De iuramento calumnie ob

pant̉. ¶ Ultimo q̄ro dr̄ hic ꝙ dꝫ conſtitui iconomusidoneus in qͦ debeat cōſiſtere iſta idoneitas? glo. vltīarn̄det ꝙ dꝫ hr̄e noticiā cāe. Item dꝫ eſſe bone fame qꝛinfamis ⁊ ſuſpectus nō p̄t eſſe iconomus. v̓. q. iij. qꝛ ep̄iiij. q. vij. c. j. lꝫ ẜm leges aliud videat̉. inſti. de excep. §.fi. Circa hͨ ſunt multe ſunt opi. nam gl. l. di. c. accedēs.dicit ꝙ infamis nō p̄t eſſe ꝓcurator ep̄i. vt in p̄al. c. qꝛep̄i. ſed monaſterij ſic. vt in. d. c. accedēs. glo. in. c. j. iij.q. vij. dicit ꝙ ſi ē infamis ꝑ ſnīam nō p̄t eſſe ꝓcurator.vt in. c. j. al̓s ſecus. vt inſti. de excep. §. pe. ſed glo. ibi diſtinguit inter paruā infamiā ⁊ magnā. vt pͥmo caſu nōpoſſit. ſcd̓o ſic. ⁊ idē in ſpe. in ti. de ꝓcu. §. j. ver. item qd̓eſt infamis. Hoſt. dicit ꝙ aliud ē ẜm leges. Idē Uin.n. c. tua. ij. de deci. ſb̓ dubio forte vbi etiā dixit ꝙ lꝫ ꝓcuratorē rerū eccl̓iaſticarū repellat infamia ꝑ iura quealle. glo. nō tn̄ repellit ꝓcuratorē negociorū. C. de p̄ci.impe. offer. l. vniuerſis. dūmō ſit catholicus. C. d̓ ſum.tri. l. ij. vide glo. in. c. cū deputatꝭ. de iudi. q̄ videt̉ ſimpliciter velle vt hic ꝙ infamis nō poſſit eſſe ꝓcuratordo. An. diſtinguit ꝙ ſi ē infamis infamia nudi facti nōcredit hūc repellēdū ab officio ꝓcuratōis ſꝫ ab officioiconomatus vel ſindicatus ſic qꝛ hͦ eſt offm̄ in eccl̓ia ⁊quid ſpūale. jͣ. q. j. ſiqͥs ep̄s. ⁊ talia ſpūalia officia nō cadunt in infame etiā infamia facti. C. de dig. l. qͦtiens. ⁊meliꝰ in. l. ij. li. xij. ſi ē infamis infamia iuris. aut ꝑ ſnīamet de iure ciuili nō repellit ꝓcuratorē de iure canonicoſi eſt ꝓcurator ad negocia nō repellit̉. ſi ad iudicia repellit̉ ſiue ſit ꝓcurator ep̄i ſiue alterius p̄lati inquantum agit ꝓ iuribꝰ eccl̓ie ſed inquantū agit ꝓ patrimonialibꝰ clerici ſatis tolerari poſſit. vt infamis poſſit eſſeꝓcurator dūmō nō ſit ꝓcurator ep̄i. ⁊. c. accedēs loqͥt̉de admīſtratore eccl̓ie. Ego puto indiſtincte ꝙ infamis etiā infamia facti nō poſſit eſſe ꝓcurator vel iconomus eccl̓ie vl̓ ipſorū clericorū etiā ꝓ patrimonialibꝰ. ⁊ꝙ nō poſſit eſſe generalis iconomus eccl̓ie exp̄ſſe ꝓbatur in. c. iudicatu. lxxxix. di. vbi dr̄ ꝙ hͦ offm̄ dꝫ cōmitticlericis ꝓbatis ⁊ ſic bone vite ⁊ nulla ſuſpitōe notatꝭ.tum ad decorē eccl̓ie. tum ne bona dilapident̉ a talibꝰar. in. c. de ſyracuſane. xxviij. di. ⁊ qd̓ dixi poſt Inn. in.c. ij. sͣ. de iudi. ⁊ ad. c. accedēs. l. di. in fi. qd̓ videt̉ obſtare dico ꝙ ꝓcedit ex ꝑmiſſione pape. vt ſatis ptꝫ ibi infi. ne illi mēdicarēt ſicut ⁊ al̓s diſpenſat̉ cū depoſito circa bn̄ficiū. l. di. ſtudeat. de ꝓcu. ad iudicia tam in negocijs ec cl̓ie qͣꝫ in ꝓprijs exp̄ſſe ptꝫ in. c. qꝛ ep̄i. v. q. iij. vbitex. loqͥt̉ indiſtīcte ſiue ſit īfamia fct̄i ſiue iurꝭ. vt pꝫ ibinō male fame ſuſpectū ſꝫ bone opi. laudabilis vite inuētū ⁊cͣ. q̄ verba nō ſolū excludūt infamē infamia facti ſꝫetiā ſuſpectū. ⁊ ſic etiā illū ꝯͣ quē eſt rumor. vt no. glo.in. c. ſuꝑ eo. de eo qͥ cogno. cōſan. vxo. ſue. ⁊ xxxv. q. vj.