Ut lite nō cōteſ.
ſa diffiniri. h. d. In pͦ ponit̉ delegatoꝝ ꝯſultatō. In ſecūdo diffinitō ſeu rn̄ſio. ibi ꝯſultatōi ¶ Nō pͦ caſuꝫ inqͦ ꝯſtāte vincl̓o mr̄imoniali p̄t licite dos repeti ꝑ vxorem .ſ. qn̄ agit̉ ad ſeꝑatōeꝫ thori ꝓpt̓ adulteriū ꝯmiſſūꝑ maritū. alij le. ⁊ no. in. c. p vr̄as. jͣ. de do. pꝰ diuo. reſti.⁊ in. l. vbi. C. de iure do ¶ Noͣ ſcd̓o ꝙ ſicut maritꝰ accuſat vxorē de adulterio ciuiliter qͦ ad ſeꝑationem thori⁊ ad lucrandā dotē. vt ī. c. plerūqꝫ. jͣ. de do. pꝰ diuo. reſt.⁊ in autē. vt li. ma. ⁊ auie. §. ſi de adulterio. ita ml̓ier accuſat virū etiā ad eaſdeꝫ penas infligēdas. vt h̓ ⁊ in p̄alle. §. ſi de adulterio. ⁊ hͦ in glo. j. ⁊ vide in glo. cū tex. inc. xp̄iana religio. xxxij. q. v. qͥ igit̉ ad facultatē accuſandi ciuiliter nō iudicant̉ ad imparia ſꝫ reſpectu accuſatōnis criminalis iudicāt̉ ad imparia qꝛ vir accuſat vxorē ſꝫ nō ecōtra. vt. l. j. C. de adul. ⁊ dic vt plene no. xxxij.q. j. publico. ⁊ in. c. tue. de ꝓcu. ⁊ in. c. gaudemꝰ de ꝯuer.ꝯiu. ¶ No. h̓ bo. tex. ꝓ his q̄ dixi. sͣ. c. ꝓxi. ꝙ ex ſola reſponſiōe ad libellū abſqꝫ alia narratōe ꝟbali ⁊ actorispn̄tia inducit̉ li. ꝯte. hic em̄ tm̄ pōderat̉ ꝙ noluit rn̄dere libello. ⁊ iō lis nō fuit ꝯtē. ¶ No. ꝙ ꝯtumax ī rn̄dendo ad libellū die aſſignato ꝑ iudicem licꝫ p̄ceſſerit p̄ceptū de rn̄dendo nō tn̄ hr̄ ꝓ rn̄dente ⁊ ſic ad litē ꝯteſtādam opꝰ ē facto. facit qd̓ no. glo. ī autē. qͥ ſemel. C. quō⁊ qn̄ iudex. ⁊ dicā plene ī. c. pe. de iura. ca. ſecus aūt videtur in alijs actibꝰ qꝛ ꝯtumax in rn̄dendo hr̄ ꝓ negante vel ꝯfitente ꝓut cedit in p̄iudiciū ſuū. vt in. l. de etate. §. qͥ tacuit. ff. de interro. ac. facit. c. ij. de poſtu. prela.in ꝟ. nō negauit. ⁊ ī. c. ij. de ꝯfeſ. li. vj. ⁊ ē rō qꝛ ad li. ꝯtꝭ.exigit̉ ꝯſenſus verꝰ cū ſit qͣſi qͥdā ꝯͣctus vt. l. iij. ff. d̓ pec.