De reſti. ſpō. Al

non dimittendi vel amittēdi ip̄am poſſeſſionē: ſed retinendi talis nō amittit poſſeſſionē q̄ nō niſi aīo amittit̉.C. de acqͥ. poſſ. l. licet. nec dicit̉ talis iniuſte agere qͥ hocfacit non impugnādo: ſꝫ defendēdo ſe qd̓ iura ꝑmittūt.ff. d̓ iuſti. ⁊ iur̄. l. vt vim. ⁊. c. olim. sͣ. e. ⁊ ſi nō pōt vel nonaudet aliud facere ꝯſiliū ē ẜm eū ꝙ hoc publice ꝓteſtet̉ar. vij. q. j. pōtifices. ⁊ vide ad hͦ qd̓ le. ⁊ no. ī. c. paſtoral̓.d̓ of. or. §. fi. ⁊. jͣ. d̓ ap. ſi iuſtꝰ metus. hec ꝓcedūt ẜm eū iniuribꝰ incorꝑalibꝰ ⁊ aliud in corꝑalibꝰ. qꝛ bn̄ amittit qͥspoſſeſſionē rei corꝑalis quātumcūqꝫ impugnet ⁊ quantumcūqꝫ excōicet occupātes. nam eo ip̄o ꝙ reuertēs nōadmittit̉ eā amittit etiā ſi ſuſpicet̉ ſe repelli. ff. d̓ acqui.poſ. l. clam poſſidere. §. fi. ⁊. l. ſi id qd̓. §. fi. e. ti. ⁊ ſit ratiodiuerſitatis ẜm eū qꝛ corꝑalia tenaciꝰ habent̉ ꝓpt̓ qd̓difficiliꝰ ꝑdunt̉. ex quo ſequit̉ ꝙ difficiliꝰ retinent̉. ff. ꝓſoc̄. l. iij. ⁊ qd̓ ibi noͣ. facit de trāſla. p̄la. c. ij. in pͥn. Et cuꝫhoc dicto Inno. trāſeūt cōiter doc. Ex quibꝰ elicit̉ concluſio ꝙ reꝝ incorꝑaliū poſſeſſio nō ꝑdit̉ ſine aīo. Sedꝯͣ hoc dictū Inno. pͦ ob. qd̓ ip̄e no. in. c. ij. de in integ. reſti. vbi dicit ꝙ ſi canōicus violēter expellit̉ de capitulovel veniēs nō admittit̉ priuat̉ poſſeſſiōe eligēdi. qd̓ etiam videt̉ ꝓbari in. c. cū eccl̓ia ſutrina. de cau. poſſ. ⁊ vide ad idē qd̓ ipſe no. in. c. ſb̓orta. d̓ re iudi. vbi dic̄ ꝙ ſb̓diti nō obediēdo ep̄o: ſed alteri vident̉ priuare eū quaſi poſſeſſiōe iuriſditōis. ⁊ ꝓ hoc facit illud. c. de of. archi.c. fi. ⁊. c. dilectꝰ. de capel. mo. ⁊ qd̓ ibi no. vn̄ qͣꝫtū ad hūcarticulū ſic diſtinguerē. ꝙ aut exercitiū alicuiꝰ iuris incorꝑalis ſpectat ad plures ſimul: et tūc ſi aliquo excluſoqͥntūcūqꝫ remittente alij actū exercēt excluſus ꝑdit illiꝰiuris poſſeſſionē. tex videt̉ in. c. cū eccl̓ia ſutrina. p̄all̓. facit qd̓ no. in. c. q̄relā. de elec. ⁊ ꝑ Inno. in. c. ij. de in īteg.reſti. Si ꝟo poſſeſſio ſpectat ad vnū tm̄: ⁊ tūc ſi ꝯpetitreſpectu certe dignitatis ſeu certi loci: eoip̄o ꝙ expellit̉a loco ꝑdit poſſeſſionē. ad hͦ qd̓ nōͣ. Inn. i. d. c. ij. ⁊ doc. īc. ꝑ venerabilē. qͥ fil̓. ſint leg. vbi dic̄ ꝙ ſi vnus eſt excluſus a ſaa dignitate ⁊ aliꝰ intruſus: ille exercebit iura dignitatis qͥ eſt in poſſeſſiōe ⁊ nō ille qͥ fuit iniuſte ſpoliatus. vt etiā nō. Inno. in. c. in lr̄is s. eo. fallit in caſu cle.vnice. de fo. cōpe. ⁊ vide ibi glo. in ꝟ. indulgenduꝫ. ꝓ hͦputo ꝙ ſi ep̄us velit ire ad exercendā iuriſditōem in certo caſtro vel certa parochia. ⁊ nō admittit̉ ꝑ populū ꝙhoc ip̄o ſpoliet̉ quātūcūqꝫ nō admittētes excōicet exqͦde ip̄ius excōmunicatōe nō curāt. ꝓ hoc eſt bo. tex. ī. c.fi. de iudi. ⁊. c. ſuborta. de re iudi. cū ibi no. ꝑ Inno. ī pͥn.Aut nō expellit̉ a dignitate ſeu loco: vel ꝯpetit iuriſditio in ꝑſonas nō reſpectu certi loci: ⁊ tūc ſi populꝰ obedire nō vult: nec ip̄e tꝑaliter ſeu ſpūaliter eos vellet cohercere ꝑdit poſſeſſionē. ⁊ ad hoc p̄al. c. ſb̓orta. Si ꝟoalteri obedit ⁊ iſte ꝗͥ hꝫ iuriſditōem patit̉ ꝑdi poſſeſſionem. vt hic nō. Inno. Si ꝟo nō patit̉: ſꝫ ꝓcedit ad puniendos ſubditos ⁊ eiꝰ timore deſiſtūt: tūc fateor ꝙ poſſeſſionē nō ꝑdit. ar. in. l. j. ⁊. ij. C. de ſerui. ⁊ hoc caſu poteſt ꝓcedere dictū Inno. hic̄. Si ꝟo ſubditi nolunt illioīno obedire ⁊ vilipendūt ſnīas ꝓprij ep̄i: tunc puto ꝙqͣntūcūqꝫ iſte reſiſtat ꝙ ꝑdat poſſeſſionē: licꝫ aliud ſentiat Inno. hic. ⁊ ꝓ hoc facit p̄alle. c. cū eccl̓ia ſutrina. ⁊. c.fi. de iudi. poſſeſſio em̄ plus dependet a facto qͣꝫ ab animo. ſicut eī poſſeſſio ciuilis q̄ aīo retinet̉ ꝑdit̉ eo ipſo ꝙnō admittit̉: ita ⁊ iſta poſſeſſio iurium incorꝑaliū reſpecti certi obiecti. eo em̄ ip̄o ꝑdit̉ ꝙ nō pōt in obiectū illam exercere: al̓s em̄ raro vel nunqͣꝫ talis poſſeſſio ꝑderetur ꝑ violentiā: qd̓ eſt ꝯͣ. d. c. cū eccl̓ia ſutrina. ⁊. c. ſb̓orta. ⁊ multa ſil̓ia. ⁊ facit tex. hic vbi pōderat̉ ꝙ iſte epiſcopus nō ꝓbauit poſſeſſionē. Iteꝫ facit. d. c. olim. el. j.vbi ponderat̉ ꝙ poſſeſſio fuit illis tradita ſub cōditiōe:ita ꝙ ſtatim cū ſciuit vim vi duxit repellendū. Nō ſufficiebat gͦ ſimplex ꝯͣdictio: niſi violētiaꝫ vi repuliſſꝫ. Necob. iura q̄ requirūt patientiā in iſtis incorꝑalibus. qꝛ dico ex eo requiri qꝛ poſſeſſio retinet̉ ſolo aīo. nec pōt cadere ſpoliatio niſi det̓ ſcientia. et idem eſt in poſſeſſione

ciuili in re corꝑali qͣꝫqͣꝫ em̄ ignorās ꝑdat naturalē: nontn̄ ꝑdit ciuilem. vt in. l. clam poſſidere. §. qͥ ad nūdinas.ff. de acqͥ. poſ. ſed exquo datur ſcientia ⁊ actus violētusſine reſiſtētia ꝑdit̉ poſſeſſio. vt ſatis ꝓbat̉ ꝑ ſupradicta⁊ hͨ no. Si ꝟo alienus ep̄us excōicat parochianos alterius ep̄i: ſed parochiani non ſeruāt ſnīam ſuam. nec ꝓprius ep̄us patit̉: ⁊ tunc certū ẜm Inno. ꝙ nullā poſſeſſioneꝫ alienus acquirit: cū tm̄ poſſederit labia ſua. idē ſiparochiani ſeruauerūt ꝑ aliqd̓ tempus. qd̓ intellige vtsͣ. dixi cum glo. Item ſcias ẜm Innoc̄. ꝙ etiam eo caſuquo acquirit poſſeſſionē in excōmunicatos ꝑ ſe: tn̄ nullam poſſeſſionē acquirit in euitātes iſtos excōmunicatos. ꝗa non ſeruāt ꝑ hoc ſnīam homīs: ſed iuris p̄cipiētis excōmunicatos vitādos. xj. q. iij. c. cure. d̓ tre. ⁊ pa.c. j ¶ Sed nūc q̄ro an in caſibus in quibꝰ dixi ꝑ excōmunicatōis ſnīam acquiri qͣſi poſſeſſionē iuriſditiōis ꝓcedat hoc in quolibet excōicatore? Inn. hic dicit ꝙ ſi excōmunicator erat al̓s ordinariꝰ. ⁊ ſic habebat poteſtatem excōmunicādi alios ꝓcedāt p̄dicta. nec in hoc eritdifferētia inter excōmunicatiōem ⁊ alias ſnīas. vt ſicutꝑ alias ſentētias acquirit̉ hec poſſeſſio ita ⁊ ꝑ excōmunicatōem. facit de p̄ſcrip. auditis. ⁊. c. cū olim. Si ꝟo excōmunicator