̓tur: iam ꝯſequētervideamꝰ. qͣ ca deus qͥ poteſt ⁊ illa bona dare que habere p̄n̄t etiā nō boniac ꝑ hoc etiā infelices: romanū imꝑiuta magnū tanꝙͣ duuturnū eſſe volūerit. Quia em hoc deoꝝ falſoꝝ illaqua colebant multitudo non fecit. etmulta iadiximꝰ: et ubi viſū fuit oportunū eſſe dicemuſ. Cauſa ergo magnitudinis imperij romani nec fortuita ē.nec fatalis ſcd̓m eoꝝ ſententia ſiueopinionē: qꝛ ea dicunt eſſe fortuita. q̄vel nullas cauſas habēt. vel nō ex aliquo racōnabili ordine veniētes: et eafatalia q̄ p̄ter dei⁊ hoīm volūtate cuiuſdā ordinis neceſſitate contingūt.Prorſus diuina ꝓuidētia regnā ꝯſtituūtur hūana. Que ſi ꝓpterea quiſꝙͣfato tribuit. quia ip̄am dei voluntatevel poteſtatē fati noīe appellat: ſentetiā teneat: linguaꝫ corrigat. Cur enīnō hoc pͥmū dicit ꝙ poſtea dicturuseſt. cū ab illo quiſꝙͣ queſierit quid dixerit fatu? Flā id hoīes qn̄ audiūt.vſitata loquēdi ꝯſuetudine nō intelligūt niſi vni poſicōis ſiderū. qualiseſt qn̄ quis naſcitur ſiue cōcipitur: ꝙaliqui alienāt a dei volūtate: aliqͥ exilla etiā hoc pendere cōfirmāt. Sedilli qͥ ſme dei volūtate decernere opinātur ſidera. quid agamus. vel quidbonoꝝ habeamus maloruue patiamur. ab auribꝰ oīm repellēdi ſūt. nonſolū eoꝝ qui vera religionē tenēt: ſꝫ qͥdeoꝝ qualiūcūqꝫ licꝫ falſoꝝ. volunteſſe cultores. Hec emī opinio quid aliber quitusgit aliud: niſi ut nullus oīno colaturaut rogetur deus? Cōtra quos modonobis diſputacō nō eſt inſtituta: ſedꝯtra hos qui ꝓ defenſione eoꝝ quosdeos putat. xp̄iane religioni adu̓ſantur. Illi vero qͥ poſicōeꝫ ſtellarū quodamodo decernētiū qualis quiſqꝫ ſit. etquid ei ꝓueniat boni. quiduē mali accidat. ex dei volūtate ſuſpēdūt. ſi eaſdem ſtellas putat habere hāc ptāteꝫtraditā ſibi a ſūma illius ptāte. ut volētes iſta decernat. magnaꝫ celo faciunt iniuria ī cuius velut clariſſimo ſenatu. ac ſplendiſſima curia opināturſcelera faciēda decerni: qualia ſi aliqͣterrena ciuitas decreuiſſꝫ. generi humano decernēte fuerat eutēda. Quale deinde iudiciū de hoīm factis deorelinquitur quibꝰ celeſtis neceſſitasadhibetur: cum dn̄s ille ſit ⁊ ſiderū ethoīm? Aut ſi nō dicūt ſtellas acceptaquidē ptāte a ſūmo deo arbitrio ſuoiſta decernere. ſꝫ in talibꝰ neceſſitatibꝰingerēdis illius oīno iuſſa cōplere:ita ne de ip̄o deo ſentiendū eſt. qd̓ indigniſſimū viſū ē de ſtellarū volūtate ſentire? Qd̓ ſi dicūtur ſtelle ſignificare potius iſta ꝙͣ face̓. ut quaſi locutio quedā ſit illa poſi cō p̄dicēs futurano agēs. nō enī mediocriter doctorūhoīm fuit iſta ſentētia: nō quidem itaſolēt loqui mathematici. ut verbigradicāt. mars ita poſitus homicidam ſignificat. ſꝫ hoīcidam nō facit: verūtn̄ut ꝯcedamus nō eos ut debēt loqui.et a philoſophis acciꝑe oportere ſermonis regulā ad ea ꝑnūcianda. q̄ infiderum poſicōne reperire ſe putant:quid ſit ꝙ nichil vnꝙͣ dicere potuericur in vitā geminoꝝ. in actōnibꝰ. ineuentis. in ꝓfeſſionibꝰ. artibꝰ. honoribus. ceteriſqꝫ rebus ad hūanā vitamꝑtinētibꝰ. atqꝫ ī ip̄a morte ſit plerūqꝫtanta diuerſitas. ut ſimiliores eis ſintquantū ad hec attinet multi extranei