De reſti. ſpoli.
prin. de quo vide glo. optimā cum multis exēplis. xiij.di. in lūma. aliqui allegat. c. nerui. ea. di. ſꝫ melius in gl.ſūme ergo male dicit hͦ lr̄a ꝙ hec mulier p̄teſſe ꝑplexaSo. Io. et Goſ. ꝙ pōt eſſe ꝑplexa quātū ad opi. ignorantis. nam ꝑitus ⁊ intelligens nō pōt eſſe ꝑplexus. vtin ꝯtra. Io. an. dicit negari nō poſſe quin inter ſnīameccleſie ⁊ conſcīam poſſit eſſe ꝑplexitas. de qua hic loquit̉. ſed tu dic̄ ꝙ hec ꝑplexitas nō inducit peccatū inhoīe ſciēte. nam ſi eſt cōſanguinitatis cōſcia nō peccatnō obediēdo eccl̓ie qꝛ nō dꝫ obedire cum pctō. xj. q. iijqui reſiſtit. ⁊. c. ſi dn̄s. Eſt ergo ꝑplexitas hic inter penam eccl̓ie ⁊ pctm̄ ex tranſgreſſione ꝯſcīe. vn̄ ſequēdoꝯſcīam euitat peccatū ſꝫ incurrit penā eccl̓ie ⁊ hac potius dꝫ eligere quilibet catholicus vt cōſulit papa hicſicut fecit ſuſanna potiꝰ voluit ⁊ eligit ſuſtinere penāmortis qͣꝫ peccare cum illis iudicibꝰ ſenioribꝰ qui teſtificant̉ cōtra eā iniuſte de adulterio. vt hr̄ Daniel̓. c. vlt.ẜ deus ſibi ꝓuidit ⁊ illos ꝯfundit. vt ibi habet̉. ¶ Sꝫq̄ro tex. dicit ꝙ ſi iſta excōicationē paſſa ꝓbatōes poſtmodū paratas offerat dꝫ abſolui iuxta formā eccleſiede qua forma loquit̉. Sol̓. intelligit Io. an̄. ꝙ iurabitſtare mādatis eccl̓ie vt ſequit̉ ⁊ ſi cōtingat eaꝫ poſtmodum ꝓbare conſanguinitatē nullū fiet p̄ceptū ſibi ſedſimpl̓r abſolue̓t̉ qꝛ apparet eccl̓iā fuiſſe deceptā ⁊ mulierē iuris cōſilio eſſe vſam. Si vero deficiet in ꝓbādotunc eccl̓ia ſibi p̄cipiet vigore p̄ſtiti iuramēti ꝙ debitūreddat ſꝫ ſi ipſa eſt cōſanguinitatis cōſcia nec tunc dꝫreddere nō tn̄ ꝓpter hͦ erit ꝑiura ſꝫ habebit̉ ab eccl̓ia ꝓꝑiura. xj. q. iij. nō ſemꝑ. ⁊ idē Uin. qͣſi iuramētū de parendo intelligit̉ p̄ſtitum ſi iuſtū erit qd̓ mādabit̉. Itēdico ꝙ ad hͦ ſi habuiſſet in mente alia intentionē parēdi tale iuramentū nō obligat qꝛ nō ligat ad illicitum ⁊potius diceret̉ ꝑiuriū qͣꝫ iuramentum. de iureiu. qͣꝫto.xxij. q. iiij. ꝑ totū. dic etiā ꝙ pōt intelligi text. de formaeccl̓ie in aꝑſoluendo nō ſolū in iurando. iuxta ea q̄ habent̉ in. c. a nobis. ij. de ſen. ex. ⁊. c. ex ꝑte. el. j. de ver. ſig.¶ Item q̄ro qꝛ tex. dicit ꝙ cum ꝓbatōes offerunt̉ incōtinenti dꝫ reſtitutio differri qͦ ad copulā ⁊ fieri quoad reliqua q̄ ſunt iſta reliqua ad q̄ vxor tenet̉ marito?dicit Io. an̄. ꝙ p̄ter copulā tenet̉ vxor ad oīa obſeqͥaputa cuſtodiendo res mariti. lauare pedes ⁊ caput. comeſtionē ꝑare ⁊ his ſil̓ia. nihil tn̄ allegat. ſꝫ tu vide tex.in. c. hec imago. et. c. eſt ordo. xxxiij. q. v. vbi dr̄ ꝙ vxoreſt pene famula viri. ⁊ tenet̉ ordine naturali ſibi ſeruire ⁊ ꝙ eſt ſubdita viro. ſꝫ hͦ vltimū intellige ꝙ eſt ſubdita ordine nature .i. quo ad carnis debitū reddenduꝫet ꝑ hoc dr̄ nō habere ſui