De reſti. ſpolia. 3

ꝙ videt̉ litere magis congrue̓ ⁊ ſic. In diſcordia vergēte inter piſanos ⁊ lucanos piſani occupauerunt quedaꝫcaſtra exiſtentia in territorio lucano que epiſcopus dicebat ꝑtinere ad ſe ac in eis habere maiorem partē reddituum ſuorū. piſani ꝑ epiſcopū lucanū cōuenti ſuꝑ reſtitutione poſſeſſionis caſtrorum ⁊ penſionū ſeu affictuum fuerunt contumaces per quod fuerunt forte a delegato apoſtolico cenſura eccleſiaſtica innodati poſtmodum nolentes piſani in eiſdem ſentētijs diutius ꝑmanēpetierūt a papa illas relaxari offerētes ſe iuri parituros.papa mādauit cuidam ſubdiacono ſuo quatenus reſtituta pacifice prius ⁊ libere poſſeſſione quam conſtabatepiſcopū lucanū in p̄dictis caſtris tempore mote diſcordie habere ⁊ ſuꝑ ea poſſeſſione ſuꝑ qua dubitatio oriretur ſufficienti cautione recepta ꝙ iuri coram papa parerent prefatas ſentētias pro occupatione caſtroruꝫ latasrelaxaret piſani nunc exiſtētes coram ſubdiacono commiſſario petebant illas relaxari oblata cautione de parendo iuri dicentes ꝙ poſſeſſionē caſtrorum reſtituerenon tenebant̉ quia nō conſtabat eccleſiam lucanā illaꝫhabuiſſe. Poſſeſſionē vero penſionū dicebant ſe nunqͣꝫoccupaſſe. ⁊ ꝙ parati erant pati eccleſiam lucanā illaruꝫpoſſeſſione vti quare ſubdiaconus dictas ſentētias receptis cautionibus relaxauit. Epiſcopus vero ꝑ appellationem vel ꝑ viam querele acceſſit ad papam illius proceſſum impugnaturus. papa vero ꝓceſſum illius irrituꝫnūciauit tanqͣꝫ agitatū contra formam mandati quia etſi nō poterat fieri reſtitutio caſtrorū quia de poſſeſſioneillorum nō conſtabat nec etiam penſionuꝫ ⁊ affictuū qꝛiſta nō fuerat eccleſia ſpoliata fuit tamē in modo peccatum quia mandatū fuit vt primo ante abſolutionē fieret reſtitutio poſſeſſionis libere ⁊ pacifice de qua conſtabat. vnde ante abſolutionē debebat facere vt eccleſia lucana haberet poſſeſſionē penſionū liberam ⁊ pacificā ſicut habebat tempore mote diſcordie quam nō poterathabere tenētibus piſanis caſtra occupata ꝑ rationē lr̄e⁊ ꝓſequere vt in ea. ⁊. jͣ. latius explicabo rationē dicendam. ¶ Nota pulchrum ꝯtra guerras. Ex eis .n. ꝓuenit gentiuꝫ afflictio ⁊ attritio. Et nota ꝙ ſex ſunt cauſequare inter homīes pax nō ſeruat̉. Primo qꝛ nō puniūtur maleficia. eccl̓iaſtici. iiij. c. Quia nō ꝓfert̉ ꝯtra malos ſentētia. Secūda eſt abundātia temporaliū. geneẜ.xiij. Facta eſt rixa inter paſtores Abraā ⁊ Loth. luce. v.vnde bella ⁊ lites. Tercia qꝛ nō occupamur in pugna ꝯͣdemones ideo nō pugnamus vt hoīes. Iſa. xxviij. Percuſſimus fedus cū morte ⁊ cū inferno. Quarta qꝛ nō cōſideramus dāna guerre in qua ꝑdimus aīaꝫ corpus ⁊ diuitias. hiere. xlvj. Fortis incidit in