De dilationibus.

ſed arbitrio iudicis p̄figūtur ꝙ appellans habebit ꝓbare iniuſticiā moderationis. qūo auteꝫ ꝓbabit̉? Reſpondeo vel allegando ſnīam ſiue longam diſtantiamviaꝝ vel qualitatē cāe vt qꝛ ardua ⁊ habuit tp̄us modicū ad deliberandū ⁊ ſic de ſil̓ibus. Et pars adu̓ſa volens ꝓbare iuſtam cām moderationis ꝓbabit ſeu allegabit modicitatem cāe vel qꝛ res erat tꝑe peritura velaliquam aliā qualitatē ſeu cām de predictis ⁊ iudex adquem conſideratis oībus habebit arbitrari an habuerit iuſtā cām vel non. arg. h̓ ⁊ hec bn̄ nota. qꝛ quoti dieaccidūt ī practica. ¶ Scd̓o principal̓r colligit̉ ex hacglo. ꝙ ſola ꝑemptorij aſſignatio prima vice facta nonſufficit ad appellādum dumodo habeat competentiainterualla. ⁊ idem Inno. hic. Iteꝫ dixit bonaguida. vtrefert hic Io. an. ꝙ ſi terminus non fuiſſet ꝑemptoriꝰlꝫ eſſet breuis curia non daret lr̄as in cā appellationis.⁊ cōiungēdo hͨ duo dicta ſimul infertur ꝙ ad iuſtificādum appellationē exigūtur iſta duo ſiml̓ .ſ. ꝙ terminꝰſit ꝑemptorius ⁊ cum hoc nimis breuis. ſola ergo aſſignatio ꝑemptorij prima vice non ſufficit ad appellanduꝫ nec ſola breuitas termini ſine ꝑemptorio. Io. an.remittit ad notata ꝑ ſe ī ſpe. in ti. de appella. §. in qͥbꝰ.ꝟ. ſꝫ quam dicēs. circa mediū. ſub ꝟ .xxxvij. vbi recitatbonāguidā dixiſſe ꝙ etiā propter duo ſimul coniūctavidelicet ꝙ terminus nimis breuis aſſignet̉ ⁊ ꝑemptorie curia non daret literas ſi appellaret̉. ⁊ dicit ꝙ lr̄amſuꝑ hoc factā a vice cāzellario vidit dilaniari. Io. an.ibi dicit ꝙ iſte ſtilus curie poſſet ſaluari in cā leui ⁊ veriſimiliter ꝓuiſa. ſecus ſi cā ardua eſſet ⁊ non ꝓuiſa qꝛadhuc ꝓcedet hodie hͨ decretalis. nam cā de qua hic ītex. erat ardua. vt patet in antiqua. nam ſuꝑ eccl̓ia vtꝓprietate archi. v. q. ij. in ſumma. recitat ſe non potuiſſe habere literas dum eſſet aduocatus etiā propt̓ iſtaduo ſimul iuncta. dicit tn̄ ꝙ hͨ eſt iuſta cā appellādi etꝙ forte lꝫ curia non daret lr̄as cognoſceret̉ tn̄ de grauamine in curia. al̓s vel paꝝ vel nihil oꝑaret̉ hͨ decret.Do. an. dicit ſe putare ꝙ ſi terminus citatōnis ſimuleſt deliberatorius. vt quia citat̉ ad rn̄dendū libello infra talē terminū trāſmiſſa copia libelli ꝙ ſi cā eſt veriſimiliter deliberata vel ſit leuis ꝙ momēto poſſit deliberari ꝙ ꝓpter artationē termini dū tn̄ poſſit comꝑerenon poterit appellari nec tūc debent dari litere qꝛ ſatꝭſubeſt cā abbreuiandi eo ꝙ hoc hꝫ ſtilus. dūmodo nimium non ſupplātet. ſed puto idē ſi hoc non hēat ſtilꝰ.nā ſatis ſubeſt cā data leuitate vel facilitate deliberandi. ceſſat em̄ cā quare a iure dantur longiores induciear. in. l. filio. ff. ad. l. fal. ⁊. jͣ. c. ꝓxi. ⁊ qd̓. sͣ. dixi poſt bar.