De reſti. ſpoli.
em̄ nō liceat dn̄o ꝓpria aucͣte rem ſuā ab alio detentaꝫoccupare. vt. l. ſiquis in tantā. C. vn̄ vi. ⁊ de p̄ben. eumqui. li. vj. tn̄ minus odioſus eſſe dꝫ ⁊ minus peccaret ſiipſe inuadit qͣꝫ ſi faciet tercius qui nullū ius p̄tēdit. ar.in. l. bona fides. ff. depoſiti. Itē ſcd̓a rō ſua nō eſt ſufficiens. ſatis em̄ eſt ꝙ pōt aliquid oꝑari. arg. in cle. j. deſuꝑ. ne p̄la. nec ꝓpter modicitatē defectus debemus violare regulas iuris de quibꝰ. sͣ. dixi. Ideo reddo aliaꝫrōnem ꝙ ideo ſuſpēdit petitoriū prius inchoatū quianō dꝫ quis an̄ reſtitutionē litigare de ꝓprietate rei violenter ſubtracte. tum qꝛ res eſt mali exempli cū quilibꝫſpoliaret ⁊ incōtinēti inchoaret petitoriū. ⁊ ſic ſupplātaret volentē petere reſtitutionē. tum qꝛ nō dꝫ ſpoliatus litigare de ꝓprietate rei ſpoliate. nō em̄ dꝫ ꝯtendere nudus ⁊ inermis. e. ti. c. freq̄ns. li. vj. ⁊ ſi diceres ipſepōt excipere de ſua ſpoliatōe ⁊ ſic illū repellere a petitione ſua. dico ꝙ ꝑ hͦ nō eſſet ſufficiēter ꝓuiſum qꝛ finis exceptōis nō eſt cōſequi ſꝫ tm̄ repellere ⁊ ſic remanet res penes ſpoliatorē. vt in. d. c. ij. de or. cog. he rōesceſſant qn̄ conuentio fit ſuꝑ alia re vt ꝑ te videre pōt.¶ Quo ad ſcd̓m dubiū an̄ poſſeſſoriū habeat hūc effectum ſuſpenſiuū ſi intentat̉ poſt lit. cōte. do. Anto. obſcure loquit̉ tranſeūdo nō attingēdo ita ſpecifice hūcpaſſum. ego dico ꝙ ſic vſqꝫ ad cōcluſioneꝫ in cā nō invim recōuentōis qꝛ illa nō pōt fieri poſt lit. cōte. vt dixi in. d. c. j. de mu. peti. ſꝫ ꝑ viaꝫ cōuentōis q̄ ꝓpter rōesp̄dictas ⁊ in odiū violēti facit ſil̓e petitoriū pͥus inchoatum etiā ab aduerſario ſuꝑ eadeꝫ re. vt ꝓbat̉ in cle. j.de cā poſ. ⁊ ꝓprie. ⁊ ibi glo. ⁊ Pau. de leaꝫ. ⁊ Io. de lig.et Inno. hic ⁊ in. c. ij. sͣ. de cā poſ. ⁊ ꝓpri. Non ob. ſi dicat̉ ꝙ cum hec petitio habeat effectu dilatoriū ſeu intercluſam exceptionē dilatoriaꝫ deberet ꝓponi an̄ lit.cōte. ſicut dicimus de ipſis dilatorijs vt ſentit hic glo.qꝛ dico ꝙ hͦ oꝑat̉ pͥuilegiū poſſeſſorij inductū in odiūviolenti. vt innuit tex. in. d. cle. vna. Item qꝛ iſte principal̓r agit ⁊ actio pōt accumulari qͥn̄cunqꝫ ſꝫ in quandam ꝯntiam oꝑat̉ naturā exceptiōis dilatorie rōnibꝰp̄dictis. dꝫ ergo attēdi potius cā naturalis qͣꝫ accidentalis. vt. l. qui habebat. ff. de tute. et id qd̓ principaliteragit̉ ⁊ nō ꝑ quādā ꝯn̄tiam. vt. l. j. ff. d̓ aucto. tu. ⁊ circaintellectū illiꝰ cle. vide qd̓ plene ſcripſi in. d. c. paſtoralis. ¶ Ad vltimū an̄ hͦ. c. poſſit practicari in alijs caſibꝰcitra matrimoniuꝫ carnale vel ſpūale? vidiſtis. sͣ. quiddicat Io. an. ego dico ꝙ vbi nulla reſultat cōtrarietasſemꝑ poterit practicari diſpoſitio huius. c. pono duoexēpla primo in iuribꝰ incorꝑalibꝰ in quibꝰ etiā poſſeſſori dat̉ actio. l. ſi