De reſtitutōe ſpo.
vt ptꝫ ibi aſſerens illa de iure ⁊cͣ. ſil̓e in. c. ex parte. b. defo. cōpe. ⁊ ibi plenius dixi. ¶ No. ẜm abb. ꝙ ꝑ reſpōſionē ad narrata tm̄ inducit̉ li. cōteſ. hic em̄ ꝓcuratorep̄i ſolū rn̄dit ad narrata in libello ⁊ nō ad cōcluſionēlibelli indirecte tn̄ negat̉ cōcluſio libelli qꝛ ſi narrata n̄ſunt vera nō debet exaudiri ꝯcluſio. de materia vide inc. vno de li. ꝯtē. ¶ Itē no. ꝙ ꝑ hec ꝟba nō credo narrata eſſe vera inducit̉ li. ꝯtē. ngͦ tenet̉ p̄ciſe negare narrata eē vera ſꝫ ſatis eſt dicere ſe nō credere qd̓ no. ſatis em̄ eſt ꝙ nō ꝯfiteat̉ intentōem actoris. nā teneturactor intentōem ſuā ꝓbare qꝛ actor vult qd̓ aſſeueratvj. q. vl. actor. ⁊. l. j. C. de ꝓba. ¶ No. ꝙ ſi ex actis factꝭin prīa inſtantia nō iuſtificat̉ ſententia ne de nouo ſuſtentat̉ debꝫ ꝑ iudicē appellatōis retractari nec p̄ſumēdum eſt ꝓ facto iudicis. qd̓ no. idē Inno. in. c. qm̄ ꝯtrade ꝓbati. vbi notabilit̓ dicit ꝙ licet ſnīa potuerit eſſeiuſta qͦ ad iudicē a quo qꝛ forte noluit ſeq̄ dicta teſtiūqꝛ forte vacillabāt ſꝫ hͦ nō fecit ſcribi in actis iudex tn̄ad quē illā retractabit ſequēdo dicta teſtiū ex quo inactis nō apparet aliqͥd ꝯtra teſtes. facit. l. ij. C. de edē.vbi etiā ē bo. tex. vide etiā circa hoc qd̓ plene no. ī. c. inpn̄tia de renūcia. ⁊ qd̓ dicā plene in. c. cām que. de re iudi. ¶ Ultimo no. ⁊ tene mēti iudicē ad quē qn̄qꝫ expͥmere cām in ſnīa retractatoria ex primis actis ⁊ hoc adhonorē ſuū ꝯſeruandū ne dicat̉ iniuſte ⁊ ſine cā retractaſſe ſnīam. qn̄qꝫ exprimit cām ad honorē iudicis a qͦcōſeruandū. qn̄qꝫ retractat ſnīam ex nouis actis. vt inc. cuꝫ ioānes de fide inſtru. ¶ Quero hic fuit cōmiſſacā tam circa poſſeſſoriū qͣꝫ petitoriū nūqͥd poſſit actorintͣre iudiciū poſſeſſoriū tm̄? gl. j. h̓ ꝙ ſic. qd̓ no. ⁊ ſatꝭvidet̉ ꝓbari in tex. h̓ ⁊ melius in. c. j. de ſequeſt. poſ. etfruc. cōmiſſio em̄ ſuꝑ vtroqꝫ nō alterat priuilegiū poſſeſſorij ⁊ ſpoliati quin prīo poſſit intētari. ¶ Op. ⁊ videtur ꝙ iſte libellus fratrū tanqͣꝫ nimis generalis nonerat recipiēdus. nō em̄ declarabant res petitas ſed petebāt eccl̓iam ⁊ hoſpitale cū poſſeſſionibꝰ ⁊ ꝑtinentijsſuis ⁊ ſic nō poterat ep̄s deliberare nec iudex certā ferre ſnīam sͣ. de lib el. obla. c. ij. ⁊. iij. ff. de rei ven. l. ſi in reꝫ⁊ inſti. de ac. §. curare. So. glo. ij. hūc intellectū generalē ad mitti in iudicijs vniuerſalibꝰ quale ē iſtud ꝙ petitur eccl̓ia cū ꝑtinētijs ſuis. ꝯtrariū ꝓcedit in actōnibꝰſingularibꝰ. vt in rei vendicatōe ⁊cͣ. ¶ No. bene hͦ dictu glo. ꝙ cū petit̉ eccl̓ia eſt iudiciū vniuerſale. vnd̓ veniūt oīa ꝑtinētia ad eccl̓iam licet nō exprimant̉. ſic̄ cūpetit̉ hereditas veniūt oīa que ſūt in hereditate. facitqd̓ no. Innoc. in. c. eā te de reſcript. ⁊ qd̓ no. in. c. qꝛ. v.