De dolo et contu.

ꝓcedi etiā lite nō ꝯteſ. reo inſtāte. Et pn̄t ex gl. colligiquinqꝫ rōnes huius dicti. Prima qꝛ maior ē ꝯtuma.cia actoris qͣꝫ rei. ſed gl. nō reddit rōneꝫ ſed pōt eē rō:qꝛ fuit ⁊ pͥncipio in poteſtate actoris nō agere non reiideo plus actori qͣꝫ reo imputandum ē ẜm Hoſt. all̓atff. de doli excep. l. pure. Secūda rō gl. ē qꝛ magis p̄ſumit̉ ꝯͣ actorē ꝯtumacē qui reū prouocauit ⁊ poſtea nōꝯꝑaret qͣꝫ ꝯͣ reum qui fuit prouocatus ⁊ neceſſitatꝰ adveniēdū. nā vt dicit Io. an. forte .n. nunc actor dimitteret ⁊ ſe abſentat qꝛ videt reū ſuas defenſiones habere paratas ⁊ expectat vt pereāt. vt colligit̉. sͣ. vt li. nonꝯtꝭ. c. qm̄ in pͥn. ⁊ de teſti. c. ſingnificauit. ⁊. c. albericuſ.hinc ē ꝙ actori p̄figit̉ qn̄qꝫ tꝑs ad agendū ex cā. C. deinge. ma. l. diffamari. ⁊. jͣ. de reſti. ſpo. c. frequēs. lib. vj.Tercia rō glo. ē. qꝛ reus fugiendo facit ẜm ſuā naturāſꝫ actor facit ꝯͣ id qd̓ facere debet. nam actor dꝫ vti ſollicitudine vt ꝑueniat ad ſnīam. reoꝝ ꝟo ē fugere. iiij.q. iiij. c. j. qͣpropt̓ parcit̉ reo qꝛ facit id a quo denoīat̉.ſꝫ actor facit totū oppoſitū iō ꝯͣ eū ꝓcedit̉. Quarta rōē qꝛ rei ſunt fauorabiliores qͣꝫ actores. vt colligit̉ de ꝓba. c. ex lr̄is. iō mitius agit̉ cum eis. Quinta rō ē. quiaſi non ꝓcederet̉ contra actorē lite non ꝯte. eēt in poteſtate ſua vexare reum qͥncūqꝫ ⁊ iō ne det̓ maͣ reū ad placitum moleſtādi voluerūt iura vt iſte actor compellat̉vere vel cauſatiue negociū ad finē ꝑducere. ⁊ videt̉ tex.in aucͣ. qͥ ſemel. C. quō ⁊ qn̄ iudex. ⁊ nō inſtādo in ꝟbislꝫ hic dent̉ varie lecture vt ſeruet̉ illa regula ꝙ li. nonconte. non dꝫ ꝓcedi ad ſnīam. tn̄ cōis opi. doct. ē ī opi.huius glo. vt aliud ſit in ꝯtumacia actoris rōnibꝰ. sͣ. dictis. ⁊ idem tenet glo. in. c. qͥcūqꝫ int̓. xj. q. iij. ⁊ ſequuntur cōiter legiſte in aucͣ. qͥ ſemel. p̄alle. ꝑ illū tex. vbi videt̉ hͦ ꝓbari. Aduerte tn̄ qꝛ de iure ciuili an̄qͣꝫ ꝓcedat̉ꝯͣ actorē abn̄tem aſſignant̉ ſibi tres dilationes qͥbꝰ elapſis expectat̉ ꝑ annū ⁊ demū anno elapſo iudex procedit ad veritatē inquirēdam ⁊ ſnīam ꝓferendam ẜm ꝙreperit do. an. putat tn̄ illud non neceſſariū de iure canonico ⁊ nihil allegat. hoc dictum ſatis mihi placꝫ. ar.huius. c. ⁊ qꝛ dilationes breuiant̉ ex ꝯſuetudine fori vtno. Bar. in. d. auc̄. qͥ ſemel. tetigi in. c. j. de dilat. ⁊ facitqd̓ ibi dixi. ⁊ de ꝯſuetudine iſte dilationes non ẜuāturin foro eccl̓iaſtico. ¶ Sꝫ opp. nemo inuitꝰ age̓ cōpellitur. C. vt nemo inuitus. ꝑ totum. ſꝫ illud ꝓcedit regulariter an̄qͣꝫ actor ꝓduxit libellū. ſꝫ poſtqͣꝫ dedit libellum⁊ ſic incepit agere non pōt amplius penitere. vt hic. etin. d. auc̄. qͥ ſemel. Caue ergo qm̄ non dꝫ intelligi indiſtincte vt actor compellat̉ agere. ſꝫ oꝫ vel ꝙ in