De dolo ⁊ contu.

poteſt renunciare miſſioni ſicut quiſqꝫ pōt renunciareiuri ſuo. de regū. ad apoſtolicam. ⁊ maxime hoc poteſtpetere rōne expēſaꝝ vel alterius int̓eſſe. Idē videt̉ ſentire Archi. in. c. j. de eo qͥ mit. in poſſeſſ. li. vj. al̓s in. c. ij.de dolo ⁊ contu. hoc dictum non videt̉ place̓ do. Ant.qꝛ ſufficit ꝙ patiat̉ penam iuris. ſꝫ tu vide quod pleneſcribo in. d. c. qm̄. vt li. non cont. ⁊ quod no. Bar. in. l.ꝯſentaneū. C. qūo ⁊ quādo iudex. ī ꝟ. ſꝫ quero. vbi ſentit in ſil̓i opi. Io. de lig. ꝑ. l. j. §. quid gͦ. ff. de ven. inſpi.¶ Ultimo ꝓ declaratōe tex. opp. in eo ꝙ iſti monachipetebant facta ſequeſtratōe eccl̓ias ſibi reſtitui. hͦ eniꝫnullo iure ꝓbat̉ vt res ſequeſtrata aſſignet̉ ſeu reſtituatur actori an̄ exitum cāe. Sol̓. multiplex. primo pōtintelligi ꝙ facto ſequeſtro reuertebat̉ ad priorē actionem petēdo reſtōnem illaꝝ eccl̓iaꝝ qꝛ forte eis fuerātſpoliati. vt ſentit Tan. vel petebant reſtitui ꝑ rei vendicationē ẜm Goff. qͥ plenius hoc proſequitur ſed nōeſt vis in hoc. quia non variatur ex hoc intellectus huius. c.Si actor ē cōtumax reo inſtāAuſam. te diffinitiua ſuia ferri pōt. vl̓hinguius ẜm cōem intellectum. Actore contumace teſtes recipi ⁊ ſnīa ferri debēt etiā lite nō conteſt.reo inſtātē. Prima ꝑs ponit petitōnē rei ꝯͣ quē actorimpetrauerat. ſcd̓a ip̄am petitōem exaudit ibi ceterū.¶ No. primo arg. opti. ex lr̄a ꝙ ad ſnīam vel ea queſunt grauis p̄iudicij ꝓcedi non dꝫ ꝓcuratorē ſolūmōcitato exqͦ principalis ꝑſona ē pn̄s et citari pōt. hic em̄pͥmo mandat citari principalem ſi reꝑiri pōt ⁊ in defectum ꝓcuratorē ſi quem dimiſit. de quo latius. jͣ. dicāqd̓ intelligo qn̄ cum ꝓcuratore non ē facta litis cōteſt.al̓s aūt cū ſit effectus dn̄s litis ip̄e citari dꝫ ⁊ in ꝑſonāſuam ferri ſnīa. C. de ſen. l. j. ⁊ quod no. in. c. querelaꝫ.de elec. ¶ Nota ad ſnīam ⁊ receptōnem teſtiū ꝓcedipoſſe ꝯͣ abn̄tem ꝯtumacit̉ lꝫ eū citatio ꝑſonalit̓ nō apprehēderit. ſatis em̄ ē eo non reꝑto citatōnem fieri addomū. Et qn̄ dicit̉ non poſſe reꝑiri. jͣ. ſubijciā. ¶ No.ordinē ꝓcedendi contra aliquē. nam ſi reꝑit̉ dꝫ citariꝑſonalit̓ ſin aūt citandus ē ꝓcurator ſi que dimiſit. ꝓcuratore non dimiſſo vel ſi occultū eſt an dimiſerit dꝫfieri citatio ad domū ſuam. ¶ No. iudicē nō artari adcitandū aliquē extra ꝓuinciā ſꝫ pōt ꝓcedere ꝯͣ abn̄teꝫẜuato ordine. sͣ. p̄miſſo. ⁊ hͦ ẜm ꝙ qualitas cāe patit̉.iuxta hic no. ⁊ in. c. fi. de eo qui mit. in poſ. ⁊ in. c. ꝓut. jͣ.eo. ⁊. l. ꝯſentaneū. C. qūo ⁊ qn̄ iudex. ⁊ aucͣ. qͥ ſe mel. eo.ti. ¶ Uenio ad glo. ⁊ q̄ro qn̄ dicit̉ ltīme citatꝰ vt poſſit ꝓcēdi ꝯͣ abn̄teꝫ? Glo. ij. rn̄det vt pꝫ in ea. tu ꝟo dic⁊ qn̄qꝫ ſufficit trina citatio. qn̄qꝫ ꝟo ſufficit vna. de qͦdic vt plene no. ꝑ Inno. ⁊ in. c. cōſuluit. de offi. delega.