Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

quidē paucioribꝰ vixit. Sꝫ quantomaior facta eſt. ſic nauis nautas tanto plures adhibendos putauit: credo deſperas pauciores illos ſub quibꝰin cōꝑacōne peioris vite melius vixerat: ſufficere ad opitulandū granditati ſue. Primo emī ſub ip̄is regibꝰexcepto numā pompilio de quo iamſupra locutus ſu. quantū malū diſcordioſi certaminis fuit: qd̓ fratre rōmuli cōegit occidi? Ca. xiij.vomodo nec iuno cum ioueuo iam fouebat romanos re dn̄os genteqꝫ togatā. nec venusip̄a eneādas ſuos potuit adiuuāe̓. utbono et equo more ꝯuigia mereretur:cladeſqꝫ tanta irruit huius inopīe. utea dolo raperent moxqꝫ cōpellereturpugnare ſoceris: et miſere feminenondū ex iniuria maritis cōciliateparentū ſanguine dotarent̉. At enīvicerūt in hac ꝯflictacōe romani vicinos ſuos: quātis ꝙͣ multis vtrinqꝫ vulneribꝰ ac funeribꝰ. ꝓpinquo et confiniūiſte victorie ꝯſtitert.Propter vnū ceſare ſocerū vnū generū eius pompeuiia mortua ceſarisfilia vxore pompei: quanto et iuſtodoloris inſtinctu lucanus exclamat.Bella emathios pluſꝙͣ ciuilia capoſiuſqꝫ datū ſceleri camiius. Viceruntergo romam ut ſtrage ſoceroꝝ manibꝰ cruētis ab eoꝝ filiabꝰ amplexus miſerabiles extorquerent: nec illeauderent flere pr̄es occiſos ne offenderent victores maritos: que adhucillis pugnātibꝰ. quibꝰ faceret votaneſciebat. Talibꝰ nupcijs ppl̓mmanū venus ſꝫ bellona dotauit. Autfortaſſis allecto illa inferna furia iameis fauente iunone plus in illos habuit licentie: ꝙͣ eius p̄cibꝰ contraeneā fuerat excitata. Andromachefelicius captiuata eſt illa conuigiaromana nupſerūt: licet ẜuiles: tn̄ poſtliber terciuseius amplexus. nullū troianorū pirrhus occidit. Romam aūt ſoceroſ interficiebat in plijs: quoꝝ filias amplexabātur in thalamis. Illa victoriſubdita: dolere tantū ſuoꝝ mortē potuit timere. Ille ſociāte bellantibꝰ.parentū ſuoꝝ mortes cedētibꝰ viris timebat: redeūtibꝰ dolebat: nec timorē habētes liberū nec dolorē. Namꝓpter interitu ciuiuꝫ. ꝓpinquoꝝ. fratrū. parentū. aūt pie cruciabātur: autcrudeliter letabatur victorijs maritorū. Hūc accedebat: ut ſūt alterna bellorū aliqͥ parentū ferro amiſer̄tviros: alique vtrorūqꝫ ferro paretes viros. Neqꝫ enī et apud romanos parua fuerūt illa diſcriiīa. Siquidē ad obſidione qͦꝫ ꝑuentū ē ciuitatis: clauſiſqꝫ portis ſe tuebatur: quibus dolo aꝑtis. admiſſiſqꝫ hoſtibus.intra menia in ip̄o foro ſcelerata inmis atrox inter generos ſoceroſqꝫpugnaꝯmiſſa eſt. Et raptores illi etiāſuꝑabātur: et crebro fugientes interdomos ſuas grauius fedabāt priſtinas. quauis ip̄as pudēdas lugendaſqꝫ victorias. Hic tn̄ romulus deſuoꝝ iam ꝟtute deſperas iouē rogauit ut ſtaret: atqꝫ ille hac occaſiōemen ſtatoris inuenit. Nec finis eſſettanti maliniſi rapte ille laceratis crinibꝰ emicarent: et ꝓuolute parentibꝰiram eoꝝ iuſtiſſimā armis victricibꝰ: ſed ſupplici pietate ſedarēt. einde titu taciū regem ſabmoꝝ. ſociuꝫregni rōmulus ferre ꝯpulſus ē: germam cōſortis impatiēs. Sꝫ qn̄ et iſtūdiu toleraret: qui fratrem geminūqꝫ p̄tulit? Vn̄ ip̄o interfectō: ut maior deus eſſet regnum ſolus obtinuit.Que ſūt iſta iura nuptiaꝝ irritamē belloꝝ. federa germanitatis. affinitatis. ſocietatis. diuinitatiſ: poſtre ſb̓ tot dijs tutoribꝰ vitā ciuitatiſvides quanta hinc dici et multa