De reſti. ſpo.

dicit ꝙ quicqͥd alij dicant ſuccūberet etiaꝫ ẜm canonesꝓponēs in caſu huiꝰ. c. interdictum. Ad hoc adduco qꝛquādo lex inducit aliquā obligationē ⁊ nō ꝓuidet de nomine actionis tūc dat ꝯditio ex lege. vt no. glo. in. c. cuꝫliberum de ſepul. ⁊ in. c. ſi canonici de offi. ordi. li. vj. videtex. in. l. vna. ff. de ꝯdi. ex lege. ⁊ ibi pleniſſime de hac materia ꝑ Bar. ⁊ ꝑ Li. in. l. explicato. C. de rerum ꝑmu. ſedquia habemꝰ multas ꝯditiones ⁊ canonū ⁊ leguꝫ querit̉incidenter nūquid hec ꝯditio ex lege ſit actio an ſit iudicis officiū ⁊ ꝑ hoc ꝯgnoſcet̉ in quo differat hͨ ꝯditio exlege a iudicis officio ⁊ qn̄ ꝯpetit vnū ⁊ qn̄ reliquū? So.ꝯclude poſt Bar. in. d. l. vna ꝙ qn̄qꝫ verba legis diſponentis referunt̉ ad partes. qn̄qꝫ ad iudicē. qn̄qꝫ imꝑſonaliter referunt̉. pͥmo caſu ſemꝑ orit̉ actio. ita debet intelligi. l. ij. ff. ad. l. aquil̓. ⁊ de peti. here. l. item veniunt. §.pridie. ſcd̓o caſu qn̄ verba referunt̉ ad iudicē ⁊ tūc quādoqꝫ referunt̉ affirmādo. qn̄qꝫ negando. ſi affirmandoſemꝑ ꝯpetit iudicis officiū. vt. ff. de mino. l. j. cōiuncta. l.qd̓ ſi minor. in fi. e. ti. ſi aūt referunt̉ ad iudicē negatiue⁊ tunc nō ꝓducit̉ iudicis officiū. nō .n. aliquid cōmittitiudici directe ſed magis parit actionē ei ad cuiꝰ vtilitatem verba fuerūt ꝓlata vt. l. j. ff. qd̓ me. cā. vbi p̄tor dicit qḋ metus cā geſtū eſt ratū nō habebo. licet em̄ verbareferunt̉ ad ſe tn̄ qꝛ referunt̉ negatiue nō pariūt officiūiudicis ſed actione parti ad cuius cōmodū priuatio inducitur. p̄dicta ꝓcedūt qn̄ verba legis diſponunt circafactū. vtputa vt aliquid reſtituat̉ ſicut hic facit. ſi autēdirecte diſponerēt circa ius agendi abſqꝫ dubio ꝓduceretur tūc actio hoc apparet ex omnibꝰ edictis que dicūtiudiciū dabo. licet .n. verba referant̉ ad iudicē tamen qꝛdirecte circa ius agendi diſponūt ꝓducūt actionem. ff.de iuriſ. om. iudi. l. ſiqͥs id qd̓. ⁊. ff. de his qͥ deie. vel effu.l. j. Quādoqꝫ verba imꝑſonaliter ꝓferunt̉ ⁊ ꝯpetit iusagendi. vt in aucͣ. ſacr̄a. C. ſi aduer. ven. ⁊ ibi noͣ. ⁊ de acqui. re. do. l. ad ſtatuas. ⁊ idē dicendū eſt in ſtatutis eadēratione. qd̓ no. ⁊ ẜm p̄dicta declara dicta glo. iuris canonici. In quo autē differūt actio p̄ſcriptꝭ verbis. actio infactū. ⁊ ꝯditio ex lege? vide ꝑ Ci. in. d. l. ex placito. ⁊ plenius ⁊ ſubtilius ꝑ Bar. in. d. l. vna. an̄ aūt in caſibꝰ in ꝗbus. sͣ. dixi oriri actionē vtrum ſit ꝯditio ex lege an̄ aliaactior iſta eſt difficilis materia. ⁊ plene vide ꝑ Bar. ī. d.l. vna. Ex p̄dictis ⁊ ex hͦ tex. habes vtiliſſima ꝯditioneꝫiſtius decre. que qn̄ ꝯpetat. jͣ. ſubijciā. ⁊ in qͦ differat a cōditione canonis reinte grāda. collige ex. jͣ. dicendis. ⁊ exhis que dixi in. c. cū ad ſedē. sͣ. e. vbi pleniſſime intellectūhuiꝰ. c. exaīaui. Habemꝰ etiā de iure ciuili multas vtiliſſimas ꝯditiones vt ꝯditio. l. ſi coloni. C. locati. ⁊. l. inuaſor. ⁊. l. meminerint. C. vnde vi. ⁊ multas alias quas longū eſſet ꝓſequi qꝛ potiꝰ eſſet legere leges qͣꝫ canonēs. etdicendū vt in eis no. ¶ Nūc quero an cōditio iſtius. c.