Ut lite nō ꝯteſta.

Inn. in. c. cū ſpāli. de ap. Et idē ē ſi d̓ facto nimis fauetvt h̓ ẜm vnā lec ¶ Nō tex. qͦtidie allegabilē ꝙ n̄ tenetqͥs ire in t̓raꝫ inimicoꝝ etiā cū lr̄is de ſaluo ꝯducto. tal̓em̄ cautio nimis fragilis ē. ar. c. lr̄as. de re. ſpoli. in fi. Etnoͣ ꝙ nō q̄libet inimicicia ē ſufficiēs ſꝫ dꝫ eē capitalis .i.ꝙ capitale odiū ſit int̓ eos ẜm Inn. ſil̓e ī. c. bone. j. sͣ. deeie. Et noͣ bn̄ ꝙ inimicicia capitalis orit̉ qn̄qꝫ ex ſpoliatōne ſeu retentōe ꝑticularis rei. vide bo. glo. in. c. cuꝫoꝑteat. de accu. ⁊ alibi dicit glo. ꝙ ad ꝓbandū inimicicia capitalē ſufficit ꝓbare ꝙ talis inimicꝰ minatꝰ fuit ſibi mortē ſeu accuſauit eū de crimīe capitali. ita dic̄ glo.in. l. lꝫ. ff. de arb. Idē ſi odit eū ad mortē. vt dicit glo. inautē. de teſti. §. ſi ꝟo dicat̉. Et vide bo. tex. ī. l. iij. ff. deaddi. leg. §. fi. vbi inimicicie capitales et gͣues ponūt̉ vtdiuerſa. ⁊ dicit ibi bar. ꝙ capitales ſt̓ cū qͣs minatꝰ fuitmortē vel accuſauit de crimine capitali vel occidit aliquē ꝯſanguineū meū. graues ꝟo cū ē inter aliqͦs qō debonis ciuil̓r. ⁊ vide in hͦ vltīo gl. in. c. cum oꝑteat. jͣ. deaccu. ſꝫ ſatꝭ iudicio meo relinq̄ndū vr̄ arbitrio iudicꝭ qͥex circūſtantia arbitrabit̉ an ſit orta inimicicia capitalis .i. ad mortē an grauis ſeu grauiſſima nō tn̄ capitalis.¶ Et ex p̄dictꝭ infert̉ ad intellectū. c. freq̄ns. de re. ſpo.li. vj. vbi reqͥrit̉ ſpoliatio totiꝰ ſb̓e vel maiorꝭ ꝑtis ad hͦvt crimīal̓r agēs repellat̉. ab accuſatōne. ꝓcedit em̄ qn̄excipit̉ ꝯͣ terciū nō ſpoliātē ſecꝰ aūt qn̄ excipit̉ ꝯͣ ſpoliātem vel eiꝰ ꝯſanguineū vel amicū qꝛ tūc ſuffic̄ ſpoliatioꝑticularis rei exqͦ veriſil̓r orta ē inimicicia capitalis vth̓ ⁊ ē diu̓ſitatꝭ rō. Naꝫ in cāu. c. freq̄ns. reqͥrit̉ ſpoliatiototiꝰ ſb̓e vel maiorꝭ ꝑtis vt ꝯcludat̉ inopia accuſati: ſꝫh̓ ſufficit ſpoliatō vl̓ retētio ꝑticl̓arꝭ rei ad ꝯcludendaꝫinimiciciā capitalē. Et idē vr̄ ꝓbari ī. c. iteꝫ cū qͥs. d̓ re.ſpō. fateor tn̄ ꝙ res poſſet eē ita modica ⁊ vil̓ ꝙ ceſſantibꝰ alijs circūſtātijs nō oriet̉ inimicicia capital̓. ⁊ ſic forte poſſet intelligi gl. ī. c. oꝫ. iij. q. ij. q̄ vr̄ velle ꝙ ſpoliatꝰmodicare nō pōt exciꝑe ꝯͣ ſpoliatorē agente crimīal̓r.