De reſtitutōe ſpo.
ret aliquid dare puta fuſtē vel terrā noīe poſſeſſionisqd̓ expreſſe vult ibi Inno. ⁊ cōiter doc. Et exp̄ſſius adhūc ſentit hic Inno. in. c. in lr̄is. sͣ. eo. vbi dicit ꝙ benepōt introduci ꝯſuetudo vt ſi aliqͥd detur in ſignum qͣſipoſſeſſionis iure p̄bendalis videat̉ tranſlata poſſeſſioſecus ſi cōſuetudo nō ſubeſt etiā ſi exp̄ſſe ꝟbo diceret̉do ⁊ trado tibi poſſeſſionē iuris p̄bendalis. ⁊ etiaꝫ plusdicit ꝙ ſi ꝯſuetudo eſt vt ꝑ inſtallationē factā in certaſede acqͥrat̉ qͣi poſſeſſio iuris ep̄alis ſeu archidyaconalis vel alterius dignitatis ſi inſtallatio fit in alia ſede qͣꝫdeputata eſt ꝑ ꝯſuetudinē nō trāſfert̉ poſſeſſio qꝛ cumtalis cōſuetudo ſit p̄ter ius nō debet extēdi ẜm eu. ff. d̓legi. ꝙ ꝯtra. qd̓ eſt bene notādū. dico ergo ꝙ Inno. hͦintellexit quando aliqͥd dat̉ noīe petitōis ꝙ tūc benetranſfert̉ poſſeſſio qꝛ videt̉ tūc velle poſſidere noīe illius. ⁊ ex actu ficto tranſfert̉ tūc vera poſſeſſio. vt. sͣ. dixi⁊ facit. l. certe. §. j. ff. de p̄ca. ſed inqͣꝫtū dixit h̓ Inno. ꝙſpeciale eſt in eccleſia nō ꝓcedit qꝛ idē eſt in quolibetpriuato ꝑ rōnē p̄dictā. vt no. in. d. l. qui vniuerſas. ⁊. l.qͣꝫuis. ⁊ vide qd̓ nō. Io. an. in addi. ſpe. in ti. de empt. ⁊vendi. §. ſciendū. ꝟ. ⁊ noͣ. ⁊ quedam tractat h̓ do. an. deacquiſitōe poſſeſſionis ſine vero actu corꝑali que tradunt̉ ꝑ legiſtas. in. l. qd̓ meo. ⁊. l. ſi id. ff. de acqͥ. poſ. etvide ꝑ glo. ⁊ doc. in. d. c. ij. de ꝯſue. vbi dico. ⁊ ꝑ p̄dictaſoluit ꝯtrariū qd̓ formari poſſet ꝑ. c. paſtoralis. jͣ. de pͥuile. vbi eccl̓ia cui facta eſt cōceſſio alterius eccleſie nōpōt ſine ſpeciali licētia ep̄i intrare poſſeſſionē illiꝰ eccleſie. dicit em̄ ꝙ h̓ priꝰ habuerūt poſſeſſionē auctoritateip̄ius epiſcopi. vt etiam noͣ. in. d. c. paſtoralis. Et hͨ ſo.plus placet qͣꝫ ſolutio abbatis dicētis h̓ ꝙ ꝯtrariū loqͥtur quando ꝯceſſio fit ꝑ papā qͥ nō intendit dyceſanofacere p̄iudiciū. hoc. c. intelligit̉ de priuilegio ipſiꝰ dyoceſani qd̓ ꝯtra eū large interptandū eſt ⁊ hāc ſolutōeꝫviſus eſt ſequi hoſti. dicens aliud eē ꝙ aucͣte dyoceſani nunqͣꝫ interuenit. vt in ꝯtrario. ⁊ aliud ꝙ a prīcipioint̓uenerit. vt hic. mihi placet pͥmū dictū ⁊ puto ꝙ etiāhabita ꝯceſſione ab ipſo ordinario nō lꝫ īgredi poſſeſſionē ſine ip̄ius aucͣte ⁊ hͦ dico ꝓbari h̓ a contrario ineo ꝙ papa dicit iſtos non fuiſſe vicioſe poſſeſſionē ingreſſos qꝛ iam priꝰ poſſidebāt ꝑ aliuꝫ. Si gͦ clericꝰ nonpoſſediſſet noīe iſtoꝝ non potuiſſet ſine vicio ingredipoſſeſſioneꝫ ſine aucͣte epiſcopi. ad p̄dicta facit. l. ſi exſtipulatōe. ff. de acqͥ. poſ. ⁊. l. ij. ⁊ qd̓ ibi no. C. eo. tit. anaūt ille cui facta eſt cōceſſio in titulū poſſit ingredi poſſeſſionē ⁊ admīſtrare ꝓpria aucͣte? dic̄ vt plene no. ī. c.trāſmiſſā. de elec. ⁊ qꝛ ibi cōiter tenet̉ ꝙ ſit pulchꝝ ē inueſtigare rōnē diuerſitatis. puto eſſe hāc qꝛ qn̄ ꝯceditur eccl̓ia in ꝓprios vſus videt̉ ꝯceſſa vt quedā ꝓprietas ⁊ cā poſſeſſionis a ꝓprietate ē ſeꝑata. īmo nihil cōehabet ꝓprietas cū poſſeſſione. vt. l. natural̓r. §. nihil. cōmune. ff. de acqͥ. poſ. iō nō licet etiā dn̄o intrare poſſeſſionē inuito poſſeſſore. vt. d. l. ſi ex ſtipulatiōe. facit. xvj.q. vj. placuit. ⁊. l. ſi qͥs intantā. C. vn̄ vi. ſꝫ qn̄ cōfert̉ ī titulū tūc principalit̓ videt̉ ꝯcedi poteſtas adminiſtrādi. ⁊ ſic ꝯſtat illa cōceſſio circa incorꝑalia ⁊ in acꝗſitōeiſtoꝝ iuriū incorꝑaliū ſufficit patiētia dn̄i. ff. de ſerni. l.fi. ⁊. l. quotiēs. e. ti. ⁊. l. j. quēadmodū ſer. amit. nō. Inn.in. c. bone. ij. de poſtu. p̄la. ⁊. c. cōquerente. de offi. ordi.quā quidē paciētiam ⁊ aucͣtē habuit eo ipſo ꝙ ſuꝑiorcōfirmauit electōeꝫ de eo factā. vel ſibi beneficiū cōtulit. vt ī. d. c. trāſmiſſā. ⁊ hͨ noͣ. qꝛ nemo tāgit qd̓ meminerim ¶ Ultimo no. hanc glo. pe. in fi. ⁊ eaꝫ pondera q̄innuit ꝙ ſi habēs ciuilē poſſeſſionē negligit naturaleꝫꝑdit ciuilē quā habebat. ſꝫ glo. nō dicit. jͣ. quātū tp̄usdicit̉ negligere. Quidā vt refert Inno. in. c. querelamde elec. dicūt ꝙ infra annuꝫ ꝑdit̉ ſi verus poſſeſſor ſcitillū poſſidere de facto. ar. in. l. ſi finita. §. nō aūt. ff. d̓ dā.infec̄. Alij ꝟo dicūt ꝙ ꝑ lapſū. x. vel. xx. an. ar. inſti. devſucapi. §. ſed tn̄. ſꝫ h̓ Inno. hͦ vltimū reputat abſurdū vt tantū tp̄s requirat̉ ad poſſeſſionē acqͥrendā quā
tum ad ꝓprietatē preſcribendam ideo dicit hoc relinquendū arbitrio iudicis. ar. in. l. j. ff. de iure deli. ⁊. c. decauſis. de offi. dele. ſed bar. in. d. l. ſi de eo. ff. d̓ acqͥ. poſ.facit duo mēbra. qn̄qꝫ eī habēs ciuilē ſcit aliū ingreſſūnaturalē ⁊ tunc eo ipſo ꝑdit ſi ſtatim nō vadit ad poſſeſſionē qꝛ videt̉ ſuſpicari poſſe repeti. ꝓ hoc. l. quodmeo. in fi. ff. de acqͥ. poſ. ⁊. l. iij. §. cū igit̉. ff. de vi ⁊ vi ar.hͦ mēbꝝ intelligo ego qn̄ incōtinēti habet cōmoditatē⁊ nō vadit. ſecus aūt ſi nō habet cōmoditateꝫ. nō enimtenet̉ incōtinēti currere ſed p̄t amicos colligere ⁊ alianeceſſaria preꝑare. ⁊ ſic dicit̉ ꝙ nō habet animū deſerēdi poſſeſſione ⁊ eam nō ꝑdit cū retineat̉ animo. Et ꝓhͦ qd̓ legi. ⁊ no. in. c. olim. el. j. jͣ. e. ⁊ in. c. ſignificaſti. d̓ homi. Et ipſemet bar. in. l. iij. §. cū igit̉ p̄alle. dicit ꝙ quādoqꝫ dabant̉ ſex mēſes vt qꝛ ẜm qualitatem ꝑſone ingredientis poſſeſ. requirit̉ maximꝰ apparatus. Ideꝫ tn̄in. l. j. C. vn̄ vi. ſentit de tribus diebꝰ. Cōcludo gͦ ī hocprimo mēbro ꝙ ſi ſcit aliū poſſeſſionē naturalē ingreſſum debet ire quāto citiꝰ pōt eſt. qd̓ ſi nō facit videturfacere hoc ex timore ne repellat̉ ⁊ ſic ꝑdit poſſeſſioneꝫſed .jͣ. qͣꝫtū tp̄s dicat̉ potuiſſe? hͦ em̄ relinquendū ē arbitrio iudicis qui ex varijs cōiecturis