⁊ in. c. ad petitionē. de accuſa. vide glo. in. c. cōſtitutōꝫde ſen. ex. li. vj ¶ Oppo. ꝯͣ tex. videt̉ .n. non eē ꝓcedendum contra abn̄tem niſi etiam amici ip̄ius pn̄tes reqͥrant̉ an velint ip̄m defende̓. vt ptꝫ in. l. ergo. ff. ex qui.cau. ma. ⁊ in. l. hͦ aūt. ff. ex qui. ca. in poſ. ea. ¶ Glo. iij.fatet̉ ꝯtrariū ⁊ ſic videt̉ ſupplere. vn̄ ponit hic glo. ordinē procedēdi ſucceſſiuū. vt no. in ea. Et primo notaex glo. ꝙ qͣꝫdiu quis reꝑiri pōt citandus ē ſꝑ ꝑſonal̓rnon aūt ad domū. Dy. tn̄ in. l. j. ff. de lib. ag. in princi. tenuit ſufficere citatōem ad domū. ꝑ. l. ſcire debemus. §.oportet. ff. de excu. tu. qui alternatiue loquitur dicensquē debere citari ad faciē vel ad domū. ⁊ in alternatiuis ſufficit alteram ꝑtem verificari. vt in regula in alt̓natiuis. de regū. iur̄. li. vj. ſꝫ hoc dictum cōiter nō tenetur qꝛ iura cōit̓ requirūt vt quis primo citet̉ ꝑſonalit̓ſi reꝑiri pōt ⁊ in refugiū ꝑmittūt citatōem ad domumvt hic. ⁊ in. l. j. de libe. ag. facit. l. iiij. §. p̄tor. ff. de dā. infec̄. vbi exp̄ſſe hͦ tenet Bar. Et ad. l. ſcire. rn̄det̉ ꝙ illaē alt̓natiua ordinis vt ẜuat̉ pͥma ſi ẜuari pōt al̓s ſcd̓a.ſimile in. c. mandato. de p̄ben. li. vj. ¶ Sed dubium ēqn̄ dicit̉ non reꝑiri ad hoc vt poſſit citari ad domuꝫ.

Hoſt. hic ſentit qn̄ ē extra ꝓuinciam qͣſi velit ꝙ ſi ē inꝓuincia dꝫ citari ꝑſonal̓r vbicūqꝫ reꝑiatur. ad hͦ allegat iſtum tex. ⁊. c. cum olim. jͣ. eo. ⁊ remittit ad notata īc. ex ꝑte. ⁊ in. c. ex tue. de cle. non reſi. Inno. in. c. fi. d̓ eoqͥ mit. in poſ. dicit ſufficere abſentiam a ciuitate. all̓atqd̓ habet̉ in aucͣ. de exhi. re. §. fi. Bar. in. d. l. iiij. §. pretor ait. diſtinguit ꝙ aut cā reqͥrit celeritatē ⁊ ſuffic ꝙnon reꝑiat̉ in iudicio ad hoc vt poſſit citari ad domuvt. l. iiij. §. p̄tor. ꝟ. obeſſe. iuncta. l. j. ff. de dam. infect. incauſis ꝟo non deſiderantibꝰ celeritatem ſi nūqͣꝫ ꝑs fuit citata in iudicio vt qꝛ ē prima citatio tūc requiriturabſentia a ciuitate ⁊ illa ſuffic̄. vt. d. §. ſi ꝟo. ⁊. C. d̓ anna. excep. l. vt ꝑfectius. ⁊ tenuit Inno. in. d. c. fi. qd̓ ſatꝭplacet. Eſt em̄ quid ſibi imputanduꝫ ſi non dimiſit ꝓcuratorem. durum ē enim ꝙ deberet requiri ꝑ totā ꝓuinciam ⁊ ſuadet equitas hoc tenere cum ꝑ citationeꝫad domum prima vice fiendaꝫ non procedatur niſi adea que ſint leuis p̄iudicij. puta ad miſſionē etiam contra abſentē reipublice cauſa. vt. l. ignorare. C. de reſti.mili. ⁊ facit bn̄ ille tex. dum ſimplicit̓ requirit abn̄tiaꝫ.