ſecus in alijs ꝯfeſſionibꝰ ¶ No. mr̄imoniū impeti dupliciter. pͦ cū agit̉ de ſb̓a vincl̓i an̄ mr̄imoniū teneat velnō. qͦ caſu nō ẜuat̉ vſqꝫ quaqꝫ iurꝭ ordo. ⁊ hͦ ꝓpter peccatū īminēs ſeu fauore mr̄imonij. ſcd̓o largo mō dr̄ impeti mr̄imoniū qn̄ agit̉ ad ſeꝑationē thori ⁊ ad lucrandam donatōeꝫ ꝓpt̓ nuptias ⁊ ad repetendā dotē ⁊ tūcſeruandus ē ordo iurꝭ. hͦ .n. caſu ceſſat fauor mr̄imonijcū agat̉ de re odioſa ⁊ ad ſeꝑationeꝫ ipſoꝝ ꝯiugum qͦad thoꝝ. ¶ No. ꝯiugē repellendū et nō audiendū petentē reſtitutōeꝫ ꝯiugꝭ ſi mulieri legitime ipſiꝰ ſenitiaꝫtrepidanti nō cauet. Et aduerte qꝛ hͨ cautio ē p̄ſtandaetiā ſi mulier timet viri ſeuitiā culpa ipſiꝰ mulieris vt qꝛꝯmiſit adulteriū. ad hͦ ē bo. tex. cū glo. in. c. de bn̄dicto.xxxij. q. j. facit. l. nec timorē. ff. qd̓ me. cā ¶ Et facit hͦ adqōneꝫ nunqͥd offendēs aliquem ſi timet ab illo offendipoſſit implorare officiū iudicꝭ vt ꝯpellat offenſuꝫ cuipotentiā timet ad p̄ſtandā cautionē de nō offendendoeum. ⁊ videt̉ pͦ ꝙ ſic. qꝛ iura in hͦ gnaͣliter loquunt̉. vtin. l. illicitas. §. ne potentiores. ff. de of. p̄ſi. ⁊. l. denūciamus. C. de his qͥ ad ec. ꝯfu. Et qd̓ vtrobiqꝫ no. in ꝯͣriūfacit qꝛ h̓ ſua improbitate nō dꝫ hͦ ius ꝯſeqͥ. ar. in. l. itaqꝫ fullo. ff. de fur. vide bar. in. l. qͥ bona fide. §. ſiqͥs iuxta. ff. de dam. infec. vbi tandē tenet ꝙ poſſet hͦ petere.vide latiꝰ ꝑ Io. an. in addi. ſpe. in ti. de pigͦ̄. §. ſequit̉. ꝟ.ſed qͥd ſi timeo. vbi refert opinionē antiqͦꝝ. ⁊ tandē videtur ꝯcludere ꝙ ſi offēdēs fuit iudicialiter punitꝰ poteſt petere cautionē ſinaūt poterit iudex facere p̄ceptūſub pena de nō offendēdo vel alio mō ꝓuidere. ¶ Nōꝙ ꝓpter ꝯtumaciā rei nō ꝓcedit̉ ad diffinitiuā licꝫ ſitcaſus in qͦ nō ſit ꝓuiſuꝫ de remedio miſſionis. hic eī nōpoterat fieri miſſio cū aget̉ ad ſeꝑationeꝫ thori ⁊ mulier iam a viro receſſerat ⁊ tn̄ nō potuit ꝓcedi ad diffinitiuam ſed ꝓcedi potuit ad mulctā indicendā ſeu excōmunicatōeꝫ ꝓferendam ad ideꝫ. c. tue. jͣ. e. qd̓ eſt ꝯͣ legiſtas in autē. qͥ ſemel. C. qūo ⁊ qn̄ iudex. dicā in. d. c. tue.¶ Pota vltimo quē nō debere excōicari ꝓpter cōtumaciā alteriꝰ etiā ꝑ ꝓcuratorē niſi ſciens nō purgaſſeteandē. tūc .n. ē ꝓpria ꝯtumacia. ⁊ de hͦ cū gl. fi. expediā¶ Uenio nunc ad gl. ⁊ prīa ⁊ ſcd̓a ſunt faciles. Terciaq̄rit nunqͥd inducie indulgēde ſt̓ ꝓpter abn̄tiaꝫ aduocati. ⁊ ꝯcludit ꝙ ſic. qm̄ ſicut debent dari ꝓ aduocato