iudiciuꝫdedit libellum vel principi inſinuauit negociū ⁊ ꝑ iudicem delegatum a principe inſinuatū fuit ꝑti ſicut potuit contingere hic al̓s aūt re exn̄te integra vt qꝛ tm̄ emanauit citatio bn̄ pōt deſiſtere. ar. in. c. j. eo. ti. li. vj. vel ſiimpetrato reſcripto deſiſtit ab ipſiꝰ vſu. nam poteſt illi renūciare. de quo tn̄ dic vt dixi in. c. ex cōqueſtiōe. sͣ.ti. ꝓxi. ¶ Ultimo opp. ꝯͣ iſtum tex. in eo ꝙ papa mandat teſtes recipi alterius ꝑtis. nā videt̉ reū diffinitiueabſoluendū etiā ſi nihil ꝓbauerit qꝛ actore non ꝓbante reus abſoluit̉ etiā ſi nihil ꝓbauerit. vt in. c. fi. d̓ iureran. Sol̓. illa regula hꝫ locū qn̄ oēs dilationes date fuerūt actori ad ꝓbandū ⁊ nihil ꝓbauit ⁊ tūc abſoluēdꝰē reus qꝛ pꝫ actorē intentionē ſuā nō potuiſſe ꝓbare vtl. ꝓperandum. §. ⁊ ſiquidem. C. de iudi. ⁊ ibi ꝑ bart. fac̄qd̓ noͣ. Cal. in. c. ꝓxi. ⁊ ita intellige ⁊ reſtringe glo. q̄ dicit illā regulā hr̄e locū vtraqꝫ ꝑte pn̄te. vt no. glo. in. c.ꝑ tuas. de ap. ⁊. iij. q. ix. decernimꝰ. nam idē ē ſi alt̓a abſente exqͦ date fuerūt ltīme dilationes ad ꝓbandū al̓saut ſecus. vt ſatis ꝓbat̉ hic. ⁊ in. d. l. ꝓperandū. Et circa hanc maͣm ꝯſidera ꝙ reus pn̄s hꝫ quatuor remediaꝯͣ actorē abn̄tem. Primū ē vt petat circūduci edictuꝫid ē vt tollat̉ virtus illius citationis ⁊ vt poſſit libere aiudicio recedere. ⁊ hoc defacili poteſt obtinere ſine noua citatione. vt. l. ⁊ poſt edictū. ff. de iudi. ⁊ no. Innoc.

in. c. conſuluit. de offi. dele. ⁊ Bar. in aucͣ. q̇ ſemel. Necamplius debet audiri actor niſi reficiat prius expēſas ⁊caueat de ꝓſequēdo. de quo dicendū vt. jͣ. eo. ti. c. j. lib.vj. ⁊. l. ſancimus. C. de iudi. non tn̄ ꝑ hoc ē plene cōſultum ip̄i reo qꝛ actor poterit qn̄cunqꝫ venire ⁊ reſtitutis expenſis ꝓcedere ſuꝑ prius agitatis qꝛ ꝑ illā licētiātm̄ tollit̉ virtus citationis poſſet tn̄ iudex parcere contumaci ⁊ non licētiare reum ſꝫ expectare actorem ī diēſequentē. de quo dicendum vt habet̉ ⁊ no. in. c. conſuluit. de offi. dele. Scd̓m remediū aliquātulū pinguius ēvt actore non cōparēte petat ſe abſolui ab inſtātia iudicij vt ſic tollātur ⁊ annullent̓ oīa prius geſta ſꝫ ī hocrequirit̉ noua citatio. qꝛ ad hūc actum citatio nō emanauit. ar. in. l. aut qui aliter. ff. qd̓ vi aut clam. ⁊ nō. Innocen̄. in. c. ꝯſuluit. de offi. dele. ⁊ bar. in. d. auc̄. qͥ ſeml̓.qd̓ ꝓcedit niſi ꝓmiſiſſet actor litem ad finem ꝓduce̓tūc em̄ ſi expectatus non comparet infra. x. dies abſoluit̉ reus ab inſtātia iudicij ſine aliacitatōe. vt in aucͣt.qd̓ fieri. C. de dila. ⁊ no. Bar. in. d. auc̄. qͥ ſemel. Tercium remedium ē magis pingue ⁊ ꝑpetuum vt diffinitiue petat reus ſe abſolui ab inſtātia ip̄ius actoris ſuperfacto petito vt ſic deinceps nō audiat̉ ip̄e actor