ſi duo. ⁊ tex. illius. c. qꝛ ep̄i. ⁊ eius rōnes pn̄t adduci adꝓcuratorē ad negocia ꝑ tex. ibi ꝓ ſuis actōibꝰ ⁊cͣ. ar. c.jͣ. de ꝯſti. ẜm vnū intellectū. ⁊ facit tex. ibi in. d. c. qꝛ ep̄iin pͥn. ⁊ fi. nam debēt tales ꝓbos eligere vt euitet̉ ſuſpitio q̄ orit̉ ex cōuerſatōne cū ſuſpectꝭ. q̄ rō militat etiāin ꝓcuratore ad negocia. fa. tex. hic dū loqͥt̉ indiſtīctenā ⁊ a laicis dꝫ eſſe ſegregata ꝯͣuerſatio clericorū. ij. q.vij. laicos. ⁊. c. ſe. multo fortius a ſuſpectis ⁊ vt eos nōꝓmoueāt ad negocia ſua. xxxiiij. di. c. j. lxxx. di. clericꝰ.xxviij. q. j. ſepe. lxxxj. di. tacitis. ſꝫ in laicis ſatis puto infamē admitti ſiue ſit notorius infamia iuris ſiue factiꝑ tex. inſti. de excep. in fi. nam ⁊ illud officiū eſt onus ⁊nō honor. ⁊ ceſſant rōnes. sͣ. alle.In ꝓprijs cauſis iurāt cleriEterū M. ci de calūnia nec ob. ꝯͣria cōſuetudo. ita cōiter ſummat̉ ⁊ certe in lr̄a nō ponit̉ ſpālitas in cauſis ꝓprijs ſꝫ generaliter loquit̉ ſꝫ arbitror ꝙ iō doc. ita ſumāt vt ſaluet̉ opi. no. sͣ. e. c. j. egoaūt ſeq̄ndo opi. meā ibi poſitā ⁊ inherendo huic lr̄e loq̄nti general̓r ſūmo ſic. Clerici etiā in eoꝝ cauſis iurātde calūnia ꝯͣria cōſuetudine nō ob. diuidit̉. nā p̄miſſa

cā ponit mandatū. ſcd̓o ꝯtrariā ꝯſuetudinē dānat ibiꝯtraria. ¶ No. pͥmo ꝙ ius poſitiuū eſt qͣſi antidotumad negocia. ⁊ ponit̉ h̓ antidotū ꝓ medicina. ⁊ dr̄ antidotū ẜm papiā datū ex ꝯͣrio medicina aūt ſemꝑ ē ꝯͣrīamorbo. nam ꝯͣria cōtrarijs curant̉ de pe. di. ij. c. j. iō recte antidotū appellat̉. qn̄qꝫ antidotū aſſumit̉ ꝓ illa obligatōe naturali qͣ obligamur vt bn̄facienti bn̄faciamꝰl. ſed ⁊ ſi. §. cōſuluit. ff. de pe. here. ⁊ dr̄. antidotū qͣſi cōtraria donatio. vt no. glo. in p̄al. §. cōſuluit. ¶ No. ibiad veritatē eliciendā ⁊cͣ. ꝙ virtute huius iuramēti tenet̉ quis rn̄dere ꝙ verū credit. ⁊ ſic includit̉ ille articulus ſeu capl̓m ⁊ ſi queret̉ verū nō inficiet̉ ⁊cͣ. de qͦ no. inc. j. sͣ. eo. ¶ No. tercio ibi ab vtraqꝫ ꝑte ⁊cͣ. ꝙ nedumactor ſed etiā rens iurat de calūnia. idē ꝓbat̉ in. l. ij. C.eo. quis aūt iuret pͥmo? dic ꝙ actor qꝛ primo ꝓuocatad iudiciū. ita dicit glo. in. d. l. ij. in prin. in ver. ⁊ actor.et in iudicijs duplicibꝰ quilibet iurat vt actor ⁊ reus ⁊ille pͥmo qui pͥmo ad iudiciū ꝓuocauit. vt no. glo. in p̄all̓. l. ⁊ faciunt no. in. c. ex lr̄is. de ꝓba. ¶ No. ibi ceſſante appellatōne. ꝙ appellatio nō tuet̉ partē qͦ minus iuret de calūnia qḋ dicit Fran. notandū. qd̓ Io. de lig. dicit verū niſi alleget̉ aliqua iuſta cā ꝓpter quam iurarenō tenet̉ qḋ placet. nam appellatio fruſtratoria cenſeth̓ tm̄ remota nō aūt interponēda ex iuſta cā vt. jͣ. de appel. vt debitus. Quid em̄ ſi iſte cōſtituiſſet ꝓcuratoreſpālem ad iurandū ⁊ iudex vellet eū cōpellere vt ipſeꝑſonaliter iuret? certe ſatis puto appellationē poſſe interponi iuxta notata in. c. fi. e. ti. li. vj. ⁊ qd̓ dixi in. c. in ꝑtractādis. sͣ. e. vel ſi cōpellit̉ ad iurandū an̄ litꝭ. ꝯtē. iuxta ea q̄ dixi in. c. j. ⁊ ſic in ſil̓ibꝰ p̄al ¶ No. ꝙ cōſuetudo ꝯͣria nō pōt tollere hͦ iuramentū calūnie qͦ minus p̄ſtet̉ a partibꝰ qꝛ nō pōt eſſe rōnalis cū hͦ iuramentū ſitinductū ad veritatē eliciendā ⁊ ad fraudes vitandas.Nunꝗd valeat cōſuetudo ſaltē in aduocatis vt nō iurent ſicut tenent̉ ex forma. l. rem nō nouaꝫ. §. patroni.C. de iudi. Hoſti. et. Abb. dicūt ꝙ nō qꝛ eadē eſt in eisrō lꝫ Butri. dicat ꝙ lege caueat̉ ſꝫ cōſuetudine nō hr̄et aduocati hͦ ſeruāt ꝓ euāgelio. vide plenius qd̓ dixiin. c. j. sͣ. e ¶ Sꝫ iuxta hͦ q̄ro nūquid ſaltē valeat ꝯſuetudo vt differat̉ hͦ iuramentū ad calculū ſnīe? Io. an.in addi. ſpe. e. ti. §. ſeqͥt̉. ver. ⁊ no. refert pileū h̓ tenuiſſe ꝙ ſic. ⁊ Io. an. dicit ibi hͦ habuiſſe a dn̄o ſuo ⁊ ſeqͥtrecitādo do. An. h̓. qd̓ mihi nō placet. tum qꝛ dat materiā deierādi. nā ſiqͥs rn̄dit falſum vel fruſtratorias dilatōes petijt iurabit in fine ꝯͣriū ne puniat̉ ⁊ ne veniatꝯͣ factū ſuū. ⁊ iuramentū nō eſt exigēdū qn̄ dubitat̉ veriſil̓r de ꝯͣuentōe. vt in. c. clericos. de coha. cle. ⁊ mulie.xxij. q. v. ille. Itē facilius habet̉ veritas iuramēto p̄cedente qͣꝫ ſubſecuto poſtea. hinc eſt ꝙ a teſtibꝰ dꝫ exigiiuramentū pͥus ⁊ nō poſtea. iiij. q. iij. §. itē iuſiurandū.et in. c. de teſtibꝰ. ⁊ qd̓ ibi no. de teſti. nō gͦ apparet aliqͣrōnabilitas huius cōſuetudinis ergo legi nō p̄iudicatvt in. c. fi. de cōſue. ⁊ ꝓ hoc iſte text. dānans cōſuetudinem in hͦ iuramēto p̄ſtando legi ꝯͣriam. ¶ Uenio adglo. ⁊ no. ex glo. j. ꝙ iuriſte ſūt medici aīarum ⁊ iuſticieadminiſtratores tāto ergo ſunt medicis p̄ſtātiores qͣꝫto aīa p̄eſt corꝑi ⁊ iuſticia egritudinibꝰ habēt ergo nōbilius ſubiectū. ¶ Glo. ij. reddit duas cās huius iuramēti p̄ſtandi. terciā addit Goff. vt timore huius iuramēti nō ſit immemor ſue ſalutis. ⁊ dic ꝙ oꝑat̉ oēs effectus qͥ noͣ. in. c. j. sͣ. e. ⁊ ī. l. ij. C. e. ti. ¶ Quero qͥd ſi dn̄slōge abſens litigat ꝑ ꝓcuratorē qͥs iurabit de calūnia?Glo. hͨ in ver. ab vtraqꝫ. dicit ꝙ dabit̉ curator bonis ⁊ille iurabit de calūnia. ff. de cu. bo. dan. l. j. ⁊. ij. dic̄ Io.an̄. ꝙ qō nō ꝓcederet in ꝓcuratore hn̄te ſpāle mādatū ad iurādū de calūnia. vt no. ī. c. fi. jͣ. e. ti. li. vj. Si ꝟonō habet ſpāle mādatū ⁊ nō eſſet multū remotus. no.Uin. sͣ. c. j. ꝙ dabit̉ dilatū ꝓcuratori vt denūciet dn̄oar. in. l. ij. C. vbi in rem ac. et in. c. qm̄. §. ꝙ ſi. sͣ. vt lit. nōꝯte. poſtea mutauit opi. ⁊ tenuit hͦ caſu admittenduꝫ