habendo ita fortiꝰ ⁊ ꝓ habito expectādo cū al̓s oporteret aliū q̄rere ⁊ ſic inducie indulgerent̉. Cōclude ſic capiendo glo. Hoſ. ⁊ Inn. ꝙ aūt malicioſe petit inducias cā differendi negociū ⁊ tūc nō ſt̓ dande. vt in. c. prout. de do. ⁊ ꝯtu. aut ceſſante dolo ⁊ tunc iudex aīadutatan̄ ꝑs afficiat̉ graui p̄iudicio ⁊ dāno ꝓpter abn̄tiā aduocati. Iteꝫ an ꝑs potuerit ꝓuidere impedimentuꝫ ⁊an̄ impedimētū ſit graue vel breue vel longū. ⁊ ẜm iſtaꝯcedit vel nō vel dabit īducias ad q̄rendū aliū. iſta. narbitrio iudicꝭ ꝯmittunt̉. ar. c. j. de di. 7. ca. de cauſis. deof. dele. ff. de re. du. l. j. ⁊. l. ediles. §. itē ſciendū. ff. de edi.edi. ⁊ no. hāc gl. ¶ Scd̓o gl. q̄rit an̄ ſnīa ſeu actꝰ ſit retractandꝰ ꝓpt̓ abſentiā aduocati. Rn̄det ꝙ nō. ſed fallit in fiſco inqͣꝫtuꝫ gl. vult ꝙ ſnīa lata ꝯͣ fiſcū nō valeatabſente eiꝰ aduocato bn̄ dic̄. qͥdā tn̄ dicūt vt Uinc̄. ꝙhͦ eſt verū ꝯcurrentibꝰ duobꝰ ꝙ ſit lata ꝯͣ fiſcuꝫ et in cāſtatus. ⁊ ita loquit̉ tex. h̓ alle. in fi. glo. ſed hͦ nō plꝫ Io.an. qͣſi ſufficiat ꝙ ꝯͣ fiſcū etiā in qͣlibet cā. ⁊ hͦ etiaꝫ voluit glo. in. l. nō intelligit̉. §. diuꝰ. ff. de iure fiſ. ⁊ gl. i. l. fi.C. de aduo. fiſ. ⁊ fac̄ ille tex. vbi indiſtīcte dr̄ aduocatūfiſci debere eē pn̄teꝫ. ad qͥd .n. ibi dr̄ de pn̄tia ſi eiꝰ abſētia nō vitiaret ⁊ h̓ teneas. Itē dicūt qͥdā eē ſpāle in cācriminali. iij. q. iij. de inducijs. qd̓ n̄ plꝫ Tan. ⁊ Io. an.⁊ vide qd̓ no. in ſumma de dila. §. ⁊ qͣre ꝑ hoſti. ⁊ inqͣꝫ.tum .sͣ. dixi nō valere ſnīam latā ꝯͣ fiſcū abn̄te ipſiꝰ aduocato. ſecꝰ dic ſi ē lata ꝓ fiſco ẜm Io. an̄. ⁊ no. glo. ī p̄alle. §. diuꝰ. ar. l. nō eo minꝰ. C. de ꝓcur. ⁊ facit qḋ dixi īc. cām. q̄. sͣ. de iudi. ¶ Op. ⁊ videt̉ ꝙ iſte ꝓcurator viridebuit audiri petēdo vt an̄ oīa fieret reſtitutio. vt ī. c.ex ꝯqueſtione. ⁊ in. c. ex trāſmiſſa. de reſti. ſpō. So. glo.iiij. dicit ꝙ iſtud ē regulare vt an̄ oīa fiat reſtitutō ſꝫ excipit ab hac regula qͥnqꝫ caſus in qͥbꝰ denegat̉ reſtitutio. ⁊ iſte eſt vnꝰ de exceptis. vicꝫ cū timet̉ de ſeuitia viri. tūc em̄ nō audit̉ niſi cautione p̄ſtet ſufficientē quaꝫiſte ꝓcurator vel dn̄s nō p̄ſtabat. et vide hos caſus etalios. xxxij. q. vj. ī