De capoſſ. et proprie. 45

vnicus vt. sͣ. dixi ẜm notata ꝑ Inno. in. c. bone. de poſtula. prela. ⁊ in. c. ij. d̓ in inte. reſtit. ⁊ ꝑ ea que dixi in. c.cū eccl̓ia. sͣ. eo. ⁊ ita loquit̉ hic. obtinet ergo iſte virtute poſſeſſionis ⁊ nō ꝓprietatis. īmo plus dicit h̓ Hoſ.ꝙ ſi vacante archidyaconatu canonici appellarent noep̄s conferret non tn̄ ep̄s tenet̉ ſuꝑſedere qꝛ appellatōnon tollit effectum poſſeſſionis vt no. de ſuꝑ. neg. p̄la.c. fi. ⁊ de maio. ⁊ obe. dilecti. vide glo. in. c. non ſoluꝫ. deappell̓. li. vj. ⁊ qd̓ no. xvj. q. iiij. volumus. ⁊ in. c. cum veniſſent. de in inte. reſti. Et inqͣꝫtum glo. hic colligit ar.ꝙ hic ē caſus quē conſequi dominiū ab eo qui nō habꝫdic ꝙ proprie rector eccl̓ie non ē dn̄s ſꝫ adminiſtratornec conſequit̉ ius a collatore iure ꝓprio ſꝫ etiam tanqͣꝫab adminiſtratore eccl̓ie ſicut videmus in electoribꝰ qͥnon habēt formal̓r iura epiſcopalia ⁊ tn̄ auctoritateeis ꝯceſſa a iure ꝑ electione tranſferunt hͨ iura ī electū.Collatio gͦ vt dixi ē quidam fructus quaſi iuris conferendi. vt etiam no. glo. in. c. cum olim. de ma. ⁊ obe. ⁊ iōſeqͥtur poſſeſſorē. ¶ Op. ⁊ videt̉ ꝙ non obſtāte cōſenſu ꝓcuratoꝝ debebāt audiri canonici recuſantes iudices qꝛ factum ꝓcuratoris non debet nocere dn̄o ſaltēin effectu quādo non pōt haberi recurſus ꝯtra procuratorē male ſe gerentē. vt in. l. ⁊ elegant̓. §. penl̓. ff. dedolo. ſꝫ iſtud factum non recipiebat eſtimationē. et ſicnon poterat haberi recurſus contra ꝓcuratorē cū ageretur de bn̄ficio ſpūali .j. q. iij. ſiqͥs p̄be. ergorcͣ. ¶ Glo.ij. rn̄det ⁊ bn̄. ꝙ contrariū loquit̉ quādo ꝓcurator doloſe verſatus ē. ſecūs ſi ꝑ negligētiam qꝛ tunc ē imputādum ei qͥ talē procuratorē eligit. de hoc tam̄ an̄ ⁊ quādo factum procuratoris noceat dn̄o vide plene in. c. j.vt lit. non conte. Et an cā ſpūalis recipiat aliquaꝫ eſtimationē ſaltē indirecte? vide glo. cū dictis docto. in. c.coram. de offi. dele. Et quo ad. c. noſtꝝ diſtingue cumglo. ꝙ aūt dn̄s dedit certam formā de certis ꝑſonis eligēdis ꝓ iudicibꝰ obtinēdis ⁊ ꝓcurator ē egreſſus formam mādati ⁊ tunc non p̄iudicat dn̄o. in. c. cum olim.de offi. dele. non em̄ habet ꝓcurator poteſtatē vltra ſibi iniunctā vt ibi aūt ꝓcurator eligit quos dn̄s ſibi iniunxit ⁊ non pōt dn̄s illos recuſare niſi ex noua cauſa.qͥa ille videt̉ elegiſſe. aut habuit mādatum in genere ⁊idē vt hic. tamē glo. tenet ꝙ ſi dn̄s ē ꝑſona cui competat reſtitutio in integꝝ poterit reſtitutionē conſeqͥ aduerſus factum procuratoris. Do. an. dicit hoc vlti. ſibi non placere niſi appareat ex hoc euidēs leſio que defacili apparere n̄ pōt. qꝛ lꝫ ſit ſuſpectus tamē ita eq̄ bn̄iudicare pōt ſicut