romana reſpublica: tūc iam diminutopaululū mētu. nō qꝛ bella cōquieuerātſꝫ quia nō tamgͣui pondere vrgebāt.Fimito ſcilicet tēpore. quo equo ⁊ modeſto iure agitatū eſt: ſecuta ſūt q idēſaluſtius breuiter explicat. Oein ſeruuli imperio pr̄es plebe exerce̓: de vitaatqꝫ tergo. regio more ꝯſulere: agropellere: et ceteris exꝑtibus ſoli imperio agere. Quibꝰ ſeuicijs ⁊ maxīe fenore oppreſſa plebs cū aſſidius bellistributū ⁊ militiā ſimul toleraret: armata montē ſacrū atqꝫ auentinū inſeditDūqꝫ tribunos plebis et alia iura ſibi parauit: diſcordiaꝝ et certaminisvtriniqꝫ finis fuit ſecundū bellū pumcu. ¶ Ca. xvij.vid itaqꝫ ego tātas moras velcribēs patiar: vel lecturus efferam? Qua miſera fuerit illa reſpublicatam longa etate ꝑ tot ānos. uſqꝫ adſcd̓m bellū punicubellis forinſecus inquetare nō deſiſtētibꝰ. et intus diſcordijs ſedicōibꝰ ciuilibꝰ: a ſaluſtio breuiter intimatū eſt. Proinde victorieille non ſolida beatoꝝ gaudia fuerūt. ſed inamia ſolaciā miſerorū: et adalia atqꝫ alia terribilia mala ſubeuda illecebroſa incitamēta mīme quietorū. Nec nobis quia hec dicimuſ. boin romani prudēteſqꝫ ſuccēſeāt. quāꝙ de hac re nec petedi ſint nec monedi. qn̄ eos mimie ſuccenſuros eſſe certiſſimū eſt. Neqꝫ enī grauius vel grauiorā dicimus auctoribꝰ eoꝝ et ſtiloet ocio multū impares: quibꝰ tn edilcedis ⁊ ip̄i elaborauerūt. et filios ſuos elaborare ꝯpellūt. Qui aūt ſuccenſent: qn̄ me ferrent ſi ego dicere ꝙ ſaluſtius ait? Plurmie turbe ſediconeset ad poſtremū bella ciuilia orta ſunt:dū pauci potētes quoꝝ in gram pleriqꝫ conceſſerat ſub honeſto patruūaut plebis noīe dn̄acōes affectabātboniqꝫ ⁊ mali ciues appellati. nō obmerita in rempublicā om̄ibꝰ paritercorruptis: ſed vti quiſqꝫ locupletiſſimus ⁊ iniuria validior qꝛ p̄ſentia defendebat. ꝓ bono ducebatur. Porroſi illi ſcriptores hiſtorie ad honeſtamlibertate ꝑtine̓ arbitrati ſūt mala ciuitatis ꝓprie nō tace̓. quā multis locismagno p̄conio laudare ꝯpulſi ſunt.cū aliā veriorē qua ciues eterni legēdi ſunt nō haberet: quid nos facerecōuenit. quoꝝ ſpes quāto in deo melior ⁊ certior. tanto maior debet eſſe libertas cū mala p̄ſentia xp̄o nr̄o imputant: ut infirmiores miꝑitioreſqꝫ mentes alienent̉ ab ea ciuitate ī qua ſolaiugiter feliciterqꝫ viuendū e Nec indeos eoꝝ horribiliora nos dicimusꝙ eorū īdentidē auctores quos legut ⁊p̄dicat: qͥn̄quidē ⁊ ex ip̄is q̄ diceremus accepinius. et nullo modo dice̓ vel talia vel cūcta ſufficimus. Vbierat ergo illi dij qui ꝓpter exiguā fallaceqꝫ mūdi huius felicitate colendiexiſtimatur: cū romam quibꝰ ſe cōlēdos mendaciſſima aſtutia vedicabāt.tantis calamitatibꝰ vexarentur? vbierat qn̄ valerius ꝯſul ab exulibꝰ ⁊ ẜuis incenſū capitoliū cū defenſaret occiſus eſt? Faciliuſqꝫ ip̄e ꝓdeſſe potuitedi iouis. ꝙ illi turba tot nummuꝫ. cūſuo maximo atqꝫ optimo rege cuiustempluꝫ liberauerat ſubuenire. Vbierant: qn̄ denſiſſimis fatigata ciuitasſedicōnū malis: cū legatos athenasmiſſos. ad leges mutuādas paululūqͥeta opperiret̉. gͣui fame peſtilētiaqꝫvaſtata eſt? vbi erat. qn̄ rurſus populus cū famē laboraret p̄fectu ānone pͥmū creauit atꝫ illa fame inualeſcēte. ſpurius emilius qͥ eſurienti multitudini frumenta largitus eſt regniaffectati crimē incurrit: et eiuſdē p̄fecti inſtantia ꝑ dictatorē luciū quintūetate decrepitu. a quito ſeruilio magiſtro equitū cū maxīo ⁊ ꝑiculoſiſſimo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten