Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
106v
Einzelbild herunterladen
 

De iuramento calumnie.

iudic. ſo. l. indicatuꝫ.. ff. dele. iij. l. nemo aliter. Terciadr̄ia ē qꝛ illud ꝯtinet ml̓ta capl̓a iſtud ꝟo vnū ſolū videlicet illd̓ qd̓ ip̄m ꝟbū ſonat. Quarta qꝛ in illo datur dilatio. pōt dicere credo vel credo ī iſto ꝟoſic. vt. ff. de interro. ac. l. interrogatꝰ. de vide qd̓dicā in. c. pe.. eo. vbi glo. tangit. Quinta qꝛ illud preſtant prīcipales ꝑſone iſtud etiā ꝓcurator. Sexta qͥaillud p̄ſtat ſindicus vl̓ actor ī aīam ꝓpriā. vt in. c. intractādis .. eo iſtud ꝟo p̄ſtat̉ in aīam dn̄i vl̓ vniuerſitatis vt in. d. c. pn̄tiū. Septīa qꝛ ſi pꝰ iuramētū calūnieꝑſtitū dicet̉ meliꝰ noſce̓ veritateꝫ cogit̉ iteꝝ rn̄dere. vtno. in. c. fi.. eo. ti. Inqͣtū prīo dic̄ ſpe. iuramētūveritate dicēda p̄ſtat̉ tm̄ in ſpūalibꝰ. in ꝯtrariū fac̄ cle.ſepe de ꝟb. ſig. qd̓ noͣ. in. c. j.. ij. de ꝯfeſ. li. vj. in. l. ij.C. de iura. calū. vbi indiſtincte dicit poſitōibꝰ reſpōdendū iuramētū de veritate ſic ſolū in ſpūalibꝰ.Sol. pōt ml̓tipl̓r rn̄deri videlicꝫ prīo olim tm̄ ī ſpūalibꝰ. vt in iuribꝰ.. p̄alle. in qͥbꝰ exuberat offm̄ iudicis.hodie ꝟo de ꝯſuetudine iurat̉ in qualibet ca. vt le. etno. in iuribꝰ all̓. ꝯtrarijs. vel in ſpūalibꝰ p̄ſtat̉ iuramentū indiſtincte ex offō iudicis de elec. nob̓. in. c. dilecti. mutuo etiā p̄ſtat̉ ꝑte poſtulāte qꝛ in eis ml̓ exuberat offm̄ iudicis. fiūt em̄ vt tunc ꝑs releuet̉ abonere ꝓbādi. vt no. in. c. j. et. ij. de ꝯfeſ. li. vj. vbicunqꝫviſum fuerit iudici ita tn̄ vt ſuppleat de facto et adcōmodū priuatū. nec ob. no. in. c. bone. de poſtu. p̄la. īc ad nr̄am. el. ij. de iureiuran. Inno. doc. in. l. vnaC. vt que deſūt aduo. ita puto dicēdū ad ꝯtrariumqd̓ reꝑio exp̄ſſe tactū doc̄. Ul̓ dic tercio ī hiscauſis ſpūalibꝰ p̄ſtat̉ iuramētū ſuꝑ poſitōnibꝰ dūtaxat. vt no. in. c. dudū. de elec. in. c. j.. ij. de ꝯfeſ. li. vj. ſꝫin ſpūalibꝰ vl̓ annexis pōt exigi indifferent̉ etiā ſuꝑ tota. voluit Inno. in. c. ex lr̄is.. de iureiuran. It̉inqͣtū dicit Spe. in ſcd̓a dr̄a in iuramēto de veritate rn̄det̉ niſi ſcīa quā ſcit ille int̓rogat̉ infert̉ addeciſionē ſcd̓i q̄ſiti qd̓ fuit qͥd hēat rn̄dere iuramē. vide em̄ qd̓ tenet Spe. idē ſentit glo. in. c. j. defeſ. Inno. in. c. p̄all̓. pn̄tiū vbi dicit vbi iurat̉ veritate dicēda opponēs qͣꝫ rn̄dens qd̓ credit ſꝫ qd̓nouit dicere dꝫ. ar. iij. q. ix. hortamur. ſꝫ qn̄ iurat̉ de calūnia ponit̉ rn̄det̉ qd̓ credit̉. vt. l. ij. C. eo. ſꝫ videt̉ſentire aliud dicēs lꝫ in cauſis ſpūalibꝰ iuret̉ aliqn̄veritate dicēda .