Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

liber ſidūsſpiritus etiā ludos vnde multa iamdixi ſcenicos ſibi dicari ſacrariqꝫ iuſſerūt: vbi tanta deoꝝ flagicia theatricis canticis atqꝫ fabulaꝝ actōnibuſcelebrata ſunt. ut quiſquis eos taliafeciſſe crederet. et quiſquis crede̓t.ſꝫtamē illos libentiſſime ſibi talia exhiberi cernerēt: ſecurus imitaret̉. Nequis itaqꝫ exiſtimaret in deos ꝯuiciapotius eis dignū aliquid ſcpͥtitaſſe. vbicunqꝫ illos inter ſe pugnaſſepoete ꝯmemorarūt. ip̄i ad decipiēdoˢhoīes poetaꝝ carmīa firmauer̄t: pugnas videlicet ſuas ſolū ſcemcos ī theatro: veru etiā ſeip̄os in capo hūanis oculis exhibētes. Hec dicere cōpulſi ſumus qm̄ peſſimis moribꝰ ciuiū romanā rempublica antea p̄dita fuiſſe. nullāqꝫ remāſiſſe anaduentudni noſtri iheſu xp̄i: auctōe̓seoꝝ dicere ſcribere mīme dubitarūt. Quā p̄dicōne dijs ſuis no mmputāt. qui mala trāſitoria quibꝰ mali ſiue inuoluatur ſiue euadāt pereunt etin quibꝰ boni ſiue viuāt ſiue moriaturperire non poſſunt. xp̄o nr̄o imputāt:cu xp̄us noſter tāta frequētet moribus optimis p̄cepta. contra p̄ditosmores: dij vero ip̄oꝝ nullis talibꝰceptis egernnt aliquid ſuo cultorēpopulo illa republica ne ꝑiret: imoeoſdē mores velut ſuis exēplis auctoritate noxiā corrupendo egerint potius ut ꝑiret. Quam ideo tūc piſſequiſꝙͣ ut arbitror iam dicere audebitquia diſceſſere omēs aditis ariſqꝫ relictis dij. velut amici ꝟtutibꝰ vicijſhoīm offenderetur: qꝛ tot ſignis extoꝝ auguriorū vaticimorū quibꝰ ſetanꝙͣ p̄ſcios futurorū aduuitoreſqꝫlioꝝ iactare ꝯmēdae̓ geſtiebātuicutur fuiſſe pn̄tes. Qui ſi vere abſceſſiſſent: mitius romani in bella ciuiliaſuis cupiditatibꝰ ꝙͣ illoꝝ inſtigacōnibus exarſiſſent. Ca. xxvi.vecum ita ſint: palā aꝑteqꝫirpitudīes crudelitatibꝰ mixteminiū opprobria et crimina. ſiue dita ſiue ꝯficta ip̄is expoſcentibꝰ et niſifierent iraſcentibꝰ iam certis et ſtatutis ſolēnitatibꝰ ꝯſecrata illis dicata claruerūt atqꝫ ad oīm oculos utmitanda ꝓponerētur ſpectāda ꝓceſſerūt: quid eſt qd̓ ijdem ip̄i demonesqui ſe huiuſcemōi voluptatibꝰ immūdos eſſe ſpūs ꝯfitentur. qui ſuis flagicijs facinoribꝰ ſiue indicatis. ſiue ſimulatis. eorūqꝫ ſibi celebracōe petitaab impudētibꝰ extorta. a pudētibusauctores ſe vite ſceleſte imimūdeqꝫteſtantur. ꝑhibent̉ tn̄ in abditis ſuisſecretiſqꝫ penetrabilibꝰ. dare quedaꝫbona p̄cepta de moribꝰ quibuſdā velut electis ſacratis ſuis? Qd̓ ſi ita eſt.hoc ip̄o callidior adu̓tenda eſt etuicēda malicia ſpirituū noxioꝝ.ta enī vis eſt ꝓbitatis caſtitatis: utom̄is vel pene omīs eius laude moueatur hūana naturā: nec uſqꝫ adeo ſitturpitudīe vicōſa ut totū amittat ſenſū honeſtatis. Proinde malignitasdemonū niſi alicubi ſe quēadmodumſcriptu in nr̄is literis nouimus tranſfiguret in angelos lucis: impſet negociū decepcōis. Foris itaqꝫ ppl̓is celeberrimo ſtrepitu impietas impuracircūſonat: et intus paucis caſtitas ſimulata vix ſonat. Prebentur ꝓpatulapudēdis. et ſecreta laudādis: decuslatet: et dedecus patet. Qd̓ malū gerit̉ om̄es ꝯuocat ſpectatores. qd̓ bo dicitur: vix aliquos inuenit auditores: tanꝙͣ honeſta erubeſcenda ſintet inhoneſta gloriāda. Sed vbi hocniſi in demonū templis: vbi niſi in fallacie diuerſorijſ? Illud enim ſit ut honeſtiores qui pauci ſūt capiant̉: hocaūt ne plures qui ſūt turpiſſimi corrigantur. Sbi qn̄ ſacrati. celeſtis audiebāt caſtitatis p̄cepta neſcimuſ. An̄