De foro compe.
ꝯͣhit ī dyoceſi metropolitan̄. nō ꝑ hͦ ſortit̉ foꝝ metropol. rōne illiꝰ ꝯͣctꝰ. vt ē tex. ī. c. romana. §. nec et̓. e. tit. li.vj. gͦ ml̓to fortiꝰ exēptꝰ ꝯtrahēs tāqͣꝫ viator ī loco n̄ exempto nō ſortit̉ ibi foꝝ. nā rō. l. heres abn̄s. parit̓ vēdicat ſibi locū ī exēpto ſic ī n̄ exēpto. Nec ob. l. ij. quaꝫ ꝓſe all̓at do. an. qꝛ loquit̉ ī eo qͥ ē oīno ſb̓iectꝰ ⁊ qͥ pot̓atcōueniri ī loco rōne cōitatꝭ patrie lꝫ hr̄et ius reuocādidomū qꝛ venerat ex neceſſaria cā qd̓ ius reuocandi domū ceſſat exqͦ ibi volūtarie ꝯtraxit. Eſt em̄ qͥd ſibi īputet̉ exercēdo actū oīno volūtariū ſꝫ ſecꝰ ē ī exēpto. ipſeem̄ hꝫ ius declinādi iuriſditōem cū nō ſit ſb̓iectꝰ nō aūtreuocādi domū tm̄. Et ꝓ hͦ vide aꝑte dr̄iam inter vnūcaſum ⁊ reliquū. nā hn̄s ius reuocādi domū ſi cōuenit̉⁊ n̄ oppoīt valꝫ iudiciū tāqͣꝫ agitatū a ſuo vero iudice vth̓ innuit̉. ſecꝰ ē in exēpto cora ordinario loci ꝯuēto. nāquātūcūqꝫ nō opponat nō valet iudiciū. qꝛ corā nō ſuoiudice agitatū cū nō poſſꝫ etiā exp̄ſſe renuciare priuilegio exēptionis. in. c. cū tꝑe. de arbi. tenet Io. an̄. ī regl̓aſcienti. de reg. iur̄. li. vj. ī mercu. tetigi in. c. ſignificaſti.sͣ. eo. Quartā limitatōem ponit Pe. in. l. j. ff. de in iusvo. ⁊ ſequit̉ do. an. h̓ vicꝫ ꝙ ſiqͥs acceſſerit ad locū dūtaxat vt ibi ſortiret̉ foꝝ vel vt ibi cōtraheret ſortit̉ ibifoꝝ lꝫ ſit inde ſtatim receſſurus ⁊ ſic ſit ibi vt viatoͣ qd̓placet. nā exqͦ ſerioſe acceſſit ad illū locū videt̉ ibi deſtinaſſe implemētū ꝯtractꝰ ⁊ ſic ceſſat abſurditas ſuper qͣſe fundat. l. heres abn̄s. ⁊ hͦ ē notādū ꝓ iſtis qͥ vt euitētgabellas q̄ ī loco ſunt exeūt diſtrictū illiꝰ loci ⁊ vadūtad cōtrahendū alibi. ſortiunt̉ em̄ foꝝ ī loco ꝯtractus ⁊euitāt gabellas loci vn̄ receſſerūt. fac̄. l. ſi fundus. ff. deeuic. ⁊ meliꝰ facit. l. ij. C. quēad. teſta. aꝑ. ¶ Uenio adſcd̓m pͥncipale .ſ. quē effectū ⁊ quā iuriſditōnem ꝓducat hmōi foꝝ ſortiri rōne ꝯtractꝰ: ꝯcludo ẜm cōmunēopi. h̓ ⁊ in. l. heres abn̄s. et in. c. romana. §. cōtrahētes.ꝙ ſi reꝑit̉ ī loco ꝯtractus hēat iudex oīmodā iuriſditionem ⁊ ī res ⁊ in ꝑſonā ꝓut patit̉ qͣlitas ꝯtractꝰ. vt inc. dilecti. sͣ. e. ⁊ in iuribꝰ ſuꝑius allegatis. Ideꝫ ſi fuit ibiꝯſtitutus ī cōtumacia lꝫ poſtea inde receſſerit. pōt enītūc excōicari ⁊ etiā directe cōdēnari ſuꝑ pͥncipaliſi ſtatus cāe patit̉. vt no. Inno. ī. c. ij. d̓ dila. Idē ſi aliqn̄ ibicōparuit in iudicio tūc em̄ firmata ē iuriſditio circa ꝑſonā qͦ ad oēs effectus. arg. in. c. ꝓpoſuiſti. sͣ. e. opti. fac̄tex. cū glo. in. l. ſi