⁊ aliqͥd tangā ī. d. c. itē cū qͥs ¶ No ꝯiugē ſpoliare maritū eoip̄o ꝙ incōſulte .i. teme̓ ⁊ ſine iudicio eccīe ab eorecedit. vn̄ ex hͦ pōt agi poſſeſſorio ad reſti. ꝯcor. c. porro. de diuo. qͥnīmo plꝰ ē ꝙ ſi etiā relicta admonita vt redeat nō vult redire vr̄ ſpoliare. vt no. gl. in. c. lr̄as. d̓ reſpo. ⁊. c. ſignificaſti. de diuor. ⁊ no. Inn. in. c. veniens. d̓regū. ¶ Noͣ ſpoliatū debere plenariā ꝯſeqͥ reſtōeꝫ taꝫſcꝫ rei pͥncipalis qͣꝫ acceſſorie anteqͣꝫ teneat̉ rn̄dere ſuꝑpetitorio. Un̄ dicūt do. de ro. deciſ. cccxiij. ꝙ fienda eſtpriꝰ reſtō etiā fructuū ⁊ expēſaꝝ. Et noͣ ꝙ etiā in cā appellatōis p̄t accumulari ſeu intētari poſſeſſoriū etiā petitorij ſuſpenſiuū. de qͦ dic vt le. ⁊ no. in cle. vna. de cauſa poſ. ⁊ ꝓpri. ⁊ in. c. ex ꝯqōne. de reſ. ſpo. ¶ Uenio adgl. prīa ⁊ ſcd̓a ſt̓ clare. Tercia q̄rit an qͥs retineat domiciliū in loco vn̄ oriundꝰ fuit. ⁊ ītellige vt hēat̉ dubiumqn̄ nō morat̉ ibidē de pn̄ti. ⁊ rn̄det̉ ꝙ ſic. et idē vr̄ velletex. cū gl. in. c. cū nullꝰ. de tēp. or. li. vj. hͦ nō ē maͣ nr̄a. dicvt no. bar. ī. l. aſſūptō. ff. ad mūi. tetigi ī. c. j. ⁊ ī. c. ex ꝑte̓.b. ⁊. c. fi. de fo. ꝯpe. ⁊ dic vt ibi. Scd̓o hͦ gl. q̄rit an ſit legitima cā recuſandi iudicē qꝛ ē oriundꝰ d̓ t̓ra adu̓ſariRn̄det ꝙ ſi ē de t̓ra adu̓ſarij .i. de t̓ra q̄ ꝑtinet ad iuriſditionē aduerſarij hͨ ſola ſufficit. vt. sͣ. c. accedens. vbiſufficit ꝙ ſit ſuffraganeꝰ adu̓ſarij fortiꝰ ſi ē ei ſubiectꝰ. ⁊ſic exponēdo caſus ē clarꝰ. ſcd̓o pōt exponi ⁊ intelligi ꝙerat de terra vxoris oriundꝰ .i. ꝯpatriota vxoris. et huccaſum nō putat gl. ꝑ ſe ſufficere ſꝫ coadiuuat. ideꝫ dic̄glo. pe. Ho. dicit hūc caſuꝫ ſufficere in duobꝰ ꝯciuibꝰqͥ eēt in remotꝭ ꝑtibꝰ qͥ ꝯſueuerunt ſe vt frēs diligere.Et remittit ad no. in. c. ltīma. d̓ ap. li. vj. Do. an. putatideꝫ ſi nō ſt̓ in longinqͥs ꝑtibꝰ ſꝫ ſt̓ ꝯpatriote et agit̉ cāforenſis longinqͥ qꝛ veriſil̓ius fauebit cām ꝯciuis cuꝫ qͦhꝫ ꝯuiuere qͣꝫ extranei funditꝰ vt h̓. qd̓ tn̄ relinquit arbitrio iudicantis. Ego puto hͦ dictū do. an̄. ꝓcedere indelegato. vt ꝓbat̉ hodie in. c. ſtatutū. §. cum aūt. de reſcrip. li. vj. vbi pꝫ ꝙ ſi actor ⁊ reus ſunt diuerſaꝝ ciuita