ẜm vnū intellectū. sͣ. de iudi. ⁊ Inno. in. c. cōquerēte deof. ordi. ⁊. c. tanta de exceſ. p̄la. Et ex hoc reſultat aliuseffectus vt ſequit̉ in glo. vt nō ſolū ſub iſta generalitate veīat id qd̓ erat apud reū tꝑe petōis ſꝫ etiā tꝑe ſētētie. ff. de peti. here. ſi quo tꝑe. Itē dic idē eē ſi nō poſſidebat aliqͣ tꝑe ſnīe ſꝫ ſi poſtea reꝑit̉ poſſidere exqͦ declarat̉ rē principalit̓ petitā ad actoreꝫ ꝑtinere poteritexecutio peti ſuꝑ illis rebꝰ nouit̉ poſſeſſis ex qͦ nūc probant̉ ꝑtinere ad illā rē ⁊ fiat hͨ petitio ſine li. ꝯteſt. ⁊ ſicſūmarie ẜm Inno. hic. ⁊ clariꝰ h̓ nō. Inno. in. d. c. conquerente. ⁊ vide ad hͦ. l. iiij. ff. de peti. here. ⁊. l. ſi a te. ff.de excep. rei iudi. ⁊ qd̓ in eis nō. ¶ Ex predictis habesvnū modū defendēdi hāc generalitatē libelli. aliū modū ponit hic Inno. in prin. dicēs libellū incertū h̓ admitti qꝛ he ꝑtinētie petūtur h̓ tanqͣꝫ acceſſoria. vt nōt.sͣ. de or. cog. c. cū dilectus. qͣi velit Inno. ꝙ in acceſſorijs libellus p̄t eē generalis ⁊ incertus. ſed tu limita etreſtringe hoc dictū Inno. ꝓut ip̄e no. in. c. fi. de exceſ.p̄la. vbi dic̄ libellū poſſe eē incertū ī acceſſorijs qn̄ ſuntacceſſoria rei .i. qn̄ talis eſt res que principaliter petit̉que habet acceſſoria vt eſt eccl̓ia vel hoſpitale. habetem̄ dotes ſuas ⁊ alia iura. ⁊ ad hoc allegat hoc. c. idē qn̄ſūt acceſſoria actioni ī iudicio deducte. vt ī int̓dicto vn̄vi. veniūt em̄ ex natura interdicti oīa mobilia ⁊ īmobi-
lia ibi exiſtentia ⁊ omnia damna ⁊ intereſſe. vt. l. j. §. rectiſſime. ff. de vi ⁊ vi ar. ⁊ idē ſentit hic Inno. in ꝟbo ꝑtinētijs in fi. dicēs ꝙ vbi ꝑtinentie nō accedūt petitōnivel rei neceſſe eſt exprimere. ideo dicit Innoc. hic ꝙ ſiquis petat oīa bona alicuiꝰ nō eſt audiēdus niſi ea expͥmat. rō qꝛ cū ſingularibꝰ actōnibꝰ agat̉ non poſſꝫ ferricerta ſententia que ferri debet in actōnibꝰ ſingularibus. ſed qn̄ certū quid accedit petitōni ſicut eſt in dote ſtatuta ⁊ in iuribꝰ parochialibꝰ certa dicit̉ ſnīa. qd̓no. Ex his habes tres modos ſuſtinēdi hunc libellumPrimus eſt in glo. qꝛ iudiciū ē hic vniuerſale qꝛ petitvniuerſa iura eccl̓ieˡ ⁊ ſic ſub noīe collectiuo ex iuris diſpoſitōe cōprehēdunt̉ ml̓ta. Scd̓s eſt qꝛ ꝑtinētie iſteerant acceſſorie petitōni ſeu rei principalit̓ petite qꝛ d̓iure habet ꝑtinētias. Terciꝰ qꝛ erant acceſſorie interdicto vn̄ vi de quo h̓ agebat̉. veniūt em̄ oīa acceſſoriaad rē principalē etiā ſi nō exprimat̉. vt. sͣ. dixi. Ex hishabes clare hūc articulū ⁊ materia iſta generalit̓ explicat̉ in. c. ij. de libel. obla. iō hic vltra nō dico. ⁊ ꝑ Inn.in. c. tanta de exceſ. p̄la. vbi ponit quedā pulchra dicta⁊ in. c. certificari de ſepul. ⁊ in. c. cōquerēte de offi. ordi.