ſ. iudici viſū fuerit ex iuſta tunccogit iurare vl̓ in articulo in dubitat vl̓ de querit̉vl̓ etiā in tota ſi ꝓbabil̓r ſuſpicat̉ ꝯtra ꝯſciētiamin ml̓tis veritatē negat nūqͣꝫ tn̄ iuramētū iſtud veritatis interrogat̉ de credulitate. vt in. d. c. pn̄tiū. tn̄ ꝑsdebet rn̄dere qͥd ſciat vel credat ẜm. vltimū viſuꝫeſt mirabile Hoſt. debeat interrogari de credulitate debeat rn̄dere dicit qͣꝫuis ꝑtes teſtes īſpūalibꝰ iurēt de veritate dicēda ſoluꝫ de veritate ſꝫetiā de credulitate ſunt interrogādi rn̄dere tenent̉. alle. de teſti. qͦtiēs. in fi.. c. cauſaꝫ plus dicit iuransde veritate debet ẜm ꝯſciētiā rn̄dere veritate ꝯſcīeſiderata ad rn̄ſionis effectū potiꝰ ē illud iuramētumcredulitatꝭ ꝙͣ veritatis. in. d. c. pn̄tiū de iureiuran.ſi xp̄s prīo rn̄ſo. ſꝫ hodie de ꝯſuetudine iurat talis veritatē quā ſcit vl̓ credit ẜm. Io. de lig. dicit veritasp̄t ſciri tūc ſurgit hītus demōſtratōnis ex neceſſarijsp̄t etiā credi tūc ſurgit hītus ex ꝓbabilibꝰ. vigoreiuramēti de veritate p̄t qͥs rn̄dere ſcio credo. puto tn̄opi. Inno. veriorē. qꝛ aliud ē ſcire aliud opinari vel credere. ſciētia elicit̉ ex demōſtratōe credulitas ex opinatis. dictū Hoſt. ꝓcedit in indiciarijs qꝛ iudex dꝫ interrogare de qͦcūqꝫ qd̓ facere pōt indiciū ad iudicādūxxx. q. v. iudicantē.. c. afferte de p̄ſūptꝭ. videte nos habemꝰ ſciētiā neſciētiā ſic duo extrema. ſic int̓ duoextrema ē qͦddam mediū .ſ. credulitas ſeu fides. ſciētiahabet̉ dupl̓r. prīo in his que ſunt alicuiꝰ artis. tūc ſcire dicit̉ cauſas cognoſcere vt dicit ph̓s. de in. l.

ſcire. ff. de legi. habet̉ ſcd̓o in his que ſunt facti. vt ī materia nr̄a. tūc illud ſcire dicim̄ ad qd̓ mouem̄ ſenſuſ eſt ſcīa que requirit̉ in teſte. vt in. l. teſtes. C. de teſti.. iij. q. ix. hortam̄. meliꝰ in. c. teſtes eadē qōe infi. Neſciētia ē de eo qd̓ neſcit ita habet aliquācredulitatē ſeu fidē. vt no. glo. in rubrica. ff. de iur. faigno. Credulitas ſeu fides ē quā quis cōcipit ex varijsargumētis indicijs ſen p̄ſumptōibꝰ. de quibꝰ Bar. inl. admonēdi. ff. de iureiuran. Ad ꝓpoſitū iſta interſe ſunt diuerſa ſub iuramēto de veritate tenet̉ proprīe ſtricte rn̄dere de veritate qꝛ veritas ex p̄ſūptꝭ.habet̉ ſed ſenſum ꝓpriū. vt in. d. c. teſtes. iuncto. d. c.hortam̄. vide Bar. in. l. j. ante fi. ff. de interro. ac. ſꝫ iniudicijs debet capi ita ſtricte ſed large ſcientiaquā hꝫ ſiue veraciter ſiue ex credulitate tūc dicit̉ ſcientia improprie. ad. l. ij. C. de iura. calū. §. qd̓ obſeruari. vbi tex. dicit de eo qd̓ credit poſtea ſubijcit de eoqd̓ ſcit. poīt ibi ſcīa improprie ſiquā habꝫ credulitatē Itē facit. l. ij. §. idē labeo. ff. de aqua plu. arc. ibiglo. no. Bar. in. d. l. j. de interro. ac. hoc. rn̄ſio credulitatē in facto