De litis conteſ.
videt̉ ꝯͣ tex. illiꝰ. l. vnice. q̄ videt̉ reqͥrere pn̄tiā actoris ⁊rei ⁊ dicit ſpāle eſſe ī. d. aut̓. qͥ ſemel. ꝙ ꝑueniat̉ ad ſententiā lite nō ꝯte. ſic̄ qn̄ in bello corꝑali qͥs pōt aduerſa.riū ſuū vince̓ ſine bello: ita ī caſu illiꝰ aut̓. ſine libello etſine li. cōte. pōt vinci actor. ibi eſt tn̄ caſus ſpālis: tn̄ ẜmeū regularit̓ ꝯͣ. nā ſic̄ ſi vna ꝑs eēt in cāpo ⁊ alia nō: nonpoſſet dici p̄liū. ita ex vna ꝑte tm̄ altera abſente nō pōtdici li. ꝯte. īmo plꝰ dic̄ ibi bar. ꝙ ꝑ narrationē ⁊ rn̄ſionēfactā ex int̓uallo n̄ inducit̉ lit. cōte. qꝛ ī ꝯte. qͣſi ꝯͣhit̉. vtl. iij. §. idē ſcribit. ff. d̓ pecu. ſꝫ ꝯͣctꝰ vel qͣſi impediunt̉ propter int̓uallū tꝑis int̓ interrogationē ⁊ rn̄ſionē: vt. l. j. §.j. ff. de ꝟ. ob. ⁊. l. ꝯtinuis: ī pͥn. e. ti. Itē ſic̄ vidēꝰ ī corꝑalip̄lio ſi vnꝰ veniret in cāpo hodie ⁊ poſtea reuerteret̉: etaliꝰ cras non diceret̉ p̄liū int̓ eos. ita ex int̓uallo nō poteſt dici li. cōte. Itē hͨ duo .ſ. de ꝑte abſentis ⁊ de int̓uallo ꝓbant̉ ex ſignificatōe noīs litis em̄ cōte. dr̄ a con qd̓eſt ſil̓: qͣſi ſil̓ atteſtatio in lite. ſed ex int̓uallo vl̓ int̓ abſentes non pōt dici iſta ſil̓ atteſtatio īteruenire ẜm eū. Fꝯͣ vtrūqꝫ dictū reꝑio dn̄os d̓ rota tene̓ deciẜ. cccxlij. vbiſic formalit̓ dicūt ꝙ ſi dato libello ꝑ actorē petat reū cōpelli ad rn̄dendū libello: ⁊ reꝰ rn̄deat cōfitēdo ꝑtē ⁊ ꝑtēnegādo: licꝫ huiꝰ rn̄ſionis rei actor nihil dixerit vel etiāp̄ſens non fuerit facta ē litis conte. ꝑ vtrāqꝫ ꝑtē. qꝛ litisconte. ſit ꝑ narrata ⁊ petita ī iure ꝓpoſita ex ꝑte actoris⁊ rn̄ſionē ſecutā ex ꝑte rei: vt ī hͦ. c. ⁊ ī. c. dudu. de elec. ꝓut accidit ī caſu ꝓpoſito datꝰ erat libellꝰ ꝓ ꝑte actoris inqͦ cōtinebat̉ narratio facti ⁊ petitio in qͥbꝰ ip̄e ſꝑ ꝑſiſtebat ad q̄ fiebat directa rn̄ſio ꝑ eū cōfitēdo ⁊ negādo qd̓ſufficit ꝑ iura an̄ dicta gͦ ⁊cͣ. dubiū em̄ fecit ẜm eos. qꝛ li.conteſ. nihil aliud eſt qͣꝫ ſil̓ atteſtatio vl̓ mētis declaratōvolētiū litigare. videbat̉ gͦ ꝙ ſil̓ ⁊ eodē tꝑe deberet concurrere petitio actoris ⁊ rei rn̄ſio: vt. l. conſenſu. ff. d̓ ac.