De confeſſis. 20 b
decimū ita generaliter vt dicamꝰ ꝙ ad hoc vt valeatꝯfeſſio reqͥrit̉ ꝙ fiat in depēdentibꝰ a volūtate ꝯfitētis. vn̄ ꝯͣ matrimoniū nō valet cōfeſſio. vt in. c. ſuꝑ eode eo qͥ cogno. ꝯſang. vxo. ſue. niſi quatenꝰ tēdit ī ſuip̄iudiciū qꝛ tūc p̄ſumit̉ verū ꝯfiteri. vt in cōfeſſiōe facta in cauſa crimīali. ij. q. j. nos in quēqͣꝫ. et in. l. qͥ vltimo ſupplicio. ff. de pe. ¶ Sed nūc q̄ro pone ꝙ ꝯfeſſiohabeat ſua reqͥſita de qͥbus. sͣ. dixi. ꝗͥd tūc oꝑat̉? Glo.iſta modicū ante finē dicit ꝙ releuat ab onere ꝓbādivn̄ in cōfeſſum nulle erūt ꝑtes iudicis niſi in ſentētiādo. qͣſi ex hoc velit glo. ꝙ ſnīa eſt ferēda ꝯͣ cōfeſſuꝫ ſꝫalia cognitio nō requirit̉. Attēde ꝯcludo ſic qn̄qꝫ cōfeſſio emanat in crimīalibꝰ qn̄qꝫ in ciuilibꝰ. pͥmo caſuferēda eſt ſentētia. l. ſi cōfeſſus. ff. de cuſto. reo. et notaBar. in. l. j. de cōfeſ. Sed ego limito hoc niſi crimē ſitnotoriū. tūc em̄ pōt ꝓcedi ad executiōꝫ pene ſine aliaſnīa. tex. eſt notabilis iūcta glo. ẜꝫ vnā lec. in. l. ictus fuſtium. ff. de his q̄ no. infa. ſentit Inno. in. c. ex ꝑte. jͣ. dever. ſig. vel ſaltem nō requirit̉ ſnīa cū ſolēnitate dobita ī alijs ſentētijs. vt no. in. c. veſtra d̓ coha. cle. ⁊ muli.qd̓ noͣ. ꝓ iſtis qͥ capiunt̉ in delictis ⁊ ſtatim abſqꝫ aliaſnīa mitrant̉ vel fuſtigātur. In ciuili ꝟo aut emanatcōfeſſio an̄ litē ꝯte. libel. nō oblato ⁊ tūc nō fert̉ ſnīa ſꝫſit p̄ceptū de ſoluēdo qd̓ p̄ceptū nō eſt ſnīa ſed potiꝰad executionē tēdit. vide glo. ij. q. j. nos ī quēqͣꝫ. ⁊ in. c.dudum de elec. ij. no. Bar. in. d. l. j. ff. e. aut emanat pꝰlitē cōte. ſeu fit ad libellū ⁊ tūc fert̉ ſnīa. vt no. ī dictisiuribꝰ. Et ꝙ dicit̉ ꝙ ꝯfeſſus habet̉ ꝓ cōdēnato exponit̉ improprie. vt no. glo. in. d. l. j. nō em̄ eſt ꝓprie ꝯdēnatus nec habet̉ ꝓprie ꝓ cōdēnato ſed ferēda eſt ſnīaqꝛ nō pōt qͥs cōdēnare ſeip̄m. C. ne qͥs in ſua cā. l. vnaet. l. penl̓. ff. de arbi. ¶ Ex p̄dictis habes vnū effectuꝫconfeſſiōis. an̄ aūt ꝯfeſſio infamet in caſibꝰ in ꝗbꝰ ſnīainfamaret? Glo. in. d. l. ictus fuſtiū. ſentit ꝙ ſic. ſꝫ ꝯͣriūibi ſentit Bar. qꝛ iura irrogant infamiā ex ꝯdēnatiōeſꝫ ꝯfeſſus nō habet̉ ꝓ ꝯdēnato in crimīalibꝰ. vt. sͣ. dictū eſt. de hoc dic qd̓ plene no. in. d. l. ictus fuſtiū. et. l.qm̄. ff. e. ti. Itē adde aliū effectū notabilē quē ſingulariter ponit Bar. in. d. l. ictus fuſtiū. dicit em̄ ꝙ ꝯfeſſioexͣiudicialis vna cū alijs indicijs reddūt iudiciū notoriū. qd̓ noͣ ꝑpetuo ꝓ his q̄ no. in. c. at ſi clerici de iudi. ⁊hec ſufficiūt quo ad hūc articulū. vide latius de maͣ ⁊effectu ꝯfeſſiōis ꝑ Ci. in dicta. l. vna. C. e. ⁊ in dicta. l.generalit̓. C. de nō nu. pe. ⁊ qd̓ no. Bar. in. l. cū falſa.et. l. cū teſtamentū. C. de iur. ⁊ fa. igno ¶ Nūc veniamus ad reuocationē erroris ⁊ q̄ro an ⁊ qn̄ error excuſat? Glo. fi. rn̄det ꝙ error excuſat ſi eſt facti ⁊ ꝓbeturerror nondū finito negocio. vt hic ⁊. l. error. C. de iur̄.