Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

quia deſeruerat animos ciuiū. meruitin illa ede tanꝙͣ in carce̓ includi? Curenī ſi rebus geſtis cōgrue̓ voluerūt: ibi potius edē diſcordie fabricart?An ulla racō reddit̉. cur ꝯcordia deaſit et diſcordia dea non ſit. ut ſcd̓m labeōis diſtinctōꝫ bona ſit iſta: illa ve̓omala? Nec ip̄e aliud ſecutus videtur qd̓ adu̓tit romē: etiā febri ſicut ſaluti. templū cōſtitutu. Eo igitur.tmnocordie: veru etiā diſcordie ꝯſtituidebuit. Periculoſe itaqꝫ romam tammala dea irata viue̓ voluer̄t: nec troiam excidui recoluerunt. origmnē abeius offenſiōe ſūpſiſſe. ppͥa quippe qꝛinter deas fuerat muitata. triū dearū litē aurei mali ſuppoſicōe ꝯmētata ē. vn̄ rixa nummū: et venus victrixet raptahelena: et troīa deleta ē. Quapropter ſi forte indigͣta inter deosin vrbe nullū tēplū habe̓ meruit. ideo turbabat tātis tumultibꝰ ciuitate:qͣnto atrocius potuit irritari. in loco illius cedis hoc ē in loco ſui operiſadu̓ſarie ſue ꝯſtitutā edē vide̓t. Hecvana ridētibꝰ nob̓ illi docti ſapiēteſqꝫ ſtomachātur et tn̄ numinū bonoꝝmalorūqꝫ cultores de hac queſtioneꝯcordie diſcordieqꝫ exeūt: ſiuetermiſerint haꝝ deaꝝ cultu. eiſqꝫ febrē bellonāqꝫ p̄tulerint. quibꝰ antiqͣfana fecerūt: ſiue et iſtas coluerint.ſic eos diſcedente ꝯcordia. diſcordiaſeuiēs uſqꝫ ad ciuilia bella ꝑduxerit.Reclarū vero ſedi Ca. xxvi.cōnibꝰ obſtaculū. edē ꝯcordie.teſte cedis ſupplicijqꝫ gractoꝝ ꝯcionātibꝰ opponendā putarunt: qͣntū exhoc ꝓfecerint: indicant ſecuta peiora.Laborarūt enī deinceps ꝯcionatores: exēplū deuitae̓ graccoꝝ ſꝫ ſuꝑae̓ꝓpoſitu. Lūcius. ſaturninus tribunuſplebis. et gauis ceſar ẜuilius p̄tor. etmulto poſt marchus druſus. quoꝝoīm ſedicōnibꝰ cedes pͥmo tūc gra-liber terciusuiſſime deinde ſocialia bella exarſer̄t:quibꝰ italia vehemēter afflicta: et advaſtitatē mirabilē deſerconēqꝫ ꝑducta ē. Bellū deinde ẜuile ſucceſſit: etbella ciuilia. Que p̄lia cōmiſſa ſūt. qͥdſangnis fuſū: ut om̄s fere itale gētesquibꝰ romanū maxīe p̄pollebat imperii. tanꝙͣ ſeua barbaries domaretur.Ia ex pauciſſimis hoc eminus ſep̄tuagīta gladiatoribꝰ quēadmodūbellū ſeruile cōtractu ſit ad qͣntū numerū. et quā acrē feroceqꝫ ꝑuenerit.quos ille numerus imꝑatores ppl̓imani ſuꝑauerit: qͣs et quo ciuitatesregioneſqꝫ vaſtauei̓t: vix hiſtoriāconſcripſerunt ſatis explicare potuerunt. Neqꝫ id ſoluꝫ fuit ſeruile bellū:ſed macedoniā ꝓuinciā prius ſeruitiā depopulata iūt: et deinde ficiliaꝫorāqꝫ maritimā. Quāta etiā et quā horrenda ꝯmiſerīt pͥmo latrocinia. deinde valida bella pirataꝝ: quis magnitudinē rerū valeat eloqui vero marius Ca xxvij.ciuli ſangne cruetus. multis adu̓ſa ſibi partiū ꝑemptis. et victus vrbeꝓfugiſſꝫ: vix paululū reſpirate ciuitate ut ꝟbis tullianis vtar ſuꝑauit poſtea cuma mario. vero clariſſimis viris interfectis: lumīa ciuitatisextincta ſūt. vltus ē huius victoriecrudelitate poſtea ſilla: nec dici quidēopus ē. qͣnta diminucōe ciuiū. et qͣn̄tacalamitate reipublice. De hac em̄ vinidicta ꝑnicōſior fuit ſi ſcelera quepuniebatur impunita relinqͥrent̉: aitet lucanus. Exceſſit medicina moduꝫnimiūqꝫ ſecuta eſt. quā morbi duxeremanus piere nocētes. Sed ſolipoſſent ſuꝑeſſe nocētes: illo bello marino atqꝫ ſillano. exceptis hijs foriſin acie cecider̄t: in ip̄a qͦꝫ vrbe cadaueribus. vici. platee. fora theatra tēplaꝯpleta ſunt: ut difficile iudicaret̉ qn̄victores plus funerū ediderit. vtrū