alius. ¶ Ego puto aduertēduꝫ adqualitate cauſe an ſit grauis ⁊ an̄ dilatio ſit periculoſa⁊ tunc iſtis inſpectis det̓ reſtitutio vel deneget̉. graueem̄ ē ſpectare grauamē ſpe appellationis interponēdecum ſaltē in arbitrarijs poſſet grauare. ar. opti. iij. q. v.qꝛ ſuſpecti. ⁊ de in inte. reſti. auditis cum ſi. ¶ Oppo⁊ videt̉ ꝙ ex alio capite corruebat hic ꝓceſſus. quia li.non conte. fuerūt teſtes recepti qd̓ patet ex eo qꝛ canonici recuſabant iudices vt in lr̄a iſta glo. in ꝟ. ſed qualiter. ponit tres ſolutōnes. Prima ꝙ lis erat cōteſtatain pn̄tia pape ⁊ poſtea fuerūt electi iudices ⁊ hoc dicitpatere ex antiqua. Idē Inno. qͥ dicit hoc patere ex regiſtro. dicit em̄ ibi patere ꝙ poſt lit. conteſ. de cōſenſupartiū dati fuerūt tres iudices quoꝝ alteꝝ recuſabantcanonici qꝛ ꝯſanguineus archidy. ⁊ hec ē bona ſolutōScd̓a ſolutio ē ꝙ iſti canonici erant actores ⁊ ſic ī odium eoꝝ poterant recipi teſtes lite non conteſta. dataeoꝝ contumacia. vt in. c. cauſam. de dol. ⁊ contu. Et hͦidē voluit glo. in ꝟſ. imponētes. que notabilit̓ dicit ꝙexquo ſilētium imponitur canonicis ſatis colligitur ꝙerant actores qꝛ reo non imponit̉ ſilētium ſed condēnabit̉ vel abſoluit̉. ſed in contrariū. facit tex. in eo ꝙ fuit archidyacono adiudicatus archidyaconatus gͦ eratactor qꝛ ſi fuiſſet reus fuiſſet abſolutus dumtaxat. ſedpōt dici vt ſentit Io. an̄. ꝙ hic fuit facta conuētō ⁊ re-

conuētio. petebant em̄ canonici illū remoueri ⁊ ꝓnūciari eū in archidyaconatu ius non habere. archidyaconus ꝟo petebat vt cogerent̉ euꝫ habere et tractare ꝓarchidyacono ⁊ iudicaretur archidyaconatus ad euꝫſpectare. Et ex hoc intellectu ſingularit̓ nota optimāextēſionē ad. c. cauſam. ⁊ ad aucͣ. qui ſemel. C. quomō ⁊quādo iudex vt contra actorē cōtumacē poſſit ꝓcedili. non conte. non ſolum ſuꝑ ſua conuētionē ſꝫ etiā ſuꝑreconuētione rei qd̓ eſt valde notādum. Tercia ſolutio ē ꝙ hic agebatur de electione. ⁊ ſic de matrimonioſpūali poterat ꝓcedi ergo lit. non conte. vt in. c. quoniam vt lite non conte. ⁊ hodie dic vt no. in cle. diſpendioſam. de iudi. ¶ Op. ⁊ aliter dicit̉ in tex. qͥ reſeruat̉canonicis queſtio ꝓprietatꝭ cōtra ep̄m qꝛ res int̓ aliosacta ⁊cͣ. videt̉ ꝙ immo ep̄us poſſit ſe defendere contracanonicos ex ſnīa lata ꝓ archidyacono qꝛ res iudicata ſucceſſori debet ꝓdeſſe actori ſicut in ſil̓i pactum factum a debitoribus hereditarijs cum emptore preiudicat venditori et ſic actori. vnde ſi ipſe venditor quihabet actiones directas vult agere contra debitoresobſtat ei exceptio vt. l. cum emptore. ff. de pac. ¶ Glo.in ꝟ. reſeruata. rn̄det dupl̓r. pͥmo negando fundamētum dicēs ꝙ lꝫ res iudicata tranſeat de auctore. putade venditore ad ſucceſſorē puta emptorē. vt .