De libel. obla. 48
ff. de ꝯtrahen. emp. l. ī vēditōibꝰ. ⁊ duabꝰ legibꝰ ſe. C. d̓ep̄i. ⁊ cle. aut̓. gnaliter. qd̓ ſequit̉ h̓ Hoſti. ⁊ Io. an. mihi videt̉ ꝙ licet iſta ſint vera et extracta ex viſceribusipſaꝝ legū: tn̄ ſatꝭ ē expͥmere ꝯſil̓es vel alias circūſtātias ex qͥbus certū ſit qͥd intēdat pete̓ actor. ¶ Pone em̄reū nō hr̄e niſi vnū fundū qͥ appellat̉ ſempronianus ſitū ī certa villa nōne ſufficit dice̓ ī libello peto fūdū ſempronianū quē poſſidet ī tali villa? certe ſatꝭ puto ſufficere cū ille exp̄ſſiones fiāt vt reꝰ certificet̉. nō em̄ refertqͥd ex eqͥpollētibꝰ fiat: vt ī. c. licet. ex quadā. de teſti. ⁊. l.certū. ff. ſi cer. pe. ⁊ qd̓. sͣ. dixi in prima q̄ſtione ſuꝑ tex.nec ē neceſſe exprimere an ſit t̓ra aratoria vl̓ p̄tiua ⁊cͣ.qꝛ he qͣlitates nō hn̄t alterare petitōem exqͦ ꝯſtat d̓ corpore. inſti. de lega. §. ſi qͥs ī noīe. ⁊ qd̓ noͣ. ī. c. ſignificātede reſcrip. nec ob. l. ſi quis. inter ſuꝑius allegata. que videt̉ hͦ reqͥre̓. loquit̉ em̄ ī alio caſu vicꝫ qn̄ bona publicāt̉. tūc em̄ vt euitet̉ defraudatō dꝫ fieri deſcriptō bonorū expͥmēdo qͣlitatē vt ſic nō poſſit ſurripi ⁊ defraudari. ſecus ī caſu nr̄o cū ad certificatōꝫ tm̄ reqͥrant̉ iſteexp̄ſſiones. ⁊ idē dico ī alijs qͣlitatibꝰ. et ſatꝭ hͦ videt̉ demēte Inno. ī. c. certificari. de ſepul. ⁊ ex eo qd̓. sͣ. dixi ꝙqn̄ petit̉ hō ⁊ ignorat̉ nomē ꝓpriū ſufficit dicere ex tali ancilla natū. vt dicit tex. ī. d. l. ſi in rē. noͣ. ibi Bar. ſufficere ꝙ qͥs denominet̉ a matre. ſꝫ vt. sͣ. dixi nō ē vis q̄circūſtantie exprimant̉ dūmō ꝑ eos certificet̉ reus ſuꝑre petita. ⁊ dicit ideo ibi Bar. ⁊ bn̄ ꝙ nō ſufficit exprimere nomē ꝓpriū qn̄ plures ſunt hoīes ſeu ſerui eiuſdēnoīs. hͨ oīa p̄dicta limito vt debeāt exprimi qͣlitates reiqn̄ res debita ē certa. ſecꝰ ſi incerta: vt qꝛ debet̉ in genē̓vl̓ ī ſubalternatōe. qꝛ tūc ſufficit gnaͣliter pete̓ vel alt̓natiue: vt. l. vbi aūt. ff. de ꝟ. ob. ⁊ noͣ. Bar. ī. d. l. ſi in rē¶ Sꝫ circa hͦ dubitat̉ qͥd ſi res certa debet̉ ⁊ nō exprimunt̉ qͣlitates rei nec fuit a pͥncipio obiectū ꝯͣ gnaͣlitatē libelli? So. ſi ex ꝓbatōibꝰ pōt certificai res hͦ ſufficit.al̓s aūt feret̉ ſnīa ꝯͣ actorē. qꝛ nō apparet ī qͦ ſit fiēda cōdēnatō. nā ſnīa dꝫ eē certa. inſti. d̓ act̉. §. curare. ij. q. vj.diffinitiua. ita noͣ. dicit Gar. ī. d. l. ſi ī rē. ⁊ all̓. l. fi. C. deanna. excep. Scd̓o dicit glo. ꝙ dꝫ exprimi an res petatur tota an̄ ꝑs. ego puto hͦ ꝓcede̓ qn̄ libellās intēdit petere ꝑtē dꝫ em̄ tūc exprime̓. ſꝫ ſi ſimpl̓r petit rem nō pōtex incertitudine impugnari libellus. qꝛ petēdo ſimpl̓rrē videt̉ petere totā: vt ī. l. ſi defenſor. §. qͥ interrogatꝰff. de inter. act. ⁊ noͣ. glo. ī. d. l. ſi in rē. ꝓbat̉ ī iſto tex. vbiſimpl̓r petebat̉ terra. ⁊ tantū poſtulabat̉ vt declararetur iſta terra nō aūt vt exprimeret̉ an peteret̉ totaⁱ resan̄ ꝑs. ⁊ reꝑi poſtmodū hoc idē aꝑte firmare Bar. ī. l.de pupillo. §. qͥ nūciat. ff. de no. oꝑ nū. ⁊ dicit tex. ibi exp̄ſſum ad hoc. Sed dicit glo. ꝙ debet expͥmere ad minus duos ꝓximos vicinos illiꝰ fundi: vt ī. l. forma. ff. decēſi. qꝛ gnaͣlitas parit obſcuritatē. Ego puto vt. sͣ. dixi hͦ ꝓcedere niſi ex alijs demōſtratōibꝰ fūdus certus ſitputa hꝫ nomē certiſſimū ſiue notiſſimū ⁊ ſpāle. fruſtraem̄ addit̉ alia demōſtratō: vt. l. j. ī fi. ff. de dolo p̄all̓. ſentit Bar. ī. l. libelloꝝ. ff. d̓ accu. ſuꝑftuis em̄ remedijs nōeſt vtendū. l. hͨ ſtipulatō. §. diuus. ff. vt leg. no. ca. ⁊ ī. c.ſicut. de ꝓba. ceſſat em̄ hoc caſu rō glo. cū nulla ſit obſcuritas. ¶ Sed ꝯtra p̄dicta glo. op. de. l. q̄ de tota. ff.de rei vend̓. §. incerte. ⁊. l. ſi nō oēs. ff. cōi diui. vbi ꝓcedit libellus incertus. rn̄det ꝙ ē ſpāle circa defalcatōemlegatoꝝ. loquit̉ em̄ ꝯͣriū qn̄ legatarius agit ad legatuꝫ⁊ e locus falcidie. qͦ caſu ꝓpter incertitudinē nō cogiturpete̓ certā ꝑtē. ignorat em̄ an̄ qͣrta vel qͥnta ꝑs ſit detrahēda rōne falcidie. nā ſi hereditas valet. cccc. ⁊ legāturqͣdringēta tūc dꝫ detrahi qͣrta ꝑs d̓ quolibet legato rōne falcidie. ſi ꝟo eſſent legata tricēta ⁊ quinquaginta:tūc nō fit tota detractō ſꝫ tm̄ detrahent̉ quinquaginta.⁊ ſic cū incertitudo cauſat̉ ex facto adu̓ſarij vl̓ aliundeexcuſat̉ petēdo incertā ꝑteꝫ: vt in. d. §. incerte. Et noͣ.Inno. ī. c. ꝯſtitutꝰ. de īinte. reſti. vn̄ dicit h̓ hoſti. dādoregulā idē eſſe qͦtiēſcūqꝫ ē actor incertus nec pōt ſibi in
putari ſꝫ reo qͥ eū certificari nō vult. ff. ſi ꝑs here. pe. inl. j. §. fi. ⁊. ff. quoꝝ le. l. j. §. qd̓ aūt. ⁊ vt ſup dixi idē eſt ſialiudē qͣꝫ ex facto adujſarij cauſet̉ incertitudo. de qͦ dicvt noͣ. Io. an̄. ⁊ alij ī. d. c. cōſtitutus. nec miꝝ ẜm Inno.h̓ ſi ex cā recipit̉ libellus gnaͣl̓ cū ⁊ ſnīa ſic qͥn̄qꝫ generaliter lata teneat. vt pꝫ. jͣ. de ſepul. c. ī noſtra. ī fi. q̄ tamēſnīa dꝫ eſſe clarior qͣꝫ libellus. inſti. de act. §. curare. qd̓colligit̉ ex eo. nā ſufficit petere fructꝰ de tali fundo ſinealia expreſſionē. ⁊ ſi nō extāt pōt peti eſtimatō. ſꝫ ī ſnīadꝫ exprimi quātitas. al̓s nō valet ẜm eū. vt ſi dicat cōdemno te ad expēſas factas in lite vel ad res q̄ tibi obuenerūt a tali niſi ī actꝭ cōſtaret de certa quātitate. ff. d̓re iud̓. l. ait p̄tor. §. j. ⁊ ſic intelligit. C. de ſen. q̄ ſine cer.quā. l. ij. ⁊. iij. Tu dic̄ melius qual̓r debeāt peti fructus.vt noͣ. Bar. ī. l. ex diuerſo. ff. de rei vēdi. nā reſpectu p̄ceptoꝝ debet exprimi certa quātitas niſi veniāt ex natura actōis vt ī interdicto vn̄ vi. vt noͣ. Inno. ī. c. tāta.de exceſſ. p̄la. vbi vide qn̄ ſnīa vl̓ libellus poſſit eſſe gnaͣlis. dictū tn̄ Inno. h̓ poſſet ꝓcedere qn̄ actor veriſil̓iterignorat quantitatē fructuū ꝑceptoꝝ. tūc em̄ ꝑ ſupͣ dictaſſufficit ſic gnaͣl̓r petere. ſꝫ poſtea in ꝓceſſu dꝫ ꝓbare certā quantitatē. al̓s nō poſſet ſeqͥ certa ſnīa. ad hocqd̓ noͣ. ī. c. ex lr̄is. de iureiur. qd̓ eſt notandū. vide tn̄ admaͣm qd̓ noͣ. Cy. ī. l. cū te. C. ſi qͥs ſibi vl̓ alteri. ⁊ qd̓ noͣ.