De dolo ⁊ contu.

habeant̉ loco dn̄i. vt. d. §. ſi tutor. nec debet alterius qͥsodio pregrauari ſed peccata debent ſuos auctores tenere ẜm regulaꝫ vtriuſqꝫ iuris. c. queſiuit de his que fiunta p̄la. l. ſancimus. C. de penis. quinīmo habere debet locum finis illius. l. ſiquis in tantā. vbi dicit̉ ꝙ ſi violētusnō erit dn̄s rei compellitur reſtituere rem ⁊ damnat̉ ineius eſtimatione. ſatiſfaciant ergo p̄latus ⁊ capituluꝫ deſuo ſicut ſeruat̉ de curatore ⁊ tutore delinquētibꝰ in rebus pupilli vel adulti. vt. d. l. meminerint. ⁊. l. nō eſt ignotum. facit tex. iuncta glo. in ver. de ꝓprio. jͣ. de p̄bend̓. c.de multa. ſi em̄ lex ciuilis ita procedit in rebꝰ pupilli veladulti fortius credendū eſt hoc idem voluiſſe in rebꝰ eccleſie que ſunt magis fauorabiles cum ſemꝑ ſint in ſtatu minoris. in. c. j. de in inte. reſti. ⁊ ex eius rebus debentpauperes ſuſtētari. xvj. q. j. c. fi. Ad. c. placuit. xvj. q. vj.poteſt reſponderi vt hic ⁊ ibi ſoluit̉. Sed vltra has ſolutiones do aliam magis colorataꝫ que iudicio meo melius conſonat illi lr̄e vt intelligat̉ in epiſcopo inuadente eccleſiam quam dicebat ꝑtinere ad ſuam cathedram⁊ ſic cōtendebat de honore ſuo vt eſſet ſibi ſubiecta merito ꝓpter violentiā priuatur tali honore nec debet ip̄eamplius audiri quia in hoc potuit ſibi preiudicare nontamen ꝑ hoc tollitur quin ſuperior ex officio ſuo ſeu ſucceſſor vel capitulū poſt mortē ſuaꝫ poſſit cauſam inſtaurare. ar. allego de hoc valde optimum in. c. cuꝫ veniſſentin fi. de inſti. cum ibi no. ⁊ ita loquitur illud. c. placuit. ſecus autem vbi tractaret̉ principaliter de p̄iudicio eccleſie vt priuet̉ dominio rei ſue. ⁊ ꝙ ita debeat intelligi illetex. ⁊ non ad corticem ꝓut iacet probo efficaciſſima ratione. nam illud. c. placuit. loquit̉ de ſolo epiſcopo nonautem de capitulo. nō ergo poteſt intelligi vt eccleſia pͥuet̉ dominio cuꝫ ſit ꝯtra. c. ibi ſequens vbi dicit̉ ꝙ delictum ꝑſone nō debet in damnū eccleſie redūdare. ⁊ idēdicit̉ in regula delictū p̄alleg. Nō ob. l. iubemus nullā.C. de ſa. ſanc. ec. naꝫ ibi nihil dicit̉ de capitulo ſed loquitur ibi indiſtincte in quolibet loco religioſo ⁊ ex cā multum fauorabili. vnde nō debet trahi ad ꝯſequentiā. necetiam puto illam legē valere reſpectu eccleſie qꝛ imperator nō potuit diſponere in rebꝰ eccleſie. xcvj. di. bene ꝙdem. de cōſtitu. eccleſia. ⁊. c. que in eccleſiarū. tum qꝛ loquitur ſpecifice de rebꝰ eccleſie. tum quia etiā lex principis eccleſie p̄iudicatiua nō valet niſi exp̄ſſe ſit approbata per eccleſiā. vt no. in. d. c. eccleſia. ⁊ in. d. c. fi. de ſolu. ꝑHoſtiē. Ad. c. ij. de ordi. cog. poteſt reſponderi ꝓut ibino. in alijs ſolutionibꝰ. Ad. c. auditis de in inte reſti. ⁊. c.cum venerabilis de excep. ⁊. c. cum olim