ptātem ſꝫ maritus ⁊ ita ecōtra qͣꝫtū ad hͦ. vt in. c. nō dꝫ de cōſang. ⁊ affi. Itē qͦ adoꝑandū marito dr̄ ſubdita marito qꝛ cedit lucro mariti. vt. l. ſicut patronus. ff. de ope. libe. nō aūt eſt ſubdita marito ſicut filius patri immo mulier etiā maritataniſi fuerit a patre emācipata remanet ſub patris ptāteqͦ ad alia. vt ꝓbat̉ in. l. ſi vxorē. C. de cōdi. inſer. Itē inquantū dicit Io. an̄. ꝙ tenet̉ lauare caput ⁊ pedes mariti ⁊ ſil̓ia facere dico hoc ꝓcedere inſpecta conditōnemulieris. ¶ Quid em̄ ſi eſt ita nobilis vt nō deceat eāhec vilia facere? certe nō erit ad hͨ aſtricta. tenet̉ eī adoꝑandū ẜm cōditionē ſue ꝑſone. adduco in ſil̓i tex. opti. in. l. interdū. ff. de ope. libe. Et hͦ adduco ad qōneman̄ oꝑari ⁊ lucrari teneat̉ vxor marito? videt̉ ꝙ ſic. ꝑtext. in. d. l. ſicut patronus. ſꝫ diſtinguo iuxta ibi no. ꝙaut q̄rit̉ nunqͥd poſſit vxor p̄ciſe cōpelli ad oꝑandumdicendū ꝙ no. qꝛ nō poſſet ad hͦ p̄ciſe cōpelli p̄ſertimcū cōſiſtat in facto. l. ſiqͥs ab alio. ff. de re iud. ⁊. c. ſacrisqd̓ me. cā. Aut q̄rit̉ nunqͥd poſſit cōpelli cauſatiue. puta ſubtrahēdo ſibi alimēta ſi nō vult oꝑari. ⁊ tunc autportauit dotē aut nō. hͦ vltimo caſu pōt. nam hoc ꝓcedit in filio cui magis eſt pater aſtrictus qͣꝫ vxori. vt ꝓbat̉ in. l. ſiqͥs a liberis. ff. de libe. ag. ſi vero portauit dotem ⁊ eſt ſufficiēs ad alimētandū eam maritū ⁊ cōes li-
beros ſaltē vbi maritus nō hꝫ alia bona nō p̄t cōpelliqꝛ dꝫ ali ex dote vt. l. ſi cū dote. §. ſin aūt. ff. ſo. ma. ⁊. l. ij.C. de iure do. facit ad p̄dicta qd̓ le. ⁊ no. in. c. ꝑ vr̄as dedote poſt diuor. re. ſi vero nō ſufficit tunc p̄t compellimō p̄dicto. ar. in iuribꝰ p̄all̓. ⁊ hec no. ⁊ adde no. in. d. c.ꝑ vr̄as. ¶ Quero de intellectu lr̄e in fi. in ver. alioqͥn.Hoſt. iuſtat multipl̓r. ſꝫ tu breuiter dic intellectū colligi ex his q̄ dicunt̉ in ſummario. ¶ Ultimo hic q̄rit̉ qꝛmulier hic cogit̉ redire ad maritū ꝑ cēſurā eccl̓iaſticāan poſſit cōpelli p̄ciſe puta realiter capi ꝑ familiā ⁊ duci ad domū viri. dubiū facit pͥmo iſte tex. vbi tm̄ dr̄ d̓ cēſura. Itē ſi poſſet realiter duci nō poſſet hͦ ꝯſiliū iurisobſeruare ⁊ ſic cōpelleret̉ ad pctm̄. Iteꝫ materfamil̓.nō dꝫ realiter cogi vt trahat̉ de domo. C. de of. diuer.iudi. l. j. ꝯͣriū cōſuluit do. meus do. Car. videmus em̄ ꝙcōiunx qn̄qꝫ ſequeſtrat̉ in loco tuto. sͣ. e. ex tranſmiſſaet de ſpon. cū locū. ⁊ ſic realiter ſeꝑat̉ a viro ad tp̄s exgo vbi ſubeſt cā reſtōnis dꝫ etiā realiter reſtitui. naꝫ ſiagit̉ criminal̓r cogit̉ reus ꝑſonaliter ꝯparere. vt in. c.j. de of. dele. li. vj. ⁊ in hͦ caſu agit̉ ex obligatōe ꝑſonaliſurgēte ex matrimonio ⁊ agit̉ cōditione ex canone. vtno. Inn. in. c. ꝓx. Itē executio ſnīe fit etiā inuocato aucilio brachij