Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
75v
Einzelbild herunterladen
 

De foro compe.

roma. vt no. in. c. ego em̄. de iureiu. ita etiā capit̉ hic. conuētō iſta ſurgit ex eo qꝛ papa ē iudex ordinariꝰ totꝰ mūdus ē ſibi territoriuꝫ quo ad cās ſpūales qd̓pꝫ in illa auctoritate. Qd̓cūqꝫ ligaueris ſuꝑ terrā ⁊cͣ.xxiiij. q. j. qd̓cūqꝫ. Sic̄ em̄ ep̄s e iudex ordinariꝰ ſue dyoceſis et tota dyoceſis ē ſibi territoriū. vt in. c. j. offi.or.. c. ep̄s. e. ti. li. vj. xvj. q. vij. oēs baſilice. ita papa ē ordinariꝰ totius orb̓ totus orbis ē ſibi territorium. ix. q. iij. cūcta mūdū.. c. principalē. xcvj. diſt. ſiimꝑator.. c. duo ſunt. ip̄e em̄ ſolꝰ fuit electꝰ a chriſtoad ſummū pōtificatū vt p̄eſſet oībꝰ. alij ſūt electi ab eoin ꝑtem ſollicitudinis. xxij. di. c. j.. ij. aucͣ. vſu palij ad honorē vbicūqꝫ ſit nemo pōt ex defectu iuriſditionis vel territorij ſuū declinare iudiciū ſiue ſit clericſiue laicus in inſpectātibꝰ ad iuriſditionē ſuā iudi. c.nouit. Surgit hec facultas conueniēdi non a loco. i.a ciuitate romana. ſꝫ ex ptāte ip̄ius pape. Idē dicendūin imꝑatore vt vbicūqꝫ ſit dūmodo locus ſit ſibi ſb̓iectus cenſeat̉ roma vt poſſit quilibet corā eo cōueniri.qꝛ hꝫ ptātem ſuꝑ totū orbē. vt in p̄all̓. c. duo ſunt.. c.ſi imperator.. l. bn̄ a zenone. C. de quadri. p̄ſcrip. et ſicintellige. l. roma. ff. ad municipa. dicit romā cōempatriā. ē em̄ gnaͣle nomē inde habuit ortum qꝛ romaolim dn̄abat toti orbi ſic tenebat locū pͥncipis ſꝫ hodie ſecus nullā iuriſditōem hēat ſꝫ ſubiecta eſt papevt in. c. fundamēta. de elec. li. vj. facit qd̓ noͣ. glo. iij. di.lex. hinc ē oēs xp̄iani hodie dicunt̉ de ppl̓o romanoſiue ſint clerici ſiue laici. quo plene bar. in. l. hoſtes.ff. de cap. poſtli. reuer. verūtn̄ ex bn̄ficio pͥncipis ibidem cōuētus hꝫ ex ius reuocādi domū aut declinādi iuriſditōem. vn̄ reuocat domū dicēdo dn̄e veni ad paratꝰ remittatꝭ me ad domū deliberabo. vn̄ē opi. hꝫ vt teneat̉ ſatiſdare de redeūdo romā ad ſuſcipiendā litē de quo tn̄.. ſubijciā. His introductione p̄miſſis q̄ro qn̄ cōpetat ius reuocādi domuꝫ:Inno. hic multū inſtat ꝯcluſiue ex eiꝰ dictꝭ pono vnāꝯcluſionē ſubijciā exēpla. demū ſubijciā aliqͣs qōnesdubias. ꝯcluſio ſit hec. Ueniēs romam ex ca neceſſaria vel qͣi vel ex ꝓbabili hꝫ ius reuocādi domū. ſecſi venit ex oīno volūtaria. Exemplū pͥme ꝑtis qn̄ venit ex neceſſaria ſi venit vt legatus. vt ꝓbat̉ in. l. ij.