De iuramento calumnie

ꝓbatur. in. d. l. ij. §. ſin aūt reus. ⁊ plus dicit Bart. ibiin. §. ꝙ ſi actor. ꝙ nō eoip̄o ꝙ recuſat iurare dꝫ iudexꝓnunciare ꝯͣ illū ſed oꝑtet pͥus ꝙ patefaciat eius delictum. puta ꝓnūciando eū eſſe cōtumacē in iurādo veleū haberi debere ꝓ cōfeſſo ꝓpter illā cōtumaciā. ꝓ hͦ ētex. in. l. eius qui delatorē in pͥn. ff. de iure fiſ. Itē dicitꝙ ſi iſte taliter cōtumax in nō iurādo decedit an̄ hancꝓnunciationē ad eius heredes nō tranſit iſta pena vthabeat̉ ꝓ cōfeſſo ẜm eū. caſus eſt in. d. l. eius qui delatorem ⁊ idē conſil̓i rōne puto dicendū in actore vt incidat in penā ⁊ ꝓnunciet̉ ꝯͣ eū patefacto pͥus eius delicto modo p̄dicto ⁊ hͦ tenēdo illud dictū Bar. in reo.¶ Sed ego dubito vtrū ſit verū an requirat̉ talis declaratio an ſnīam cū videat̉ tex. in ꝯtrariū. in. d. l. ij. §.ſin aūt reus. vbi dr̄ ꝙ habeat̉ ꝓ cōfeſſo ⁊ licebit iudici ꝓnunciare ſnīam ẜm ꝙ rei qͣlitas ſubiecerit ⁊cͣ. ⁊ ſicaꝑte innuit iudicē poſſe incōtinenti ſnīam ferre ſuperpͥncipali abſqꝫ alia ꝓnunciatōe ſuꝑ delicto in nō iurādo. ſatis em̄ eſt de hͦ conſtare in actis in quibꝰ dr̄ iudicem detuliſſe iuramentū actori vel reo ⁊ illū noluiſſe iurare nulla exp̄ſſa cā. ad quid ergo requirit̉ alia declaratio cū conſtet notorie in iudicio. nam vt vult Bart.pena vt habeat̉ ꝓ cōfeſſo ꝯmittit̉ ipſo iure qꝛ ſufficitſola declaratio cōtumacie qd̓ importat illud verbumhabeat̉ ꝙ circa penā videt̉ late ſnīe. ſicut in ſil̓i dicimde iſto verbo ſubiaceat. vt no. in gl. fi. in fi. ī. c. vno de iniur. li. vj. ⁊ ꝓbat̉ in. c. ſiqͥs ſuadente. xvij. q. iiij. nō ob. l.eius qͥ delatorē. ꝑ quā mouet̉ Bar. qꝛ loquit̉ in delicto in iudicio nō cōmiſſo. vn̄ cū de eo nō conſtabat nōdꝫ ille haberi ꝓ cōfeſſo niſi pͥus de eo conſtet ⁊ ſuꝑ eoꝓnunciet̉. ita dicit ibi tex. ſecus ergo vbi de eo cōſtatmō p̄dicto. ⁊ ſic potius ille tex. pōt adduci ꝓ illa ſnīa.ſicut in ſil̓i dixi in. c. j. de iudi. ꝙ vbi notorie conſtat decōtumacia alicuius p̄t mulctari abſqꝫ alia citatōne. vtin. d. c. j. ⁊ ī. c. venerabilibꝰ. §. ſecꝰ de ſen. ex. li. vj. ſecusvbi nō conſtat in iudicio. vt no. in. l. ij. ꝑ Bar. ff. ſiquisin ius vo. nō ie. qd̓ ſic intelligo. ⁊ facit qd̓ no. Inno. inc. dilecto. de ſen. ex. li. vj. ⁊ ꝑ eundē in. c. ex rōe poſt pͥn.de appel. ⁊ ꝑ hoc poſſent limitari ⁊ corrigi q̄ in ſil̓i dixipoſt Bar. in. c. sͣ. ꝓx. de contumace in rn̄dendo ad poſitiōes ꝑ eaſdē rōes. ⁊ hͦ nō. ¶ Dicēs tu ad qͥd reqͥrit̉ſnīa cū cōſentiens in ſil̓i habet̉ ꝓ cōdemnato. vt. l. j. C.eo. ⁊. ff. e. l. j. ⁊. ff. de re iudicata. l. debitoribꝰ. et. l. poſt rēiudicatā. rn̄deo contraria ꝓcedunt in cōfeſſione factaan̄ lit. conte. ſecus ſi poſt li. conte. qꝛ tūc requirit̉ ſnīaẜm cōem opi. vt no. gl. in. l. j. C. de ſupel. le. ⁊ in. c. dudūde elec. ⁊. ij. q. j. nos in quēqꝫ. In caſu autē nr̄o lis eratconteſtata qͣꝫ al̓s nō fuiſſet iuratū de calumnia. vt. sͣ. c.