ꝯpetat ꝯͣ oēm ſucceſſorē ſingularē glo. in ꝟ. ſcienter. rn̄det ꝙ nō ſed reqͥrit ꝙ ſciēs rem eſſe vitioſam ⁊ inuaſamillā accepit. ꝯcor. sͣ. de iudi. c. qꝛ. v. ſi aūt ignorāter recepit tūc pōt ꝯueniri ꝯditione canonis reintegrāda. iij. q.jͣ. hec glo. verū dicit quo ad primā partē qꝛ tex. iſte reꝗͥrit ſcīam ꝓ hoc qꝛ diſpoſitio huiꝰ. c. fundat̉ ſuꝑ peccato. vt ꝓbat̉ ibi eo qd̓ intereſt ⁊cͣ. ꝙ excludit̉ nō data ſcientia. ¶ Sꝫ circa hāc ꝑtē dubitat̉. qͥd ſi a pͥncipio ignorauit vitiū ſed ex poſtfacto ſciuit videt̉ ꝙ nō habeat locū diſpoſitio huiꝰ. c. debet .n. in iſtis pōderari initium qꝛexqͦ poſſeſſio fuit a pͥncipio iuſta nō pōt eſſe iniuſta ꝑ ſuperuenientē ſcīam. vt. l. vna. C. de vſucap. tranſfor. ⁊. l.clā poſſide̓. ff. de acqͥ. poſ. ꝯͣriū tenet hic do. an. qꝛ de iurecanonico bene pōt tranſire ad iniuſtā mala fide ſuꝑueniente ꝑ qd̓ putat ſufficere ſuꝑuenientē ſcientiā ad effectum huius. c. Aduerte fateor ꝙ iuſta poſſeſſio trāſit adin iuſtam male fidei quādocūqꝫ ante cōpletam preſcriprionem ſuꝑuenientē. vt in regula poſſeſſor male fidei.de regū. iur̄. li. vj. ⁊ in. c. vigilanti. ⁊ in. c. fi. jͣ. de preſcrip.Sed dubiū eſt nūquid hec iniuſticia ſufficiat ad faci

endū locū huic. c. ⁊ videt̉ pͥmo ꝙ non ꝑ tex. ibi vbi dicitꝙ ſcienter rem talē recepit ⁊cͣ. illa .n. qualitas ſciētie tꝑereceptionis ponderat̉ qꝛ qualitates poſite in aliqua orone intelligi debēt ẜm tp̄s verbi cui adijciunt̉. iuxta theoricam Bar. in. l. ex facto. ff. de vul. ⁊ pu. facit qd̓ noͣ. in. c.ſtatutū de reſcrip. li. vj. in pͥn. in glo. in ꝟ. canonicis. ⁊ inc. decreuit de hereti. e. li. ⁊ in cle. j. de ꝯſang. ⁊ affi. In cōtrariū facit iſte tex. in ratione ſui dum dicit nō multū intereſſe quo ad periculū anime iniuſte detinere ⁊cͣ. ⁊ ſi pōderat iniuſtam detentionē que ſatis habet̉ licet ex poſtfacto ſuꝑuenit ſcientia quā puto veram. tum ꝓpter iſtārationem quia obuiat̉ peccato. tum quia ſubuenit̉ ſpōliato oppreſſo vt ſatis ſit ſcīam ſubeſſe tꝑe quo agit̉. hicem̄ non agit̉ de pena quo caſu faceret reſtrictionem perp̄dicta. ſed de fauore qui eſt ampliādus. in regula odia.de reg. iur. li. vj. ¶ Secūdo ad idem dubitat̉ an in dubio p̄ſumat̉ ſcientia vel ignorantia? Hoſti. dicit p̄ſumiſcientiā niſi ꝓbetur ignorātia. ſcire .n. debet ꝙ ſuuꝫ noneſt ad alios ꝑtinere. vt. C. vnde vi. l. cum querebat̉. ſedGoſ. ⁊ Abb. cōtra. vide de hoc de ꝓba. e. j. ⁊ de reg. iur̄.preſumitur ignorantia. li. vj. ⁊ hoc credit Io an. verius.Do. an. diſtinguit ꝙ aut quis occupat rem vacantemqua quis fuit