§. legatis. ff. de iudi. qd̓ ꝓcedit ẜm Inno. ſolū qn̄ ēlegatus publica vtilitate ſꝫ etiā ꝑticulari vtilitateputa vt ſi p̄latꝰ venit ꝓpt̓ negocia eccl̓ie ſue vel ciuitatis vt in aucͣ. de ſan. ep̄i. §. ſi ꝟo ep̄i. Idē ẜm ī ꝓcuratorē ad cām ꝯſtituto ab eo hꝫ ptātem imꝑandi ei. tūc de ſuis cauẜ non ꝯueniat̉ ibi ī aucͣ. de ſan. ep̄i. §.reuerēdiſſimi. ꝓcuratores aūt alij nūcij volūtarijgaudēt hoc pͥuilegio reuocādi domū. ar. ff. ex. ca. ininte. reſti. l. pe. Itē pone exemplū in eunte vocatoteſtimonij vel iudicādi vel ſil̓i tn̄ dr̄ia ē ẜm Inn̄. int̓legatos alios vadūt ex alia neceſſaria vel ꝓbabili. qꝛ alij tenent̉ rn̄dere de oībꝰ cōtractibꝰ initis exͣ locūſeu ꝓuinciā cōtrahētis etiā an̄qͣꝫ irent ad curiā. ſꝫ legati gaudent pͥuilegio ſuꝑ oībus dūmodo ꝯͣxerūt tꝑelegationis. de tn̄ dicendū vt le. no. in p̄al. l. ij. §. legatis. ſequētibꝰ Exēplū ſcd̓e ꝑtis ꝯcluſionis qn̄ acceſſit qͣſi neceſſaria. puta qn̄ acceſſit appell̓oneꝓſequēda quā de neceſſitate non tenet̉ ꝓſeqͥ. tn̄ eonon ꝓſequēte remanet rata ſnīa reputat̉ qͣſi neceſſaria. ſicut dicimus ī excōicato vt poſſit appellareappell̓onem ꝓſequi. qꝛ videt̉ potius ſe defendere neceſſitatus venire aduerſus ſtimuluꝫ ſnīe etiam ſi fueritactor originarius. vt in. c. dilecto.. c. ſignificauerūt.excep. Exemplū tercie ꝑtis quādo venit ex ꝓbabili in eo qui venit vt videret filiū in ſtudio vel veītvoti vel deuotionis vel peregrinatōnis. ſic ponit gloſaexemplū in p̄all̓. l. ij. ī verbo ob̓ aliam. aꝑte videt̉ ſentire cām ꝓbabilem ſufficere lꝫ Inno. videatur dubitare. nam primo dicit cām ꝓbabilē ſufficere. ff. ex qui.

cau. ma. l. necnō pͥmo rn̄ſo lex gnaͣliter ponit cām. ind. §. legatis. nec adijcit neceſſaria poſtea mutauit dixit ꝓbabilem cām ſufficere niſi ſit qͣi neceſſaria vt īeo venit ad ꝓſequendū ſuā appell̓onem. eo em̄ſequēte rata manet ſnīa qͣſi neceſſaria reputat̉ vt ..dixi. ſꝫ in alia glo. dixit tam appellās qͣꝫ appellatꝰ gaudent pͥuilegio. itē rei qͣꝫ actores. Idē dic̄ in peregrinantibꝰ vt gaudeāt pͥuilegio legatoꝝ.. c. j. de peregri. ſic dicit de peregrinantibꝰ de actore videtuꝫſatis velle cām ꝓbabilē ſufficere iſti non ꝓficiſcātur neceſſaria vl̓ qͣi. ſequit̉ vt ſufficiat ꝓbabil̓ſubſit eadē. em̄ venit paratus. Nec ob. iſte textꝰ dicit de neceſſaria. qꝛ dixit ad excludendā cāmoīno volūtariam iura ciuilia loquant̉ indiſtīcte. puto tn̄ Inno. intelligat de actore appellāte aūt deactore ſimpl̓r qꝛ ille veniat volūtarie ad impugnandum tenet̉ ſe adu̓ſus alios defendere. vt in p̄alle. l. ij. etno. qd̓ dixi de ꝑegrinātibꝰ qd̓ etiā ſequit̉ bar. in. l. ij..alle. dicēs eos poſſe etiā capi. rep̄ſalijs in locis tranſiūt. ar. in auc̄. oēs ꝑegrini. C. cōi. de ſucceſ. dumdicit libere hoſpitent̉. Idē dic̄ de pr̄e venit ad vidē filiū in ſtudio vt ſic̄ filiꝰ pōt capi rep̄ſalijs. itanec