⁊ fac. igno. Error ꝟo iuris nō excuſat. vt hic̄ a ꝯͣrio etl. nō fatet̉. ff. de ꝯfeſ. Glo. nimis ſuccincte ſe expediuitvnde in multis eget ſuppletione. Et hanc materiā expediā principalit̓ ꝑ duo q̄ſita. primū an̄ ⁊ qn̄ cōfeſſiopoſſit reuocari? Secūdū an̄ in caſibꝰ ī quibꝰ pōt p̄textu erroris reuocari qͣliter ꝓbabit̉ error? ¶ Ueniensad primū ⁊ maxīe ſequēdo Bar. in. l. nō fatet̉. ff. e. dicꝙ aut ꝯfeſſio ꝯcernit p̄paratoria iudicij aut deciſoriapͥmo caſu qn̄qꝫ qͥs ꝯfitet̉ falſum ſciēter. vt qꝛ dicit ſepoſſidere vbi nō poſſidebat. ⁊ tūc aut adu̓ſario ſciēte⁊ pōt reuocari qꝛ adu̓ſariꝰ ſeip̄m decepit exqͦ egit ſciēter ꝯͣ illū qͥ nō poſſidebat. vt ī. l. is qͥ ſe obtulit. ff. de reivēdi. ⁊ no. in. c. adu̓ſario d̓ excep. aut eo ignorāte ⁊ p̄treuocari an̄ lit. ꝯtē. ſi nulla captio aduerſario fit putadū actor peteret a certa ꝑſona iſte obtulit ſe dicēs ſeillā rē poſſidere vl̓ ſi hoc ceſſat fecit tn̄ aduerſariꝰ multas expēſas tūc em̄ reuocat ſatiſfaciēdo aduerſario deſuo int̓eſſe al̓s nō. de qͦ dic vt le. ⁊ no. in. l. de etate. §. fi.ff. de interro. acti. ⁊. d. l. is qͥ ſe obtulit. Qn̄qꝫ qͥs ꝯfitetur falſū ꝑ errorē ⁊ tūc in caſibꝰ ī quibꝰ. sͣ. dictū ē poſſereuocari ſi ex certa ſciētia eſſet cōfeſſus. fortius poterit ſi ꝑ errorē. ar. legū ſuꝑius alle. In alijs ꝟo caſibus
diſtingue. aut nō habuit iuſtā cām erroris aut ſic. primo caſu an fuit ꝓpt̓ latā culpa ⁊ non pōt reuocare. vtd. l. de etate. §. qͥ iuſto. Ex quo infert̉ ꝙ ſi errauit ī iure nō pōt reuocare qꝛ error iuris ē lata culpa. vt. l. lateculpe. ff. de ver. ſig. ⁊. d. §. qui iuſto. niſi eſſet ꝑſona cuinō imputat̉ iuris ignorātia vt miles. vt. l. j. ff. de iur̄. ⁊fa. igno. Idē videt̉ in femīa ruſtico ⁊ monacho. ⁊ ſil̓ibus ꝑſonis ſi ſunt ī loco vbi defacili nō potuerūt cōſulere peritiores. vel ē ius dubiū ⁊ multiplicit̓ intelligibile. vt. l. regula. ff. de iur. ⁊ fa. igno. facit qd̓ legit̉ ⁊ no. inl. cum de indebito. ff. de proba. ⁊ ꝑ glo. xxxviij. diſt. c. j.et. j. q. iiij. §. notandū. nam his caſibus nō pōt dici lataculpa. Si ꝟo eſt culpa leuis vel leuiſſima tūc pōt reuocari vſqꝫ ad ſentētiā. Intelligo an̄ ꝯcluſionē. ar. c.cū dilectꝰ de fi. inſtru. ⁊. c. paſtoralis de cā poſ. ⁊ ꝓprieet. c. auditis de ꝓcu. cū ibi nō. Idē poſt ſnīaꝫ appellatiōe vl̓ in integrū reſtitutiōe ſuſpēſam. l. de etate. §. excauſa de in inte. reſti. facit qd̓ no. in. c. j. de excep. na appellatio ſuſpēdit oīa pͥus geſta vſqꝫ ad terminū cōtelit. C. de ꝓcura. l. ita demū. hoc voluit Io. an. hic poſtEgi. ⁊ ſic dicit Guil. obtinuiſſe ī ſpe. e. ti. §. vlti. ꝟ. pe.