tum ⁊ diocꝭ. nō pōt actor impetrare in ſua dioc. vel ciuitatē ſꝫ in ordinario hͦ nō puto ꝓcedere. al̓s qͥlibet forenſis volens ꝯuenire ciuē de facili recuſaret om̄s ordinarios rei. qd̓ vr̄ ꝯͣ mentē iuriū q̄ volūt ꝙ actor ſequatfoꝝ rei. ⁊ facit qd̓ de metropolitꝭ. dixi in. c. accedens. sͣ.e ¶ Op. ꝯͣ tex. in eo ꝙ opponit̉ iudicē faue̓ alteri partinaꝫ ꝓpter hͦ nō dꝫ reputari ſuſpectꝰ cū qͥlibet tenet̉ diligere aliū. Gl. in ꝟ. nimis fauēs for̄at ꝯͣriū ⁊ ſoluit ꝙ mōdica amicicia ⁊ dilectō nō inducit ſuſpitōeꝫ ſꝫ maximaſic. vn̄ ī lr̄a pōderat̉ ꝙ nimis fauebat. Et ex hͦ dicūt hoſti. ⁊ Io. an̄. nō ſuffice̓ ſi dicat̉ fauēs niſi dicat̉ nimis qd̓no. īmo plꝰ dicit hoſti. ꝙ nō ſufficit ſi dicatur nimis fauens niſi fauorꝭ cā expͥmat̉ al̓s qͥlibet iudex poſſet ſinecā recuſari. hͦ putat veꝝ do. ant. vt dicat̉ nimis fauensſeu dicat̉ nimis faue̓. vt qꝛ pn̄t eū in aliqͦ grauaſſe. jͣ. deap. ad hec. ⁊. c. ꝓpoſuit. Conclude gͦ ſic. ꝙ aut recuſansdicit iudicē fauere alteri ꝑti nec aliter exprimit cām fauoris vel expͥmit nō ꝯcludentē nimiū faue̓ ⁊ nō ſufficitqꝛ iudex pōt faue̓ vni ꝑti dūmodo nō excedat modumar. opti. in. c. ꝯſuluit. de of. dele. Aut expͥmit cāꝫ ꝯcludētem nimiū faue̓. vt qꝛ dic̄ iudicē faue̓ alteri ꝑti qꝛ gͣuauit eū in tali ⁊ tali arti. ⁊ tūc ſufficit lꝫ non dixerit aꝑteeū nimis faue̓. nā dicta p̄cedētia ⁊ gnaͣlia intelligūt̉ ẜmſpālia. ff. de vi. tri. ⁊ ole. le. l. fi. §. cui dulcia. ⁊ de reſcrip.ſedes ¶ Et adu̓te ad vnū bonū dictū ſpe. in ti. de poſitio. §. vij. ꝟ. vn̄ ponēs. qd̓ etiā approbat hic do. an. ꝙ ſiꝑs ſibilat in aurē iudicꝭ qꝛ loqͥtur ſecum ſecrete. aut iudex clara voce dicat. aut alteri ꝑti ltīme ſuſpectꝰ ē alle.de here. c. cū ex iniūcto poſt pͥn. et. xj. q. iij. nolite. Itemvide ꝑ eundē ſpe. in ti. de leg. §. ſuꝑeſt. ꝟ. qͥd ſi ſit ſocivbi dicit ꝙ ſociꝰ in domo nō pōt eē iudex ꝯſocij durāte ſocietate ſine metu recuſatōnis. ar. c. cū. R. de of. dele. qd̓. c. bn̄ facit. Ideꝫ dic ſi alleget̉ alia cā q̄ ꝯcludit altera ꝑteꝫ nimiū dilige̓. vt no. ſpe. ī. d. §. ſuꝑeſt. ꝟ. itemſi ſit inimicꝰ. ⁊ ml̓tas cās recuſandi iudicē vide ꝑ Ioh̓.an. in. c. ltīma. de ap. li. vj. ⁊ qd̓ no. in. c. cū ſpāli. de app.