Ut lite nō ꝯteſta. 92

dele. et ꝓ hoc notabili qd̓ dicit glo. vt poſſit eſſe teſtis.vide qd̓ no. in ſpe. de teſte. §. j. ꝟ. ſed nunqͥd vaſallus.vbi dicit ꝙ vaſallꝰ teſtificat̉ ꝓ dn̄o. Io. an̄. not. dic̄ ibiꝯſiderandas qͣlitates dn̄i ⁊ ſubditi. Nam poſſet eē talis dn̄s qͥ nō p̄ſumit̉ velle vt falſum deponat. et ecōtrapoſſet eē talis qͥ male ꝯſueuit tractare ſubditos dicentes ſibi nō grata. vide in ſil̓i gl. noͣbilē in. c. ī lr̄is. d̓ teſti.¶ Ultimo de cauſis ltīmis recuſandi iudicē vide pleniſſime ꝑ Io. an. in. c. ltīma. de ap. li. vj. ⁊ qd̓ noͣ. in. c. accedens. ⁊ in. c. cū ſpāli. de ap. ¶ Op. ꝯtex. in eo ꝙ dicitplures fuiſſe cauſas appellandi cū tn̄ fuit tm̄ vna. qꝛ ſcꝫiudices erāt ſuffraganei īpetrātis. ¶ Gl. in ꝟ. ac ex hisſoluit dupl̓r. pͦ ꝙ a pͥncipio fuit vna ſꝫ ſuꝑueīt alia. qͥali. nō ꝯte. teſtes poſtea recepti fuerūt. ⁊ hͦ plꝫ Io. Uincen. ⁊ hoſti. ⁊ Io. an. ꝯͣ ⁊ melius. nam vt dicit Io. an. etbn̄ ſi grauamē etiā p̄cedēs nō facit validā appellatōemniſi ⁊ illud ſit in appellatōe exp̄ſſuꝫ. vt in. c. dilecto. jͣ. deap. ⁊ pꝫ hodie clariꝰ in cle. appellanti. e. ti. multo minusgrauamē ſubſequēs nō ſufficit cū nō fuerit nedū nō exp̄ſſum īmo nec exn̄s tꝑe appellatōis. ⁊ ꝓbat̉ hodie ſatis clare ī. d. cle. appellanti. ⁊ iō forte iſta glo. tranſit adſcd̓am ſolutōeꝫ ⁊ dicit ꝙ lꝫ fuerit cā in genere tn̄ dicitin plurali ꝓpt̓ pluralitatē iudicū qͥ fuerunt recuſati. qꝛem̄ qͥlibet iudicū noluit admitte̓ recuſatiōeꝫ vr̄ in ꝑſona cuiuſqꝫ cōſiſtere ltīma cā appellandi. ſꝫ certe iſta ſolutio etiā nō plꝫ qꝛ vnicū fuit factū lꝫ plures eēt iudices qꝛ dicebāt hāc nō eſſe ſufficientē cām recuſandi iudicē iō dic ⁊ meliꝰ vt hic exponit hoſti. ⁊ ſequit̉ Io. an̄.ꝙ plures erant cauſe qꝛ lr̄e erāt ſurrepticie ⁊ iudices ſuſpecti. ¶ Op. in eo ꝙ dicit tex. ſub dubio forte ꝙ ſi appellatio fuit minus ltima potuiſſet forte excoīcari. Nāde hoc nō eſt dubitandū cū ꝓpter ꝯtumaciā pōt qͣs excoīcari ⁊ miſſio fieri. vt in. ca. qm̄. §. in alijs. ⁊. §. fi. j. eo.glo. an̄pe. ſoluit ꝙ dictio forte ſtat hic affirmatiue ⁊ n̄dubitatiue. ⁊ no. in hoc glo. ꝙ qn̄ dictio forte ponit̉ inmateria nō dubitatīa ꝙ facit aſſertōnē ⁊ ē philoſophicum temperamentū. Uel ẜm Io. an. id̓o dixit forte. qꝛiudex dꝫ infligere illam penā que magꝭtimet̉. jͣ. e. c. vlt.in fi. quaſi dicat nō ſemꝑ ꝓpter ꝯtumaciā infligēda eſtexcoīcatio. ſed de hͦ dic tu vt no. in. c. ꝓxi. ⁊. c. fi. alie. gl.ſunt clare.Nicolaus Abbas.Caſus.t De ſraternitatis. Silinōꝯte reꝰ ē ꝯtūax ſi fieri pōt mittit̉ actor ī poſſeſſionē cā cuſtodie al̓s reꝰ excoīcabit̉. h. d. In prīa poītdeciſa ꝯſultatō. In ſcd̓a diſtinguēs rn̄ſio. ⁊ ſcd̓m membrū ibi ꝙ ſi. ¶ Nō pͦ modū ꝓcedēdi ꝯͣ reū ꝯtūacē an̄ li.