De dolo et contu.

ficeret. ⁊ ita loquūtur iura q̄ vident̉ exigere mētioneꝫſpecialē. facit. c. ex cōqueſtione. ⁊ quod ibi no. de reſti.ſpolia. ⁊ alia ſuꝑius allegata. idē vbi ꝑ priores fuiſſetꝓceſſum ⁊ in ſecūdis de hoc mentio non fieret ſꝫ tm̄ mētio generalis vt non obſtātibꝰ lr̄is ⁊cͣ. vt ꝓbat̉ in. d. c.int̓ monaſterium. vbi ꝟo priores littere eēt generales ⁊ ita etiā ſecunde tm̄ mentionē faciētes in genere d̓pͥoribꝰ vt non obſtātibꝰ lr̄is ⁊cͣ tūc ſatis putare prioresreuocatas lꝫ alit̓ non fieret mētio ſpecialis vt in. c. auditis p̄alle. ſꝫ de his non pōt dari certa doctrina ſed vtdixi iudex debet conſiderare an tale quid fuerit exp̄ſſum in primis quo exp̄ſſo papa nullo modo vel ſaltemnon defacili dediſſet ſecūdas litteras vt in. d. c. poſtulaſti. ⁊. c. ſuꝑ lr̄is. facit quod dicam in. c. cum inſtātia. decenſi. ¶ Secundo querit̉ quare papa hic conſideratꝙ in ſecundis non exprimebant̉ nomina eccleſiaruꝫ d̓quibꝰ erat contentio? Innoc. hic ſentit ꝙ ideo qꝛ qͦ adexp̄ſſa in priori reſcpͥto vel coram iudicibꝰ nō poterantſecunde littere derogare prioribꝰ. de reſcrip. paſtoral̓.hoc dictum Inno. mihi non placet. nam. c. paſtoralisloquit̉ quando in priori reſcripto res non erat exp̄ſſa ſꝫ ſub clauſula geuerali contēta. quo caſu ſecūde lr̄eſpeciales derogant prioribꝰ quo ad exp̄ſſa lꝫ de eis nōfaciant mentionē vt ibi. ſꝫ in caſu. c. noſtri prime littereerant ſpeciales. vn̄ ſecunde etiam ſpāles qͥntumcunqꝫſpecifice exprimerentur res non derogarent prioribusniſi de eis aliter facerēt mentionē ſaltem in genere. vt īc. ceteꝝ. de reſcrip. ⁊ in. c. ex parte. ij. de offi. deleg. ⁊ hic.ſꝫ ſi ſecūde facerent mentionē de prioribꝰ ſaltē in genēvtputa non obſtantibꝰ litteris ꝑ aduerſaꝫ partē impetratis lꝫ non exprimerēt res ſpecifice ſicut priores ſeddicerēt ſuꝑ quibuſdam eccleſijs ⁊cͣ non video qͣre priores non eſſent reuocate. ſatis em̄ hic apparet de intentione reuocantis niſi forte negociū de quo agit̉ ſit itaarduū ſeu qualificatum vt eo exp̄ſſo ſpecifice papa n̄feciſſet ſecundam conceſſionē vel non cōmiſiſſet ſecundis iudicibꝰ reuocando priores qui forte erant aptiores ad iudicandum ꝯſiderata arduitate negocij ⁊ in hͦmultum exuberabit iudicis arbitrium. vt in. d. c. ſuperlitteris. ⁊. c. poſtulaſti. Et ad iſtum tex. reſpōdeo ꝙ iōponderat quia in ſecundis non exprimebant̉ noīa eccleſiaꝝ ſicut in prioribꝰ ad inferendū clariſſime ip̄aruꝫinualiditatē. Primo quia non faciebāt mentionē etiāgnaͣlem de prioribus. Secundo qꝛ prime erant magisſpeciales qͣꝫ ſecunde. ſꝫ ſi certe feciſſent mentionē d̓ prioribus ceſſaret hec ſecunda conſideratio qꝛ ſatis eſſetreuocationē eē factam niſi aliud obſtaret mō