ꝓxi. in fi. ⁊ ficta confeſſio nō debet plus oꝑari qͣꝫ vera.¶ Sed cōtra p̄dicta oppo. ſnīa nō eſt ferenda lit. noncōte. vt. sͣ. li. nō cōte. ꝑ totū ergo ⁊cͣ. So. h̓ erat lis cōteſtata. qꝛ poſt li. conte. defert̉ hͦ iuramentū. vt no. gl.in. d. l. ij. §. qd̓ ſi actor. Ex hͦ infert̉ ꝙ pena huius. c. et.d. l. ij. nō cōmittit̉ niſi cum recuſat̉ iuramentū poſt lit.conte. ꝓ hoc qd̓ dixi in. c. j. sͣ. eo. qd̓ etiā ſentit Bart.in. d. §. qd̓ ſi actor. Ego concluderē ſic. ꝙ aut quis recuſat ſubire iuramentū generale calumnie qd̓ cōcernittotam cām ⁊ nō habet locū pena huius. c. niſi poſt lit.cōte. qꝛ an̄ nō tenet̉ p̄ſtare tale iuramentū. vt dixi in p̄al. c. j. vn̄ ante li. cōte. iuſte recuſat nō iurare. nō em̄ tenetur iurare ſuꝑ tota cā. cum adhuc ſumus incerti anfiat ꝓſecutio in cā obſtātibꝰ exceptiōibꝰ dilatorijs. ar.in. c. exhibita. de iudi. aut quis recuſat poſt iuramentūp̄ſtandū ſpāliter ſuꝑ exceptōne dilatoria qd̓ in veritate p̄ſtandū eſt. vt dixi in. d. c. j. ⁊ tunc cōmittit̉ pena lꝫnō ſit lis conte. ſed diuerſimode cōmittit̉ qꝛ an̄ li. cōte.reus habet̉ ꝓ confeſſo tm̄ ſuꝑ illa exceptōne vbi recuſat iurare. Et idem dicendū in actore qꝛ debet caderea cā illa .ſ. ſuꝑ exceptōe de qua nunc cōcedit̉. ⁊ tunc nōobſtat cōtrariū qꝛ nō requirit̉ cōteſtatio ad ꝓnunciā

dum ſuꝑ dilatorijs. vt no. in. c. prudentiā. §. p̄terea. deoffi. dele. ⁊ in. d. c. exhibita. ſed qn̄ recuſat̉ poſt li. cōtepena cōmittit̉ ſuꝑ tota cā vt ſic eadē ſit rō de parte qͦad partē ſicut de toto quo ad totū. vt. l. q̄ de tota. ff. derei ven. ⁊ in. c. paſtoralis. §. item cū totū. de offi. dele. §.pena. vtroqꝫ caſu habebit effectū ſuū. nec in plus ꝓcedet qͣꝫ ſit delictū in excedente reꝑtuꝫ. c. queſiuit. de hisq̄ fiunt a maiori ꝑte capi. ⁊. l. ſanctio. ff. de penis. ¶ Sꝫcirca hͦ quero nūquid reus nolens ſine cā iurare debeat indiſtincte cōdemnari: dic ꝙ nō vbi ſola cōfeſſio nōſufficit ad cōdemnationem. pone em̄ ꝙ libellus ſit itaformatus ꝙ debeat ſequi abſolutio vel ꝙ ipſe actor fuit prius cōfeſſus illū contractū de quo agebat̉ fuiſſe geſtum ꝑ metū qui cadit in conſtante virū? certe em̄ tuncſequeret̉ abſolutio. qꝛ nō dꝫ plus oꝑari ficta cōfeſſioqͣꝫ vera. ar. eorum q̄ no. in. l. iij. ff. ꝓ ſocͣ. ⁊ hͦ voluit tex.in. d. l. ij. §. ꝙ ſi actor. vbi dicit reū cōdemnādū ꝓut reiqualitas ſuggeſſerit. ⁊ hͦ voluerunt glo. ⁊ Bart. in. d.