De dolo ⁊ cōtuma. 8

citare niſi ad inſtantiā ꝑtis vt no. in. c. j. d̓ iudi. ⁊ ꝑ Inno. in. c. ad noſtrā. ij. de iureiur. Et ꝑ bar. ī. l. ad ꝑeptoriū. ff. de iudi. ¶ No. ibi nec ꝑ rn̄ſalē idoneū ⁊cͣ. tex. valde notabilē ꝙ vbi agit̉ ad depoſitōem pōt interuenire ꝓcurator ⁊ hoc latiꝰ. jͣ. dicā cū gl. antepe. ¶ No. qͣſuſpenſus etiā bis pōt ex noua inobediētia etiam in eadē cā cōmiſſa excōicari ⁊ oꝑat̉ hec excōicatio reſpectucōionis hoīm ⁊ ꝑticipatōis ſacramentoꝝ qꝛ ſuſpenſiocōcernit executōꝫ officij ⁊ beneficij. ¶ No. vlteriꝰ tex.no. ꝓbantē ꝙ licet iudex ꝓcedat ad vlteriora inquantū ſtatus cauſe patit̉ nihilominus pōt iudex ꝓpter inobediētiā ꝯtumacē excōicare inqͣtū eū cōtempſit et ſicꝓcedendo ad vlteriora nō excludit facultate mulctandi ꝓpter cōtumaciā. vide tex. cū cōcor. in. c. accedēs pͥmo vt lite nō ꝯtē. An aūt poſſit cōtumacē punire in expenſis: vide qd̓ dixi in. c. finē. sͣ. eo. ⁊ ꝑ Io. an̄. in. c. j. deele. li. vj. ¶ No. ibi cōſiderato p̄terea ꝙ pꝰ ſententias īſe datas ⁊cͣ. tex. valde notabil̓. ꝙ iudex in ferēdo ſnīaꝫin cauſa crimīali pōt habere reſpectū ⁊ aggrauare ſententiā ex delicto ſuꝑueniēte poſt inchoatā inſtantiamlicet de illo nō fuerit prius aliquatenus actum. facit. c.olim de reſcrip. ⁊. c. cū in poſitōnibꝰ de iureiurā. li. vj. ethic in glo. magna. Et hͦ arbitror cōtingere duabꝰ rōnibus. prīa rōne cōnexitatis ⁊ dependētie na hoc crimencauſat̉ rōne criminis in iudiciū iā deducti ſeu rōne ml̓cte in hͦ iudicio indicte. ar. c. j. de except. ⁊ in. c. ij. de cōfeſ. ⁊. l. ij. §. ſi publico. ff. de adult. ſcd̓a rōne publice vtilitatis maxime in iſtis bn̄ficialibꝰ ⁊ ſpūalibꝰ in qͥbꝰ multū exuberat officiū iudicis. de app. oblate. ⁊. c. ꝯſtitutꝭ.de collu. c. ij. ⁊ in notorijs nō requirit̉ accuſator vel teſtis ſꝫ iudex ex officio pōt punire de accu. euidētia. ⁊. ij.q. j. manifeſta. ⁊. c. de manifeſta. ¶ Po. ibi cū multi prelati ⁊cͣ. ꝙ lr̄e p̄latoꝝ ſiue ſcribāt pro ſiue ꝯtra aliquemml̓tū oꝑant̉ licet em̄ nō faciāt plenā fidē. vj. q. ij. ſi tm̄ ⁊c. placuit. ⁊ ptꝫ ex notatis in. c. pꝰ ceſſioneꝫ de ꝓba. faciunt tm̄ p̄ſūptōes ad idē. c. sͣ. ꝓxi. ⁊ qd̓ ibi dixi. ¶ No.ibi in noīe dn̄i ⁊cͣ. ꝓ noīe dn̄i inuocādo in principio ſētentie ⁊ dic ꝙ oīa que facimꝰ xp̄i noīe facere debemusſcriptū eſt em̄ actuū. xvij. trāſumptiue in. c. nō lꝫ. xxvj.q. vj. oīa quecūqꝫ facitis in ꝟbo aūt in oꝑe oīa in noīedn̄i nr̄i iheſu xp̄i facite grās agentes deo. fac̄. c. in noīedn̄i. xxiij. di. ⁊. jͣ. de teſti. in noīe. vbi inuenies pl̓es ꝯcordantias ꝑ Io. an. ¶ No. ibi pn̄tes tn̄ ſpiritu. ꝙ abſēscōtumacit̉ habet̉ ꝓ pn̄te in ſuū p̄iudiciū. ꝯcor. c. ij. dearbi. li. vj. ⁊ ꝙ quis pōt dici pn̄s vbi eſt intellectu ⁊ ſpiritu. ¶ No. vlteriꝰ ⁊ tene mēti