magis mirū ſit. ꝙ aliquos ꝑemerūt.At vero ſilla viuo adhuc mario. ip̄mcapitoliū qd̓ a gallis tutuꝫ fuit: ad decernēdas cedes victor inſedit. Et cufuga marius lapſus eſſet ferocior cruentiorqꝫ redditurus: iſte in capitolioꝑſenatus etiā cōſultū. tā multos vitarebuſqꝫ pͥuauit. Marianis aūt partibus ſilla abſente quid ſanctū cui parceret fuit: qn̄ mūcio ciui ſenatori pontifici. ara ip̄am vbi erat ut auit fata romana. miſeris ambiēti āplexibꝰ nō pepcert? Sillana ve̓o tabula illa poſtrema. ut omittamus alias innumerabiles mortes: plures iugulauit ſenatores ꝙͣ gothi expoliare potuerūt. Quaigitur fronte quo corde. qͣ impudētia. qua inſipiētia vel potius amentia.illa dijs ſuis non imputāt: et hec nr̄oimpitāt xp̄o? ¶ Ca. xxx.Rudelia bella ciuilia om̄ibꝰ bellis hoſtilibꝰ auctoribꝰ etiā eorūfatentibꝰ amariorā quibꝰ illa reſpublica nec afflicta ſꝫ om̄iio ꝑdita iudicata eſt longe ante aduentu xp̄i exortaſūt: et ſcelerataꝝ ꝯcathenacōe cauſarū. a bello mariano atꝫ ſillano ad bella ſertorij et catilme quoꝝ a ſilla fuerat ille ꝓſcriptuſ. ille nutritus: inde adlepidi et catuli belluꝫ quorū alter geſta ſillana reſcinde̓ alter defende̓ cupiebat: inde ad popeij ⁊ ceſaris quorū pompeius ſectator ſille fuerat. eiuſqꝫ potentiā vel equauerat. vel iam etiāſuꝑauerat. ceſar aūt pompeij potentiānō ferebat: ſꝫ quia nō habebat. quā tn̄illo victo interfectoqꝫ trāſcēdit hincad aliū ceſarē qͥ poſt auguſtus appellatus eſt ꝑuenerūt: quo imperate natus ē xp̄uſ. Nā et ip̄e auguſtus cū multis geſſit bella ciuilia. et ī eis etiā multi clariſſimi viri ꝑierūt: inter quos etcicero diſertus ille artifex regēde reipublice occubuit. Pompeij quippe victore gaiū ceſare. qui victoriā ciuleꝫliber terciupclemēter exercuit. ſuiſqꝫ adu̓ſarijs vitā dignitateqꝫ donauit. tanꝙͣ regniappetitorē: quorūdā nobiliū ꝯiuracōſenatoꝝ velut ꝓ reipublice lib̓tate inip̄a curia trucidauit. Huiuſdeinde potentia multū moribus diſpar vicijſqꝫom̄ibꝰ inquinatus atqꝫ corruptus afffectae̓ videbat̉ antomus: cui vehemter ꝓ eadē illa velut patrie lib̓tate cicero reſiſtebat. Tūc emerſerāt mirabilis indolis adoleſcens ille alius ceſar illius gaij ceſaris filius adoptiuus: qͥ ut dixi poſtea ē appellatus auguſtuſ. Huic adoleſcēti ceſari. ut eiꝰpotētia cōtra antoniū nutriret̉ cicerofauebat: ſperas eu depulſa et oppreſſaantonij dn̄acōe inſtauraturū reipublice lib̓tate: uſqꝫ adeo cecus atqꝫ improuidus futuroꝝ. ut ille ip̄e iuueniſcuius dignitate ac poteſtatē fouebatet eūdē cicerone occidendū antomoquadā quaſi ꝯcordie pactōne ꝓmitterēt: et ip̄am libertate reipublice ꝓ qͣmultum ille clamauerat. ditioni ꝓprieſubuigaret. ¶ Ca. xxxi.Eos ſuos accuſent de tātis malis: qui xp̄o nr̄o ingrati ſunt detantis bonis. Certe qͣndo illa mala fiebāt. calebāt are numinū ſabeo thureſertiſqꝫ recentibꝰ halabāt: clarebāt ſacerdotia. fana reintebat. ſacrificabat̉.ludebatur. furebat̉ in tēplis: qn̄ paſſii tantus ciuiū ſanguis a ciuibꝰ nōmodo in ceteris locis. verū inter ip̄aqͦꝫ deoꝝ altaria fundebat̉. Nō elegittēplū quo ꝯfugeret tullius: qꝛ fruſtraelegerat mūcius. Hij vero qui multoindignius inſultāt tēporibꝰ xp̄ianisaut ad loca xp̄o dicatiſſima ꝯfuger̄t:aūt illic eos ut viueret etiā ip̄i barbari deduxerūt. Illud ſcio ⁊ hoc mecumqͥſquis ſme ſtudio partiū iudicat facilime agnoſcit: ut omittā cetera q̄ multa cōmemoraui. et alia multo plura q̄cōmemorae̓ longū putaui: ſi hūanu