de cenſi. ⁊ ſimilibus dico ꝙ nō loquūtur quando ſequit̉ directa alienatio rei eccleſiaſtice. ſed loquūtur in iudicialibꝰ ⁊ in illis caſibus quibꝰ alij admīſtratores p̄iudicant dominis ⁊ datreſtitutio in integrū. vt ibi patet. ⁊ fauore iudicioꝝ multa ſtatuūtur. vt no. glo. in. d. regula delictum. Ex quibꝰconcludit̉ nulla lege h̓ caueri ⁊ ſic debemus ſtare regulis⁊ rationibꝰ naturalibꝰ. sͣ. allegatis. Preterea ad hac ſententiam moueor quia bona eccleſiarū non ſolū ſunt deputata ad vſum p̄lati ⁊ capituli ſed etiā ad reparationēfabrice ⁊ alimoniā pauperū. xvj. q. j. c. fi. xij. q. ij. quātuor. ⁊. c. cōceſſo de his que fi. a p̄la. c. paſtoralis. que ergoequitas vel rigor poteſt nobis ſuadere vt delictum p̄lati ⁊ capituli ⁊ ſic admīſtratoris debeant primo redundare in piudiciū dei cuius eſt dominiū. Secūdo in p̄iudicium fabrice ⁊ pauperū contra omnes vtriuſqꝫ iuris ⁊ naturalis regulas. ad predicta vide Inno. in. c. accedentibus de exceſ. p̄la. vbi dicit ꝙ prelatus ⁊ capitulū nō pn̄trenūciare ſtatutis ⁊ conſuetudinibꝰ ⁊ iuribus eccleſie inp̄iudicium ipſius eccleſie. et facit. c. j. de his que fi. a ma.parte ca. Et adde notabile dictum Io. an̄. in. c. conſtitutus de reli. do. vbi accurate diſputando tenuit eccleſiaꝫnō poſſe ꝑdere vtile dominiū rei quā habet in emphitcoſim ex ſolutione canonis nō facta quia cum ſine ſolēnitate de qua. xij. q. ij. ſine exceptione. nō poſſunt clerici ta

le dominiū alienare multo fortius nō poterant h̓ canonem nō ſoluendo ⁊ ex cōtrario aperiret̉ via fraudibus.ꝯtra. c. quāto de diuor. idē glo. xvj. q. j. placet. ¶ Quarto moueor quia p̄lato ⁊ capitulo volentibꝰ rem alienare in amicum daret̉ via promptiſſima ſcilicet inferēdoviolentiam ⁊ locus figmentis dandus nō eſt. de diuorquanto. ⁊ optime facit iſte tex. Concludo ergo quo adcaſum noſtrum ſi res ſpectabat ad mēſam prelati punietur ip̄e p̄latus in vita ſua. ſi vero ad p̄latum ⁊ capituluꝫpunientur etiam ip̄i in vita delinquētiuꝫ. ſi vero res erateccleſie ⁊ non ꝑtinebat ſolum ad menſam prelati ⁊ capituli tunc condēnabūtur ip̄i de proprio ad eſtimationeꝫet ſi non habent vnde ſoluant luent in corpore. argu. inc. finem de dolo ⁊ contu. predicta ꝓcedunt quādo delictum nō poteſt pariter puniri in ꝑſona p̄lati ⁊ conuentus ⁊ ipſius eccleſie al̓s autem ſemꝑ punirētur ip̄i delinquentes ⁊ non extendat̉ manus quoquo modo ad reseccleſie. pro hoc eſt glo. notabilis in. c. de hoc de ſymo. etc. quoniā. eo. ti. ¶ Quo ad tercium quid in bonis proprijs ipſorum clericorū? Glo. hic ſentit illum rigore habere locum. ⁊ ſatis placet pro hoc illud. c. placuit. intelligendo ⁊ melius ꝓbatur in. c. eum qui de p̄ben. li. vj. prout ſupra dixi. Diceres tu res clericorū gaudent eoꝝ priuilegio cum