ī. c. gͣuis. de reſti. ſpo. ⁊ ī. c. ij. de ord̓. cog. ⁊ ī. c. certificaride ſepul. ⁊ ꝑ Bar. ⁊ Ang. i. l. ſi filiꝰ. §. fi. ff. deꝟ. ob. videetiā Bar. i. l. j. ff. d̓ edē. vbi videt̉ hͦ limitare niſi fructꝰveniāt acceſſorie ad rē. nā tunc ſufficit petere rē cū fructibꝰ. Ita ſentit Inno. ī. d. c. tanta. qͦ ad ſcd̓m dictū deſnīa ferēda ſuꝑ expēẜ. dic vt noͣ. in. c. j. de ſequeſ. poſ. ⁊fruc. ⁊ in. l. terminato. C. de fruc. ⁊ litꝭ expē ¶ Sꝫ circaiſtā primā ꝑtē querit glo. nūquid ſicut tenet̉ expͥme̓ rēqua petit ita teneat̉ exprime̓ cām petēdie rn̄dit ꝙ nō. ſatis em̄ videt̉ exp̄ſſa cā eo ipſo ꝙ ꝓponit̉ rei vendicatō.cā em̄ nō ineſt ī rei vēdicatōe niſi ip̄m dn̄ium. vn̄ ſatꝭ ēꝙ dicat ad eū ſpectare iure dn̄ij vel qͣſi. ¶ Nō pͥmo ꝙglo. dicit incidēter ꝓcedere iſtū libellū ſic alternatiuuꝫdico rē ſpectare ad me iure dn̄ij vl̓ qͣſi. ⁊ qͥd intēdat illud quaſi. ⁊ an libellus tal̓ ꝓcedat de iure an de cōſuetudīe tm̄ cū multū inualuerit ī iudicijs. vide glo. plenāī. c. abbate ſane. de re iud̓. li. vj. ⁊ inſti. de act̓. ī princi. etqd̓ noͣ. Specu. in ti. de acti. ⁊ peti. §. ſequit̉. ꝟ. itē noͣ. hͨtn̄ veꝝ ē ꝙ de ꝯſuetudine admittit̉ tal̓ libellus cui ſtādū ē ẜm oēs. quod etiā tenet Bar. ī. l. ⁊ an̄ eadē. §. actōnes. ff. de excep. rei iud̓ ¶ Et qͦ ad pͥncipale q̄ſitū glo.nūqͥd teneat̉ exprimere cām. ad euidentiā ſcias ꝙ tā inreali qͣꝫ in ꝑſonali duplex ē cauſa. vna ꝓpinqua. alia remota. In reali cā ꝓpinqua ē qꝛ ſuꝫ dn̄s. Cā remota. qꝛfuit mihi legata donata vl̓ vēdita ⁊ tradita. et ſic d̓ ſil̓ibus. In ꝑſonali ꝟo cā ꝓpinqua ē. qꝛ tu es mihi obligatus. Cā remota. qꝛ mutuaui vel ꝓmiſi. vl̓ qꝛ vēdidi rē.et tradidi et ſic de alijs. ¶ Sed querit̉ q̄ cā ſit exp̄mēda cōit̓ tenet̉ ꝙ ī reali nō ē neceſſe exprime̓ cāꝫ remotāſꝫ ſufficit expͥmere cām ꝓpinquā. qꝛ ſum dn̄s. nec eſt neceſſe dicere ex qͣ cā. nō em̄ poſſū eſſe dn̄s niſi ex vna cā:vt ī. c. inter dilectos. de fi. inſtru. ⁊ in. d. l. et an̄ eadē. §.actōes. ff. de excep. rei iud̓. ⁊ hoc etiā voluit Inno. ī. c.cōquerēte. de off. or. et ſatis patet ī hoc. c. et vtile ē ipſireo ne alia exprimant̉. qꝛ ſi ſuccumbit actor ob. ſibi poſtea exceptō rei iud̓. cū totū ius ſuū videat̉ in iudiciumdeduxiſſe: vt in. d. l. et an eadē. et exp̄ſſius ī. c. abbate ſane. de re iud̓. li. vj. alio tn̄ reſpectu ē ſibi vtile vt exprimat̉. qꝛ facilius poterit deliberare. ſꝫ certe ſatis dꝫ ſcire an res ſit ſua vl̓ nō. ar. in. l. cū q̄rebat̉. C. vn̄ vi. et dereſcpͥ.c. ab excōicato. Et hͦ veꝝ vt nō teneat̉ cāꝫ remotā exprimere niſi ius cōe reſiſtat agēti vt qꝛ vēdicat libeꝝ hoīem. tūc em̄ dꝫ exprimere cām. puta qꝛ ē mihi filius vl̓ ē mihi vxor et ſic de ſil̓ibus. vt in. l. j. ff. d̓ rei vē.et tenet Inno. ī. d. c. ꝯquerēte. In ꝑſonali dꝫ qͥs exprimere cām remotā nō aūt ſufficit exprimere ꝓpinquā.