⁊ obl̓. ad qd̓ rn̄debat̉ ꝙ dato libello ꝑ actorē ſꝑ ꝯſtabatde aīo ſuo litigādi: maxīe inſtādo vt reꝰ ꝯpelleret̉ ad reſpondēdū. ⁊ ſic ꝑſiſtēdo in ſua petitōe ſꝑ habuit animūlitigādi qḋ ſufficit. Rn̄dēdo gͦ huic petitōi ſtatiꝫ fuit lisꝯtē. ⁊ fuit ſimultanea ꝓpt̓ cōcurrētiā aīoꝝ. ⁊ ꝓpt̓ hͦ dicūt fuiſſe ſaluatū vnū magnū ꝓceſſuꝫ habitū ī qͥdā cauſa ardua. Hinc gͦ volūt tria ꝑiter ꝯͣ dicta hoſ. ⁊ bar. licꝫde eis n̄ facit mētōꝫ. vicꝫ ꝙ ꝯte. pōt fieri abſente ꝑte exqͦobtulit libellū ⁊ ꝑſiſtit ī ſua petitōe. Secūdo ꝙ tꝑis interuallū int̓ oblationē libelli ⁊ rn̄ſione nō viciat. Tercioꝙ nō reqͥrunt̉ ꝟba ī ꝯtē. fiēda: ſꝫ ſatis eſt porrige̓ libellūcōtinentē narratione ⁊ petitioneꝫ: ⁊ ꝙ rn̄ſio ſeqͥtur. Etẜm hūc vltimū moduꝫ ſepiſſime ⁊ ſꝑ qͣſi practicat̉ ꝑ mevbi ſunt boni ꝓcuratores ⁊ aduocati. ⁊ hͦ ſepe fieri vidivbi legi ſex ānis ꝯtinnis. hāc eadē opi. ſequutur hic do.An. ⁊ do. Car. approbātes deciẜ. rote. Opi. bar. pōt ꝓcedere ſi porrecto libello ⁊ petitiōe ꝑs reuocat libellū anteqͣꝫ rn̄deat̉. ſed ſi dimittit penes iudicē ⁊ inſtat vt rn̄deatur: nō apparet ratio qͣre ex rn̄ſione ſecuta ī t̓mīo ſinealia negatōe non debeat fieri lit̓. ꝯte. īmo dico ſufficereconſenſum ꝑtis qͣlitercūqꝫ appareat. ⁊ ꝓ hͦ adducō tex.optimū in. c. cū cām. de ap. vbi rn̄ſio aduocati ad libellūſufficit ad li. ꝯtē. ſi cōfeſſio talis nō reuocat̉ ꝑ ꝑtē vt ibi.⁊ ſic aꝑte ꝓbat̉ ibi ꝙ non regulat̉ ꝑ oīa ẜm ſtipulatōeꝫqꝛ aduocatꝰ non pōt ſtipulari ꝓ cliētulo cū non hēat madatū. ad hoc ꝙ no. in. l. ſi ꝓcuratori pn̄tis. ⁊. l. ſtipulatioiſta. §. alteri. ff. de ꝟ. ob. debet gͦ regulari ẜm ꝯͣctꝰ iuriſgētiū qͥ pn̄t ꝑfici ꝑ epl̓aꝫ: vt. l. j. ff. de ꝯͣhē. emp. ⁊ ī. d. l. conſenſu. ⁊ ꝑ epl̓aꝫ qͥs confitet̉ ⁊ valet: vt. l. publia. ff. depoſiti. Itē qꝛ cōfeſſio facta in libello ꝓdeſt adu̓ſario ⁊ pōtſe ex ea fundare: lꝫ tꝑe oblati libelli non fuerit p̄ſens. ethoc qꝛ ſcpͥtura ſꝑ loquit̉: vt ī. l. cū p̄cū. C. d̓ lib. ca. ⁊ qd̓no. ꝑ bar. in. l. certū. ff. d̓ cōfeſ. ⁊ dicā in. c. fi. jͣ. d̓ cōfeſ. adidē. c. appellatio. de ap. li. vj. cū ibi no. in glo. fi. ⁊ videt̉ ꝓbari iudicio meo ī. c. j. d̓ lib. obl̓. vbi exigit̉ libellꝰ vt libellanti rn̄deat̉: nec reqͥrit̉ ꝙ denuo viua voce fiat petitio.ſeu interrogatio. ad idē tex. in cle. ſepe. d̓ ꝟ. ſig. ī. §. veꝝ.⁊ in. c. j. jͣ. ti. ꝓxi. vbi ſatis ꝓbat̉ ꝙ ad īducēdā cōteſtatio
