Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

romana reſpublica: tūc iam diminutopaululū mētu. qꝛ bella cōquieuerātſꝫ quia tamgͣui pondere vrgebāt.Fimito ſcilicet tēpore. quo equo modeſto iure agitatū eſt: ſecuta ſūt q idēſaluſtius breuiter explicat. Oein ſeruuli imperio pr̄es plebe exerce̓: de vitaatqꝫ tergo. regio more ꝯſulere: agropellere: et ceteris exꝑtibus ſoli imperio agere. Quibꝰ ſeuicijs maxīe fenore oppreſſa plebs aſſidius bellistributū militiā ſimul toleraret: armata montē ſacrū atqꝫ auentinū inſeditDūqꝫ tribunos plebis et alia iura ſibi parauit: diſcordiaꝝ et certaminisvtriniqꝫ finis fuit ſecundū bellū pumcu. Ca. xvij.vid itaqꝫ ego tātas moras velcribēs patiar: vel lecturus efferam? Qua miſera fuerit illa reſpublicatam longa etate tot ānos. uſqꝫ adſcd̓m bellū punicubellis forinſecus inquetare deſiſtētibꝰ. et intus diſcordijs ſedicōibꝰ ciuilibꝰ: a ſaluſtio breuiter intimatū eſt. Proinde victorieille non ſolida beatoꝝ gaudia fuerūt. ſed inamia ſolaciā miſerorū: et adalia atqꝫ alia terribilia mala ſubeuda illecebroſa incitamēta mīme quietorū. Nec nobis quia hec dicimuſ. boin romani prudēteſqꝫ ſuccēſeāt. quā de hac re nec petedi ſint nec monedi. qn̄ eos mimie ſuccenſuros eſſe certiſſimū eſt. Neqꝫ enī grauius vel grauiorā dicimus auctoribꝰ eoꝝ et ſtiloet ocio multū impares: quibꝰ tn edilcedis ip̄i elaborauerūt. et filios ſuos elaborare ꝯpellūt. Qui aūt ſuccenſent: qn̄ me ferrent ſi ego dicere ſaluſtius ait? Plurmie turbe ſediconeset ad poſtremū bella ciuilia orta ſunt: pauci potētes quoꝝ in gram pleriqꝫ conceſſerat ſub honeſto patruūaut plebis noīe dn̄acōes affectabātboniqꝫ mali ciues appellati. obmerita in rempublicā om̄ibꝰ paritercorruptis: ſed vti quiſqꝫ locupletiſſimus iniuria validior qꝛ p̄ſentia defendebat. bono ducebatur. Porroſi illi ſcriptores hiſtorie ad honeſtamlibertate ꝑtine̓ arbitrati ſūt mala ciuitatis ꝓprie tace̓. quā multis locismagno p̄conio laudare ꝯpulſi ſunt. aliā veriorē qua ciues eterni legēdi ſunt haberet: quid nos facerecōuenit. quoꝝ ſpes quāto in deo melior certior. tanto maior debet eſſe libertas mala p̄ſentia xp̄o nr̄o imputant: ut infirmiores miꝑitioreſqꝫ mentes alienent̉ ab ea ciuitate ī qua ſolaiugiter feliciterqꝫ viuendū e Nec indeos eoꝝ horribiliora nos dicimus eorū īdentidē auctores quos legut ⁊p̄dicat: qͥn̄quidē ex ip̄is diceremus accepinius. et nullo modo dice̓ vel talia vel cūcta ſufficimus. Vbierat ergo illi dij qui ꝓpter exiguā fallaceqꝫ mūdi huius felicitate colendiexiſtimatur: romam quibꝰ ſe cōlēdos mendaciſſima aſtutia vedicabāt.tantis calamitatibꝰ vexarentur? vbierat qn̄ valerius ꝯſul ab exulibꝰuis incenſū capitoliū defenſaret occiſus eſt? Faciliuſqꝫ ip̄e ꝓdeſſe potuitedi iouis. illi turba tot nummuꝫ.ſuo maximo atqꝫ optimo rege cuiustempluꝫ liberauerat ſubuenire. Vbierant: qn̄ denſiſſimis fatigata ciuitasſedicōnū malis: legatos athenasmiſſos. ad leges mutuādas paululūqͥeta opperiret̉. gͣui fame peſtilētiaqꝫvaſtata eſt? vbi erat. qn̄ rurſus populus famē laboraret p̄fectu ānone pͥmū creauit atꝫ illa fame inualeſcēte. ſpurius emilius eſurienti multitudini frumenta largitus eſt regniaffectati crimē incurrit: et eiuſdē p̄fecti inſtantia dictatorē luciū quintūetate decrepitu. a quito ſeruilio magiſtro equitū maxīo ꝑiculoſiſſimo