ſed ſicut tunc regulus et ſagūtim excruciati horribiliter etiā penitus interire ¶ Ca. xxi.Orro inter ſcd̓m et poſtremumbellū carthaginēſe qn̄ ſaluſtiusoptimis moribꝰ ⁊ maxima cōcordiadixit egiſſe romanos multa enī p̄tereo ſuſcepti operis modū cogitans:eodē ip̄o ergo tēpore morū optimorū maximeqꝫ ꝯcordie ſcipio ille romēitalieqꝫ liberator. eiuſdēqꝫ belli puniciſecūdi tā horrēdi tā exicioſi. tā ꝑiculoſi p̄clarus mirabiliſqꝫ cōfector victorhānibalis. domitorqꝫ cartaginis cuius ab adoleſcentia vitā deſcribiturdijs dedita. tēpliſqꝫ nutrita. inimicorū accuſacōibꝰ ceſſit: carēſqꝫ pr̄ia quāſua virtute ſaluā ⁊ liberā reddidit. inopido liternenſi egit reliquā cōpleuitqꝫ vitā poſt inſignē ſuū triuphuꝫ.nullo illius vrbis captus deſidei̓o: itaut iuſſiſſe ꝑhibeatur. ne ſaltē mortuoin ingͣta pr̄īa funus fierēt. Seinde tūcpͥmū ꝑ gneū malliū ꝓcōſulē de gallogrecis triūphantē: aſiatica luxuria romā om̄ī hoſte peior irrepſit. Tūc enīprimū lecti erati ⁊ p̄cioſa ſtragula viſa ꝑhibētur. Tūc inducte in cōuiuiapſalterie ⁊ alia licentioſa neqͥciā. Sꝫnūc de hijs malis que intolerabiliterhomīes patiūtur: nō de hijs que libenter faciūt dicere inſtitui. Vnde illudmagis qd̓ de ſcipione ꝯmemoraui. ꝙcedes imimicis extra pr̄iaꝫ quā liberauit mortuus eſt. ad p̄ſentē ꝑtinet diſputacōne: quod ei romana numma aquorū tēplis auertit hāmbalē nō reddider̄t vicē q̄ ꝓpter iſtā tantumō colūtur felicitate. Sꝫ qꝛ ſaluſtius eo tēpeibi dixit mores optimos fuiſſe: ꝓpterea hoc de aſiana luxuria cōmemorādū putaui. ut intelligatur etiā illud aſaluſtio in cōpacōne alioꝝ tēpoꝝ dictū: quibꝰ teporibꝰ priores vtiqꝫ ī graiuſſimis diſcordijs mores fuerūt. Nāliber terciustūc id eſt inter ſcd̓m ⁊ poſtremū bellūcartagmēſe latā eſt etiā illa lex vocoma: ne qͥs heredē feminā faceret necvnicā filiā. Qua lege quid iniquius dici aut cogitari poſſit ignoro. Verūtamē toto illo interuallo duoꝝ bellorum punicoꝝ tolerabilior infelicitasfuit. Bellis tantūmō foris ꝯterebaturexercitus: ſꝫ victorijs ꝯſolabat̉. Domi aūt nulle ſicut alias diſcordie ſeuiebāt. Sꝫ vltimo bello punico vno mipetu alterius ſcipionis qͥ ob bocētiāip̄e africam ꝯgnomē accepit emulaimperij romani ab ſtirpe deleta ē. Acinde tantis maloꝝ aggeribꝰ opp̄ſſaromanā reſpublica: ut ꝓſperitate acſecuritate rerū. vnde miniū corruptismoribꝰ mala illa cogeſta ſūt. plus nōcuiſſe mōſtret̉ tā cito euerſa: ꝙ peiuſnocuerat tam diu aduerſa cartago.Hoc toto tempore uſqꝫ ad ceſare auguſtū. qui videt̉ nō adhuc vel ip̄orūopinionē glorioſam ſꝫ ꝯtencōſam etexicōſam. et planeiam eneruē ac languidā libertatē om̄imodo extorſiſſeromanis ⁊ ad regale arbitriū cūctareuocaſſe. et quaſi morbida vetuſtatecōlapſam. veluti inſtauraſſe ac renouaſſe republicā: toto ergo iſto tēporeomitto ex alijs atꝫ alijs etiā atqꝫ etiābellicas clades: et numātinū fedus horrenda ignomīa maculoſū. volauērant em̄ pulli de cauea ⁊ mancino ꝯſuli ut auit auguriū malū fecerat: quaſiꝑ tot annos quibꝰ illa exigua ciuitaſromanū circūſeſſa exercitu adflixea̓t.ip̄iqꝫ romane reipublice terrori eſſeiam ceperāt. Alij cōtra eā malo augurio oceſſerūt. Sꝫ hec inquā omitto.Samius illud ¶ Ca. xxij.nequaꝙͣ tacuerii ꝙ mitridates rex aſie vbiqꝫ ī aſia peregrinātesciues romanos. atꝫ innumerabili cōpia luis negocijs intentos. vno dieoccidi iuſſit: et factum eſt. Quam illa