Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
87v
Einzelbild herunterladen
 

De lit. conteſ.

ẜm intellectū ꝯͣriū. vn̄ in ꝓpoſito videt̉ rn̄dere animo inſtruēdi iudicē lit̓. ꝯtēſ. ſic nulla ꝯͣrietas. veldic vt no. bar. in. d. l. vna. qd̓ ad idē tendit. dicit em̄teſtatōeꝫ oꝑari qn̄ ꝓteſtatio reſpicit vnū factū aliud. ex lit̓. ꝯteſt. orit̉ qͣſi ꝯͣctꝰ. ꝓteſtatio ordinat̉ ad tollēdum iſtū qͣſi ꝯͣctū: aūt rn̄ſionē ſic ſunt diuerſa. ſecꝰſi ꝯcerneret vnū. vt qꝛ rn̄det: ꝓteſtat̉ aīo rn̄dendi. tūc em̄ tollit̉ ꝯͣriū factū. qꝛ ꝯcernūt idē factū. teneas. qꝛ eſt mera ꝟitas. Et hoc habes totā glo. examinatā ſuppletā Nūc deſcendo ad materiā examinandaꝫ. Et q̄ro an̄ exceptōis obiectū īducat̉ li. ꝯtē. glo.in. l. vna. C. e. ti. dicit ſi opponit̉ exceptio ꝑemptoriapacti vl̓ iuriſiurādi inducit̉ li. ꝯtē. ſecꝰ ſi oppōit̉ exceptiodeclīatoria iudicij ex ꝑſona iudicꝭ actoris vl̓ libelli. itatenet Cy. alij. ſꝫ ꝯͣ eſt tex. in. c. ij. e. ti. li. vj. vbi dr̄obiectu exceptōis ꝑemptorie inducit̉ ꝯtē. Bar. i. d.l. vnica. e. ti. dicit aūt ꝓpōit̉ exceptio dilatoria: tūcẜm oēs inducit̉ cōteſtatio. ꝓponit̉ em̄ ad declinādūiudiciū ad litigandū. facit. c. exhibita. de iudi. vbi iudex dr̄ ꝯͣriꝰ ſi ſil̓ ꝓcedit ſuꝑ exceptōibꝰ dilatorijs pͥncipali negocio. qꝛ exceptō dilatoriā dic̄ ꝓcedēdū: ſicutvidemꝰ in iſtis p̄lijs corꝑalibꝰ: qm̄ multa p̄cedūt anteqͣꝫꝑueniat̉ ad p̄liū: vt deplanare locuꝫ vbi p̄liet̉ deſtrueremonitōes eoꝝ p̄liū ꝯtēnūt declināt. ita in iſto p̄lio ciuili intellectuali oēs iſte expoſitōes declinatorie debētan̄ oīa examīari. idē dicendū de exceptōibꝰ li. finite qn̄opponunt̉ ad ꝓceſſuꝫ: vt in. c. j. e. ti. li. vj. Si ꝟo eſt exceptio ꝑemptoria mere: dicit bar. aut ſtatiꝫ poſt narratōem factā ab actore ſequit̉ rn̄ſio rei opponētis exceptionē ꝑemptoriā: tūc īducit̉ lit̓. cōte. ita ītelligat̉ glo.in. d. l. j. videt̉ velle tex. in. d. l. reꝫ nouā. §. pr̄oni. ibipoſt narratōeꝫ ꝓpoſitā ꝯͣdictiōeꝫ adiectā. ſꝫ ſi poſt libellū datū vel narratiōem ꝓpoſitā reus ex īteruallo veniret ꝓduceret ſuas exceptōes: tūc īduceret̉ li. ꝯte.qꝛ videt̉ ꝓduce̓ ſuꝑ meritis cauſe. ita ītelligat̉ dictū. c.ij. placet opi. do. an. ſꝫ mihi placꝫ. qꝛ dictū. c. ij. loqͥtur īdiſtīcte. videt̉ loqͥ etiā qn̄ incōtinēti rn̄dit: vt colligit̉ ex pͥncipio dicit libello oblato ⁊cͣ. naͣ ſupplereex int̓uallo ē diuīatio extorſio: de facili dixiſſꝫ ex int̓uallo ſi voluiſſet. ar. c. ad audiētiā. deci. ſi ītellexiſſetde opponētis ad merita cauſe bn̄ exp̄ſſiſſet: nec feciſſꝫmētōeꝫ illā ī pͥn. etiā libelli oblatōe. Itē qͣre īducit̉ li. ꝯte. obiectū exceptōis ꝑēptorie ita ꝓcedit ſi īcōtinēti oppanat̉ ſic̄ ſi ex int̓uallo ī pͥncipali: vt pꝫ ex no.glo. ī. d. c. ij. Itē ille excipit neqꝫ fatet̉ neqꝫ negat: vt īc. venerabil̓. excep. ī regl̓a exceptiōeꝫ. de reg. iu. li.vj. ſed pōit factū ſeꝑatū a libello. īducit̉ ꝯtē. īducit̉ rn̄ſionē ad petitōeꝫ. ſi tn̄ rn̄deret ad libellū ſubmitteret exceptōeꝫ ꝑēptoriā tūc bn̄ eēt īducta li. ꝯtē. vtī. c. ꝓut. do. ꝯtu. no. glo. ī. d. c. ij. Secūdo qͣro qͥdſi ī libello ponat̉ ſola narratio petitio reꝰ rn̄deatfatēdo vl̓ negādo: dic̄ Inno. tolerāda eſt cōteſtatiovt res magis valeat qͣꝫ eat... ſig. abbate. inſti.veniſſent. maxime videt̉ qn̄ iuribꝰ agit̉ vel ſi negatoria vl̓ ꝯfeſſoria intētet̉. tutiꝰ tn̄ ē ẜm aliqͥd pete̓. ſed valeat ſine petitōe facit. ij. q. j. notū. j. q. iiij. qꝛ p̄ſulat.. c. ꝓxi. accedēs. ij. Hoſti. ꝟo dic̄ libellū recipiēdūin nihil petit̉ ſine petitōe ſnīa dari poſſit. ff. cōidiui. l. vt fundꝰ. nec ī alio qͣꝫ petitū ſit poſſit qͥs ꝯdēnarivn̄ reꝑhēdit̉ iudex ī ẜuū petitū: ſꝫ in eiꝰ eſtimatōeꝯdēnauit. C. fideicō. liber. l. fi. niſi forſan de ſpūalibꝰ.int̓ religioſos agat̉: de dicēdū vt no. de iudi. dilecti.qn̄ factū corā papa ꝓpōit̉. etiā voluit Inn. dicēscorā papa narratio actoris rn̄ſio rei īducut li. ꝯtē. ſinealia petitōe. pn̄tia em̄ eiꝰ ſupplet oēꝫ defectū. C. teſta.l. oīm.. trāſac. c. j. tenet curia: maxīe qn̄ agit̉ deelec. vel ꝓmiſſiōibꝰ eccl̓iaꝝ ẜm Hoſti. ī iſtis ꝓcēdi pōthodie etiā ſine cōte. cle. diſpēdioſaꝫ. de iudi. iūcta cle.ſepe. de. ſig. fallit etiā ī poſſeſſorijs ẜm glo. ī. c. qꝛ p̄ſulatꝰ p̄al. hāc opi. Hoſti. ſeqͥt̉ hic do. an̄. puto in his ī

quibus exuberat officiuꝫ iudicis ꝓcedat ſufficiat ſolanarratio ſine petitōe. ſic ꝓcedat tex. glo. ī. d. c. qꝛſulatus. qd̓ dixit hic Hoſti. de cauſis ſpūalibꝰ. Si ꝟo ſupplet ſeu exuberat officiū iudicis tūc ſufficit.hoc vult aꝑtiſſime iſte tex. exigit petitōeꝫ ī iure ꝓpoſitā rn̄ſionē ſecutā. tex. ī. d. c. dudū. facit cle. ſepe. de. ſig.. c. qͣliter qn̄. de accu.. c. licet heli. de ſymo. qd̓no. Inno. in. c. in nr̄a. in pͥn. de ſepul. Io. de lig. ī. c. j. etin. c. ī lr̄is. reſti. ſpō. Bar. tn̄ ī. l. vna. C. e. dic̄ ſi actornarrauit factū tm̄ petijt ꝓnūciari narrata ꝓut narrantur vera eſſe: reus tm̄ ad factū rn̄dit facta eſt li. ꝯte. tex. illiꝰ. l. dicit narratōeꝫ negocij nec reqͥrit neceſſitate narratōeꝫ iuris. Pret̓ea ex facto ius orit̉: vt. l.ſi ex plagijs. ff. ad. l. aqͥl. vn̄ ſuppoſita narratōe facti ſeqͥtur narratio iuris ſeu cōcluſio. ſed credo bar. ītellexitẜm opi. ſuā qn̄ poſt oblatōeꝫ libelli recte cōpoſiti narratur factū viua voce vt fiat li. cōte. caſu ſatis puto īduci ꝯte. ex ſola narratōe. Ex apparet libellū de petēdi. ſed ſi in libello fecit petitōem: ſed ſolū narrauitfactū tūc ꝓcedit qd̓ dixi vt fiat cōte. rn̄ſionē. hocaꝑtiſſime etiā voluit iſte tex. poſitōes narrat̉ factū tn̄ ſufficiūt ad li. ꝯte. vt dixit etiā ſentit Inno. īd. c. in nr̄a. de ſepult̓. in pͥn. hoc etiā alibi videt̉ voluiſſe.bar. arguēdo locū a ſpāli dixit in cauſa crimīaliꝓcedit libellꝰ ſine ꝯcluſiōe. ſatis eſt em̄ narrare factū. qꝛiudex in crimīalibꝰ vbi ꝓcedit̉ ad vindictā publicā nonartat̉ ſeqͥ ꝯcluſionē ꝑtis. vn̄ ſi cōcludit̉ ad vnā penātenet̉ illā impone̓. ſꝫ ẜm legis diſpoſitōꝫ hic poſuit bar.in. l. libelloꝝ. ff. de accu. vbi etiā dixit mortuo accuſatore ita ī iſtis exuberat officiū iudicis pōt ex officiocedere. l. qͥd. §. pena gͣuior. ff. de his noͣ. infa. facit gl.in. l. ī cauſis. C. de accu. ī. d. l. libelloꝝ. Idē vt dixi eadeꝫ rōne in oībꝰ in qͥbꝰ exuberat officiū iudicis vt ſufficiat ſola narratio abſqꝫ ꝯcluſiōe: ſecꝰ ī alijs. facit qd̓ no.Inn. in. c. ad nr̄aꝫ. ij. de iureiur̄.. l. iiij. §. hoc aūt iudiciū.ff. de: infec. Si ꝟo narratio ſit latior qͣꝫ cōcluſio tūcattendit̉ cōcluſio narrata reſtringunt̉ ad cōcluſionē:vt in. c. ex ꝑte. b. qd̓ ibi dixi fo. cōpe. noͣ. Dy. ī regula nullꝰ pluribꝰ. de reg. iu. li. vj. Hinc dicit notabil̓r Cy.in. l. te. C. de ꝓba. narrata ſuꝑflue vltra cōcluſiōeꝫlibelli ſubijciunt̉ neceſſitati ꝓbādi: qd̓ ſatis videt̉bare tex. ī. d. c. ex ꝑte. b. de fo. ꝯpe. facit. ff. de ap. l. ſcio. etl. magiſtratꝰ. ff. de. ob. Et idē ſi narratio eſſet ſtrictiorqͣꝫ cōcluſio. debet em̄ ſꝑ attēdi libellꝰ circa modū cōcludendi. ar. ī. l. j. §. ſi ſtipulāti. ff. de. ob. qd̓ no. Inno.Io. cal. ī. c. ij. or. cog. Nūquid aūt ſufficiat gnaͣl̓r ꝯcludere: videlꝫ peto mihi de p̄dictis iuſticiā fieri? dic ſiclimita tn̄ vt no. Inno. in. d. c. ij. de or. cog. Et ꝯſiliuꝫ eſteſt etiā poſt cōcluſionē ſpāleꝫ ponat̉ illa cōcluſio generalis peto mihi de p̄dictis iuſticiā fieri: vt no. ī. d. c.ij. iuuat em̄ multū libellus: vt ibi. Itē adijciat̉ aliaclauſula eſt ī vſu: vt peto p̄dicta forma modo iure qͥbus meliꝰ poſſuꝫ debeo. Et aduerte qꝛ licꝫ libellusregl̓ariter ꝓcedat ſine ꝯcluſiōe vt ſtatim dixi. tamēſi hꝫ cōcluſionē iuris ſine narratōe videt̉ ſuffice̓: vt peto te ꝯdēnari ī centū occaſiōe mutui vl̓ mihi debes. qꝛad poſitōem ꝯn̄tis ſequit̉ poſitio antecedētis: vt. l. pro re. §. papiniāꝰ.. l. illd̓. ff. acqͥ. he̓. optīe ī. c. ex ꝑte. ſpō. vn̄ narro ius videor narrare illd̓ factū ex iusorit̉. idē ī eo negāte. facit qd̓ no. bar ī. d. l. vna. vbi hocvr̄ ſentire. doc.... ſb̓ijciā Et faciūt ad qōneꝫ qͦtidianā notabilē. Quidā petijt aduerſariū ſuum cogiꝯpelli ad ſoluēdū. x. ſibi debebat. nec petijt ꝯdemnari: ſic ꝯcluſit tm̄ ſuꝑ executōe? Bar. in. l. j. C. exerei iudi. dic̄ talē libellū ꝓcedere. qꝛ āteqͣꝫ cogat̉ debetꝯdēnari. em̄ dꝫ incipi ab executōe: vt. d. l. j. dꝫꝯcludere peto ꝯdēnari ad dādū ſoluēdū cogipelli. ſꝫ idē bar. ī. l. ſi nulla. ff. de re iudi. vr̄ ſuſtine̓ talēlibellū qͣſi petita executōe videat̉ petita pͥus ꝯdemnatio. ar. in. l. talē. ff. de here. inſti. et in. l. ij. §. ſed ſi ita. ff. de