De dolo ⁊ coutu.

ferꝭ. de iure tn̄ canonico indiſtincte vt neqꝫ in ciuili neqꝫ in crimīali hoc tꝑe ꝓcedat̉. vt in. c. placita. xv. q. iiij.hoc tamē nō obſeruat̉. vt no. in. d. l. quadraginta. ⁊ vide qd̓ no. in. c. fi. de fer. ¶ Nota ꝙ de iure ſpāli pōt vnꝰarchiep̄s habe̓ ius pͥmatie .i. patriarchatus in ꝓuīcia alterius archiep̄i ⁊ in ip̄m archiep̄m vt ſic ſit eius ſuꝑiorloco patriarche. vide qd̓ no. in. d. c. fi. de dila. ⁊. c. humilis de ma. ⁊ obe. Et nota ꝙ pͥma citatio pōt eſſe ꝑemptoria nec eſt opus vt ꝯtineat in ſe tres dilationes ſed vnadilatio pōt aſſignari ꝑemptoria. vide bo. glo. pro practica citandi in. c. ꝯſtitutionē de ſen. ex. li. vj. ⁊ ad pͥmumdictum vt pͥma poſſit eſſe ꝑemptoria vide qd̓ dixi in. c.fi. de dila. ¶ Nota quē poſſe citari ad totam cām cū citatio fit de longinquo. vide qd̓ pleniſſime dixi in. d. c. fi. dedila. ⁊ nota plene practicā citandi ad totā cām. Et notaetiā ꝙ ſimplex citatōnis actus pōt p̄latꝭ delegari. Itemnota ꝙ pͥma citatio debet eſſe ꝑſonalis ſi citādus reꝑiripoteſt al̓s citatio fit ad eccl̓iam vel ad domū. nūquid autem p̄latus citandus ſit ad eccl̓iam an ad domuꝫ vbi familiariter habitat: dic vt dixi in. c. cauſā. sͣ. eo. Et ad qͦsactus poſſit ꝓcedi per citationē ad domuꝫ. aliquid dixiin. d. c. cauſam. ⁊ dicam in. d. c. fi. jͣ. ti. ꝓxi. ⁊ ibi ꝑ Inno.¶ Opp.n. ⁊ videt̉ ꝙ lites non p̄nt fieri īmortales cuꝫ reſtringat̉ ad triēium. C. de iudi. l. ꝓperandū. Glo. j. rn̄det ꝙ de iure canonico nō perit inſtantiā triēio. vt in. c.fi. de iudi. ¶ Nota bene hanc glo. qꝛ expͥmit hic menteꝫſuam circa hūc paſſum melius qͣꝫ alibi. In illo. n. c. fi. multum ſe inuoluit ponēdo varias lec. ⁊ vide in hoc qd̓ pleniſſime ibi dixi ¶ Quero iſte fuit citatus ad initiuꝫ ꝓxime quadrageſime quid ſi nō fuiſſet appoſitū verbū ꝓxime. Glo. ij. rn̄det ꝙ idem eſſet per. l. eum qui calen̄. ff. deverb. ob. vbi dicit̉ ꝙ ſi ꝓmiſi calendis ianuarijs nō addito pͥmis ſcd̓is vel vlterioribꝰ nec apparet de quibꝰ ageretur intelligit̉ de pͥmis. Ad idem vide bo. tex. in ſimilide iure canonico in. c. non poteſt de p̄ben. li. vj. Sed q̄ritur quid ſi reus non ꝯparet in termino iudices tn̄ fuerunt impediti ita ꝙ ſi reus etiā ꝯparuiſſet non potuiſſetꝓcedere nūquid ſit ꝯdēnandus ad expenſas? Sol. glo.fi. hic multū inſtat ⁊ tandē ꝯcludit ꝙ nō quia nō intereſt actoris reum veniſſe exquo etiaꝫ eo veniente iudicesnō ꝓceſſiſſent ⁊ cū hac opinionē tranſeūt ꝯmunit̓ doct.⁊ all̓. Hoſti. l. arbiter ſi calendis. ff. de arbi. ⁊ facit qd̓ no.in Spe. de arbi. in fi. vide Inno. in. c. calūniam de penisvbi aperte hanc deciſionē tenet ⁊ ꝓſequit̉ quedam aliafacientia ad materiā huiꝰ queſtionis. Et vt latius habeas hanc materiā diſtingue tres caſus qn̄qꝫ ꝯparet in termino actor ſed nō reus qn̄qꝫ reus ſed nō actor qn̄qꝫ necactor nec reus. pͥmo caſu ſi iudices ſederūt in termīo velerant parati ſedere ſi reus ꝯparuiſſet habet locū ꝯdēnatio expēſarū etiā ꝓpter ꝯtumaciaꝫ in pͥma citatione. vtno. in. c. querelā de ꝓcu. ⁊ in. c. fine. ⁊ in. c. cū dilecti. sͣ. e.