bonis eccleſie ergo ⁊cͣ. Rndeo ꝙ illa regula nō eſt vera īmo potius innui debet contrarium vt al̓sdixi. ⁊ no. in. c. ſi diligenti de reſcrip. Item in rebus clericorum ceſſant rationes ſuperius inducte ⁊ leges penales que poſſunt ſe habere ad lucrum ⁊ damnū videnturapprobate de iure canonico vbi ratio legum ꝓcedere poteſt. iuxta notata ꝑ Ho. ⁊ Io. an. in. c. eccleſia vt li. pen.p̄allega. Et generaliter cū querit̉ an̄ ⁊ quādo factum p̄lati noceat eccleſie proſequit̉ hic do. An. Sed breuiter⁊ clare potes ſic diſtinguere ꝙ aut agitur de rebus querendis aūt queſitis. Primo caſu etiam ſolus p̄latus facere poteſt cōditione eccleſie deteriorē nec in hoc exigitur aliqua ſolēnitas quia non agitur de alienādo ſed denon querēdo. pro hoc vide. c. cū dilectus de cōſue. iūctaglo. ⁊. c. quoniaꝫ de deci. ⁊ qd̓ ibi nō. Inno. in. c. ij. de dona. ⁊ glo. vj. q. vj. c. fi. in fi. Ex quo infero ad duas queſtiones quotidianas. Prima nūquid p̄latus ſolus poſſit citra ſolēnitatē repudiare hereditatē ſeu legatū delatum eccleſie? ⁊ dicendū ꝙ ſic vt plene tangitur ꝑ Fede.conſilio. ix. ⁊ per Bal. in. l. pupillorū. C. de repu. here. etper Lapum allegatꝭ xxvij. vide quod plene dicam in. c.tua de his que fi. a prelatꝭ. Secunda queſtio eſt aliquideſt relictum eccleſie ſub cōditione ſuſpendente. vtputaſi tale quid fecerit vel non fecerit infra certum tempusnūquid factum ſolius prelati impediat acquiſitionem:At dicendū per p̄dicta ꝙ ſic. ⁊ ſentiūt doct. in. c. verū decondi. appo. ⁊ vide Lapum de caſtel. alleg. xciij. puto tamen ꝙ ſi platus fuit in culpa in nō acquirendo teneateccleſie de ſuo ad intereſſe. ſicut dicimus de tutore ⁊ curatore in. l. quicꝗd. C. arbi. tute. vide bo. tex. iuncta glo.in. c. ij. xij. q. xiij. ⁊ multo fortius in p̄dictis caſibꝰ p̄iudicabit factum p̄lati ⁊ capituli ſimul. ⁊ nō miruꝫ ſi in p̄dictiscaſibus ꝑ factum iſtorū p̄iudicetur eccleſie quia ideꝫ eſtin factis aliorum adminiſtratoꝝ. vt. d. l. quicqͥd. In rebus vero queſitis aduerte ꝙ aut querit̉ in contrahēdo⁊ dicendū ꝙ aut ad modicum tempus ſolus p̄latus pōteccleſie p̄iudicare licet competat in integrū reſtitutio ſicontingat grauis leſio ad tēpus vero magnū ſeu ſi agitur de alienatione rei nō poteſt p̄latus etiam cū capitulo p̄iudicare eccleſie niſi ſeruent̉ ſolēnitates a iure introducte ⁊ fiat in caſu licito. de quo tamen diſtinguenduꝫeſt latius ⁊ plenius vt legit̉ vt no. in. c. j. de in inte. reſti. ⁊in cle. j. de re. ec. non alie. xij. q. ij. in ſumma. ⁊. c. ſine exceptione. ⁊ in. c. j. de rebus ec. non alie. li. vj. Aut in omittēdo ⁊ dicendum ꝙ extra iudicium preiudicat in patiendo preſcriptione currere contra eccleſiā. vt patet de preſcripti. per totum. nec cauſatur nunc alienatio ex facto