ſecularis. vt in. c. j. de of. or. ⁊ ad hāc lr̄amrn̄det ꝙ nō negat quī ꝑſonaliter poſſit duci ad domūmariti. Ad. l. j. rn̄det ꝙ loquit̉ in ciuili vbi pōt ꝑ ꝓcuratorē cōparere ſed hic nō pōt ſatiſfacere ꝑ aliū. ⁊ hocmihi placet. Moueor vltra p̄dicta qꝛ vbi ꝗs obligat̉ad factū ex iuris diſpōne nō ſuccedit obligatio ad int̓eſſe immo p̄t p̄ciſe cōpelli ad factū. vt plene no. in. l. ſti.pulatōes nō diuidunt̉. §. celſus. ff. de ver. ob. facit tex.in. c. petimus. ⁊. c. de ꝑſona. xj. q. j. ſꝫ hec obligatō ſurgita iure nedū hūano ſꝫ etiā diuino cum nō ſit licitū dimittere coniugē ſine cā legitima. nam ſi ꝯͣrium diceremusde facili ſolueret̉ matrimoniū qꝛ ml̓ier vel vir pateret̉.excōicationē potius qͣꝫ redire ad domū mariti. p̄tereaexecutio ſnīe pōt fieri manu militari. vt in. l. qͥ reſtituere. ff. de rei ven. ⁊. c. j. de of. or. ⁊. c. petimus. xj. q. j. ⁊ regulariter in iudicialibꝰ obligatōibꝰ quis p̄ciſe pōt obligari ⁊ cogi ad factū. vt le. ⁊ no. in. l. filiuſfa. §. ꝓcuratorē.ff. de ꝓcur. ⁊ ad hūc tex. ſeu rōnem dic ꝙ ꝑ hͦ nō tollitiuris cōſiliū. nō em̄ p̄ciſe cōpellit̉ ad debitū reddenctūſed vt redeat ad domum viri vbi pōt eſſe ſine peccatoetiā p̄ſuppoſita conſanguītate. vt hic in tex.¶ Petens reſtōnem coniugisCPartC. habet ꝓbare cōiugiū legitiniū ex conſenſu. ita cōiter ſūmat̉. ſed qꝛ ex hacſūmatōe infert̉ vt ſufficiat ꝓbare ſolū cōiugiū lꝫ nō ꝓbetur carnalis copula. de qͦ tn̄ ſunt opi. vt. jͣ. patebit iōſūmo aliter ⁊ ſic. Per ſolā traductionē mulieris ad domū viri factā nō p̄cedentibꝰ ſpōſalibꝰ vel inualidis nōacquirit̉ poſſeſſio. vn̄ ea recedente ꝓpria aucͣte nō competit reſtitutio. In pͥma ꝑte ponit mulieris q̄rela partim deciſa. in ſcd̓a dat iudicē ibi qꝛ igit̉. ¶ No. primoar. ꝓ ⁊ cōtra an patruus poſſet cōtrahere ſponſalia ꝓnepte ⁊ ipſam obligare. ſuꝑ qͦ inſtāt hic Inn. ⁊ Hoſt.ſꝫ hodie dic vt le. ⁊ no. in. c. vno de deſpon. impub. li. vjet ibi ꝑ Io. an. in nouella. ⁊ cōcluſio eſt ꝙ ex ſpōſalibꝰcōtractis ꝑ parētes obligant̉ filij ſi exp̄ſſe vel tacite cōſentiūt vel ſi ſunt pn̄tes ⁊ tacēt ⁊ ſic taciturnitas in parentibꝰ operat̉ cōſenſum vt ibi. in alijs vero attinētibꝰnō ſufficit ſola pn̄tia illorū de quorū ſpōſalibꝰ agit̉ ſedoꝑtet ꝙ aliter det̉ cōſenſus tacite vel exp̄ſſe. facit. c. adid qd̓ de ſpōſa. ⁊ hec eſt vna dr̄ia in matrimonio cōtrahendo inter ꝑentes ⁊ alias conſanguineos. ⁊ hͦ tene lꝫgl. aliter ſenſerit in. d. c. vno. ſꝫ Io. an. illā in nouel. correxit ẜm p̄dicta. ¶ No. ſcd̓o ꝙ dictio infra iuncta tꝑidenotat diminutionē ⁊ imꝑfectionē tꝑis. vn̄ dr̄ puellainfra annos pubertatis cōſtituta qn̄ adhuc nō ꝑuenitad pubertatē. Idem dic de dictione circa ſeu circiter.vt in. c. fi. de de ſpō. impij. ¶ No. tercio ꝙ liber hō nō