ſ. emptorpoſſit ſe iuuare ex ſnīa lata in fauorem venditoris ſeuactoris non tamē econtra tranſit de ſucceſſore ī auctorem. vt. l. ſi a te. §. vlti. ff. de excep. rei iudica. dat etiamglo. ſcd̓am rōnem quare ep̄s non poteſt ſe iuuare contͣcanonicos. nam hec ſnīa fuit lata rōne poſſeſſiōis tm̄.⁊ iō non debet obſtare in cā ꝓprietatis etiam int̓ eaſdēꝑſonas qꝛ de alio agitur. fortius non debet obſtare inhoc caſu vbi agitur inter alias ꝑſonas ⁊ vt ſupra dixi.Secūdus ſummarius nō ꝓprie cōuenit huic litere cūex alio capite fundet ſe iſte tex. videlicꝫ ꝙ res inter alios acta ⁊cͣ. ſꝫ contra pͥmam ſolutionē glo. facit iſte text.qͥ reſeruat canonicis facultateꝫ agēdi contra ep̄m ſuꝑꝓprietate. ergo in poſſeſſione ſnīa lata ꝓ archidyacono ꝓfuit epiſcopo. quod aꝑtius tenet hic do. meus. do.Car. dicēs ꝙ ſnīa lata hoc caſu cum archidyacono ſiue in eius fauorē ſiue cōtra nocet ⁊ prodeſt ep̄o ī poſſeſſorio ſꝫ non in petitorio. vt innuit iſte tex. reddit rationē diu̓ſitatis qꝛ. quo ad ep̄m potuit archidyacondeducere ius poſſeſſionis in iudicium tanqͣꝫ qui habeat cām ab epiſcopo. de re iudica. c. pe. nam collatio iuſtificat̉ ex quaſi poſſeſſione conferēdi ſed in petitorioarchidyaconus non habebat cauſam ab epiſcopo exqͦad validitatē collationis non attēdit̉ proprietas conferēdi. Ideo quo ad petitorium ſentētia lata inter archidyaconū ⁊ canonicos dicitur res inter alios acta. ⁊ideo non p̄iudicat ẜm eum. Hec racio videtur primafronte colorata ſed iudicio meo non procedit maximequo ad iſtam lr̄am. Si em̄ bn̄ conſidero hic nō fuit pͥncipaliter actū de poſſeſſiōe ep̄i ſꝫ incidēter. qꝛ canonicipetebāt illū remoueri de archidyaconatu ⁊ ꝓnunciari eū ius non habere in eo. ille ꝟo ꝑ modū cauſe ad defenſionē iuris ſui allegat poſſeſſionē collatoris. ſnīa ergo non debet p̄iudicare ſuꝑ deductis ꝑ mōdū cāe maxime in p̄iudicium tercij qui non fuit in iudicio ſicut ſipeterē a te fructus alicuiꝰ agri qꝛ ſum dn̄s et ſnīa fertcontra me. Non ob. qͥn poſſim poſtea principalit̓ deducere dominiū agri vt in. l. ſiqͥs cum totū. ff. de exceprei iudi. ⁊ no. Inno. in. c. cū eccl̓ia. de ca. pͦ oſ. ⁊ ꝓprie.Itē ex alio ſumus extra caſum. c. pe. de re iudi. ibi eniꝫloquit̉ qn̄ quis ꝑmiſit alium agere quē poterat repellere qꝛ actio primo loco ſibi competebat quod non ēhic immo poſt collationē vni factam ad eū ſpectat defenſio bn̄ficij ⁊ non ad collatorē. vt no. dicit Inno. ī. c.dilectus. ij. jͣ. de p̄ben. ⁊ ideo epiſcopus etiā ſi voluiſſetnō potuiſſet iſtu archidyaconum a iudicio amouere. ⁊ſic factū ſuū nō pōt ꝓdeſſe ſibi vel obeſſe maxime cum