ſpoliatus ⁊ p̄ſumitur doloſe ⁊ ſcienter remoccupaſſe ⁊ h̓ dicit ꝓficere nō quo ad hoc remediuꝫ qd̓exigit ſcientiā vitij rei ſed proficit quo ad remediū. l. cūquerebat̉. ⁊ tunc dicit ꝓcedere opi. Hoſti. Si vero qͥaoccupat rem vacantē cum titulo de volūtate poſſidentis vel etiā ſine titulo dūmodo eſt de volūtate poſſidentis ⁊ non p̄ſumit̉ ſcientia vitij rei niſi aliter ꝓbetur. ⁊ ſicꝓcedit ẜm eum opi. Gof. ¶ Sed aduerte qꝛ quo ad caſum huiꝰ. c. vult in effectu do. an̄. ꝙ nunqͣꝫ p̄ſumat̉ ſcīavt ſic recidit in opi. Goſ. ⁊ Io. an̄. Ego dico ꝙ cuꝫ hocſit alienū factuꝫ ſemꝑ debet p̄ſumi ignorantia. vt in dicta regula p̄ſumit̉. ſed ex varijs ꝯiecturis p̄ſumit̉ ſcientia. puta ſi inuaſio notorie fuerat facta. de poſtu. p̄la. c.j. vel ſi iſte qui ſucceſſerat erat cōſanguineus inuaſoris.ar. de teſti. ꝯſtitutus. vel erat vicinus de p̄ſump. quoſdā⁊. c. quāto. ⁊ idē in ſimilibꝰ. arg. de renūc. c. ij. li. vj. ⁊. l. dolum. C. de do. Itē dic ꝙ ſiquis rem vitioſam reperit vacantē ⁊ eam ſciēter occupauit tenet̉ ꝯditionē huiꝰ decreẜm Inno. ⁊ bn̄. militant .n. pariter hoc caſu ratōes huiꝰc. ⁊ ſic limita ⁊ reſtringe dictū do. an. p̄cedens. licet .n. qn̄occupat rem vacanteꝫ p̄ſumat̉ dolus ⁊ mala fides. vt ind. l. cū querebat̉. nō tn̄ p̄ſumit̉ ſcīa inuaſoris quā reqͥritiſte tex. ideo oꝫ ꝙ ꝓbet̉ ſaltē ex ꝯiecturis vt. sͣ. dixi. propter qd̓ Goſ. dat hic cōſiliū ꝙ cū graue ſit ꝓbare ſcīamagat qͣs potius ꝯditꝭ canonis reintegrāda. iij. q. j. qͣſi illadetur ꝯ ignorantē. qd̓ etiā vult iſta glo. Ego hoc fateorſed dico ꝯditionē illius canonis nō ꝯpetere ꝓ rebꝰ laycorum. de quo dixi plene in. c. cum ad ſedē. sͣ. e ¶ Sedquero quid ſi hec res ambulauerit ꝑ multas manꝰ an cōpetat ꝯtra quēcunqꝫ poſſeſſorē vitioſuꝫ ꝯditio huiꝰ. c.Inno. ꝙ ſic. vnde dicit ſe ſane intelligere hanc decre. ſicut iacet vt quicūqꝫ rem raptam ſciens illam eſſe raptaꝫa quocūqꝫ recepit hac decre. tenet̉ etiam ſi res rapta permultas manus ambulauerit. ar. ff. de pe. here. l. ſed ⁊ ſi lege. §. ſiue aūt. dūmodo neſciat vitiū rapine purgatū qꝛſi hoc ſciret vel ꝓbabiliter crederet poſtea nō haberetlocū hec decre. qd̓ patet ex ratione ſui. nō em̄ iniuſte detinet qui vitiū ignorat ⁊ bonā fidē habet. ij. q. j. in pͥmis.⁊ hoc ſatis placet. militant .n. in vtroqꝫ dicto ratōes huius. c. ¶ Quero quid ſi tercius occupauit rem raptā ſicvacantē nūquid raptori ꝯpetat aliqd̓ remediū ad recuperandā poſſeſſionē? Inno. hic dicit ꝙ habebit ꝯditionem ex. l. cū querebat̉. C. vnde vi. dūmodo accipiens eāvacantem dolo malo acceperit nec ſit ſua. ¶ Sed egoformo aliam queſtionē magis dubitabileꝫ. pone ꝙ iſteraptor fuerat ſpoliatus re inuaſa demū tercius ſcienterrem illam recepit nūquid iſte raptor habebit ꝯditionemhuius. c. contra iſtum ſucceſſorē vitioſuꝫ? ⁊ videt̉ ꝙ ſic.