Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

liber ſcdūsAn ex hoc ip̄i intelligūtur iniuſtiſſimi et peſſimi? Qd̓ ſi ꝓpterea magis timēdi et colēdi putatur: neqꝫ hoc putent̉. Neqꝫ enī minus eos inuenit̉ reguluſ coluiſſe ꝙͣ mariuſ. Nec ideo vita peſſima eligēda videatur: qꝛ magis mario ꝙͣ regulo dij fauiſſe exiſtimant̉. O etellus em̄ romanorū laudatiſſimus. habuit quiqꝫ filios ꝯſulares. etiā rerū tēporalui felix fuit: et catilina peſſimus opp̄ſſus inopīa in bello ſui ſceleris ꝓſtratus infelix: et veriſſima atqꝫ certiſſma felicitate ppollētboni deū colētes: a quo ſolo ꝯferri p̄t.Illa igit̉ reſpublica malis moribꝰpiret. nichil dij eoꝝ dirigendis velcorrigēdis egerūt moribꝰ ne periret:imo dep̄uandis corrigēdis addiderūt moribꝰ ut ꝑiret. Nec ſe bonos fin.gut: velut offenſi ciuiū iniqͥtate diſceſſerit. Prorſus ibi erāt. ꝓdūtur.uincūtur: nec ſubuenie̓ p̄cipiēdo. neclatere tacēdo potuerūt. Omitto marius a miſerātibꝰ miturnēſibꝰ maricedee in luco eius ꝯmēdatus ē. ut ei oīaꝓſperarēt: et ex ſūma deſperacōe reuerſus incolumis in vrbē duxit crudeleꝫcrudelis exercitū. Sbi ꝙͣ cruenta ꝙͣinciuilis. hoſtiliqꝫ immamior eius victoria fuerit: eos qui ſcpͥſerūt legantqui volunt Sꝫ hoc qd̓ dixi omitto necmarice neſcio cui tribuo marij ſanguineā felicitatē. ſꝫ occulte potius ꝓuidētie dei ad iſtorū ora claudenda. eoſqꝫab erroribꝰ liberādos. qui ſtudijsagunt ſed hec prudēter aduertūt: qꝛetſi aliqͥd ī hijs rebꝰ demōes poſſunt.tantū poſſunt quātū ſecreto omīpotētis arbitrio ꝑmittutur: ne magnipendamus terrenaꝝ felicitatē ſic̄ mario. malis etiāplerūqꝫ cōceditur: nec rurſus quaſi malā arbitremur.ea multos etiā pios ac bonos vniusveri dei cultores. inuitis demōibꝰ p̄polluiſſe videamus: nec eoſdē immūdiſ-ſimos ſpiritus. vel ꝓpter hec ip̄a bonamala ve terrena ꝓpiciādos aut timendos exiſtimemus: qꝛ ſicut ip̄i mali homines in terra. ſic etiā illi om̄ia quevolūt facere poſſunt. niſi quantū illiꝰordinacōe ſinitur: cuius plene iudicium nemo ꝯp̄hendit. iuſte nemo rep̄hendit. Ca .xxiiij.Illa certe ip̄e. cuius tēporatalia fuerūt ut ſuꝑiora. quoꝝ vindex eſſe videbat̉ illius ꝯꝑacōne q̄rerent̉: pͥmū ad vrbe ꝯtra mariū caſtramouiſſet adeo leta exta imimolāti fuiſſe ſcribit liuius: ut cuſtodire ſepoſtumus aruſpex voluerit. capitisſuppliciū ſb̓ituruſ: niſi ea ī aīmo ſillahret. dijs iuiuatibꝰ impleuiſſet. Ecce diſceſſerat aditis ariſqꝫ relictis dijqn̄ de rerū euentu p̄dicebāt: nichilqꝫdeipiis ſille correctōne curabāt. Promittebāt p̄ſagādo felicitatē magnā:nec malā cupiditate minādo frangebāt. Seinde eſſet in aſia. bellū mitridaticū gerens. luciū titiū ei manda eſt a ioue: eſſꝫmitridatē ſuꝑaturus. Et factū eſt: ac poſtea molieti redire in vrbeꝫ. et ſuas amicoꝝqꝫ inuirias ciuili ſanguine vlciſci: iterūdatū eſt ab eodē ioue militē quen legiōis ſextē prius ſede mitridate p̄nūciaſſe victoriā: et tūc ꝓmitteredaturū ſe poteſtatē. qua recuꝑaret abinimicis republicā ſme multo ſanguine. ꝑcōtatus ſilla forma imliti viſa fuerit. ille indicaſſꝫ. recordatus eſt quā pͥus ab illo audierat:de mitridatica victoria ab eodēdata ꝑtulerat. Quid hic reſpōderi p̄tquae̓ dij curauerūt velut felicia iſtaciare. et nullus eoꝝ curauerat ſillammouēdo corrige̓: mala tāta facturūſceleſtis armis ciuilibꝰ. qͣlia fedaret ſꝫ auferrēt om̄ino republicā?pe intelligūtur demōes ſicut ſepe dixinotūqꝫ nobis ē in literis ſacris reſqꝫ