ꝯte. nā ex naͣ rei vel cauſe pōt fieri miſſio ī rē petitaꝫ cācuſtodie al̓s dꝫ ꝯtūax excoīcari. Et ex hͦ inferunt̉ duodicta pͥma frōte ſatꝭ nonda. pͦ ꝙ excoīcatio nō ē fulminanda qͣꝫdiu pōt fieri miſſio. ſcd̓o principal̓r infert̉ ꝙetiā in cā in qͣ nō ē ꝓuiſū de remedio miſſiōis nō dꝫ li. nꝯt. ad diffinitiuā ſnīaꝫ ꝓcedi. ¶ Cōtra pͥmū ob. c. qm̄.§. fi. jͣ. e. vbi optio dat̉ iudici an̄ ꝓcedat ad miſſionē vl̓excōicatōeꝫ. Gof. n̄ tangebat ꝯͣriū ſꝫ ex tex. nobat̉ ꝙ ꝯͣꝯtumacē nō ē ꝓcedēdū ad excoīcationeꝫ qͣꝫdiu extantalia remedia qꝛ excoīcatio ē odioſa. ſic̄ in ſil̓i dr̄ de action de dolo. l. j. ij. ⁊. iij. ff. de dolo. nō em̄ ꝯpetit qͣꝫdiu ſb̓eſt alia actio. vt ibi. ⁊ in. l. de dolo. C. e. dicebat etiā Hoſtien. ꝑ tex. hūc ꝓbari hn̄tem bona excōicari non poſſeqd̓ tn̄ dicit falſum lꝫ ſit honeſtū ꝙ iudex hoc attenderet pōt tn̄ a qͣ vult inciꝑe quā .ſ. credat plꝰ timeri ad altera ꝓceſſurꝰ ⁊cͣ. vt in ꝯͣrio. ⁊ cū hac opi. trāſeūt Io. an.⁊ do. an̄. Spe. in ti. de ꝯtuma. §. ſequit̉. ꝟ. ceterū. ⁊ meliꝰ ī ꝟ. dicūt āt. tꝫ primū ꝙ a leuioribꝰ remedijs inchoādū ē. Quidā alij diſtīguebāt an agat̉ reali ⁊ ꝓcedit diſtinctō huiꝰ. c. an̄ ꝑſonali ⁊ ꝓcedat ꝯͣriū vt ſit ī optōneiudicꝭ. Do. meꝰ do. car. dicebat hāc diſtinctōeꝫ hr̄e eotatem. ſꝫ qꝛ. c. fi. j. e. ī fi. dat in hͦ libertatē iudici vr̄ ꝙ derigore etiā in reali pōt iudex ꝓcedere ad excoīcatiōem

ſed hͦ dictū mihi nō placet. qꝛ illud. c. fi. in fi. loquit̉ ī ꝑſonali ⁊ nō in reali. ⁊ hͦ. c. ſi bn̄ ponderet̉ ꝓcedit tm̄ ī reali vtꝫ ibi rerū petitaꝝ ⁊cͣ. vn̄ dico ꝙ qn̄ agit̉ reali debet iudex ꝓcedere ad miſſionē ⁊ nō ad excoīcatōeꝫ. qꝛꝑ miſſionē ꝓuidet̉ nedū ꝯͣ delictū ꝯtumacie ſed etiamactori qͥ mittit̉ in poſſeſſionē cū elapſo āno efficiat̉ verus poſſeſſor. vt ī. c. fi. §. ī alijs. jͣ. e. Et exqͦ pōt ꝓuideriactori circa rē petitā ⁊ ſimul puniri ꝯtumaciā nō dꝫ iudex ire vagādo ꝑ excoīcatōeꝫ ⁊ alia remedia extrinſeca⁊ hūc puto verū intellectum huiꝰ. c. Un̄ credo ꝙ ſi iudex denegaret miſſionē ⁊ ꝓcederet ad excoīcatōeꝫ poterit actor appellare licet credā excoīcatōeꝫ tene̓ ⁊ ip̄mreū nihil dicere poſſe cū de ſe tm̄ poſſit ꝯqueri. ad p̄dicta facit autē. qͥ ſemel. ⁊ qd̓ ibi no. Bar. C. quō ⁊ qn̄ iudex. Si ꝟo agit̉ ꝑſonali ⁊ tūc ſeruet̉ diſpoſitio. c. fi. jͣ. e.in fi. ⁊ hͦ ideo. qꝛ qn̄ agit̉ ꝑſonali nullū ius ī re dic̄ actōſe hr̄e id̓o nō facit ita iniuriā ſibi ſi nō ꝓcedit ad miſſioneꝫ ſꝫ alijs iurꝭ remedijs cohercet ꝯtumaciā rei. ⁊ ſic puto limitandū dictū Goſ. ⁊ ſpe. ⁊ hoc quo ad primum.