eccleſias caſta celebritate. honeſtavtriuſqꝫ ſexus diſcrecōe. vbi audiāt.ꝙ bene hic adtēpus viuere debeant.ut poſt hac vitā beate ſemꝑqꝫ viuere mereatur: vbi ſancta ſcriptura iuſticieqꝫ doctrina de ſuꝑiore loco in cōſpectu oīm ꝑſonāte: et qui faciūt audiant ad pͥmiū: et qui nō faciūt audiātad iudiciū. Quo et ſi veniūt quidā taliū p̄ceptorū irriſores. omīs eoꝝ petulātia aut repentina mutacōne deponitur: aut timore vel pudore ꝯprimit̉.Nichil emī eis turpe ac flagicōſuꝫ ſpectandū imitandūqꝫ ꝓpōnitur vbi veridei aut p̄cepta mſnūatur. aut miracula narrātur: aut dona laudātur. a beneficia poſtulātur. ¶ Ca. xxixEc potius cōcupiſce: o indoles¶ Promana laudabilis o ꝓgemesreguloꝝ. ſceuolarū. ſcipionū. fabricioꝝ. hec potius ꝯcupiſce. Hec ab illa turpiſſima vanitate ⁊ fallaciſſimademonum malignitate diſcerne. Siquid ī te laudabile naturaliter eminet. nō niſi vera pietate purgat̉ atqꝫꝑficitur: impietate autem diſperdituiet punitur. Nunc iam elige quid ſeqͣris: ut nō inte ſed in deo vero lme ulloerrore lauderis. Tunc enītibi gloriapopularis affuit: ſed occulto iudicōd̓ine ꝓuidētie vera religio quā eligeres defuit. Exꝑgiſcere dies eſt ſic exprecta es in quibuſdā. de quoꝝ virtute ꝑ̄fecta ⁊ fide vera. etiā paſſionibꝰgloriamur: qui uſqꝫ quaqꝫ aduerſuspoteſtates inimiciſſimas cōfligētes.eaſqꝫ fortiter moriēdo vnicētes ſangͣuine nobis hac priam peperere ſuo.Ad quā patriate inuitamus ⁊ exortamur ut eius adiciaris numero ciuiū: cuius quodāmō aſilū eſt veraremiſſio peccatoꝝ. Nō audias degeneres tuos xp̄o xp̄ianiſue detrahentes.et accuſantes velut tempora mala: cūquerat tēpora quibꝰ nō ſit quieta vi-liber ſidūeta ſꝫ potius ſecura nequicia. Hec tibinūꝙͣ nec ꝓterrena patria placuer̄t.Nūc iam celeſtē arripe ꝓ qua minimūlaborabis: et ī ea veraciter ſemꝑqꝫ regnabiſ. Illic emī tibi nō veſtalis focuſnō lapis capitolinus: ſꝫ deus vnus etverus. Nec metas rerū nec tēpora point̓: imperiū ſme fine dabit. Noli deosfalſos fallaceſqꝫ require: abice potiꝰatqꝫ contēne in vera emicas libertatē.Non ſūt dij: maligni ſūt ſpūs: quibꝰeterna tua felicitas pena ē. Non tauinō troianis a quibꝰ carnale origineꝫducis arces videtur inuidiſſe romanaſ: quā iſti demōēs quos adhuc deos putas. omī generi hoīm ſedes inuidēt ſempiternas. Et tū ip̄a nō ꝑ arua ex parte de talibꝰ ſpiritibꝰ iudicaſti. qn̄ ludis eos placaſti: et per quoshomīes eoſdē ludos feciſti. infameseſſe voluiſti. Patere aſſeri libertateꝫtuā aduerſos immūdos ſpūs: qͥ tuisceruicibꝰ impoſuerāt. ſacrandā ſibi etcelebrandā ignomīam ſuā. Auctoreſcriinū diuinoꝝ remouiſti ab honoribꝰ tuil: ſupplica deo vero ut a te remoueat illos deos qͥ delectātur crimībꝰſuiſ. ſeu vei̓s qd̓ ignomīoſiſſimū ē: ſeufalſis qd̓ malicōſiſſmmū ē. Bene ꝙ tuaſponte hiſtrionibus et ſcencis ſocietate ciuitatis patere noluiſti: euigilaplenus: nullomō hijs artibꝰ placaturdiuina maieſtas. quibꝰ hūana dignitas inqͥnatur. Quo igitur pacto deoˢqui talibꝰ delectatur obſequijs. haberi putas in numero ſanctoꝝ celeſtiūpoteſtatū: cū hoīes ꝑ quos eadē agūtur obſequia nō putaſti habēdos innumero qualuicūqꝫ ciuiū romanorūIncōꝑabiliter ſuꝑna e ciuitas clarior. vbi victoria veritas. vbi dignitasſanctitas: vbi pax felicitas: vbi vitaeternitaſ. Multominus habꝫ ī ſua ſocietate tales deos: ſi tu ī tua tales homies habere erubuiſti. Proinde ſi ad