¶ Sed nūc quero qꝛ admittit̉ iſte libellus peto talemeccl̓iam ſeu talē rē cū ꝑtinētijs ſuis qͥd veniat appellation ꝑtinētiaꝝ? So. dicit Inno. ꝙ veniūt que ſtatutovel cōſuetudine vel lege deputata ſunt vt accedant. vtin interdicto vn̄ vi ſtatutū eſt ꝙ accedāt etiā mobilia⁊ dāna. sͣ. eo. c. grauis. ⁊. l. j. ff. eo. §. qd̓ aūt. ⁊. §. rectiſſime. ⁊ multa alia de quibꝰ ibi nō. Itē hereditati accedūtomnia que in hereditate inueniunt̉ etiā ſi nō fuerūt teſtatoris. ff. de peti. here. l. itē veniūt. Itē petitōni eccl̓ieaccedūt oīa que ad eccleſiam ꝑtinēt de iure cōſuetudine vel ſtatuto vt ſunt iura eius parochialia dos primoinſtituta decime ⁊ hmōi. caſtro aūt nihil corꝑale ē a iure deputatū qd̓ ſit eius ꝑtinētia ſꝫ tn̄ ab hoībꝰ ⁊ eorumſtatutis cōſueuit caſtris certū territoriū aſſignari ꝙ ibiin iuriſditōne ⁊ datijs debeat rn̄deri ẜm Inno. ⁊ hͦ vltimū bn̄ no. ⁊ idē ſentit Bar. in. l. j. ff. de dam. infec. vbivide hoſpitali aūt ẜm Inn. ſicut eccleſijs certa dos aſſignari debet cum ergo petit̉ eccl̓ia vel caſtrum vel aliaconſimilia cum ꝑtinentijs ſuis predicta ſic eis deputata ſiue ſint tēꝑalia ſiue ſpiritualia peti intelliguntur. ⁊plus dicit Inn. ꝙ ſi eccleſia habet aliqͣ temꝑalia deputata nō modo p̄dicto ſed ſpeciali iure acqͥſita tūc noīeꝑtinentiaꝝ nō veniūt ſꝫ tm̄ illa que iure vel cōſuetudine vel ſtatuto ſunt deputata. fatet̉ tn̄ quoſdaꝫ dicereꝯͣriū. ar. c. cū eccīa. sͣ. de cā poſ. ⁊ ꝓpri. vbi dr̄ ꝙ oīa ī iudicium veniunt niſi ea de quibus ſpecialiter actum eſtne venirent. ſꝫ Inno. reſpondet illud debere intelligi d̓his que ſub petitiōe cōprehendunt̉ quod non eſt hic.Hoſt. tenet cōtrariū dicēs ꝙ īmo ide eſt hic quia verbum ꝑtinere late patet. ff. de ver. ſi. l. verbum pertinere⁊ ꝓ Ho. facit ẜm Io. an. ff. de publi. l. ſi ego. §. ideꝫ aitde vſufruc. ſi titio de pac. do. inter ſocerum. §. cum int̓de dam. infec. l. damni. §. ſiquis vicinas in fi. ꝓ ⁊ cōtra.j. de ſen. exc. c. ſi ciuitas. li. vj. ſꝫ Inn. limitat p̄dicta ẜmqͣlitatē ꝑſone petitoris. qꝛ ſi ep̄s petat ius eꝑ̄ale in aliqua eccl̓ia ſibi ſubiecta cuꝫ omnibus ꝑtinentijs ſuis etpoſſeſſionibus nō tm̄ veniet dos ſed omnia etiā poſteaacquiſita. nā ius ep̄ale habet tā in poſſeſſionibꝰ acqͥſitꝭtꝑe fundatōis qͣꝫ poſtea. omnia em̄ accedunt iuri epali⁊ eodē mō ẜm eū ſi petat tꝑalia .i. rōnem de tꝑalibꝰ tāqͣꝫ patronꝰ de oībꝰ rōneꝫ audire debet ⁊ habent hec locum vt ipſe dicit vbi agitur petitorio ſecus ſi ageretpoſſeſſorio qꝛ tūc veniūt omnia. ratio patet ex p̄dictisqꝛ de natura int̓dicti vn̄ vi omīa veniūt. hoc qd̓ dctm̄eſt de patrono vt ſibi reddatur ratio de tꝑalibus dicitHo. nō intelligēdū de patrono laico. ad illuꝫ em̄ nonꝑtinēt tꝑalia niſi quo ad denūciatōnem male adminiſtratōis ⁊ tuitionē atqꝫ defenſioneꝫ vt ei ſubueniat̉ nevergat ad inopiā. vt patet. xvj. q. vij. filijs. ⁊ quod le. et