¶ Op. ꝯͣ ſcd̓m ⁊ vr̄ ꝙ exqͦ cā talis ē ꝙ nō hꝫ locū miſſionō ad excoīcatōeꝫ ſꝫ ad diffinitiuā ꝓcēdi pōt. vt in anten. ſi oēs. C. vt ſe ab he. abſti. So. legiſte ⁊ maxīe bar.in. d. autē. ſi oēs. ⁊ ī. l. ſi finita. §. iulianꝰ. ff. de dam. infe.dant iſtā theoricā vt ibi nō ē ꝓuiſuꝫ de remedio miſſionis poſſit ꝓcedi cā cognita ad diffinitiuā. ⁊ mouent̉ ꝑillā autē. ⁊ ꝑ. l. j. C. de aſ. tol. ⁊. l. cū vero. §. ſb̓uentū. et. l.neqꝫ infantes. ff. de fid eic. liber. ⁊ hͦ etiā qͥdā ſentiebanth̓ vt refert Io. an. dicēs ꝙ ſi actor agit d̓ retinēda poſſeſſione ⁊ reus eſt ꝯtūax ꝙ nō hꝫ locū miſſio qꝛ li. nō cōteſ. ꝓcedi pōt alle. C. de inge. manu. l. diffamari. et. jͣ. defi. inſtru. c. accepimꝰ. ſꝫ Io. de deo ꝯͣ dicit illū eē excoīcādū ꝑ hāc decre. ⁊ ſic ſentit aꝑtiſſime ꝙ etiā vbi nō ē ꝓuiſum de remedio miſſionis nō pōt ꝓcedi ad diffinitiuam li. nō ꝯtē. qd̓ etiā aꝑtiſſime ſentit ſpe. in ti. de ꝯtūacia. §. ſequit̉. ꝟ. ſꝫ pone titius. et adhuc clariꝰ ſētit hͦ idēeſſe de iure ciuili in ti. de pͦ ⁊ ſcd̓o decreto. §. reſtat. ꝟ. ſꝫpone ago. ſꝫ alijs remedijs ꝯpulſiuis vtēdū ẜm eū ꝯͣ cōtumace. ⁊ vere ꝓ hac ſnīa q̄ mihi plꝫ multū elegāter facit hec lr̄a ⁊ ꝯͣ theoricā legiſtaꝝ. Et ad idē induco etiātex. magꝭ aꝑtum. in. c. j. sͣ. e. ti. vbi agebat̉ ad ſeꝑatiōemmr̄imonij ꝓpter adulteriū. ⁊ ſic nō erat locꝰ miſſiōi n⁊cpotuit ꝓcēdi ad ſnīam vel ad receptōeꝫ teſtiū li. nō ꝯt.ꝯͣ ꝯtumacē. ⁊ ſic longe clarius ꝓbat̉ ibi ꝙͣ hic ͦ doc. nōallegent illū tex. ⁊ ꝑ illū tex. reduco etiā vnam ſolutiōꝫdo. an. hic ꝓ ꝯcordia dum dicit vtrūqꝫ remediuꝫ ſimulꝓcedere vult dicere ꝙ poſſit ꝯtumax excoīcari vt hic⁊ etiam ꝓcēdi pōt ad ſnīam vt in ꝯͣrio. vt dixi ille text.aꝑte huic ſolutōni repugnat nec ipſe vr̄ perſeuerare inhac ſolutōne. ſed tandē dicit ꝙ hec decre. deſtruit illaꝫtheoricā vel reſtringat̉ hoc. c. qn̄ deficit remediū mittendi ꝓpter rem vel cām. agit̉ tn̄ ꝯͣ aliquā certā perſonam a qͣ aliqͥd petit̉ dari vel fieri cum qͥ pōt lis ꝯteſtarivt tūc nō ꝓcedat̉ ad diffinitiuā li. nō ꝯtē. ſꝫ ad excōicationē vel aliā mulctā vel grauamē. ⁊ hoc excepto caſuc. jͣ. de eo qui mit. in poſ. li. vj. qꝛ vbi nō pōt procedi admiſſionē in beneficialibꝰ ꝓcedit̉ ad ſnīam diffinitiuamli. nō ꝯtē. ſꝫ illud nō eſt ẜm eū qꝛ nō pōt ꝓcedi ad miſſionem ſꝫ qꝛ cā eſt talis nature ꝙ olim in ꝯtumace poterat ꝓcēdi ad ſnīam li. non ꝯte. vt in. c. qm̄. §. ſi ꝟo. ⁊. §.ſinant. jͣ. e. ⁊ hodie pꝫ ꝙ ſummaria ē vt in cle. diſpēdioſam. de iudi. Ego puto poſſe dari aliā rūſionē ad illd̓.c. vt ꝯcordet huic ⁊ obſtet illi theorice arguēdo ꝑ locūa ſpāli. Nam illud. c. diſponit tm̄ in cā bn̄ficiali vt ptꝫibi in hͦ caſu. gͦ innuit ꝙ regulariter nō licet ꝓcedere adſnīam li. nō ꝯtē. lꝫ nō habeat locū miſſio. ⁊ vr̄ inducereius nouū in cā bn̄ficiali vtꝫ in. §. ſed liceat. ergo non licebat ꝑ prius ꝟtute illiꝰ theorice. illa ergo theorica ꝓcedere pōt qn̄ deficit remedium miſſionis nō ex capiteqꝛ nature cā nō patit̉ ex re ſꝫ ex cā qꝛ ius agēdi nō dirigit̉ ꝯͣ certā ꝑſonā nec ab ea petit̉ aliqͥd dari vel fieri ſed