nem ſufficit rn̄dere libello actoris. nec ſunt alia ꝟba neceſſaria. Idē vidēt̉ velle aꝑtiſſime hͦ. c. ⁊. c. dudū. d̓ elecvbi dr̄ ꝙ ꝑ petitionē in iure ꝓpoſitā ⁊ rn̄ſionem ſecutāſit litis conteſ. Non ergo requirit̉ alia interrogatio. neceſt curandū de interuallo. fatis em̄ eſt exhibuilſe petitionem tradēdo libellū bene cōpoſitū: ⁊ ꝙ fuerit ſecuta reſponſio vt ſatis declarat tex. jͣ. c. ꝓxi. ⁊ alia ſuꝑius alleg.¶ Ex hoc infero aliud ꝙ non requirit̉ iudicis interrogatio: lꝫ aliud ſenſerit hic glo. qꝛ hoc nullibi reꝑit̉. ⁊ aꝑtiſſime ſenſerūt do. de rota in loco p̄alle. ſatis em̄ eſt ꝙ rn̄ditad petitionē actoris ⁊ facit. l. ſi ſine interrogatōe. ff. d̓ interro. act̓. vbi dr̄ ꝙ ſiqͥs in iure rn̄dit ſine interrogatiōehabet̉ ꝓ interrogato. Nec ob. p̄dictꝰ tex. in. l. vna. C. e.in fi. qui videt̉ exigere narrationē. qꝛ debet intelligi denarratione q̄ fit in libello vt dicit do. An. hic. ⁊ bene. cūem̄ ille tex. valde general̓r loquat̉ debet reduci ad iuracanonica q̄ magis ſpecifice attingūt iſtā materiā. et hocquo ad pͥmā ꝑteꝫ glo. ¶ Secundo glo. pͥncipal̓r q̄rit qͥdſit litis conteſ. Et rn̄det ꝙ eſt negocij pͥncipalis hincinde apud iudicē facta vera narratio ⁊ ſubſecuta rn̄ſio: ſiue negādo: ſiue confitēdo. exigit̉ tn̄ ẜm glo. animꝰ in cōteſtando. vnde ſi ꝓteſtatur ꝙ non intēdit litē conteſtari: non erit conteſtatio facta ⁊cͣ ¶ Hinc ſunt qͣtuor examināda. Primo circa diffinitionē. Secūdo an reus cōfitendo videat̉ litē conteſ. Tercio an p̄ſumat̉ animꝰ cōteſtādi ex ſimplici rn̄ſione. Quarto an̄ ꝓteſtatio impediat litis conteſ. ⁊ ſic examīata erit tota glo. Circa primum videlꝫ diffinitionē dicit Hoſti. ⁊ poſt eū Io. an̄.ꝙ hec diffinitio deſtruitur hic ꝑ iſtū tex. nā ꝑ poſitiōes⁊ rn̄ſiones narratur hincinde negociū corā iudice: ⁊ tamen non fit lit̓. conte. ideo diffinit ſic ꝙ lit̓. ꝯtēſ. eſt fundamentū iudicij ꝑ petitionē in iure ꝓpoſitā ⁊ cōgruā reſponſionē ſecutā aīo conteſtādi litē factū: quo obmiſſoſi in figura iudicij ꝓcedat̉ vexātur inanibus laboribus ⁊ſumptibꝰ litigātes. Et om̄ia hec ꝟba diffinitōis ꝑ ordinem reaſſumēs Hoſt. dicit. hoc merito eſt dictū fundamentū. qꝛ dr̄ litis initiū. de offi. dele. c. ſuꝑ q̄ſtionū. §. intentionis aūt ꝙ non dr̄ lis mota ꝓprie. d̓ ꝟ. ſig. c. ex parte. ij. nec dr̄ qͥs petere: ſed petere velle. ff. rē ra. ha. l. āpliꝰ.