forte. ff. ſi ſer. ven. ⁊ no. in. d. c. examinata. de iudi. ⁊. c. cū eccleſia. de cau. poſ. ⁊ ꝓpri. pone em̄ꝙ agis negatoria cōtra me dicēdo mihi ſeruitutē ꝑ fūdum tuū tranſeūdo nō cōpetere. certe potero intentare vtile interdictū vn̄ vi. ⁊ petere me reſtitui ad qͣſi poſſionem illius ſeruitutis ſi ꝓpria aucͣte me ſpoliaſti ⁊ ſicſuſpendā actionē tuā an̄ reſtitutionē ꝑ hoc. c. ⁊ rōnesſuꝑius factas. nulla em̄ cōtrarietas hic reſultat vel abſurditas. Scd̓m exemplum pone ſpoliaſti me re corporali ⁊ poſtmodū intētas cōtra me cōditionē. l. diffamari. C. de inge. ⁊ ma. ⁊. c. cōquerente. sͣ. de offi. or. certe potero petere reſtitutionē illius rei ſi primo me ſpoliaſti ⁊ an̄ oīa debet fieri reſtitutio. vt hic ⁊ ꝑ rōnes. sͣ.inductas. ⁊ idē dico in conſil̓ibꝰ vbi nulla abſurditasvel contrarietas orit̉. ⁊ ꝑ hͦ ſūmaui hoc. c. generaliternō reſtringēdo me ad cam matrimonialē ſicut fecerūtdoc. ⁊ hec no. qꝛ habes clare ſpectantia ad intellectumhuius. c. ⁊ alie glo. ſunt faciles. ¶ Nunc venio ad aliqua hic tacta ꝑ Inno. ⁊ Hoſti. ⁊ ſatis vtilia ⁊ quotidiana ⁊ trāſibo breuiter ⁊ cōcluſiue. ¶ Et pͥmo oppocōtra tex. aliter em̄ videt̉ ꝙ hͨ mulier nō erat audiēdacorā iſtis delegatis nō ꝑ viā recōuentōis qꝛ illa dꝫ fierian̄ lit. ꝯte. vt dixi in. c. j. de mu. peti. ⁊ qꝛ nō pōt dici recōuentio ſi petitio actoris repellit̓ cum debent ſil̓ tra-
ctari ⁊ vna ſnīa terminari. iuxta ea q̄ habent̉ in d. c. j.ꝑ Bar. in aucͣ. ⁊ ꝯn̄ter. C. de ſen. ⁊ interlo. om. iu. nō ꝑviam cōuentōis qꝛ hec cā poſſeſſoria nō erat in lr̄is exp̄ſſa ergo ⁊cͣ. vt ptꝫ in. c. p. ⁊. g. de offi. dele. ſoluunt Inno. et Io. an. poſt eū ꝙ lꝫ hͨ cā nō eſſet in lr̄is exp̄ſſa tn̄venit rōne cōnexitatis. qn̄ em̄ cōmittit̉ aliqd̓ petitoriūidē iudex habꝫ cognoſcere de poſſeſſorio eiuſdē rei. sͣ.ti. j. c. ij. ⁊ de ſequeſ. poſ. c. j. et ꝓ hͦ dicto facit qꝛ nō eſtp̄ſumendū papā voluiſſe tollere defenſiones cōpetentes aduerſario. ar. in. c. ex ꝑte. de of. dele. ⁊ maxime hͦ caſu vbi pe titio habet incluſuꝫ effectū dilatorie. ſcd̓o ſoluunt ꝙ generale eſt etiā vt ille cōtra quē lr̄e ſunt impetrate poſſit petere vt ꝑ illas lr̄as ꝓcedat̉ ſuꝑ cōtentistacite vel exp̄ſſe qꝛ ille iudex recipit iuriſditionē ſupraꝑtes ⁊ iudiciuꝫ dꝫ eſſe cōe ⁊ reddit̉ in inuitū. vt. l. interſtipulantē. §. j. ff. de ver. ob. prima rō mihi plus placetquo ad hͦ. c. ſed alia rō ꝓcedit generaliter vigore tn̄ recōuentōis. vt in. d. c. j. de mu. peti. ſed hic nō eſt vera reconuentio. vt. sͣ. dixi iō oꝑtet dicere ꝙ principal̓r qōpoſſeſſoria rōne cōnexitatis includebat̉. Et hinc ſumpta occaſione Inno. ⁊ Hoſti. ponūt hic longam glo.quā ego diuido in tres qōnes. Et prima ſic an̄ reus ꝯͣquē lr̄e ſūt impetrate poſſit illis vti ⁊ agere cōtra actorem eo