De reſtitutōe ſpo.
excludit actionē qꝛ p̄ſuppoſito ꝙ crimē appoſitū ſit verum nihilominus ille remanet in iure ſuo nec p̄t dici ꝙdebeat probari exceptōne ꝓbata. qꝛ exceptio n̄ poteſtoꝑari hūc effectū priuatiuum. ſolū em̄ de ſui naͣ oꝑateffectū expulſiuū. vt ꝓbat̉ in. c. ij. de or. cog. qͥnīmo etiam ſi ageret̉ petitorio nō deberet admitti exceptio criminis que nō inducit priuatōem ip̄o facto. vt no. ꝑ rōnē ſupradictā. ⁊ notāter dicit Inno. in. d. c. inter dilectos. nec rō notorietatis facit dictā rōnem ceſſare. arg.viij. q. iiij. nōne. Itē huic ſentētie aperte fauet tex. in. c.fi. de ordi. cogni. vbi dicit̉ ꝙ cōuentus ſuꝑ reſtitutōnenō eſt aduerſus reſtitutōem petentē niſi ſuꝑ poſſeſſiōeaudiendus ſubijciens rōeꝫ qꝛ reſtitutōis petitio in hocpriuilegiata dinoſcit̉ vt ipſam intentans nō cogat̉ ante reſtitutionē ſuis ſpoliatoribꝰ rn̄dere ⁊cͣ. pondero ergo vniuerſalē excluſionē ſpoliātis ꝯtra reſtitutiōeꝫ petentē. ad idē allego. ij. q. ij. ⁊. iij. q. j. ꝑ totuꝫ in quibꝰ iuribus generalit̓ dicit̉ ꝙ ante oīa etiā crimina tractandaſpoliatus reſtituēdus eſt maxīe qꝛ multa allegant̉ notoria q̄ nō ſunt de appel. conſuluit ⁊ iſte non debet litigare maxime ſpoliatus ſuꝑ crimīe. ar. opti. in. c. freq̄nsde reſti. ſpo. li. vj. vbi exceptio ſpoliatōis cōpetit. qn̄qꝫetiā ꝯtra terciū ꝓponentē crimina ꝯtra ſpoliatū ne ꝓpter inopiā iſte ſuccūbat. multo gͦ fortius nō eſt audiēdus ip̄e ſpoliator cū odioſus ſit ⁊ multa ſtatuant̉ ꝯtraeū que ceſſant ꝯtra terciū. vt in cle. vna. e. ti. ⁊ dixi. sͣ. c.ꝓxi. ⁊ qꝛ p̄ſumit̉ ꝓponere illa crimina tanꝙͣ inimicus vth̓ dicit. ⁊ ponderanda eſt hͨ litera que indiſtincte r̄mouet exceptōeꝫ criminis. gͦ indiſtincte debet intelligi. xixdi. ſi romanoꝝ. c. ſolite. de ma. ⁊ obe. ⁊. l. de precio. ff. depub. gͦ exceptio nullo modo debet omitti. ⁊ de hͦ videt̉caſus iūcta glo. quā videt̉ ſequi ibi archi. allegādo Inno. in. c. inter dilectos. de exceſ. p̄la. iij. q. v. qꝛ ſuſpecti.Sed nunquid iudex ex officio ſuo poſſit illum priuare ꝓpter notorietatē criminis differēdo reſtitutionem:puto ſic dicēdū ꝙ aut vult priuare ſuꝑ eadē inſtātia iāinchoata ī cā reſtitutōis ⁊ alius a papa hͦ nō pōt qꝛ nōfuit actū nec agi pōt ⁊ ſnīa debet eſſe ꝯformis petitōni.vt in ſil̓i dicit Io. an. poſt cōpo. in. c. mandatum. de reſcrip. aut vult ꝓcedere omīno ex officio ſuo extra illāinſtantiā ⁊ tūc ſi eſt notoriū facti ꝑmanentis ita ꝙ nullo modo inficiari poſſit quod de facili non contingit⁊ tuūc poterit iudex priuare quia in hoc notorio nullaexigitur probatio vel ſolenuitas inprocedendo vt in. c.euidentia. de accuſa. ⁊. ij. q. j. manifeſta. ⁊. c. quoniam. defi. p̄ſby. ⁊ qd̓ no. ꝑ Inno. in. c. ex ꝑte. jͣ. de verbo. ſig. fruſtra gͦ hoc caſu fieret reſtitutio ea