ſi cā eſt ardua ⁊ veriſil̓r in deliberata nec cōmode īfraterminū pōt deliberare tūc data breuitate termini cūꝑemptorio licite poterit appellare. ꝓ hoc qd̓ no. Cy. īl. j. C. de dila. vbi dicit ꝙ ſi fuerit in citatione trāſmiſſa copia libelli non dꝫ habere deliberatorias ſi fuit incitatione competēs terminus appoſitus. al̓s ſecus. ⁊ dehoc videt̉ tex. in. c. ꝓxi. Si autē terminus ē citatoriustm̄ qꝛ citat̉ ad recipiēdum copiā libelli tunc ſi abbreuiat terminū iuris etiā cū ꝑemptorio non pōt appellariniſi hoc habeat de ſtilo curie vt non poſſit abbreuiariẜm eū. Idē dico vbi ſubeſt alia cā abbreuiādi de cauſis ſupradictis vel ſil̓ibꝰ ſꝫ ſi abbreuiet̉ terminꝰ intātuꝫꝙ nō poſſit citatus comꝑere in termino ꝯſiderata diſtātia puta ꝙ poſſit appellari etiaꝫ nō emanante ꝑemptorio in pͥma citationē qꝛ lederet̉ ſaltē ꝓpter condēnationē expēſaꝝ. vt pꝫ ex no. in. c. querelam. de ꝓcur.⁊. C. de iudi. l. ſancimus. ⁊ maxime iuſtificaret̉ appellatio ſi eēt citatio facta ꝑemptorie qꝛ eſſet maioris preiudicij. Ego non putarem legitimā cām appellādi vbiin citatione non fuit oppoſitū ꝑemptoriū quātūcunqꝫterminus fuit breuis qꝛ ad huc non grauat̉ cum poſſitexpectare ſcd̓am ⁊ terciā. non ob. dictū do. an̄. ꝙ ē p̄iudiciū ſaltē expenſaꝝ quas pars fecit. qꝛ dico ꝙ exquo

habuit legitimā cām non cōparendi euitat hāc cōdemnationē. vt no. in. d. c. querelā. ⁊. c. finē. de do. ⁊ contu.⁊ in. c. venerabilibꝰ. §. idē. de ſen. excō. li. vj. nā ⁊ impoſſibile p̄ceptū n̄ ligat. vt. l. fi. ff. que ſen. ſine ap. reſcin. ⁊ī. c. breui. de iureiurā. ⁊ ꝑ hoc r̄manet declarata maͣ hc ¶ Sed ꝓ intellectu terminoꝝ q̄ro quid ſit dilatioAliqͥ vt refert Cy. in. d. l. j. C. eo. dicūt ꝙ ē tp̄s a iudice moderatū. vel aliter ⁊ melius dilatio ē facultas cuiuſqꝫ agēdi infra tp̄s moderatū a lege vel a iudice̓ velptium cōuentione. vn̄ ſcias ꝙ dilationū quedā ē legal̓quēdā iudicialis quedā ꝯuentōnal̓. Legal̓ ē illa q̄ ſimplicit̓ ⁊ determinate dat ab ip̄a lege vt tꝑs ad appellādum vel petēdum reſtōnem in integrū vel quid ſimileIudicialis ē illa que dat̉ a iudice ſeu arbitrio ip̄ius iudicis. iij. q. iij. a iudice̓ ꝓcedēte. ⁊. l. j. §. expilatores. ff.de effracto. Cōuentionalis ē illa que competit ex conuentione ꝑtium. vt. l. cedere diem. ff. de ver. ſig. Itemdilationū iudicialiū quedā dr̄ citatoria vt illa que datur in ip̄a citatione ad comꝑendum quedā dicit̉ deliberatoria vt qn̄ oblato libello dat̉ dilatio ad deliberandū ſuꝑ petitis in libello. quedā dicit̉ recuſatoria.vt qn̄ dat̉ terminus ad ꝓponendas oēs exceptōes declinatorias ſeu dilatorias. vt in. c. paſtoralis de excep.quedā dicit̉ ꝓbatoria vt illa que dat̉ ad probādū. iij.q. iij. ſpatium. quedā dicit̉ allegatoria vt illa que dat̉ad allegāduꝫ in cā. quedā dicit̉ diffinitoria vt illa quedat̉ ad diffiniēdum negociū. vt. l. ad ꝑemptorium. ff.de iudi. ⁊ in. c. conſuluit. de offi. dele. quedā dicit̉ iudicatoria vt illa que dat̉ condēnatis ſeu iudicatis. vt inc. qd̓ ad conſultationē. de re iudi. ⁊. l. debitoribꝰ. ff. eo.¶ Ultimo ſcias ꝙ lꝫ in citatorijs dilatōibꝰ aliquandoſit neceſſe apponere ꝑemptoriū vel face̓ tres ſingl̓arescitationes. vt. l. tres denūciatōnes. C. qūo ⁊ qn̄ iudex. ⁊c. de illicita. xxiiij. q. iij. ⁊ plene ꝑ Inno. in. c. ad petitionē. de accu. ⁊ in pall̓. c. conſuluit. probatoria tn̄ dilatōſemꝑ intelligitur ꝑemptoria. vn̄ non ē neceſſe ꝙ apponatur verbum ꝑemptoria. vt. l. j. C. eo. ⁊. l. fi. ff. e. ⁊ no.Bar. in. d. l. j. ⁊ an̄ valeat ꝓbatio facta ſine dilatione.⁊ an iudex ex officio ſuo poſſit dilationē non petēti p̄figere. vide ꝑ Bar. in. d. l. j. ⁊ in. l. in crimine. ff. d̓ adul.dicam in. c. lꝫ. de ꝓba. vbi glo. tangit. ⁊ de aliquibꝰ ſpeciebus dilationum. vide. iij. q. ij. in ſumma. ⁊ ꝑ Spe. e.ti. §. j. ⁊ per Hoſti. ī ſūma. eo. §. j. ⁊ d̓ maͣ. vide aliqͥdjͣ. c. ꝓximo.Inducie deliberatorie deReterea. negant̉ reo ſi ꝑ lr̄as citatorias plene potuit inſtrui ⁊ deliberare ſuꝑ eo d̓quo querit̉. h. d. cōmunis diuiſio. ſcd̓a ibi qꝛ. ¶ No.primo ibi vt eo viſo ⁊cͣ. cautelā ⁊ practicam optimamexcludēdi deliberatorias inducias que dari ſolent reoad rn̄dēdū ⁊ deliberāduꝫ ſuꝑ contētis in libello vt ī citatiōe ponat̉ copia reſcripti vl̓ aliqͥd aliud ex qͦ certificetur reus ſuꝑ quo ē conueniēdus ⁊ qͣ actione. oportet tamē ꝙ terminus p̄fixus in citatione ſit ita p̄fixꝰ ꝙnon ſolū comparere ſꝫ etiam deliberare valuerit an deberet cedere vel contēdere. ſecus aūt vbi t̓minus nonfuit ita ſufficiēs. tūc em̄ ceſſaret ratio lr̄e ⁊ ꝑ ꝯn̄s deberet inducias hr̄e ad deliberādum. jͣ. c. fi. ⁊ nōͣ. Cy. ī. l. j.C. eo. ⁊ ſic intellige iſtū tex. ¶ Scd̓o noͣ. ar. optimū ꝙinducie deliberatorie nō ſūt concedēde niſi ſemel ſiueexplicite ſiue implicite conceſſe ſint vt h̓. ⁊. iij. q. iij. offerat̉. qd̓ ꝓcedit niſi ex aliqͣ cā ltīma nō valuerit deliberare. in pͥma dilatōe. vt ꝓbat̉. jͣ. c. expoſuit. ⁊ in. c. j. sͣ.vt lite non ꝯtē. ¶ No. t̓cio ar. reū artari ad ꝯparēduꝫad citationē delegati lꝫ an̄ nō fiat plena fides de delegatione ſꝫ ſatis eſt inſerere in ip̄a citatione copiam reſcripti. hic em̄ nō ip̄m reſcriptum ſed eius copia fuit īcitatione inſerta. nā ip̄m reſcriptum originale non ſolet mitti nec ſolet inſeri ſed eius forma bene inſeritur.¶ Sed circa hoc q̄ritur an ſufficiat indiſtīcte exhibe