inuito ⁊ nolēte agere? Et in hͦ Inno. ponit duas opi. quidā em̄ dicūt ꝙ ſic poſt pn̄tationē lr̄aruꝫ qꝛtunc iudex hꝫ iuriſditionē. de appel. ſuꝑ eo. Alij dicūthͦ etiā poſſe an pn̄tationē ⁊ ꝙ impetrans poſſit cōpelli ad exhibendū cū ſint cōes. ⁊ vtriuſqꝫ ꝑtis interſit vtl. iij. ff. ad exhiben. Hoſt. multū inſtat et tandē reſidetin hͦ ꝙ aut lr̄e emanarūt ad inſtantiā alicuius ꝓ priuata vtilitate ⁊ pōt impetrās eis nō vti vſqꝫ ad actū citationis nec valet reus eo inuito illis vti qꝛ aduerſarij vſqꝫ ad actū citatōis nō intereſt. l. de etate. §. j. ff. d̓ inter.acti. facit de appel. c. cū ceſſante. ⁊ nemo inuitus agerecōpellit̉. C. vt nemo inuitus ꝑ totū. et ſi poſſet oblatolibello an̄ cōuentionē deſiſtere ſatiſfaciendo aduerſario de expēſis ⁊ intereſſe vt in aucͣ. qui ſemel. C. quō etqn̄ iudex. fortius an̄ citationē cum nec d̓ lr̄is ſuis laboribꝰ ⁊ expēſis impetratis dꝫ cogi facere bn̄ficiū. x. q. ij.p̄carie. Nec ob. ſi dicat̉ iudicē recepiſſe iuriſditionē exquo recepit lr̄as qꝛ illā nō exercet an̄ citationē q̄ eſt fūdamentū ⁊ principiū exercitij. de of. dele. c. gratum. adquā ꝓcedere nō pōt ad inſtātiā rei inuito actore cuifauore lr̄e fuerūt cōceſſe. ar. l. qd̓ fauore. C. de legi. ⁊ regula ꝙ ob gr̄am de re. iur. li. vj. aut lr̄e emanarūt ꝓ bonō publico lꝫ aliqͦ inſtante ⁊ principal̓r impetrante vtſi mandat̉ fieri inquiſitio de eccleſijs vel ꝑſonis. jͣ. de accu. qͦliter j. ⁊. ij. ⁊ tunc pōt iudex ꝓcedere exquo lr̄as recepiſſet nō ſolū impetrante deſiſtente ꝓſequi negociūſed ipſo etiā inuito ⁊ renūciante ⁊ qͣꝫtūcunqꝫ cōtradicente. ar. de of. dele. c. qm̄. §. is aūt. de collu. detegenda.c. j. ⁊. ij. ꝑ totū. Hec dicta Hoſti. cōiter tenent̉ ⁊ ſatismihi placēt. Et puto primū mēbrū ꝓcedere etiā ſi papa motu ꝓprio cām cōmiſit. dꝫ eī intelligi ſi actor vultagere cū nemo debeat cōpelli ad agendū. vt. sͣ. dictumeſt ⁊ vident̉ emanate in fauorē actoris qui ſemꝑ tēditad cōſequendū nō aūt in fauorē rei cuius ꝓpriū eſt fugere. iij. q. iiij. c. j. ideo nō dꝫ redundare in diſpendiuꝫipſius actoris. facit qd̓ dixi in. c. audita. sͣ. eo. Itē ſcd̓mmēbrū Hoſti. puto ꝓcedere etiā an̄ pn̄tationē lr̄aruꝫvt ſic poſſit cogi qͥ impetrauit in fauorē publicū ad exhibendū cū amplius illi fauori renūciare nō poſſit. ar.in. c. ſi diligenti. de fo. cōpe. ⁊. l. ſicut. C. de acti. ⁊ obli. ⁊hͦ caſu pōt ꝓcedere opi. quā. sͣ. rettuli poſt Inno. ⁊ hqͦ ad primam. q. Scd̓a qō eſt ſil̓is huic. an impetranspͥuilegiū in qͦ cōtinet̉ etiā fauor tercij poſſit illi inuitoetiā tercio renūciare. Exēplū eccīe metropoli. datū fuit pͥuilegiū ad ipſiꝰ ſoliꝰ inſtantiā ꝙ capl̓m vnacū ſuffraganeis metropolitanū eligat. Et dic̄ Inn. ꝙ capl̓mpoteſt renunciare priuilegio ante ꝙͣ eo vtat̉. C. de pac.