petenti cū incōtinenti veniat priuandus ⁊ circuitus euitādus ē. vt in cle. auditor. de reſcrip. ⁊ iſte ē ꝓprius caſus. c. ad petitionē. deaccu. iūcta glo. in ver. reſtituēdus. aut nō ē tale notoriū⁊ tūc cū exigant̉ ꝓbationes. vt in. c. ſicut. de re iudi. ⁊ ꝑglo. in p̄alle. c. manifeſta. ⁊ defēſio ex parte rei. facit qd̓no. in. c. j. de offi. dele. li. vj. debet ante oīa fieri reſtitutio qꝛ nec nudi cōtendere ⁊cͣ. ⁊ qꝛ ſpoliatꝰ ꝑ priuatū hꝫpriuilegiū ne exuat̉ ꝑ ſnīam iudicis ante reſtitutōeꝫ. vtin. d. c. frequēs. Ad. c. ſi cōſtiterit. de accu. qd̓ facit ꝓ cōtraria ꝑte dic̄ ꝙ multipl̓r intelligit̉ vt ibi no. Quidaꝫem̄ intelligunt̉ ꝙ ibi facta fuit ſpoliatio pꝰ ſententiampriuatiuā lataꝫ ſuꝑ illis criminibꝰ vel ꝙ ibi nō obijciebātur crimina notoria vt ibi ptꝫ ſi cōuentus ⁊cͣ. ⁊ agebat̉petitorio vel ſi agebat̉ poſſeſſorio aduerſariꝰ confidēsde ſua innocētia admiſit ꝓbationē ante reſtitutōem. ſimile. sͣ. c. j. vel inducēda eſt illa decretalis ad diſtinctōꝫp̄dictā ⁊ vide de intellectu illius. c. ꝑ no. ibi vbi etiā dicō ſed intelligo illā ẜm p̄dicta. ſi aut exceptio oppoſitanō eſt notoria ſed manifeſta tūc fortius non debet admitti. vt eſt glo. no. in c. qꝛ ſuſpecti. iij. q. v. ⁊ bene facitiſte tex. ſi ꝟo nō eſt notoria nec manifeſta nō eſt admittēda p̄ſuppoſito ꝙ ſit famoſa. iudex tn̄ ex officio ſuo p̄tillā admittere ⁊ infamatū ſuſpēdere ꝓpter infamiā ẜm
do. an. ⁊ ſic dicit intelligere. qd̓ no. iij. q. j. in prin. ſūme.Ego in hͦ diſtinguere iuxͣ ea que le. ⁊ no. in. c. inter dilectos. d̓ pur. ca. ⁊. ij. q. iiij. p̄ſbyt̓. ⁊ qd̓ nōͣ. Io. an. in. c. j.de accu. li. vj. qꝛ nō oīs infamiīa exigit incōtinēti ſuſpeſionē beneficij. Quid aūt ſi excipiēs offerat ſe incōtinēti ꝓbatuꝝ? tenet do. an̄. eū nō admittēdū vt tꝫ glo. ij.q. iiij. ſuꝑ cā. Ego puto hͦ indiſtincte veꝝ qn̄ ē tale crimē qd̓ n̄ inducit priuatōeꝫ ip̄o facto. qꝛ vt. sͣ. dixi. exceptio etiā ꝓbata nō excludit actionē ſi aūt inducit priuatōem ip̄o facto tūc eſt magis dubiū ne fiat reſtitutōcū peccato. ꝑ. c. lr̄as. jͣ. eo. ſꝫ tūc putarē dicendū ꝙ in beneficialibꝰ illa ſit admittēda ſi reus p̄tendit ius haberein beneficio ⁊ vult incōtinēti ꝓbare actori ullū ius cōpetere. ar. in. d. c. lr̄as. ⁊ dixi. s. c. ꝓxi. ⁊ ad materiā huiꝰc. vide bo. glo. iij. q. j. in ſūma.Fg Caſus. Spoliatꝰ etiOnquē retC. am a iudice iuris ordine p̄termiſſo an̄ oīa reſtituat̉. primo ponit q̄relā. ſcd̓a ibi qꝛ ꝟo. p̄ceptū. tercia ibi reſtitutōne iudicꝭdatio. ¶ No. prīo tria reqͥſita ad hoc ꝙ clericus licitepoſſit priuari beneficio ſuo. primo em̄ reqͥrit̉ cā rōnabilis. ſcd̓o ꝙ ſit manifeſta .i. notoria. ij. q. j. nos in quēꝙͣnō em̄ credit̉ iudici etiā ep̄o ſi dicit clericū criminoſuꝫſꝫ oꝑtet ꝙ legitime cōſtet. vj. q. ij. ſi