pr̄ venit ad videndū filiū in ſtudio. gaudet em̄ inhis eodē pͥuilegio vt ī aucͣ. hīta. C. ne filiꝰ pr̄e. Exemplū vltime ꝑtis qn̄ venit oīno volūtaria qn̄ vagatur vel qn̄ venit ſolatij. vel ẜm Inno. qn̄ venit vtcius ſeu ꝓcurator alicꝰ cui tenebat̉ parere. Idē ẜmſi venit ſuo ſpāli negocio. intelligo qn̄ negociū eātoīno volūtariū. ſecus ſi ꝓbabile. vt.. dixi. Nūc verificata ꝯcluſionē quā ſupͣ dixi q̄ro nunqͥd accedēs adcuriā petēdi reſtōnem in integrū ꝯͣ ſnīam aduerſusſe latā gaudeat pͥuilegio reuocādi domū? Inno.qꝛ iſta ē oīno volūtaria neceſſaria vel qͣſi talisde nouo agat. Itē vt dic̄ Hoſt. ē ſic ſicut petitionē reſtōnis in integꝝ in curia ſic̄ appell̓onē. qꝛ non appell̓onem ꝓnunciatū ſuſpendit̉. vt. l. j. ad turpil. de iureiu. c. veniētes. Eſt alia ẜm Io. an̄. qꝛ appellatio ꝯtinet querelam iniq̄ ſnīe appellāti imputari pōt. vn̄ ip̄am ꝓſequit̉ excōicatꝰ ne p̄ualeat iniquitas eqͥtati.. de excep. int̓ ibi notatꝭ. petitō ꝟoreſtōnis ī integꝝ ꝯtinet petitionē venie ꝓprij errorismerito pōt imputari errāti. ī reſtōne impugnataliū hꝫ hoc priuilegiū qd̓ hꝫ qn̄ ſe defendit. colligit̉ in. l. p̄fecti. ff. de mino. Alij tn̄ dicūt vt refert ip̄eqͣꝫuis ad ſb̓tilitatē iuris p̄dicte rōnes locū habeāt. tn̄ ad veritatē vtilitatē locū non hn̄t. ſic̄ em̄ appellāte ꝓſequēte rata manet ſnīa irreuocabil̓ r ius ſuūdit qd̓ ꝓſequēdo recuꝑat ita in petēte petēte reſtitutionē ī ītegꝝ ē reꝑiri. Et id̓o hac veritate eqͥtateīſpecta qͥbꝰ fauēt canones.. e. dilecti. do. ꝯtu. c.j. de trāſac. c. fi. diſtinguēdū ē ẜm Hoſtiē. Io. an̄. anſnīa lata ſit a tali iudice̓ poſſit ī integꝝ reſtitue̓. tūc volūtarie neceſſario vel qͣi veniat ad curiā reſtitutiōe petēda hꝫ ius reuocādi domū. vl̓ an ſit lata iudicē poſſit reſtitue̓ ī integrū vl̓ pōt hr̄eremediū vel cōmode citra ſedē apl̓icam. em̄ duo hr̄e vel cōmode in iure eqͥꝑant̉. ar. ff. ꝟbo. ſig.l. nepos. de dila. c. j. de elec. qꝛ ꝓpt̓. caſu vera ſit. ſcd̓aſnīa talis hēat ius reuocādi domū veniat neceſſario vel qͣſi. Et ſint iudices poſſint reſtitue̓ ī integꝝlegit̉ noͣ. ī. c. ca. de reſti. ī inte. opi. ſatis eqͣ ē. ſꝫ cōtraria videt̉ iuſtior magis iuri ꝯſentanea. ſi legatꝰagit tenet̉ ſe defende̓ adu̓ſus oēs. vt ī p̄all̓. l. ij. §. fi. qͣſiexqͦ pulſat impedit dꝫ ſe defende̓ adu̓ſus alios. ideꝫfortiꝰ dicendū ē ī iſto venit vt impugnet ſolū ẜmius ſꝫ ex pͥuilegio ſpāli. de rigore iuris ſnīa remanetvalida a nemine ſtimulat̉. vn̄ opi. Inno. vr̄ verior lꝫalia eqͥor. Ulterius q̄ro an reuocās domū ex eauẜp̄dictis teneat̉ ſatiſdare redeūdo ad curiā certo diead ſe defendendū? Inno. pͥmo dicit ſic. ar. dila. c.