ſi aūt iudices fuerūt impediti tūc nō habet locū ꝯdēnatio quia iſta ꝯdēnatio expēſarū fit loco intereſſe ꝑtis cōparentis de ꝓcu. c. auditis ſed ceſſat. intereſſe cū etiam ſifuiſſet p̄ſens nō fuiſſet ꝓceſſum ꝓpter impedimētuꝫ iudicum. vt hic in glo. ⁊ ꝑ Inno. in. d. c. calūniā. facit. l. nōvidet̉. ff. de iudi. ¶ Secūdo caſu cū actor non ꝯparuitſed reus ſic fit ꝯdēnatio expēſarū ⁊ habet locū qd̓ dicit̉in. c. j. e. ti. li. vj. ⁊ plene dixi in. c. ꝓut. sͣ. e. In tercio caſuquādo neuter ꝯparuit aut erat talis cauſa in qua poterat ꝓcēdi abn̄te actore qꝛ exuberat officiū iudicis ⁊ condēnabit̉ reus nō tamē actori cū etiā ip̄e ſit cōtumax ſedad arbitriū iudicis quē ꝯtēpſit ⁊ poterit ꝓcedi ad vlteriora inquātum ſtatus cauſe patit̉ pro hͦ. c. ꝯſtitutus dea pel. vide tex. cū glo. notabili in. c. cupiētes. §. ꝙ ſi ꝑ. xx.iuncta glo. in ver. opponētes de electio. li. vj. aut non poterat ꝓcēdi abn̄te actore ⁊ tūc hincinde fit ꝯpēſatio. ff.de dolo. l. ſi duo. ⁊. l. ſi ambo de ꝯpenſa. no. glo. in. c. j. eo.ti. li. vj. in ver. veniēti. ¶ Explicatꝭ glo. opp. ꝯtra lr̄am ineo ꝙ citat̉ archiep̄s vt ꝯpareat ꝑ ſe vel ꝑ ꝓcuratorē vi-

detur em̄ male dicere in duobꝰ. pͥmo quia citat̉ ſolus archiep̄s cum deberēt citari oēs p̄lati ꝓuincie cuꝫ eoꝝ interſit nō habere tot ſuꝑiores vel illum quem nō expedithabere de ma. ⁊ obe. c. fi. ſcd̓o qꝛ cuꝫ hec eſſet cauſa ſtatꝰnon debebat admitti ꝓcurator. ij. q. vj. ſiqn̄ ⁊. C. de aſſ.tol. l. j. in pͥn. Ad pͥmuꝫ dicunt quidā ꝓuinciales nō citandos qꝛ eoꝝ non intererat qd̓ nō placet Inno. ⁊ bene ꝓut ꝓbat̉ in. d. c. fi. ideo qui ſunt ad hoc vocādi dicvt no. in. d. c. fi. ⁊ de dila. expoſuit. ⁊ de re iudi. cum ſuꝑ.⁊. c. pe. ⁊ dic ꝙ archiep̄s hic vocabat̉ quatenus p̄iudicabat ſibi qui erat pͥncipalis in cā. Ad ſcd̓m dicit h̓ Goff.ꝙ aut ille qui vendicat̉ in ſeruū eſt in poſſeſſione libertatis ⁊ tūc pōt interuenire ꝓcurator nō ſolū ex parte agētis. vt. liiij. di. frequens. ſed etiaꝫ ꝓ parte defendētis. vtd. l. j. C. de aſſ. tol. vnde cū archiep̄s erat hic in poſſeſſio.ne libertatis ſatis potuit ꝓcuratoreꝫ ꝯſtituere. ſi aūt qͥseſſet in poſſeſſione ſeruitutis ⁊ ꝓclamaret in libertatemtunc ip̄e non dat ꝓcuratorē vt in ꝯtrario. Do. an. dataliam ſolutionē videlicet ꝙ cauſa ſtatus eccl̓ie nō eſt ꝓprie liberalis. remittit ad notata in. c. cuꝫ tꝑe de arbi. ⁊ inc. humilis de ma. ⁊ obe. Ego allego tex. iunctꝭ dictꝭ doctoꝝ in. c. pe. §. j. de in inte. reſt. Et ꝓ hoc qꝛ licet aliquisp̄latus habeat iuriſditionē in ea nō tamen ꝑ hoc acquirit