p̄dicto ⁊ꝓ hoc dico Hoſt. hic non bn̄ dicere qꝛ dicit illud id̓opapam ponderaſſe quia in ſecundo reſcripto ſpecificanduꝫ ē ſuꝑ qͦ fuit impetratum. Item ꝑſona iudicū ⁊litigantium ⁊ dyocꝭ̓. iſta em̄ ſunt ſubſtātialia. de reſcpͥſuꝑ litteris. ⁊. c. ſignificante. ⁊. c. rodulphus. ſic ⁊ de pͥncipali clauſula fieri debet mētio ẜm eum. sͣ. ti. j. c. ex cōqueſtionē. ⁊ de ꝓceſſu de re iudi. inter. de coha. cle. ſuꝑeo. ⁊ de reſcriptꝭ. dilectus. el. j. non em̄ placet dictū hoſtien. inqͣꝫtum inter ſubſtantialia reſcripti cōnumeratvt exprimant̉ res ſuꝑ quibꝰ ſit impetratio. nam ſuffic̄facere mentionē in genere vt ſuꝑ quibuſdam eccl̓ijs etſimilibꝰ. vt patet in. c. paſtoralis. de reſcript. ⁊. c. ſedes.eo. ti. ⁊ hoc ē indubitabile quādo ſolum emanat vnuꝫreſcriptum. ſed adhuc idē puto in ſecūdo reuocatorioprimi exquo aliter facit mētionem de primo niſi aliudobſtet modo predicto. ¶ Uenio ad glo. ⁊ prīo ponitmultas ſpeciēs contumacie ⁊ in fine addit Hoſt. aliasſpecies. nam quandoqꝫ dicit̉ contumacia reſpectu nōdefendentis. vt. ff. de procura. l. mutus. §. pena grauior. Itē reſpectu latitantis ⁊ impediētis ne citatio ꝑuenire poſſit ad ip̄m hi caſus ꝓbantur. sͣ. vt li. non cont.c. quoniam. §. j. ⁊. §. fi. Itē reſpectu minus īſtructi comparētis. jͣ. de elec. c. j. li. vj. ⁊ de appell. c. j. eo. li. Et r̄mit-

tit Hoſt. ad ſummam. eo. ti. ſub rubrica de cōtumacia§. qualiter de p̄hendatur. ⁊ vide in Specul̓. de contu.§. j. Et quis dicatur verus contumax fictus vel manifeſtus? vide glo. in cle. vna. de dolo ⁊ contuma. ⁊ pleneꝑ Bar. in. l. ex conſenſu. §. fi. ff. de appel. ¶ Glo. ij. colligit ar. ꝙ cum religioſis agēdum ē mitius. Uin. dicitꝙ durius agi debet cum religioſis. jͣ. deſymo. per tuas.Io. an̄. ſoluēdo dicit ꝙ illud de pena criminis iſtud depena contumacie. ⁊ facit ẜm eum quod no. in. c. cuꝫ nōab homine. sͣ. de iudi. hoc dictum Io. an. mihi nō placet indiſtincte vt reſpectu pene imponēde durius agatur cum religioſis ꝑ ea que ipſemet Io. an. poſt beatūTho. notat in. c. accuſatus. de here. li. vj. vbi vide. Etad. c. ꝑ tuas. rn̄deo ꝙ loquitur de pena priuatōis a bn̄ficio. illa em̄ facilius imponit̉ p̄latis regularibus qͣꝫ ſecularibus. quia in bn̄ficijs habēt ius magis tenue. dedic vt no. in. c. qualiter ⁊ quando. ij. de accu. in fi. ⁊ ī. d.c. ꝑ tuas. ſꝫ reſpectu aliarum penarū non agitur duricum regularibꝰ immo mitius debet agi niſi peccauerītcontra ſubſtantialia regule vel alit̓. vt no. in. d. c. accuſatus. facit ad p̄dicta. c. cum illoꝝ. de ſen. ex. vbi facilidiſpēſatur cum religioſis qͣꝫ cum clericis ſcl̓aribus. adidem. c. admonere. ⁊ quod ibi no. xxxiij. q. ij. de voto. c.