animū ſuū informabit. Et in hͦ mēbro reſtringo ⁊ ſaluo. opi. Inno. ind. c. querelā. aut hn̄s ciuilē ſcit eā vacanteꝫ vel ignorataliū ingreſſū. ⁊ dicit bar. ꝙ ſi negligit tanto tꝑe ꝙ resquaſi perit ꝑdit etiā ciuilē qꝛ videt̉ eā habere ꝓ derelicta. ar. in. d. l. ſi de eo. ſi ꝟo nō negligit tāto tꝑe ꝙ resquaſi ꝑiret tūc ꝑ lapſū longi tꝑis ꝑdit̉ qꝛ ꝑ curſū huitꝑis inducit̉ obliuio. vt no. in. l. ſi id. de acqͥ. poſ. ⁊ tēpus. x. annoꝝ dicit̉ longum. ⁊ extūc incipit quis p̄ſcribere ꝯtra abſentē. nā prius ante lapſū. x. annoꝝ nō currebat p̄ſcriptio qꝛ poſſeſſio ciuilis erat penes abſenteꝫexquo ignorabat ꝙ alius erat ingreſſus poſſeſſionemnaturale. ita notabil̓r voluit gl. in. l. j. C. de ſer. fugit. etBar. facit de ea magnuꝫ feſtū ibi. ⁊ Dy. in regula ſinepoſſeſſione de re. iur. li. vj. ⁊ tp̄us. x. annoꝝ dr̄ longū. vtin ti. de lon. tem. ꝑſcrip. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊ in. l. de quibus. ff.de legi. ⁊ hoc caſu pōt ſaluari opi. illa quā Inn. ponitin. d. c. querelam.Si alt̓o cōE conqueſtione. iugā matrioniū accuſante alt̓ petat reſtitui an̄ oīa reſtituitur. Ego ſūmo ſic general̓r. Si actore agēte petitorioreꝰ ſuꝑ eadē re deducit poſſeſſoriū ꝓcedit̉ in ſolo poſſeſſorio ſuſpenſo petitorio. prīo ponit̉ appellātis querela. ſcd̓o iudicū datio. ibi mandamus. ¶ No. ꝙ maritus dr̄ ſpoliare vxorē eoipſo ꝙ ſine iudicio eccl̓ie a ſeeā remouet idē ſi ſpōte receſſit ⁊ volēs redire n̄ admittit̉. vt no. glo. in. c. ſignificaſti. de diuor. ⁊ in. c. intelleximus. de adul. ⁊. c. lr̄as. jͣ. eo. nō. Inno. in. c. veniens. de regu ¶ No. ꝙ mr̄imoniū dicit̉ accuſari ſi dicit̉ nō potuiſſe ꝯtrahi obſtāte ꝯſanguinitate licet ſolūmodo agatur ad diſſolutōeꝫ dico ꝙ improprie dr̄ accuſatio exqͦnō agit̉ ad penā īceſtꝰ. ¶ No. t̓cio ⁊ tene mēti ꝙ corāiudice eccl̓iaſtico p̄t peti reſtitutō cōiugū. h̓ em̄ ml̓ierpͥuſꝙͣ aliqͥd ꝓponeret̉ cōtra mr̄imoniū petijt reſtitutionē corā iudice̓ eccleſiaſtico. ⁊ ſic cā matrimonialis ſpectat ad iudicē eccleſiaſti cū nō ſolū cū tractat̉ de ſb̓ſtātia vinculi ſed etiā cū agit̉ poſſeſſorio. ⁊ facit. c. j. de cōiug. lepro. ⁊. c. ex ꝑte. ⁊. c. ex literis. de ſpon. vide qd̓ noIo. an̄. ī addi. ſpe. in ti. qui fi. ſint legi. ſuꝑ ꝟbo cōpetit. ⁊ qd̓ dico in. c. nō ē. jͣ. de ſpō. ⁊ qd̓ no. Io. an̄. in. c. cūC. laicꝰ. de fo. cōpe. li. vj. ¶ No. quarto ꝙ in eadē cauſa pōt qͥs cōparere qn̄qꝫ ꝑ ſe qn̄qꝫ ꝑ ꝓcuratorē. an̄ ātcōparēdo per ſe videat̉ reuocare ꝓcuratorem? videbo. tex. in. c. ſi quē. de ꝓcu. li. vj. ¶ No. ar. opti. ad hocꝙ ſecūde litere reuocēt primas nō ſolū de eis debēt facere mentionē ſꝫ etiā de clauſula appellatōe remota poſita in ipſis primis literis. Et ſic refert Hoſti. tenuiſſe magiſtꝝ ſuū ipſe tn̄ dicit ꝙ de ꝯſuetudine in hͦ caſu