ꝓprio ita p̄iudicat ſicut rn̄ſio deveritate. vt dicit glo. no. in. c. ex lr̄is. de iureiuran. Itēiudex inducit̉ in alijs ad aliquā opi. vt no. in p̄dicta. l.admonēdi. cōcludo in teſte qͣꝫ in ꝑte vt ſub iſtoiuramēto teneant̉ rn̄dere etiā de credulitate. in teſteꝓbat̉ qꝛ iurat dicere veritatē. vt no. glo. in. c. fraternitatis de teſti. patet in. d. c. teſtes.. c. hortam. tamētenet̉ rn̄dere etiā de credulitate. vt ptꝫ in. c. cām...licet ex quadā.. c. qͦtiens.. c. p̄terea.. c. lr̄is. teſtidebet intelligi iuramētū large vt dicat veritatē ſu his de qͥbꝰ int̓rogabit̉. ſi interrogat̉ an credat debꝫrn̄dere veritatē .ſ. an credat vel licet em̄ ignoret facti principalis veritatē debet tn̄ rn̄dere veritatē ad int̓rogatōꝫ. int̓rogatio iudicē bn̄ admittit̉. vt ī iuribus p̄alle. facit p̄al c. iudicātē.. l. vbicūqꝫ. de interroac. ſic laudo ꝯſuetudinē que hꝫ vt iuret veritatē quāſcit vel credit qꝛ illud intelligit̉ tacite ex larga ſignificatōe vt p̄dixi. hodie cōit̓ rn̄det̉ ad poſitōeꝫ ꝟbūbene credit vl̓ credit licet p̄ceſſerit iuramētū de veritate dicēda eq̄ p̄iudicat vt p̄dixi. no. materiāpoſitionū tangā in. c. pe. j. eo. Ultīo exͣ glo. opp. videt̉ iſta poſita in tex. ſit bona iuramentū calūnie ē p̄ſtandū qꝛ canones indicūt. vbi deficiūt canones ſuccedūt leges. vt in. c. j. de no. op... x.di. ſi in adiutoriū. qd̓ ibi noͣ. So. Hoſti. vt arbitrormētu ꝯtrarij ſupplet ad lr̄am ibi īdicūt īmo ſuſtinēt p̄ſtet̉. Ab. ide ad inducit lr̄aꝫ ibi nec dare nec recipere ⁊cͣ. alle. ad idē. ij. q. v. ꝯſuluiſti. refert Uin. qͦſ exponere indicūt .. int̓ dicūt vl̓ ꝓhibēt allegāt canonē. Et vbi ſunt iſti canones de qͥbꝰ facit mētione iſta lr̄a: dicit Uin. ſūt in regiſtro do. an. dic̄ fufficit qd̓ canones indicāt iuramētū qꝛ diſpoſitōeslegū ſtringūt cās ſpūales. Certe iſta ſo. falſa ē. ꝯͣ. c.j.. ij. de no. op.. vbi ptꝫ etiā cāe ſpūales tractant̉ diffiniūtur ẜm leges general̓r loq̄ntes exqͦ ꝯtradicūt canonibꝰ. ad ide. c. aucͣte martini. de cōceſſ. p̄ben. li.vj.. c. ꝓxi. tene aliā ſo. vel dic lꝫ lex generaliter diſponeret tn̄ fuerit recepta moribꝰ ſeu ꝯſuetudine in cauſis ſpūalibꝰ ille mos vel cōſuetudo vl̓ ſtilus curie impedit ꝟtutē legis generalis. ad qd̓ in ſil̓idixi de inſtātia perit triēio. vt in. c. pe. de iudi. etqd̓ le. no. iiij. di. leges. mea ſo. magis ꝯuenit litere ibi ꝯſueuit. ad qͥd em̄ allegaret̉ ꝯſuetudo ſtilſi canones exp̄ſſe ꝓhiberēt? ſenſus lr̄e ē exquo canon exp̄ſſe in diſponit diſpoſitio legis ciuil̓fuit moribꝰ recepta non eſt de neceſſitate ſeruāda. etnota qꝛ facit ad multa.Caſus. IuNpertractadis. rari p̄t caIllūnia prīcipales iconomos cauſam notā