p̄dictam poteſtatē ordinariā non habet:tūc aliud eſt dicendū in ſententia excōmunicatōis qͣꝫ inalijs ſentētijs. qꝛ non poſſꝫ talis excōmunicator acquirere poteſtatē excōmunicandi cum nō ſit habilis ad huiuſmodi ius poſſidēdū. qͥa hoc ius excōmunicādi nō poteſt haberi vel poſſideri niſi ab his tm̄ qui hoc habent adeo vl̓ eius vicario vl̓ a iure. ⁊ de talibꝰ tm̄ ⁊ nō alijs dicit illud intelligendū Mathei. xvj. Quodcūqꝫ ligaueris ⁊cͣ. ⁊ illud eo. c. pe. Accipite ſpm̄ſanctū quoꝝ remiſeritis peccata remittūtur eis ⁊cͣ. Nō pn̄t ergo ſimplicesclerici alios excōmunicādo poſſeſſionē iſtiꝰ iuris acquirere. qꝛ nec poſſunt hoc poſſidere: ſicut nec laicus poſſidere poteſt ius ꝯfeſſiones audiēdi ⁊ aīas abſoluēdi: qd̓non cōpetit niſi ꝓprio ſacerdoti. jͣ. de pe. ⁊ remiſ. oīs. velclericos iudicādi. de iudi. c. ij. Poſtea Inno. dicit melius dicendū ꝙ quilibet clericus pōt p̄ſcribere ⁊ poſſidere ius excōmunicandi ⁊ alia iura ſpūalia: qͣꝫuis al̓s iuriſditōi ordinarie non p̄ſit dūmodo ſit ꝑſona ī qua iſtudius cadere poteſt. vt. jͣ. de his q̄ fi. a ma. par. ca. q̄ſiuit. ſicut em̄ ip̄e habꝫ a iure poteſtatē excōmunicādi. xxiiij. q.iij. corripiātur. ⁊. xvj. q. ij. viſis. ita pn̄t alijs expreſſe hācpoteſtatē tradere. vt no. in. c. cum ab eccl̓iaꝝ. de offi. or.ſic ꝑ ep̄oꝝ patientiā ⁊ tacitū ꝯſenſum clerici in quibꝰ hͦius cade̓ pōt poſſeſſionē iſtius iurꝭ acquirere poſſunt etp̄ſcribere dūmodo bonam fideꝫ habeant. ar. in. d. c. q̄ſiuit. ⁊. c. auditis. ⁊. c. cū olim. ⁊. c. veniens. de p̄ſcrip Hoſti. remittit ad no. in. c. irrefragabili. §. exceſſus. de of. or.⁊ de fo. compe. c. cum cōtingat. vbi de hoc varie opi. recitant̉. mihi placet opi. quam ponit Io. an. in. c. auaricie. p̄al. quā dic̄ tenuiſſe quēdam fratrem Ubertuꝫ diſputando vt nomīe ꝓprio non ſit iſtud ius ſeu hec poſſeſſio acquiſibilis. hec em̄ poteſtas cōpetit ratōe dignitatis: vt in auctoritatibꝰ ſuꝑius allegatis. ſed nomīe dignitatis ſeu officij qd̓ habet bn̄ poteſt acquirere poſſeſſionem ⁊ ꝑſcribere dūmodo non careat bona fide vl̓ titulo. Et ideo ſi archidiaconꝰ nomīe ſui archidiaconatus excōicaret aliquos in quos de iure nō habebat poteſtatē: ⁊ hͦ fecit bōa fide ⁊ titulo colorato. et illi ſcienteep̄o ⁊ nō ꝯͣdicēte ẜuauer̄t ſnīam aīo obediēdi acqͥſiuitarchidiaconꝰ poſſeſſionē excōicādi ī illos ⁊ iuriſditiōeꝫexercēdi ⁊ tenebit hmōi ſnīa rōne poſſeſſionis lꝫ poſteaappareat ius ſuꝑioritatis nō habuiſſe ī illos. qͥa adhucnō p̄ſcripſit. ſecꝰ aūt in pͥori caſu qn̄ noīe ꝓprio fecit vl̓erat in poſſeſſiōe mala fide lꝫ noīe dignitatis vl̓ officij.Ex his ſoluit̉ illa. q. quā ponit hic Inno. videlꝫ ſi exiſtens in poſſeſſiōe iuris: tn̄ ſuꝑioritate carēs aliqͦs excōmunicauit. ep̄s ꝟo ꝓpriꝰ qͥ iuris ꝓprietatē habebat etiāexcōmunicauit cuiꝰ ſententiā cōfirmabit ſuꝑior. Qui-