formā ⁊ practicā depoſitōnis ꝟbalis. Et dic ꝙ illa verba ſine ſpe reſtitutōis⁊cͣ. ſunt poſita ad terrorē. ſimile in. c. qm̄. de ſymo. d̓ iure em̄ nō ſunt neceſſaria qꝛ oīs depoſitio ē ꝑpetua vt īc. j. l. di. ⁊ de iudi. c. at ſi clerici. vnd̓ dicebat hic Gof. ꝙiſta ꝟba ſuꝑfluebāt ſꝫ dic qd̓ dixi ꝙ ponūtur ad terroreꝫ vt nullā ſpē ponat in reſtitutōe. ¶ No. diligenteriudicē nō artari ad ꝓnūciandū ſuꝑ crimine. nam h̓ tm̄deponit eū ẜm Inno. qn̄qꝫ tn̄ iudex ꝓnunciat ſuꝑ crimine nō cōdemnando exp̄ſſe reū nec abſoluendo vt qꝛpronunciat reum feciſſe vel non feciſſe crimē. Et dic qͥmos pronunciandi ē in iudicꝭ opinione. ſi em̄ pronunciauit ſimpl̓r reum cōmiſiſſe illud delictuꝫ de quo agit̉ſtatim venit imponēda pena legis. vt ꝓbat̉ in. l. j. ff. adturpil̓. ⁊. ij. q. iij. §. notandū. ⁊ in. c. poſtulaſti. de fo. cōpe. ẜm vnā lec. ⁊ ibi dixi. ſi ꝟo ſimpl̓r imponit penamſatis videt̉ ꝓnūciare ſuꝑ delicto vt hic. ¶ No. ibi taꝫa pōtificali qꝫ omni officio ⁊cͣ. ꝙ depoſitus a pontificali officio ſeu ordine n̄ videt̉ depoſitꝰ a ſacerdotali qꝛſacerdotalis ordo pōt eē ſine pōtificali. ſecus dic econtra. nā pontificalis nō pōt eē ſine ſacerdotali. de qͦ dicvt le. ⁊ no. in. c. ex lr̄is de exceſ. p̄la. ¶ No. ⁊ tene mentiꝙ ali enatio facta pꝰ inhibitionē pape vel ſuſpenſionē⁊ excōicationē iudicis eſt irrita ip̄o facto. Ratio inhibitōnis ē qꝛ ꝓ eodē debet haberi ꝙ aliquid facit cōtra

legē mortuam vl̓ contra legē viuā. vn̄ ſic̄ prīo caſu nōteneret alienatio ita nec ſcd̓o. vt no. dic̄ Inno. in. c. fi.de accu. in fi. vbi vide ⁊ pleniꝰ ꝑ eundē. in. c. Raynaldꝰde teſta. vbi generalit̓ ꝓſequit̉ de alienatōe facta ꝯtraꝓhibitōꝫ legꝭ hoīs iudicis teſtatoris pacti. Rō ꝟo ſuſpenſionis vel excōicatōis ē qꝛ illa priuat adminiſtration. ꝓ hͦ. c. paſtoralis in fine de app. ⁊ qd̓ ibi dicaꝫ. Anaūt ſit indiſtincte hͦ dictū veꝝ ſiue ſit excōicatio hoīsſiue canonis ſiue ſit occulta ſiue manifeſta. jͣ. ſubijciaꝫpꝰ glo. vbi plene attingā materiā. ¶ Attingā priꝰ glo.more ſolito. ⁊ prīo q̄ro dicit̉ hic ꝙ iſti canonici retulerunt pape hūc ep̄m ⁊cͣ. aut retulerūt hūc ep̄m accuſando vel aliter? Rn̄det glo. j. ꝙ iſta crimina detulerunt ꝑmodū denūciatōnis vt dicit patere in integris. Inno.ſentit ꝙ iſti canonici priꝰ accuſauerūt ſꝫ qꝛ ep̄s canonicis eū accuſātibꝰ volebat rn̄dere ordine iudiciario ſeruato iō dn̄s papa ne de ſua cōtumacia ep̄s cōmodumreportaret mandat ꝯtra ip̄m ꝓcedi in modū inquiſitionis ⁊ ita tranſit Io. an. ⁊ cōiter doc̄. ⁊ facit hͦ ad intellectū. c. vt. jͣ. videbitis cū glo. magna qualiter fuit hic ꝓceſſum lite nō ꝯtē. Sꝫ aduerte ſi em̄ Inn. intellexit papam ꝓceſſiſſe ex officio inqͥſitōnis canonicis ꝓrſus excluſis nō bene diceret qꝛ tex. aꝑtiſſime innuit