⁊ de defectu citationis ad domū plene dicam poſt Inno. in. d. c. fi. Nō ob. iſte tex. quia dum facit mētionē d̓ꝓuincia narrat factum non aūt iuris miniſteriū. quaſidicat ꝙ poterit fieri citatio ad domum cum ſe abſētauerit. ad. c. cum olim. dic̄ vt ibi not. Si ꝟo ꝑs fuit al̓scitata in iudicio ⁊ tūc ſufficit citatio ad domū ſi ī iudicio non reꝑit̉. ſufficit ergo tūc abſentia a iudicio ad hͦvt citari poſſit ad domū ẜm Bart. in. d. §. p̄tor. ꝓ hocquod le. ⁊ no. in. d. l. ⁊ poſt edictum. ff. de iudi. in aucͣ. qͥſemel. C. qūo ⁊ qn̄ iudex. ⁊. l. ab eo. eo. tit. ⁊ ꝑ glo. in. l. j.§. cum ex edicto. ff. que ſen. ſine ap. reſcin. vident̉ etiaꝫſequi do. de ro. deci. xlj. al̓s. xlv. ⁊ Io. an̄. in regula p̄ſumit̉ de regū. iu. in mercū. vbi generalit̓ tractat an̄ ī receptione teſtiū vel ordinarie fiēda aut ad ꝑpetuaꝫ reimemoriam. vel quando timet̉ de mortē vel abn̄tia teſtium requirat̉ citatio ꝑſonalis an ſufficit eam facere addomum ⁊ ibi videas. ⁊ ꝑ Bal. in. d. §. p̄tor. ⁊ hec nota¶ Quid aūt ſi iudex mandauit nūcio vt citaret ticiūꝑſona liter vel ad domum? Bar. in. d. §. p̄tor. notāterꝯcludit ꝙ videt̉ mandaſſe ẜm iuris diſpōnem vt pͥusreꝑiat ꝑſonam. ſꝫ ſi non pōt reꝑiri ẜm p̄dicta citet addomum. ē ergo alternatiua ordinis ſicut in hac mat̓iaſumit̉ in iure. vt. sͣ. dixi. debent ergo verba iudicis referri ad intellectum iuris. arg. optimū in. l. j. ⁊ quod ibino. C. de vſu. ⁊ de verb. ob. l. ſciendum. ⁊ inſti. de fideiuſſo. in fi. ſecus ē in nūcio referēte ſe citaſſe ad domuꝫ.qꝛ tūc non debemus p̄ſumere ꝙ prius ꝑq̄ſiuerat ꝑſonam qꝛ non ſic p̄ſumit̉ in nūcio ſicut in iudice. argu. exno. in. d. l. j. C. de vſu. ⁊ in. c. cum parati. de ap. iūcto. c.ad audiētiam. de p̄ſcrip. debet ergo nuncius referre q̄diligēter ꝑqueſiuit ꝑ ciuitatem ⁊ eo non reꝑto citaſſead domū ⁊ ita etiam iudex ad maiorē cautelam dꝫ nūcio iniūgere ⁊ hͦ qn̄ primo dꝫ fieri citatio ad ꝑſonā. qd̓qn̄ ſit. sͣ. dictū. ¶ Sꝫ q̄ro qͥd ſi ſtatutū loquit̉ illo mōalt̓natiue vt fiat citatio ad ꝑſonā vel ad domū: bart. īd. §. p̄tor ait. ⁊ ſequit̉ dn̄m An. hic lꝫ nō alleget Bar.tꝫ tūc ſufficere alteꝝ ⁊ ſic non erit alt̓natiua ordīs ⁊ hͦvt ſtatutū aliqͥd oꝑet̉ ⁊ addat ad ius cōe. ff. de rei ven.l. non ſolū. ⁊ de le. j. l. ſi qn̄. ¶ Sꝫ ꝯͣ hoc dictū op. de. c.ex ꝑte. iij. de ver. ſig. ⁊ de. c. cū dilectus. de cle. nō reſid̓.vbi le. ⁊ no. ꝙ ſtatutum loquēs in maͣ iuris recipit oēslimitatōnes ⁊ interp̄tatōes iuris. ad idē qd̓ nō. Inno.in. c. cām. de reſcrip. vbi dicit ſtatutuꝫ debere intelligiẜm ius cōe. ⁊ optime facit. l. ij. C. de noxa. ⁊ no. glo. ī. l.tale pactum. ff. de pac. ⁊ Io. an. in regula ꝓ poſſeſſored̓ regū. iur̄. li. vj. in mer. Et ſi diceret qͥd operabit̉ tūcillud ſtatutū? pōt rn̄deri vt no. bar. in. l. j. ff. ad. l. falc. ſꝫſaluādo hoc dictū bar. dico ꝙ vbi ius loquat̉ ꝑ verbaꝓpria tūc ſtatutū diſponēdo in maͣ iuris recipit illā interptationē ſꝫ vbi ꝑ ꝟba impropria vt ī dc̄a alt̓natiua