familiariſſimo nō peꝑcit: vbi ei velutivitā ꝑpetuā diligētiſſima ſubſtitucōelignorū. nō tam bonorate ꝙ damnate virgines donare ꝯſueuerat. Cumvero illic ignis nō tantū viuebat: ſedetiā ſeuiebat. Cuius impētu exterritevirgines ſacra illa fatalia q̄ iam tresin quibꝰ fuerat p̄ſſerat ciuitates cū abillo incedio liberare nō poſſent mētellus potifex ſue quodāmō ſalutis oblitus irruēs ea ſemiuſtulatus abripuit. neqꝫ em vel ip̄migniſ agnouit. Autvero erat ibi nume quod nō etiā ſi fuiſſet fugiſſet: Homo igitur potius ſacris veſte: ꝙͣ illa hom̄i ꝓdeſſe potuer̄t.Si aūt a ſemetip̄is ignē nō repellebāt: ciuitate cuius ſaluteꝫ tueri putabatur. quid ꝯtra illas aquas flāmaſqꝫ poterat adiuuare ſicut etiā res ip̄anichil ea prorſus potuiſſe patefecit?Hec iſtis nequaꝙͣ obiceretur a nob̓ſi illa ſacradiceret non tuendis hijsbonis tēporalibꝰ inſtituta ſꝫ ſignificādis eternis: et ideo cū ea quē corꝑalia viſibiliaqꝫ eſſent ꝑire contingeretnichil hijs rebꝰ minui ꝓpter quas fuerāt inſtituta ⁊ poſſe ad eoſdem vſusdenuo reꝑari: nūc vero cecitate miſerabili. eis ſacris que ꝑire poſſent fieripotuiſſe exiſtimat ut ſalus terrenā ettꝑalis felicitaſciuitatis ꝑire nō poſſꝫ.Proinde cū illis etiā manētibꝰ ſacrisvel ſalutis ꝯtrico vel infelicitas irruiſſe monſtrat̉: mutae̓ ſentētiā quā defendere nequeūt erubeſcūt. ¶ Ca. xix.longu eſt comemorare cladesEcūdo aūt punico bello minisduoꝝ ppl̓oꝝ. tam longe ſecū lateqꝫpugnatiū: ita ut hijs quoqꝫ fatentibus qui nō tam narrarebella romana ꝙͣ romanū imperiū laudare inſtituerūt. ſimilior victū fuerit ille qui vicit. Hanibale quippe ab hiſpania ſuꝫgente ⁊ pireneis motibꝰ ſuꝑatis gallia trāſcurſa. alpibuſqꝫ diruptis tā lō-liber tecciꝰgo circuitu auctis viribꝰ. cuncta vaſtādo. aut ſubigendo torretis modoitalie faucibꝰ irruente ꝙ cruenta p̄lia geſta ſūt: quoties romam ſuꝑati:ꝙ multa ad hoſtem opida defecerūt:ꝙͣ multa capta ⁊ oppreſſa: ꝙ dire pugne et totiens hāmbali romana clade glorioſe. De cānenſi aūt mirabiliterborrendo malo quid dicā: vbi hāmbal cū eſſet crudeliſſimus. tn̄ tāta mimicoꝝ atrociſſimoꝝ cede ſaciatus.parciuiſſiſſe ꝑhibetur? Vn tres modios anuloꝝ aureoꝝ carthaginemmiſit: quo intelligeret tantā dignitatē in illo p̄lio cecidiſſe romanā. ut facilius eam caperet menſura ꝙ numerus: atꝫ hinc ſtrāgēs turbe cetere. tato vtiqꝫ numeroſioris qͣnto infirmoris q̄ ſme anulis iacebat coniciēda potius ꝙ nūciāda putaret̉. Oeniqꝫ tātamilitu inopīa ſecuta ē: ut romam reoſfacinorū ꝓpoſita impunitate colligeret ẜuiciā lib̓tate donaret: atqꝫ ex illiſpudēdus nō tā ſuppleret̉ ꝙ inſtitue̓.tur exercitus. Seruis itaqꝫ imo nefaciamus iniuria iam libertiſ: ꝓ romana republica pugnaturis arma defuerūt. Oetracta ſunt tēplis: tanꝙͣ romam dijs ſuis dicerēt. Ponite q̄ tamdiu inaniter habuiſtis: ne forte aliqͥdvtile facere poſſint inde nr̄a mācipiā:vnde nr̄a numma nichil facere potuiſtis. Tunc etiā ſtipendijs ſufficiēdiscū defeciſſet erarium vſus publicos.opes venere priuate. adeo vnoqͦꝫ idquod habuit conferente: ut preterſingulos ānulos aureos ſingulaſqꝫbullas miſerabilia digtatis inſignianichil ſibi auri ſenatus ip̄e: quāto magis ceteri ordines tribuſqꝫ relinquērent. Quis ferret iſtos ſi noſtris teporibꝰ ad hanc inopīa cōgeretur: cūeos mō vix feramus qn̄ ꝓ ſuperfluavoluptate plura donātur hiſtrionibꝰꝙ tunc legionibus ꝓ extrema ſalute
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten