De lit. conteſ.
ẜm intellectū nō ꝯͣriū. vn̄ in ꝓpoſito videt̉ rn̄dere animo inſtruēdi iudicē ⁊ nō lit̓. ꝯtēſ. ⁊ ſic nulla ꝯͣrietas. veldic vt no. bar. in. d. l. vna. qd̓ ad idē tendit. dicit em̄ ꝓteſtatōeꝫ oꝑari qn̄ ꝓteſtatio reſpicit vnū ⁊ factū aliud.nā ex lit̓. ꝯteſt. orit̉ qͣſi ꝯͣctꝰ. ꝓteſtatio ordinat̉ ad tollēdum iſtū qͣſi ꝯͣctū: nō aūt rn̄ſionē ⁊ ſic ſunt diuerſa. ſecꝰſi ꝯcerneret vnū. vt qꝛ rn̄det: ⁊ ꝓteſtat̉ ꝙ aīo nō rn̄dendi. tūc em̄ tollit̉ ꝑ ꝯͣriū factū. qꝛ ꝯcernūt idē factū. ⁊ hͦ teneas. qꝛ eſt mera ꝟitas. Et ꝑ hoc habes totā glo. examinatā ⁊ ſuppletā ¶ Nūc deſcendo ad materiā examinandaꝫ. Et ꝑ q̄ro an̄ ꝑ exceptōis obiectū īducat̉ li. ꝯtē. glo.in. l. vna. C. e. ti. dicit ꝙ ſi opponit̉ exceptio ꝑemptoriapacti vl̓ iuriſiurādi inducit̉ li. ꝯtē. ſecꝰ ſi oppōit̉ exceptiodeclīatoria iudicij ex ꝑſona iudicꝭ actoris vl̓ libelli. ⁊ itatenet Cy. ⁊ alij. ſꝫ ꝯͣ hͦ eſt tex. in. c. ij. e. ti. li. vj. vbi dr̄ ꝙ ꝑobiectu exceptōis ꝑemptorie nō inducit̉ ꝯtē. Bar. i. d.l. vnica. e. ti. dicit ꝙ aūt ꝓpōit̉ exceptio dilatoria: ⁊ tūcẜm oēs nō inducit̉ cōteſtatio. ꝓponit̉ em̄ ad declinādūiudiciū nō ad litigandū. facit. c. exhibita. de iudi. vbi iudex dr̄ ꝯͣriꝰ ſi ſil̓ ꝓcedit ſuꝑ exceptōibꝰ dilatorijs ⁊ pͥncipali negocio. qꝛ exceptō dilatoriā dic̄ nō ꝓcedēdū: ſicutvidemꝰ in iſtis p̄lijs corꝑalibꝰ: qm̄ multa p̄cedūt anteqͣꝫꝑueniat̉ ad p̄liū: vt deplanare locuꝫ vbi p̄liet̉ deſtrueremonitōes eoꝝ qͥ p̄liū ꝯtēnūt ⁊ declināt. ita in iſto p̄lio ciuili ⁊ intellectuali oēs iſte expoſitōes declinatorie debētan̄ oīa examīari. ⁊ idē dicendū de exceptōibꝰ li. finite qn̄opponunt̉ ad ꝓceſſuꝫ: vt in. c. j. e. ti. li. vj. Si ꝟo eſt exceptio ꝑemptoria mere: dicit bar. ꝙ aut ſtatiꝫ poſt narratōem factā ab actore ſequit̉ rn̄ſio rei opponētis exceptionē ꝑemptoriā: ⁊ tūc īducit̉ lit̓. cōte. ⁊ ita ītelligat̉ glo.in. d. l. j. ⁊ videt̉ velle tex. in. d. l. reꝫ nō nouā. §. pr̄oni. ibipoſt narratōeꝫ ꝓpoſitā ⁊ ꝯͣdictiōeꝫ adiectā. ſꝫ ſi poſt libellū datū vel narratiōem ꝓpoſitā reus ex īteruallo veniret ⁊ ꝓduceret ſuas exceptōes: tūc nō īduceret̉ li. ꝯte.qꝛ videt̉ ꝓduce̓ ſuꝑ meritis cauſe. ita ītelligat̉ dictū. c.ij. ⁊ placet hͦ opi. do. an. ſꝫ mihi n̄ placꝫ. qꝛ dictū. c. ij. loqͥtur īdiſtīcte. ⁊ videt̉ loqͥ etiā qn̄ incōtinēti rn̄dit: vt colligit̉ ex pͥncipio dū dicit libello oblato ⁊cͣ. naͣ hͦ ſupplereex int̓uallo ē diuīatio ⁊ extorſio: ⁊ de facili dixiſſꝫ ex int̓uallo ſi voluiſſet. ar. c. ad audiētiā. d̓ deci. ⁊ ſi ītellexiſſetde opponētis ad merita cauſe bn̄ hͦ exp̄ſſiſſet: nec feciſſꝫmētōeꝫ illā ī pͥn. etiā d̓ libelli oblatōe. Itē rō qͣre n̄ īducit̉ li. ꝯte. ꝑ obiectū exceptōis ꝑēptorie ita ꝓcedit ſi īcōtinēti oppanat̉ ſic̄ ſi ex int̓uallo ī pͥncipali: vt pꝫ ex no. ꝑglo. ī. d. c. ij. Itē ille qͥ excipit neqꝫ fatet̉ neqꝫ negat: vt īc. cū venerabil̓. d̓ excep. ⁊ ī regl̓a exceptiōeꝫ. de reg. iu. li.vj. ſed pōit factū ſeꝑatū a libello. nō gͦ īducit̉ ꝯtē. q̄ īducit̉ ꝑ rn̄ſionē ad petitōeꝫ. ſi tn̄ rn̄deret ad libellū ⁊ ſubmitteret exceptōeꝫ ꝑēptoriā tūc bn̄ eēt īducta li. ꝯtē. vtī. c. ꝓut. d̓ do. ⁊ ꝯtu. ⁊ no. glo. ī. d. c. ij. ¶ Secūdo qͣro qͥdſi ī libello ponat̉ ſola narratio ⁊ nō petitio ⁊ reꝰ rn̄deatfatēdo vl̓ negādo: dic̄ Inno. ꝙ tolerāda eſt cōteſtatiovt res magis valeat qͣꝫ ꝑ eat. jͣ. d̓ ꝟ. ſig. abbate. d̓ inſti. cūveniſſent. ⁊ hͦ maxime videt̉ qn̄ d̓ iuribꝰ agit̉ vel ſi negatoria vl̓ ꝯfeſſoria intētet̉. tutiꝰ tn̄ ē ẜm eū aliqͥd pete̓. ſedꝙ valeat ſine petitōe facit. ij. q. j. notū. j. q. iiij. qꝛ p̄ſulat⁊. jͣ. c. ꝓxi. accedēs. ij. Hoſti. ꝟo dic̄ libellū nō recipiēdūin qͦ nihil petit̉ cū ſine petitōe ſnīa dari nō poſſit. ff. cōidiui. l. vt fundꝰ. nec ī alio qͣꝫ petitū ſit poſſit qͥs ꝯdēnarivn̄ reꝑhēdit̉ iudex qͥ nō ī ẜuū petitū: ſꝫ in eiꝰ eſtimatōeꝯdēnauit. C. d̓ fideicō. liber. l. fi. niſi forſan de ſpūalibꝰ. ⁊int̓ religioſos agat̉: de qͦ dicēdū vt no. de iudi. dilecti. ⁊qn̄ factū corā papa ꝓpōit̉. ⁊ hͦ etiā voluit Inn. dicēs ꝙcorā papa narratio actoris ⁊ rn̄ſio rei īducut li. ꝯtē. ſinealia petitōe. pn̄tia em̄ eiꝰ ſupplet oēꝫ defectū. C. d̓ teſta.l. oīm. ⁊ sͣ. d̓ trāſac. c. j. ⁊ hͦ tenet curia: maxīe qn̄ agit̉ deelec. vel ꝓmiſſiōibꝰ eccl̓iaꝝ ẜm Hoſti. ⁊ ī iſtis ꝓcēdi pōthodie etiā ſine cōte. ꝑ cle. diſpēdioſaꝫ. de iudi. iūcta cle.ſepe. de ꝟ. ſig. fallit etiā ī poſſeſſorijs ẜm glo. ī. c. qꝛ p̄ſulatꝰ p̄al. ⁊ hāc opi. Hoſti. ſeqͥt̉ hic do. an̄. puto ꝙ in his ī