fortem. Quinta quianō ꝯſideramus dubios eſſe euētus belli. regū xij. Uariꝰeſt euētus belli. Sexta qꝛ nō ſeruamus dei p̄cepta. hiere. iij. Utinā attendiſſes manū meaꝫ ⁊cͣ. p̄dicta vide perArchi. in. c. noli. xxiij. q. j. vide Saluſtium belliſſime inquientem. Concordia parue res creſcunt. diſcordia vero maxime dilabūtur. ¶ Pota ſecūdo laicos quātūcunqꝫ potētes excōmunicātes niſi reſtituant bona eccleſiaſtica occupata. ⁊ ſic habes vnū caſum in quo eccleſia exercet iuriſditionē in laicos. de quo in. c. cum ſit generale⁊. c. cōqueſtus. ⁊. c. ſi clericus laicum de fo. compe. Et exhoc ⁊ ex tex. etiam infero ꝙ rebus eccl̓iaſticis poteſt aginterdicto vnde vi contra laicos in foro eccleſiaſtico etiam in re dubia quia p̄ſupponit̉ ſacrilegiū de quo etiamin caſu dubij cognoſcere poteſt eccleſia. vt in dictis iuribus no. ⁊ quod plus eſt nō ſolum quādo p̄ſupponit̉ ſubtractio rei eccleſiaſtice ſed etiam libertatis poſſidendi qꝛetiam ex hoc leditur eccleſia. quod nota quia neſcio alibi. ¶ Nota excōmunicatū pro manifeſta offenſa ⁊ dubia nō abſoluēdum niſi primo ſatiſfaciat pro cauſa manifeſta ⁊ pro dubia preſtat cautionē. de quo in. c. ex parte. el. j. de verb. ſig. ¶ Nota argumentū ꝙ omiſſio forme fundate ſuper priuata vtilitate nō vitiat actum ſeu

ꝓceſſus ſiquo minus ſeruet̉ ſtat per illum de cuius vtilitate agitur. pro hoc. c. fi. de offi. delega. facit regula imputari ⁊ quod ibi no. de reg. iur. li. vj. ¶ Nota bene ẜmGoff. ꝙ abſolutio ab excōicatione ⁊ contra formā hominis p̄ſumpta eſt nulla. Idem in excoīcatione dicendum cum iudicētur a pari. de pe. di. j. verbum. ⁊ facit. c.fi. ⁊ quod ibi notatur de p̄ben. ſecus in excoīcatione velabſolutione facta contra formā iuris. xj. q. iij. c. j. ⁊ quodnotatur de ſen. ex. c. j. lib. vj. ⁊ sͣ. de iudi. c. j. Diuerſitatisratio eſſe poteſt quia quando omittitur forma data abhomine nulla competit iuriſditio ideo deficiente poteſtate ceſſat validitas actus ſed in forma iuris ſecus ⁊ excōmunicatio ſeu abſolutio nō ſubijcitur forme ſubſtantiali. vt notat̉ in iuribus p̄allegatis. Ex quo infero ꝙ ſial̓s habenti poteſtatē excoīcandi vel abſoluendi mādetur a ſuperiore vt excoīcet vel abſoluat certa formā data ꝙ ea non ſeruata nō tenebit excoīcatio vel abſolutioquia ceſſat ratio predicta. pro hoc vide glo. no. in cle. j.de iurepatro. ¶ Nota geſta corruere ex defectu formemandati nō ſolum quando expreſſe fit contra formammandati ſed etiam quādo ad plenum non implet̉ mandatum nam quando ad actum datur certa forma pariaſunt agere contra formam ⁊ citra ſeu preter. vide tex. cūglo. in. c. ſicui de elec. li. vj. ⁊. c. prudentiam de