rebus faciendū etiā ſi non p̄cedenteſapiētiā: certe ꝯſequēte exꝑientia didicerūt. At enī quidā boni etiā xp̄iani tormentis excruciati ſunt: ut bonaſua hoſtibus ꝓderent. Illi vero. necꝓdere nec ꝑdere potuerūt bonū: quoip̄i boni erat. Si autē torqueri quammāmona inquitatis ꝓdere maluer̄t:boni nō erāt. Admonēdi aūt fuerantqui tanta paciebātur ꝓ auro. quantaeſſent ſuſtinenda ꝓ xp̄o: ut eū potiusdiligere diſcerent qui pro ſe paſſoseterna felicitate ditaret: nō auro ⁊ argento ꝓ quo pati miſerrimū fuit. ſiuenienciēdo occultaretur. ſiue vera dicēdo proderetur. Namqꝫ inter tormētanemo xp̄m confitendo amiſit: nemoaurū niſi negādo ſeruauit. Quocircavtiliora erant fortaſſe tormenta quebonū incorruptibile amādū docebāt.quā illa bona que ſme ullo vtili fructudominos ſui amore torquebant. Sedquidā etiā nō habentes quod ꝓderēdū nō credūtur torti ſūt. Et hij fortehabere cupiebāt nec ſancta volūtate pauperes erat: quibus demoſtrandū fuit: nō facultates ſed ip̄as cupiditates talibꝰ dignas eſſe cruciatibuſ.Si vero vite melioris ꝓpoſito recōditu aurū argentūqꝫ non habebāt: neſcio quidē utrū cuiquā taliū acciderit:ut dum habere creditur torqueret̉.erūtamē etiā ſi accidit: ꝓfecto quiinter illa tormēta pauꝑtatē ſanctamconfitebatur: xp̄m confitebat̉. Quaꝓpter ⁊ ſino meruit ab hoſtibꝰ credi:nō potuit tamē ſancte pauptatis cōfeſſor ſme celeſti mercede torqueri.¶Dunt ena xp̄ianos fames duuturvltos inqui­ ¶ Ca. vndecimū.na vaſtauit hoc quoqꝫ in vſus ſuosboni fideles pie tolerando verterunt.Quos enim fames necauit malis vitehuius ſicut corporis moribꝰ eripuit.Quos autē nō necauit docuit parciusliber pͥmusviuere: docuit ꝓductius ieiunae̓. Sꝫenī multi etiam xp̄iani interfecti ſunt:multi multaꝝ mortiū feda varietateconſūpti. Hoc ſi egreferendū ē omībus qui in hanc vitā procreati ſuntutiqꝫ cōmune eſt. Hoc ſciō: neminemfuiſſe mortuū qui non fuerat aliquando moriturus. Finis aūt vite. tam longā ꝙͣ breuē vitā hoc idem facit. Neqꝫenī aliud melius et aliud deteriuſ: autaliud maius et aliud breuius eſt: ꝙiam pariter nō eſt. Quid aūt intereſtquo mortis genere vita iſta finiatur:quando ille cui finitur. iterū mori noncogitur? Cum aūt vnicuiqꝫ mortaliūſub cottidianis vite huius caſibꝰ innumerabiles mortes quodamo ꝯminentur. quā diu incertū eſt quenā earū ventura ſit. Quero utrum ſacius ſitvnam p̄peti moriēdo: an om̄ēs timereviuendo? Nec ignoro quincicius eligatur diu viuere ſub timore tot mortiū: quā ſemel moriōdo nullā deīcepsformidae̓. Sꝫ aliud eſt ꝙ carnis ſenſus infirmiter pauidus refugit: aliudquod mentis racō diligēter enucleata cōuincit. Mors mala putāda nō ē:quā bona vita p̄ceſſei̓t. Neqꝫ enī facitmalā mortē: niſi ꝙ ſequitur mortē. Nōitaqꝫ multū curandū eſt eis qui neceſſario morituri ſūt qͥd accidat ut moriantur: ſed moriendo quoire cogantur. Cū igitur xp̄iami nouerint longerem meliorē fuiſſe religioſi pauperismortē inter lingentiuꝫ canū linguas.quā impij diuitis in purpura et biſſohorrenda illa genera mortium: quidmortuis obfuerunt qui bene vixerunt¶ Capitulū duodecimū.Tenī intanta ſtrage cadauerū nec ſepeliri potuerunt. Neqꝫiſtud pia fides miniū reformidat: tenens p̄dictū. nec abſumentes beſtiaſreſurrecturis corporibus obfuturas:quorū capilluſcapitis nō ꝑibit. Nullo