oppoſitūvt ptꝫ ibi ꝑtibus citatis ⁊cͣ. ⁊ ibi teſtes ex ꝑte nr̄a ſi visergo papam tenere aſſumpſiſſe viā inquiſitōnis. intellige ꝙ canonici ꝓſequebant̉ hanc inquiſitōem ⁊ valethͦ ad multū vt ſtatim ſubijciam ſuꝑ glo. magna. ¶ Sꝫꝯtra hunc intellectū opp. de tex. ibi vidētes ordine iudiciariū fuiſſe ſeruatū que verba innuūt hic fuiſſe ꝓceſſum ordinarie. In alio tn̄ facit ꝯtra qͥa necͣ libellus accuſatorius h̓ fuit ꝓductus nec lis erat ꝯte. ⁊ tn̄ fuit ꝓceſſum ad diffinitiuā. Hoſti. ⁊ Io. an. poſt eū dicuntꝙ multiplex ē ordo iudiciarius. qn̄qꝫ em̄ ꝓcedit̉ ordīarie. puta ſuꝑ occultis ad accuſatōem alteriꝰ ⁊ tunc dat̉libellus ⁊ fit li. cōte. de iura. calū. c. pe. ⁊ alia ſimilia obſeruant̉ ⁊ iſte ē ordo iudiciarius. In ordīarijs qn̄qꝫ ꝓcedit̉ ſuꝑ famoſis de quibꝰ nō ꝯſtat ⁊ tūc ordo ē vt vocet̉ inquirendus ⁊ ſeruat̉ qd̓ dicit̉ de accu. qualiter. ij.Et hic n̄ offert̉ libellus nec lis cōteſtat̉ ſꝫ cōtūax cōdēnatur vt ibi ⁊ sͣ. vt lite nō cōte. qm̄. §. ſunt ⁊ alij. et deiſto ordine iudiciario loquit̉ hic. qn̄qꝫ ꝓcedit̉ extra ordinē ex mero ⁊ puro officio vt in notorijs ⁊ tūc neut̓ exhis ordinibꝰ ſeruat̉ de offi. ordi. c. j. ſed eſt hic ordo iudiciariꝰ iurꝭ ordīeꝫ n̄ ſeruare de iureiur. ad nr̄aꝫ. iij. modo dic tu melius quo ad ſcd̓m mēbruꝫ quod tangit. c.noſtrum ꝙ aut eſt principalis ꝓmotor inquiſitōis. puta quia ipſam inquiſitōnem impetrauit vel fuit deputatus a ſocijs cū omnes impetrauerūt inquiſitōeꝫ autipſemet iudex ad ſui releuamē deputauit miniſtrū ⁊ ꝓmotorē inquiſitōis aut ꝓcedit ip̄e ſolus ſine aliquo miniſtro. primo caſu ſi inquiſitus cōparet debet cū eo lisꝯteſtari ⁊ ꝑ conſequēs libellus offerri. vt probat̉ in. c.pe. de pur. ca. ⁊ in. c. cum. i. ⁊. a. de re iudi. ſi ꝟo nō comparet poteſt procedi ad diffinitiuam receptis teſtibus⁊ ꝓbatōnibꝰ a promouētibus inquiſitionē ſine oī alialit. conte. Et iſte eſt proprius caſus. c. noſtri ẜm veriorem lect. hoc idem ꝓbatur ẜm lec. Inno. in. c. cum olide teſti. ⁊ facit qd̓ no. idē hoſt. in. c. cū clamor eo. ti. vbiinuenies bona dicta ad hoc ⁊ iſte poteſt dici ordo iudiciarius inquiſitōnis qꝛ verba intelliguntur ẜm ſubiectam materiam. vt. d. c. ad nr̄am. Si ꝟo ꝓcedit iudexcū miniſtro inquiſitōnis ꝑ eū deputato tunc idem ſicutqn̄ ꝓcedit ſolus qꝛ is facit qui ꝑ aliū facit de reſti. ſpol̓.c. cum veniſſent. ⁊ no. Hoſti. in. d. c. cum clamor. ⁊ hoccaſu ꝓcedūt dicta hoſti. hic vt nō exigatur li. ꝯte. etiāin pn̄ti. vt no. in. d. c. cum clamor. ⁊ ſic intellige. §. ſunt⁊ alij. sͣ. alle. ⁊ hec no. ¶ Opp. ⁊ intro intellectū. c. ⁊ materiam vtilē ⁊ quotidianā cū hic nō preceſſit li. conteſ.non debuit ꝓcedi ad teſtiū receptionem ⁊ diffinitiuaꝫſnīam etiā ꝯtra ꝯtumacē ſꝫ ad excoīcatōneꝫ vel aliam