offi. delega. facit. l. diligenter. ff. manda. ¶ Nota ꝙ mandatumqualificatum diſtribuit̉ in duo mandata ⁊ ſi non poteſtimpleri in facto ſeu ſubſtantia debet adimpleri in modo ſeu qualitatē. Ex quo infertur ꝙ ſi duo mandanturetiam data certa forma licet nō poſſint ſimul adimpleridebet tamen fieri qd̓ poteſt ⁊ valebit actus. facit ad no.per glo. ⁊ doc. in. c. ꝯſtitutus de reſcrip. ¶ Nota ꝙ in eadem re eſt dare poſſeſſionē ⁊ quaſi poſfeſſionē libertatispoſſidende ⁊ quelibet harū cauſat interdictū recuꝑande. Item nota ꝙ ꝓ iuribꝰ poteſt agi interdicto poſſeſſorio. ¶ Itē nota ꝙ libellus ſeu diſpoſitio nō vitiat̉ licetverba improprient̉. naꝫ in iuribꝰ nō eſt dare poſſeſſionēſed quaſi. vt no. in. c. ꝯqueſtus de foro compe. ⁊. l. ſequitur. §. ſi viam. ff. de vſuca. ⁊ hoc appellat̉ abſolute poſſeſſio. vide qd̓ dixi ī. c. olim. iij. sͣ. e. ¶ Nota ſingl̓r ꝙ qͥsnō dicit̉ eſſe in plena libertate poſſidēdi nō ſolum quado ip̄o facto turbat̉ ſed etiam quādo de facili poteſt turbari ⁊ expelli. ⁊ ſic potentia ē de facili reducibilis ad actūquādoqꝫ ſumit̉ pro actu. eccleſia em̄ lucana nūc nō turbat̉ ſed de facili poterat ꝑ piſanos turbari ⁊ eijci ¶ Nota ꝙ facilius quis iura ſua ꝑcipit in re libera ⁊ vacāte qͣꝫab alio poſſeſſa. faciunt notata ꝑ Inno. in. c. veniens deteſti. ⁊ per Barto. in. l. a diuo pio. ff. de re iudi. ¶ Notade verbo penſionum ⁊ affictuū. ⁊ dicit Io. an̄. ꝙ penſioeſt forte domorum. affictus vero eſt vulgare loci ⁊ reſpicit que ſoluebantur de predijs. ¶ Ultimo ſingulariternota confeſſioneꝫ in iudicio factam valere licet ꝓceſſusex aliquo defectu extrinſeco ſit nullus ẜm Abba. ⁊ omnes doct. Et ad hoc quotidie per omnes allegat̉ hoc. c.⁊ colligitur hic ꝙ papa ſe fundat ſuper confeſſione piſanorum que tamen fuerat facta in iudicio nullo ex defectu forme mandati. vide ſimilem tex. cum ibi notatꝭ incle. conſtitutionem. §. fi. de electi. Et ratio huiꝰ dicti eſſepoteſt quia confeſſio non exigit ad ſui validitatem talēſeu inſtantiam iudicij. ſatis em̄ eſt ꝙ fiat in iudicio ⁊ coram iudice. iuxta notata ꝑ Inno. in. c. qualiter ⁊ quādoij. ⁊. c. ſuper his de accu. ⁊. c. ij. de ordi. cogni. quod limitaẜm notata per Bar. in. l. ſi confeſſus. ff. de cuſto. ⁊ exhi.reoꝝ. ⁊ ea que tetigi in. c. at ſi clerici de iudi. ⁊ optime facit. c. j. de accu. li. vj. Item inualiditas proceſſus que hicfuit nō ꝯcernebat ꝯfeſſionē cum inualiditas ſurrexit exdefectu forme mādati ſed forma nō cōcernebat ꝯfeſſionem ſed fiendam abſolutionē. Ex quo infero ꝙ ſi anteabſolutionē fuiſſent hic recepti aliqui teſtes ſuꝑ ꝓbanda poſſeſſione bene valerent nunc atteſtationes qꝛ legitime fuiſſent recepti. facit quod no. in. c. ad ꝓbanduꝫ