quibus exuberat officiuꝫ iudicis ꝓcedat ⁊ ſufficiat ſolanarratio ſine petitōe. ⁊ ſic ꝓcedat tex. cū glo. ī. d. c. qꝛ p̄ſulatus. ⁊ qd̓ dixit hic Hoſti. de cauſis ſpūalibꝰ. Si ꝟonō ſupplet ſeu exuberat officiū iudicis ⁊ tūc nō ſufficit. ⁊hoc vult aꝑtiſſime iſte tex. dū exigit petitōeꝫ ī iure ꝓpoſitā ⁊ rn̄ſionē ſecutā. ⁊ tex. ī. d. c. dudū. facit cle. ſepe. deꝟ. ſig. ⁊. c. qͣliter ⁊ qn̄. de accu. ⁊. c. licet heli. de ſymo. ⁊ qd̓no. Inno. in. c. in nr̄a. in pͥn. de ſepul. ⁊ Io. de lig. ī. c. j. etin. c. ī lr̄is. d̓ reſti. ſpō. Bar. tn̄ ī. l. vna. C. e. dic̄ ꝙ ſi actornarrauit factū tm̄ ⁊ petijt ꝓnūciari narrata ꝓut narrantur vera eſſe: ⁊ reus tm̄ ad factū rn̄dit ꝙ facta eſt li. ꝯte.ꝑ tex. illiꝰ. l. qͥ dicit ꝑ narratōeꝫ negocij nec reqͥrit d̓ neceſſitate narratōeꝫ iuris. Pret̓ea ex facto ius orit̉: vt. l.ſi ex plagijs. ff. ad. l. aqͥl. vn̄ ſuppoſita narratōe facti ſeqͥtur narratio iuris ſeu cōcluſio. ſed credo ꝙ bar. ītellexitẜm opi. ſuā qn̄ poſt oblatōeꝫ libelli recte cōpoſiti narratur factū viua voce vt fiat li. cōte. qͦ caſu ſatis puto īduci ꝯte. ex ſola narratōe. Ex qͦ apparet ꝑ libellū de mō petēdi. ſed ſi in libello nō fecit petitōem: ſed ſolū narrauitfactū tūc ꝓcedit qd̓ dixi vt nō fiat cōte. ꝑ rn̄ſionē. ⁊ hocaꝑtiſſime etiā voluit iſte tex. nā ꝑ poſitōes narrat̉ factū⁊ tn̄ nō ſufficiūt ad li. ꝯte. ⁊ vt dixit h̓ etiā ſentit Inno. īd. c. in nr̄a. de ſepult̓. in pͥn. hoc etiā alibi videt̉ voluiſſe.bar. arguēdo ꝑ locū a ſpāli dū dixit ꝙ in cauſa crimīaliꝓcedit libellꝰ ſine ꝯcluſiōe. ſatis eſt em̄ narrare factū. qꝛiudex in crimīalibꝰ vbi ꝓcedit̉ ad vindictā publicā nonartat̉ ſeqͥ ꝯcluſionē ꝑtis. vn̄ ſi cōcludit̉ ad vnā penā nōtenet̉ illā impone̓. ſꝫ ẜm legis diſpoſitōꝫ hic poſuit bar.in. l. libelloꝝ. ff. de accu. vbi etiā dixit ꝙ mortuo accuſatore ita ī iſtis exuberat officiū iudicis ꝙ pōt ex officio ꝓcedere. l. qͥd gͦ. §. pena gͣuior. ff. de his qͥ noͣ. infa. facit gl.in. l. ī cauſis. C. de accu. ⁊ ī. d. l. libelloꝝ. Idē gͦ vt dixi eadeꝫ rōne in oībꝰ in qͥbꝰ exuberat officiū iudicis vt ſufficiat ſola narratio abſqꝫ ꝯcluſiōe: ſecꝰ ī alijs. facit qd̓ no.Inn. in. c. ad nr̄aꝫ. ij. de iureiur̄. ⁊. l. iiij. §. hoc aūt iudiciū.ff. de