§. qd̓ ſi actor. concluſio ergo ſit ꝙ ſequet̉ cōdemnatōvbi vera cōfeſſio ſufficeret ad cōdemnationē. al̓s ſeceſſet cum ipſe habeat̉ tm̄ ꝓ cōfeſſo. facit qd̓ dixi in ſil̓iin. c. j. de iudi. ¶ Sed q̄ro nunquid dꝫ haberi ꝓ cōfeſſo quo ad factū principale dūtaxat an̄ etiā quo ad exceptiones dilatorias ⁊ ꝑemptorias? Butri. dicit ꝙ excludunt̉ oēs exceptiones ꝑemptorie qꝛ iſte videt̉ intētus actoris. exquo dixit illum ſibi obligatū ſed dilatorie exceptiones ꝑ hoc nō excludunt̉. puta ꝙ actor ſitbannitus ideo nō dꝫ audiri vel excōicatus. qꝛ lꝫ confiteat̄ factum principale tn̄ iſtas pōt opponere. et idemſequit̉ do. An. hic. ⁊ mihi placet. nam ſi nō videret̉ cōfeſſus etiā quo ad ꝑemptorias exceptiones talis cōfeſſio eſſet quaſi nulla cum cenſeat̉ obligatio quaſi nullaq̄ elidit̉ ope exceptōis. vt. l. ſi dari ſtipuler. ff. de verb.ob. ſed ſecus in exceptōibꝰ dilatorijs ⁊ in habilitantibꝰꝑſonam ad agendū cum et poſt rem iudicatā poſſuntopponi. vt in. c. pia. de excep. li. vj. ¶ Quero circa iſtūeundē. §. pena. nūquid iſte qui habebit̉ ꝓ confeſſo poſſit poſt condemnationē appellare? glo. in. d. l. ij. § qd̓ ſiactor. ⁊ in. l. j. C. qn̄ appel. nō neceſ. ꝙ ſic. idē Cy. Bar.et Ia. de are. in. d. §. qd̓ ſi actor. lem̄ iſte ſit contumaxin nō parendo nō tn̄ eſt contumax in nō veniendo ⁊ iōappellare pōt. vt. l. creditor. §. vſus. ff. de appel. ⁊ ꝓderit iſta appellatō ẜm Cy. qꝛ forte docebit de aliquo priuilegio ꝓpter qd̓ nō tenebat̉ iurare. ſed Pe. in. l. j. eo.ti. tenet cōtrariū. ſicut em̄ nō appellat cōtumax in nonveniendo ꝓpter nimiā cōtumaciā. vt. ij. q. vj. ſunt quorum. ⁊ no. in cle. vna. de dolo ⁊ contu. ⁊ ptꝫ in. d. l. j. itaet iſte nō debet audiri ꝓpter nimium contēptū iudicisCy. in. d. l. j. dic̄ reducēdo ad ꝯcordiā ꝙ aut iſte nolēsiurare allegauit aliqd̓ priuilegiuꝫ et tunc admittit̉ adappellandū. al̓s ſecus ꝓpter nimium contemptū. qd̓ videtur placere Io. an. in addi. ſpe. de iuramento calumnie. §. fi. ver. ſed nūquid ⁊ do. An. hic. Ego puto ſic ꝙaut nullam cām allegauit tꝑe recuſationis necnō tꝑeappellationis ⁊ non debet admitti qꝛ videt̉ appellatioiſta interpoſita contra penā a lege ſtatutam qd̓ nō valet. vt. l. ſiqua pena. ff. de ver. ſīg. ⁊. c. qꝛ nos. de app. autexp̄ſſit cām tꝑe recuſationis ⁊ aut notorie friuolam. etidem. ar. de appel. c. vt debitus. ⁊. c. cum ſpāli. aut dubiam ⁊ pōt appellare vt. d. c. vt debitus. aut nullā cām exp̄ſſit tunc tꝑe appellationis ⁊ adhuc crederem talē appellationem nō admittendam qꝛ ſatis eſt ipſum recuſaſſe ſine cā tꝑe dilationis iuramenti. ſicut in ſil̓i diximus. de appellāte ab interlocutoria vt nō ſufficiat cāmſubeſſe ad iuſtificationē ipſius niſi alleget̉ exp̄ſſe. vt incle. appellanti. de appel. aut iudex allegata cā ꝓnunciauit cām nō legitimam vel ꝓnunciauit eum haberi procōfeſſo qꝛ ſine cā legitima recuſauit ⁊ tūc a tali ſnīa declaratoria poterit appellari. qꝛ iſta eſt ſnīa hoīs declarantis ⁊ forte male declarauit. vide ad hoc qd̓ noͣ. in. c.