¶ Op. ⁊ vr̄ ꝙ non dꝫ ſe impedire de reſtōne terre ⁊ ſicrei tꝑalis. vt in. c. cāꝫ. qͥ fi. ſint le. Gl. fi. h̓ ꝯͣriū ſentiēs dicit ꝙ erat dotalis ⁊ ſic rōne acceſſorij poterat ſe impedire. Itē dic̄ ꝙ p̄ſuppoſito ꝙ nō fuiſſet dotalis attu potuit papa ſe impedire qͦ ad hͦ vt nō audiat̉ vxor ſuꝑ ꝓprietate mr̄imonij inꝙͣtum accuſabat mr̄imoniuꝫ fortede ꝯſanguinitate vel de alio impedimēto niſi priꝰ maritus ꝗ erat reꝰ eēt integre reſtitutꝰ qꝛ hͦ iurꝭē. vt ī. c. fi. deor. cog. cū ſi ¶ Expeditꝭ ⁊ ſuppletꝭ gl. extͣ eas ſic opponō exqͦ cā ꝯmiſſa ē certꝭ iudicibꝰ ſb̓ illis termīari dꝫ niſiltīme recuſent̉ vel ꝑ appellatōeꝫ ltīmā iuriſditio ab eisabdicet̉. vt in. c. vt debitꝰ. ⁊ ī. c. cū ſpāli. de ap. ⁊ h̓ nō fuit plene cognituꝫ de cā recuſatōnis nec de legitimitateappellatōnis cū ſimpl̓r mandet̉ ſcd̓is iudicibꝰ vt procedant in cā qͣre male. So. dicit hoſti. ꝙ licꝫ iſte ordo ſitſeruandꝰ qͣꝫutm ad litigantes vt ſine p̄dictis cauſis nōvaleāt recedere a delegatꝭ. ptās tn̄ remanet penes delegantē vt ſiue ꝯmiſerit totā cām ſiue ꝑtem dūmodo ſitordinariꝰ vel ſi ſit delegatꝰ ꝯmiſit tm̄ ꝑteꝫ poſſit tn̄ qn̄cūqꝫ vult ꝯmiſſaꝫ iuriſditōem reuocare. de of. dele. ſuꝑqōnum. §. porro. ff. de iudi. l. iudiciū. maxime vbi honeſtas ⁊ veriſil̓es cās p̄tendit ⁊ modicū fuit p̄iudiciuꝫ. vth̓ refert etiā Inno. qͦſdam tene̓. Et no. bn̄ ẜm eū ꝙ hecmiſſio facta fuit ꝑ appellatōeꝫ. ſꝫ hͦ vr̄ nō poſſe ſtare qͥaſi ꝓcederet ꝑ viā appellatōnis fuiſſet ꝯmiſſuꝫ vt ſi veraeēt cā ꝓcederet̉ al̓s remitterēt cām ad primos iudicesa quibꝰ fuit appellatū ꝯdēnata altera ꝑte in expēſis. vtin p̄all. c. vt debitus. qd̓ hͦ n̄ fuit factū ſed ſine cauſe cognitōne reuocauit iuriſditioneꝫ prioꝝ iudicū tranſferēdo in ſcd̓os. vel ẜm Innoc̄. hic de appellatōne ꝯſtititpape ideo non mandat inquiri d̓ eius legitimitate. ſeddicit Hoſti. hͦ eē ꝯͣ tex. cum mandat inquiri de veritate cauſe appellatiōis. vtꝫ ibi in lr̄a ſi vobis ꝯſtiterit ꝙan̄ fi. ꝯt. ⁊cͣ. Et dicit hoſti. ꝓ certo tenendū qꝛ papa h̓