ſupereodē negocio ꝯtra reū. Et hūc effectū pōt reus conſequi duobꝰ modis. Primo ſi ex ꝓbatōibꝰ iam factꝭ cōſtat ip̄m actorē nullū hr̄e ius vel ſi datis oībꝰ dilatiōibus iuridicis nihil tn̄ actor ꝓbauit. vt. sͣ. dixi vel quando oībus p̄dictis ceſſantibꝰ qꝛ nulle ꝓbatōnes ſunt ꝑfecte nec dilatōnes iuridice date qꝛ adhuc lis nō ē ceptaꝑ ꝯteſtationē vult ip̄e reus in ſe aſſumere onus ꝓbādide iniuſticia actoris. nam ſecuta ꝓbatōe obtinebit difnitiuam vt hīc. ⁊ in. d. auc̄. qͥ ſemel. ⁊ hoc caſu qn̄ ꝓcedit̉ ꝯͣ abn̄tem pōt iudex ſupplere de facto inqͥrēdo veritatem etiā in fauorē abn̄tis recipiēdo ꝓbatōes ⁊ teſtesex officio ſuo. vt no. ꝓbat̉ in. d. auc̄. qͥ ſemel. ⁊ ibi ꝑ bar.facit. l. ꝓperandum. C. de iudi. ⁊. c. veritatis. jͣ. eo. ⁊ vt hͦexequat̉ poterit reqͥrere conſanguineos ⁊ amicos illiꝰabn̄tis. de quo ꝑ bar. in. d. auc̄. qͥ ſemel. facit. l. hoc autēff. ex qui. ca. in poſſ. ea. Aliud remediū ⁊ quartuꝫ magis vtile ē vt petat ſe abſolui diffinitiue ab impetitiōeactoris ⁊ ꝓ eo ꝓnūciari. Exemplum actor petebat ſeupetere volebat fundū agēdo rei vendicatione poteritnūc reus ī abn̄tia actoris petere vt abſoluat̉ ab inſtantia illius ⁊ vt ꝓnunciet̉ ip̄e dn̄s. iuxta no. in. c. ex ꝯqueſtione. sͣ. ti. ꝓxi. ⁊ hͦ obtinebit ꝓbādo de iure ſuo vel ꝑprobatōes iā factas vel de nouo fiēdas vt h̓ nō aūt ſufficeret ad obtinendā pronūciationem pro eo probareactorē defeciſſe datis ſibi oībꝰ dilatōibꝰ qꝛ lꝫ nō cōſtetde vero iure actoris non tn̄ ꝑ hoc ꝯſtat de iure rei. ad hͦqd̓ no. in. c. j. de eo qͥ mit. ī poſ. li. vj. ⁊ facit. c. olim. d̓ reſcript.Si reus poſt li. conte. ē ꝯtumaxMOUL. ſ al̓s liquet de cā fert̉ diffinitiuaſnīa ſi nō liquet actor in verā poſſeſſionē inducit̉. Cōis diuiſio. ſcd̓a ibi ideoqꝫ. ¶ No. quē inciderein contumaciā in recedēdo a iudice ſine ip̄ius licentia.ad hoc. xj. q. iij. certū. ⁊ sͣ. de iudi. c. j. qd̓ intelligo qn̄ fuerat citatus ad totam cām. de qͦ dic vt plene dixi ī. c. fi.de dila. vel qn̄ ad vnū actū et eo nō expedito receſſit.¶ No. ſcd̓o et tene mēti reuꝫ ſemel ꝯtumacē poſſe cōpelli ad p̄ſtandū cautionē iuratoriā de parēdo iuri. etdicit Io. an. hūc tex. face̓ ꝯͣ iudices qͥ in limine iudiciorum ſine cā hoc iuramētuꝫ extorquet. Itē ex hoc et extex. collige intelligēdo ꝙ loquat̉ de clerico quod ſatisinnuit tex. dum dieit iſtu rn̄diſſe ꝙ decimas p̄ſcripſiſſꝫquod nō ē ꝓportionabile niſi clerico. de preſcrip. cāmque. ꝙ lꝫ clerici ſint priuilegiati vt non teneāt̉ preſtarecautionē de iudicio ſiſti. vt ī aucͣ. de ſan. ep̄i. §. ſi qͥs. ꝓpecuniaria. et plene dixi ī. c. qm̄. §. ī alijs. s. vt li. nō cōteſ. data tn̄ ſemel cōtumacia pn̄t aſtringi ad iuratoriācautionē. vt in p̄alle. §. in alijs. vbi dixi. et ſi deuentuꝫ