ſeruitutē cum p̄latura in ſe ſit onus licet ſit honor accidētaliter qꝛ debet honorari inquātum talia exercet. vtle. ⁊ no. in. c. qui ep̄atū. viij. q. j. ⁊. xiij. di. nerui. ¶ Querohic fuit iniūctū archidiacono ⁊ magiſtro an vt citatōnisedictum ꝑ alios apud eccl̓iaꝫ archiep̄i ꝓponat̉. quid ſinon fuit dictū ꝑ alios nūquid potuiſſent h̓ alijs ꝯmittēGoff. ⁊ Hoſti. ꝙ ſic. Pe. ⁊ Abb. ꝯͣ ⁊ ꝓ eis facit qꝛ is cuicertum mīſteriū cōmittit̉ ſine iuriſditione nō delegat deof. dele. c. fi. ſed pͥmi reſpōdent ꝙ qͣꝫuis talis ſubdelegare nō poſſet. vt. d. c. fi. poteſt tamē citare ꝑ alium fit tamen citatio ꝑ lr̄am edictū vel nunciū nec citat lr̄a ſed citans ſic in caſu nr̄o nō dicunt̉ iſti ſubdelegare hāc poteſtatem ⁊ miniſteriū citādi ſed citāt miniſterio nuncij. ar.ff. de ꝯſti. pe. l. licet. ſicut videmus in ſimili quē ſnīaꝫ ſuāexequi ꝑ ſe ⁊ alium. ⁊ facit ꝓ hac opi. ẜm Ioh̓. an. qd̓ deꝯſeruatore dicit̉ de offi. dele. c. fi. li. vj. Do. an. putat hͦverum quādo ꝯmittit puruꝫ factū expediendū non aliquid iuris ꝑ no. in. d. c. fi. ſed certe hͦ dictū Do. an. nonꝓcedit maxime in caſu nr̄o qꝛ is cui ꝯmittit̉ citare nō hꝫiuriſditionē ⁊ ſic nō poſſet eā alteri demādare de iurepatro. qd̓ aūt. Item ſi haberet iuriſditionē tūc poſſet delegare exquo eſt delegatus pͥncipis cū non ſit deputatꝰ adnudum miniſteriū. vt in. c. fi. de offi. dele. ſed dictuꝫ Do.an̄. poſſet verificari dūtaxat in conſeruatore qꝛ de eo eſtexp̄ſſum in. d. c. fi. §. vices. quid aūt dicendū in caſu noſtro do duas ſolutiones. prima ꝙ nudū miniſterium eſtindelegabile quādo eſt magnuꝫ ⁊ graue ſicut p̄dicare ⁊ſimilia facere ſed paruū bene poteſt alteri ſubdelegare.vt no. in p̄all̓. c. fi. qd̓. c. ſic debet intelligi. ⁊ qd̓ dicat̉ magnum vel paruū relinquēduꝫ eſt arbitrio iudicis. actusautem citandi nō eſt grauis ⁊ ponderoſus cuꝫ poſſit pariter exerceri ꝑ alium ſicut ꝑ ꝯmiſſariū. ⁊ ẜm hunc intellectum eſt tex. hic ꝓ illo notabili dicto Inno. limitantemirabiliter illud. c. fi. Secūda ſolutio eſt ꝙ actus citādihic nō ſubdelegat̉ ſed ip̄m purū factū affigendi citationis edictū apud eccl̓iam citandi miniſtro ꝯmittit̉. Citatio aūt non erit ꝯcepta ſub nomine affigentis ſed iſtorūqui p̄cipiūt affigi. pōdero em̄ lr̄am qꝛ ibi loquit̉ de citatione fienda ad ꝑſonā nullā mētionē facit de alijs ſed inea dūtaxat ꝑte in qua citatōis edictū affigēdū eſt apudeccl̓iam. ſicut in ſimili no. Inno. in. e. cū bertoldus d̓ reiudi. vbi dicit ꝙ lꝫ delegatus inferioris a pͥncipe nō ſubdelegat vices ſuas de appel. c. cum cām. ⁊. l. a iudice. C. deiudi. articulū tamen nō iuriſditionaleꝫ ꝯmittit vt ibi qꝛvidet̉ potius ip̄e explicare miniſterio iudicis alterius. ethec ſolutio eſt ſubtilior ⁊ facit qꝛ ip̄e actus citādi aucͣteſuꝑioris maioris aucͣtis videt̉ tam in ꝑſona bonorabil