dā: infec. Si ꝟo narratio ſit latior qͣꝫ cōcluſio tūcattendit̉ cōcluſio ⁊ narrata reſtringunt̉ ad cōcluſionē:vt in. c. ex ꝑte. b. ⁊ qd̓ ibi dixi d̓ fo. cōpe. ⁊ noͣ. Dy. ī regula nullꝰ pluribꝰ. de reg. iu. li. vj. Hinc dicit notabil̓r Cy.in. l. cū te. C. de ꝓba. ꝙ narrata ſuꝑflue vltra cōcluſiōeꝫlibelli nō ſubijciunt̉ neceſſitati ꝓbādi: qd̓ ſatis videt̉ ꝓbare tex. ī. d. c. ex ꝑte. b. de fo. ꝯpe. facit. ff. de ap. l. ſcio. etl. magiſtratꝰ. ff. de ꝟ. ob. Et idē ſi narratio eſſet ſtrictiorqͣꝫ cōcluſio. debet em̄ ſꝑ attēdi libellꝰ circa modū cōcludendi. ar. ī. l. j. §. ſi ſtipulāti. ff. de ꝟ. ob. ⁊ qd̓ no. Inno. ⁊Io. cal. ī. c. ij. d̓ or. cog. Nūquid aūt ſufficiat gnaͣl̓r ꝯcludere: videlꝫ peto mihi de p̄dictis iuſticiā fieri? dic ꝙ ſiclimita tn̄ vt no. Inno. in. d. c. ij. de or. cog. Et ꝯſiliuꝫ eſteſt ꝙ etiā poſt cōcluſionē ſpāleꝫ ponat̉ illa cōcluſio generalis ⁊ peto mihi de p̄dictis iuſticiā fieri: vt no. ī. d. c.ij. iuuat em̄ multū libellus: vt ibi nō. Itē ꝙ adijciat̉ aliaclauſula q̄ eſt ī vſu: vt peto p̄dicta oī forma modo ⁊ iure qͥbus meliꝰ poſſuꝫ ⁊ debeo. Et aduerte qꝛ licꝫ libellusregl̓ariter nō ꝓcedat ſine ꝯcluſiōe vt ſtatim dixi. tamēſi hꝫ cōcluſionē iuris ſine narratōe videt̉ ſuffice̓: vt peto te ꝯdēnari ī centū occaſiōe mutui vl̓ q̄ mihi debes. qꝛad poſitōem ꝯn̄tis ſequit̉ poſitio antecedētis: vt. l. prohē re. §. papiniāꝰ. ⁊. l. illd̓. ff. d̓ acqͥ. he̓. ⁊ optīe ī. c. ex ꝑte.d̓ ſpō. vn̄ cū narro ius videor narrare illd̓ factū ex qͣ iusorit̉. ⁊ idē ī eo negāte. facit qd̓ no. bar ī. d. l. vna. vbi hocvr̄ ſentire. ⁊ doc. h̓. ⁊. jͣ. ſb̓ijciā Et faciūt hͨ ad qōneꝫ qͦtidianā ⁊ notabilē. Quidā petijt aduerſariū ſuum cogi ⁊ꝯpelli ad ſoluēdū. x. q̄ ſibi debebat. nec petijt eū pͦ ꝯdemnari: ⁊ ſic ꝯcluſit tm̄ ſuꝑ executōe? Bar. in. l. j. C. d̓ exerei iudi. dic̄ talē libellū nō ꝓcedere. qꝛ āteqͣꝫ cogat̉ debetꝯdēnari. nō em̄ dꝫ incipi ab executōe: vt. d. l. j. ⁊ iō n̄ dꝫꝯcludere peto eū ꝯdēnari ad dādū ⁊ ſoluēdū cogi ⁊ cōpelli. ſꝫ idē bar. ī. l. ſi cū nulla. ff. de re iudi. vr̄ ſuſtine̓ talēlibellū qͣſi petita executōe videat̉ petita ꝑ pͥus ꝯdemnatio. ar. in. l. talē. ff. de here. inſti. et in. l. ij. §. ſed ſi ita. ff. de