tantuꝫ. ⁊. c. placuit.tercio ꝙ priuet̉ in iudicio ſeu iuris ordine ſeruato. ⁊ licet Io. an. videat̉ indiſtincte requirere iſtud terciumEgo tn̄ puto ꝙ hͦ ſit regulare. ſꝫ in multis fallit. vtputa data notorietate defectꝰ iurꝭ. nō eī tūc cā ē in iudicium deducēda vt in. c. qm̄. de fi. p̄ſby. ⁊ idē rōne reſidentie. vt in. c. ex tue. de cle. nō reſi. Notauit hͦ vltimū Oldra. in cōſilijs ſuis dixi in. c. nouit de his que fi. a p̄la. ſꝫp̄t hic capi iudiciū ꝓ iuris ordine ⁊ tūc regula nō fallitqꝛ in notorijs ē ordo iuris ordinē nō ſeruare. de iureiu.ad noſtrā. ſꝫ primū dictū videt̉ veriꝰ vt h̓ ponat̉ regula. quarto extra tex. requirit̉ ꝙ cā ſit grauis. ꝓ leui em̄nō debet qͥs priuari beneficio ſuo. xvj. q. vlti. inuentuꝫſꝫ iſtud p̄t cōprehēdi ſub cā rōnabili qꝛ nō p̄t dici rationabilis hͦ caſu ſi nō eſt grauis. vt. d. c. inuētū. ¶ No.ſcd̓o ꝙ licet p̄ſumat̉ ꝓ iudice̓ cū ꝓcedit iudicialit̓ ꝙ iuſte ꝓceſſerit. ſecus tn̄ ſi ꝓceſſit exͣiudicialit̓ in actu qͥ ſolet iudicialiter exerceri. ⁊ ad hͦ allegat̉ qͦtidie iſte tex. etjͣ. dicā latius ¶ No. ar. opti. ⁊ ē quaſi h̓ expreſſū ꝙ petens reſtitutōeꝫ beneficij n̄ tenet̉ iuſtificare poſſeſſionēex titulo nec alio mō ſꝫ ſufficit ꝓbare poſſeſſionē ⁊ ſpōliatōem. Et de his papa dūtaxat inqͥri mandat. vt ptꝫex clauſula ſi ē ita incto prīcipio. c. ⁊ dixi plene. sͣ. eo. c.in lr̄is. ¶ No. bonū tex. ꝙ ante reſtitutōem nō debꝫ diſcuti exceptio defectus ꝓprietatis etiā ſi opponat̉ a iudice ſpoliante. ⁊ optime facit ꝓ his que dixi in. c. p̄cedēti. ¶ Ultimo no. caſum in quo reus impetrat delegatum ſuꝑ actione mouēda ꝑ actorem. ⁊ hoc fit ex cauſane ille epiſcopus ſibi veriſimiliter ſuſpectus procedatꝯtra eum. facit in ſil̓i. c. indicante. de offi. dele. ¶ Ultīotene mēti tex. ꝙ ꝯtra iudicē iniuſte ſpoliantem pōt agipoſſeſſorio recuperande ſicut ꝯtra priuatum. quod ſatis colligit̉ ex tex. ⁊ ſentit glo. in ꝟ. ꝑceptis. ¶ Sꝫ ꝯtrahͦ ⁊ tex. oppo. de. c. preſentiū. vij. q. j. ⁊ ibi bona glo. q̄ expreſſe dicit ſpoliatum a iudice nō poſſe petere reſtitutionē. ⁊ ſemper ad hoc cōſueuit illud. c. allegari. So. ſetiūt h̓ Gof. ab. io. an. ⁊ cōiter alij doc̄. ꝙ h̓ ꝓcedit quando iudex proceſſit iudicialiter quia pro ſuo ꝓceſſu tūcp̄ſumitur. ſecus ſi proceſſit extraiudicialiter tunc em̄ ꝓeo non preſumitur. ⁊ ideo poſſeſſorio agi poteſt cōtraeum. Et hoc videt̉ eſſe de mente illius glo. qd̓ ptꝫ quiaiij. q. j. in pricipio ſūme dicit oppoſitum. debent ergo ille glo. reduci ad cōcordiā ꝑ dictā diſtinctioneꝫ. ¶ Sꝫꝯͣ hͦ ego oppo. nā vt. sͣ. dixi pōt qn̄qꝫ ꝓcedere iudex adpriuatōem bn̄ficij ſeu ſpoliatōnem extraiudicialit̓. vtd. c. qm̄. ⁊. c. ex tue. ⁊ tūc cum ſic nō inferat violentiamex quo iuridice ꝓcedit. vt. l. iij. ff. quod me. ca. ⁊ xxiij.