⁊ ſequit̉ Bar. in dicta. l. nō fatet̉. poſtea ꝟo reuocarinō pōt vt hic ⁊. d. l. error. Fallit ſi ē talis error ꝙ reddat iudiciū nullū. de ꝓcu. c. in noſtra. ⁊. l. ſi per errorē.ff. de iuriſdi. om. iudi. et. l. licet. C. de ꝓcu. cū ſi. ¶ Secūdo caſu pͥncipali qn̄ ꝯfeſſio emanat circa deciſoriaexcludo pͥmo aliquos caſus ī quibꝰ reuocari non pōt.Primo ſi lata ē ſnīa a qua nō eſt appellatū nec ē ſuſpēſa ꝑ reſtitutionē in integrū. vt hic ⁊. d. l. error. Secūdus caſus qn̄ nō ſperatur ſentētia diffinitiua qꝛ ꝯfeſſio fuit facta ante lit. cōte. vt. sͣ. dixi. ſed factū fuit cuꝫcauſe cognitōe p̄ceptū de ſoluēdo a quo nō fuit appellatū. nā hoc p̄ceptū cū ꝯfeſſiōe pͥus facta habuit vimſentētie. vt. d. l. j. et. l. certū in fi. ff. de cōfeſ. no. Bar. ind. l. nō fatet̉. pone exēplū facta ꝯfeſſione an̄ li. ꝯte. iudex dedit terminū ad oſtendēdū qͣre dicta ꝯfeſſio nondeberet mādari executiōi vl̓ fieri p̄ceptū de exequēdo⁊ infra terminū p̄fixū nihil fuit allegatū in ꝯͣriū. Tercius caſus qn̄ error nō fuit ꝓbabilis vt qꝛ allegat̉ lataculpa. pone exēplū qn̄ eſt error iuris vl̓ error facti ꝓprij de recēti vel de lōginquo. ſꝫ factū erat notoriū. iuxͣno. in. c. ab excōicato de reſcrip. et in. c. cū illoꝝ in fi. deſen. excō. ⁊ qd̓ dixi de errore iuris intellige vt. sͣ. dixi inp̄cedenti mēbro. hͨ ꝓbant̉. in. d. l. de etate. §. qͥ iuſto. ethͦ dū a ꝯtrario excludit errorē iuris. ⁊ in. d. l. nō fatet̉.Quartꝰ caſus ī actōe q̄ creſcit ꝑ inficiatiōꝫ vt ī actōeaqͥl̓. ⁊ ī. l. ſi is. ff. e. ⁊ no. Bar. in. d. l. nō fatet̉. reuocariaūt pōt vbi allegat̉ error ꝓbabilis vel ſaltē excluditlata culpa dūmodo reuocet̉ an̄ negociū finitū ꝑ ſnīaꝫvl̓ alio mō puta ꝑ iuſiurādū vl̓ aliā trāſactōeꝫ niſi ſentētia ſit ſuſpēſa ꝑ appellationē vl̓ reſtitutionē in integrū vt. sͣ. dixi ī p̄cedēti mēbro. ante ꝟo ſnīaꝫ vel aliterfinitū reuocari pōt etiā pꝰ p̄ceptū factū de ſoluēdo ſinō fuit ſcm̄ cū cauſe cognitiōe mō p̄dicto. vt no. Bar.in. d. l. nō fatet̉. hec ꝓbant̉ h̓ iūcta. d. l. de etate. §. quiiuſto. ⁊ d. l. error. ⁊ dicta. l. nō fatetur. cum ibi no. hecſufficiūt quo ad primū q̄ſitū ⁊ ꝓcedūt iſta ī ꝯfeſſiōe exp̄ſſa. ¶ Quid aūt ī tacita vt in illa q̄ inſurgit ex ꝓductiōe inſtrumēti vl̓ q̄ ꝯcurrit cū inſtr̄o ꝓducto: dic vtno. ꝑ Inno. in. c. cū venerabil̓ de excep. ⁊ in. c. cū oliꝫ d̓cēſi. vbi tangā. ¶ Uenio nūc ad ſecūdū qͣlit̓ debeat ꝓbari error ad ꝯfeſſionē reuocandā in caſibꝰ ī qͥbꝰ ex errore reuocari pōt? Iaco. de are. poſuit duas opi. vt h̓recitat Io. an. pͥma ꝙ p̄ſumit̉ re ſic eē vt ꝯfeſſus ē niſiꝓbet̉ ꝯͣriū. ſꝫ ꝓbato ꝯrio eliſa eſt ꝯfeſſio. ⁊ ſic ẜm iſtaꝫopi. non ē neceſſe alit̓ docere de errore ſꝫ ſufficit ꝓbarere alit̓ ſe hr̄e. ar. C. de erro. aduo. l. ij. ſic̄ p̄ſumptio elidit̉ ꝑ ꝓbationē ꝯͣrij. de ꝓba. ꝓpoſuiſti. et. c. licꝫ. ſi aūtadu̓ſariꝰ de ſcīa replicaret audiret̉. ar. C. de euic. l. pe.Alia eſt opi. ꝙ reuocās dꝫ iurare ſe ꝑ errorē ꝯfeſſū qd̓