parentibꝰ iuſte ſuccenſentibꝰ geſſit.Hoc ſane vtilius feliciuſqꝫ ſucceſſit.Quod etſi ad memoriā fraudis illiˢcircenſiū ſpectaculū manſit. facinoristamen ī illa ciuitate ⁊ imperio nō placuit exemplū: faciliuſqꝫ romani ī hocerrauerūt. ut poſt illā iniquitate deūſibi romulū conſecraret: ꝙ ut in feminis rapiendis factū eius imitandumlege ulla vel more ꝑmitterent. Ex hociure ac bono poſt expulſū cum liberisſuis rege tarqͥmū cuius filius lucreciam ſtupro violenter obp̄ſſerat. iumus brutus conſul. lucium tarquimūcollatinū maritu eiuſdē lucrecie collegā ſuū bonū atqꝫ innocente virum.ꝓpter nomē et ꝓpinquitate tarquiniorum cōegit ingratu ſe abdicare: necviuere in ciuitate ꝑmiſit. Quod ſceluſfauente vel patiente ppl̓o fecit. a quopopulo conſulatu idē collatinus ſicutetiā ip̄e brutus acceperat. Ex hoc iure ac bono marcus camillus illius teporis vir egregius qui vehigentosgrauiſſimos hoſtes ppl̓i romam poſtdecēnale bellum quo romanus exercitus totiēs male pugnādo grauiterafflictus eſt. iam ip̄a roma de ſalutedubitāte atqꝫ trepidāte facilime ſupauit. eorūqꝫ vrbe opulentiſſima cepit: inuidia obtrectatoꝝ virtutis ſueet inſolentia tribunorum plebis reusfactus eſt: tamqꝫ ingrata ſenſit ꝙ liberauerat ciuitatē. ut de ſua dānacōecertiſſimus in auxiliū ſponte diſcederet: et decē milibꝰ eris abſens etiādanaret̉: mox iterū a gallis vindex patrie futurus ingrate. Multa ꝯmemorare iam piget feda et iniuſta quibusagitabat̉ illa ciuitas. cū potētes plebem ſibi ſubdere conaretur. plebſqꝫillis ſubdi recuſaret: et vtriuſqꝫ partiſdefenſores magis ſtudijs ageret amore vincendi: ꝙͣ equu⁊ bonuꝫ quicquā cogitarent. ¶ Ca. .xviij.Taqꝫ habebo modū: et ip̄m ſaluſtui teſtem potius adhibebo.Qui cū in laude romanorū dixiſſꝫ. vn̄nobis iſte ſermo ortus eſt. ius bonūqꝫ apud eos nō legibꝰ magis ꝙͣ naturā valebat. p̄dicas illud tēpus quoexpulſis regibꝰ incredibiliter ciuitaſbreui etatis ſpācio plurmium creuit:idē tn̄ in pͥmo hiſtorie ſue libro atqꝫip̄o eius exordio fatetur. etiā tunc cūad conſules aregibꝰ eſſet tranſlatareſpublica: poſt paruū interuallū. iniurias emerſiſſe validiorū et ob easdiſceſſioneꝫ plebis a patribꝰ. aliaſqꝫin vrbe diſſenſiōēs fuiſſe. Nam cū optimis moribꝰ et maximia cōcordia populū romanū inter ſcd̓m ⁊ poſtremurbellum carthaginenſe ꝯmemoraſſetegiſſe. cauſamqꝫ huius boni nō amore iuſticie ſed ſtante cartagine mētuꝫpacis infide fuiſſe dixiſſꝫ. vnde et nafica ille ad repͥmendā nequiciā ſeruādoſqꝫ iſtos mores optimos ut mētuvicia cohiberetur cartagine nolebateuerti: ꝯtinuo ſubiecit ideꝫ ſaluſtiuset ait. At diſcordia et auaricia atqꝫambitio et cetera ſcd̓is rebꝰ oriri ſueta mala poſt cartaginis excidiū maxime aucta ſunt: ut intelligeremusetiā antea ⁊ oriri ſolere et augeri. Vn̄ſubnectens cur hoc dixeit: nā iniurieinquit validiorum et ob eas diſceſſioplebis a patribꝰ alieqꝫ diſſenſionesdomi fuere: iam inde a principio neqꝫamplius ꝙ regibꝰ exactis: dum metus a tarquimo. et bellū graue cū etruria poſitu ē equo ⁊ modeſto iure agitatu. vides queadmodum etiā illobreui tepore ut regibꝰ exactis id eſteiectis aliquantū equo ⁊ modeſto iure ageretur? Oetu dixit fuiſſe cauſamqm̄ ietuebatur belluꝫ. qd̓ rex tarquimus regno atqꝫ vrbe pullus etruſcisſociatus. contra romanos gerebat.Attende itaqꝫ: quid deinde cōtexat.