ſcripture. ⁊. xvj. q. j. qui vere. ¶ Sꝫ contra p̄dicta ⁊ ꝯͣtex. oppo. videt̉ em̄ ꝙ non mitius ſꝫ durius actum fuerit hic cum religioſis. quia pinguiꝰ erat monachis habere poſſeſſionem ex primo decreto qͣꝫ ſequeſtruꝫ cumprimo caſu ip̄i habeant ſeu detineāt poſſeſſionem et ꝑlapſum anni efficiūtur veri poſſeſſores. vt in. c. qm̄. §. īalijs. sͣ. vt lit. non conteſt. Secundo ꝟo caſu ſequeſterdetinet vel poſſidet. vt no. in. c. examinata. sͣ. de iudici. ⁊l. intereſſe. ff. de acqͥ. poſ. nec efficiuntur ꝑ lapſum anniveri poſſeſſores quia conditio ſequeſtri ē vt res ſequeſtrata aſſignet̉ ei qͥ tandē obtinebit in cā vt no. in dictꝭiuribꝰ. Sol̓. littera pōt intelligi primo de canonicis cōtra quos fiebat miſſio qͥ ẜm quoſdam erant regularesvn̄ vtilius fuit eis pati ſequeſtrum qͣꝫ miſſioneꝫ ⁊ tuncceſſat contrarium. Secūdo pōt intelligi de monachis⁊ tūc ad ꝯtrarium rn̄detur duplicit̓ ẜm Goff. pͥmo qmitius fuit actum cum eis ne ſi fuiſſent miſſi in poſſeſſionem viderētur cupide aliena poſſidere que rō ceſſat īſequeſtratione. vt. s. dixi. Scd̓o ſoluit ꝙ in hoc miti⁊ melius agitur cum monachis qꝛ ſi fuiſſent in poſſeſſionem miſſi potuiſſent canonici infra annū poſſeſſionērecuꝑare nunc manebit apud ſequeſtrum vſqꝫ ad finem litis ⁊ tunc dabit̉ vincēti. hec ē em̄ naͣ ſequeſtri vtsͣ. dix: ſꝫ mihi plus placet prima expoſitio. nam ſi fuiſſꝫhabitus reſpectus ad monachos dixiſſꝫ volētes cū eisagere vtilius ſeu honeſtius. nam ꝟbum mitius ē verbūmitigatiuū. ⁊ infert ꝙ potuiſſent iudices ꝓcede̓ aſperius qd̓ ꝟbum rectius adaptat̉ ad canonicos qui erātrei. vt ſit ſenſus ꝙ aſpere poterāt ꝯͣ eos ꝓcedere faciēdo miſſionē ſꝫ intuitu religionis voluerūt mitius ꝓcedere ſeq̄ſtrum faciēdo vt ſic tedio affecti canonici cōgerētur rn̄dere vt in lr̄a dicit̉. ꝑ que ꝟba puto ꝙ canonicis veniētibꝰ ⁊ cauētibꝰ de ſtādo ⁊ parēdo iuri debuiſſet fieri relaxatio ſequeſtri qͥcquid ſentiat Goff. ꝑ ꝟba. sͣ. dicta. nam dicta ſua ꝓcedūt qn̄ fieret ſeq̄ſtrū ꝓpter ſuſpitionē dila pidationis qd̓ ē regulare. vt no. inc. j. ⁊. ij. de ſeq̄ſtra. ⁊. l. vna. C. de ꝓhibi. ſequeſt. vel ꝓpt̓ſcandalū int̓ ꝑtes euitandū. vt. l. eqͥſſimū. ff. de vſufru.⁊ no. in cle. j. de ſequeſt. ſꝫ in caſu nr̄o fiebat ꝓpter tediūvt citius venirēt rei rn̄ſuri. vt in tex. ⁊ ſic ſuccedit locomiſſionis. debet ergo eius naͣm ſaꝑe. jͣ. vt lite pendente.c. eccl̓ia. ⁊ quod no. Inno. in. c. ex rōne. de app. ⁊ ſic oīnō mitius agebat̉ cū canonicis faciēdo ſeq̄ſtrū et nonmiſſionē. ⁊ no. hanc vltimā ꝯſiderationē quia facit adinfra dicēda. ¶ Oppo. videt̉ em̄ ꝙ ꝓpter contumaciāꝑtis nō poſſit iudex reꝫ ſequeſtrare lꝫ poſſet decerneremiſſionē ex pͥmo decreto. vt ꝓbari videt̉ ī. c. j. de ſeq̄ſt.