ſumma. ⁊. xxxiij. q. iij. ī ſumma. Adducūt doc. alios caſus in qͥbꝰ differt̉ reſtitutō ꝯiugis. nonob. exceptōnibꝰ rei iudicate qͣꝫdiu fides facta fuerit deerrore. de fri. ⁊ male. c. fraternitatꝭ. qͥ fi. ſint le. ꝑ venerabilem. vide qd̓ no. Inno. in. c. tenor. de re iudi. Ex cuius dictis colligit̉ ꝙ nō ſolū pꝰ rem iudicataꝫ nō auditpetens reſtitutōeꝫ īmo nō audit̉ indifferēter volendoꝓbare errorē ſnīe qꝛ lꝫ nō trāſeat in rē iudicatā ſnīa inhac cā lata nō tn̄ audit̉ ꝑs indifferēter ꝯͣ eā niſi ſummatim appareat ꝙ ex aliqͣ cā iuſta moueatur. Et intelligohūc caſuꝫ etiā ſi ſpoliatio fuit facta anteqͣꝫ ſnīa ferret̉ īpetitorio. nam lata ſnīa in petitorio nō pōt poſtea agipoſſeſſorio ꝓ ſpoliatōne an̄ facta qꝛ ꝓprietas attrahitad ſe poſſeſſoriū. vt ī. c. cū dilectꝰ. de ca. poſ. ⁊ ꝓpͥ. Itēqꝛ notorie ꝯſtat de defectu ꝓpͥetatis. ad hͦ qd̓ nō. Inn.in. c. ꝯſtitutꝰ. de fi. p̄ſby. ⁊ ī. c. ij. ⁊ fi. de or. cog. facit. c. addecimas. de reſti. ſpo. li. vj. Itē fallit in ꝓponēte intrādi religionē an̄ cōpulā. jͣ. de ꝯuer. ꝯiu. c. expublico. Itēimpedit reſtitutōeꝫ vehemes ſuſpitio de hereſi. ar. j. depur. ca. c. inter. de diuor. c. q̄nto. Iteꝫ votū coīter emiſſum. xxxiij. q. v. ꝙ deo pari. qd̓ intellige vt no. ī. c. cū ſis⁊.c. vxoratꝰ. ⁊. c. dudū. de ꝯuer. ꝯiu. Itē ſi ꝑ vim habuit poſſeſſionē. jͣ. de ſpon. cū locū. Itē ſi nullā poſſeſſiōeꝫhabuit. jͣ. de reſti. ſpo. ex ꝑte. ſi nō ꝓbet̉ legitimꝰ ꝯͣctus:vt ibi. Item qn̄ ꝓbat̉ ſpoliatio in modū exceptōnis qꝛad id non agit̉. jͣ. de or. cog. c. ij. Iteꝫ cū petēs reſtitutōnem repellit̉ ꝑ exceptōeꝫ excōicatōnis. vt not. xj. q. iij.qm̄. ⁊. jͣ. de ſen. ex. in. c. inter. vide glo. in. c. ij. de ꝓcur. ꝑInno. in. c. cum nr̄is. de ꝯceſ. p̄ben. glo. xxxiij. q. ij. ī ſumma. addit caſum qn̄ ſua ſponte receſſit. tunc .n. nō pōtpetere reſtitutionem ſed ꝯrium eſt verum. vt no. ī. c. li.teras. de reſti. ſpoli. ⁊ ibi ꝑ glo. ⁊ in. c. ſignificaſti. de diuor. ⁊ ꝑ Inno. in. c. veniens. de regula. ⁊ vide ꝑ ſpec. inti. de peti. ⁊ poſſe. §. fi. ꝟſi. antepe. vbi ponit verſus qͦsponit hic abbas. ¶ Glo. v. ponit. viij. ſpālia in cauſa