ꝑ ip̄am aūt firmatur iudiciū et ꝑficit̉ petitionis iniuria.ff. de in ius vo. l. qͣꝫuis. perpetuat̉ actio vſqꝫ ad. xl. ānosC. de āna. excep. l. j. ⁊. C. de p̄ſcrip. xxx. āno. l. fi. Et bn̄ dicitur ꝑ petitionē .ſ. in ſcriptis porrectā: al̓s ecōtra. de qͦ īc. j. de lib. obla. Et bn̄ dr̄ in iure. ꝙ extra iudiciū non cōteſtatur lis: vt ptꝫ. iij. q. iij. offerat̉. sͣ. ti. j. c. j. ff. d̓ interro.acti. l. voluit. Aliqͥn qͥncūqꝫ aliqͥs ruſticus peteret aliqͥdab alio extra iudiciū eo negāte fieret litis cōte. Sequit̉congruā rn̄ſionē .ſ. vt ip̄am petitionē ꝯfiteat̉ vl̓ neget:vt ſequit̉. vide d̓ hͦ. sͣ. de elec. dudū. Seqͥtur aīo ꝯteſtādi. de hoc. jͣ. in tercio ⁊ vlti. mēbro. Quo obmiſſo ſi in figura iudicij ⁊ ordine iudiciario ⁊cͣ. qd̓ id̓o ſic dr̄. qꝛ hocobmiſſo dari poteſt iudici ptās ꝙ inqͥrat et arbitret̉ vtſibi videtur. de hoc. sͣ. de lib. ob. c. j. Et bn̄ ſequit̉ vexantur inanibꝰ ⁊cͣ. qꝛ vt ptꝫ hic ꝓceſſus ē nullꝰ. ⁊ hͨ diffinitōeſt bona ⁊ nō ¶ Ex hoc vltīo nota ꝙ pōt iudici dari poteſtas ꝑ partes inquirēdi ⁊ arbitrandi non ẜuato ordine iudiciario. de qͦ dic vt plene no. in. c. j. de lib. ob. ⁊ ī. c.de cauſis. de of. dele. ⁊ ī. c. fi. d̓ reg. iu. li. vj. ¶ Quero quoad ſecūdū an̄ ſi reus rn̄deat cōfitēdo videat̉ litē cōteſtari? glo hic ſentit ꝙ ſic ī eo ꝙ dicit ſiue confitēdo ſiue negādo. ſed alit̓ ⁊ meliꝰ diſtīguit ī. c. dudū. el. ij. de elect̓. ꝙaut nondū oblato libello reꝰ confitet̉: ⁊ tūc non fiet conteſtatio. qꝛ non p̄ceſſit petitio. et hoc caſu non fert̉ ſnīadiffinitiua: ſꝫ fit p̄ceptū reo vt ſoluat infra certū tēpus.Aut cōfitet̉ libello oblato ⁊ īducit̉ cōteſtatio ſi cōfitet̉aīo lit̓. conteſ. ⁊ fert̉ tūc diffinitiua. ⁊ hoc qꝛ iura ſimpl̓rdicūt ꝙ ꝑ narrationē ⁊ rn̄ſionē fit lit̓. cōte. nec etiaꝫ diſtingunt cōfitēdo vl̓ negādo. ⁊ hoc etiam probat ip̄a ſignificatio ꝟbi ꝯteſtari .i. ſimul teſtari. ⁊ ita reꝰ qͥ cōfitet̉ſil̓ atteſtat̉ ſuꝑ re petita. Idē dic̄ glo. ī. l. vna. C. e. ⁊ ſen-