is qͥ rome. ff. de iudi. Si ꝟo non reꝑit̉in loco ꝯtractꝰ nec vnqͣꝫ ſuꝑ hͦ in iudicio ibi comꝑuitnec fuit ꝯtumax tūc pōt citari etiā exiſtēs exͣ t̓ritoriū qͦad miſſionē fiendā ī bonis q̄ ſunt ibi in loco ꝯͣctus velalibi ẜm diſtinctōem. d. §. cōtrahētes. ⁊ vt no. ī. d. l. heres abn̄s. nō tn̄ pōt inuitus cogi ad cōparendū corā iudice̓ ꝯtractus vt ibi ſic̄ dixi. sͣ. ī iudice delicti. vn̄ n̄ poſſet eū excōicare ſi nō vellet ꝯparere corā eo vt dic̄ Io.an. ī. d. §. ꝯtrahētes. qꝛ ſic īdirecte cogeret̉ ꝯparere ꝑſonal̓r qd̓ vetat ille tex. putat tn̄ h̓ do. an̄. ꝙ iudex contractus poſſꝫ reqͥrere iudicē ꝯͣhentis vt ip̄m citaret adfinē vt ꝯͣ eū diſcute̓t obligatōꝫ ꝑſonalē ⁊ vt eū directeꝯdēnaret de cōtractu ſi aliud nō obſtaret qd̓ mͥ n̄ placet. videt̉ em̄ cōtra. §. cōtrahētes. vbi indiſtīcte dr̄ ꝙ n̄pōt eū trahe̓ inuitū. nā ſic indirecte traheret eū. Iteꝫ ſihͨ via ꝑmitteret̉ bn̄ tex. ille exp̄ſſiſſet ſic̄ exp̄ſſit ī fine deexecutione fienda circa bona ſita ī aliena dyoceſi. exqͦem̄ nō reꝑit̉ ī loco nō hꝫ iuriſditōem in ꝑſonā ſꝫ tm̄ p̄tꝓcedere cōtra bona. nā ⁊ ſi impedit ne citatio ad eū p̄ueniat nō tn̄ ꝑ hͦ pōt ꝓcēdi cōtra ꝑſonā vt ibi. et tn̄ hr̄ꝓ citato aucͣtate iuris. vt in. c. qm̄ frequēter vt lit. n̄ cō.⁊ no. Inno. in. c. ad petitionem. de accuſa. niſi ſaluādohāc opi. do. an. dicas ꝙ ſic̄ ī iudice delicti hͦ ꝑmittit̉ vbiagit̉ de maiori p̄iudicio. vt in cle. paſtoral̓. de re iudi.et dixi. sͣ. ī pͥma ſpecie ita ⁊ fortius dicendū ē in iudicerōne cōtractus tūc em̄ ꝯſtituit̉ ī cōtumatciā ꝓpt̓ citationē factā a iudice ſuo. Et ex his infert̉ ꝙ ī ꝯtractibꝰ ūhꝫ locū regl̓arit̓ remiſſio ſicut fit in delictis cū ſit aliusmodus ꝓcedēdi vt patet ex p̄dictis. fallit ẜm glo. ſing.
in. l. j. ff. fiqͥs in ius vo. nō ie. qn̄ in ip̄o cōtractu renūciauit foro ſuo. tūc em̄ videt̉ voluiſſe vt ibi tm̄ cā decideret̉. ⁊ illā glo. ſequit̉ bar. in. l. heres abn̄s. ⁊ ī. d. l. j. quaꝫꝑpetuo tene mēti ꝓ limitatōe. §. ꝯtrahētes. hͦ tn̄ nō ꝓcederet ī clerico qꝛ nō pōt ꝯſentire ī alienū iudicē exp̄ſſe ſine licētia ſui iudicis. vt in. c. ſignificaſti. sͣ. e. iō talisrenūciatio non oꝑaret̉ hūc effectū in eo. Itē videturfallere regula in reddēda rōne de admīſtratōe vt debeat̄ remitti ad locū vbi geſſit vt ē tex. ẜm vnū intellectūin. l. j. C. vbi de cri. agi oꝫ. ⁊ ita tenet ibi glo. Itē fallit īcā ſtatus qn̄ exn̄s in poſſeſſione ẜuitutis ꝯfugit ad aliūlocū ⁊ ibi vēdicat ſe in libertate. dꝫ em̄ remitti ad locūvn̄ cōfugit vt ibi de hac qōne cogͦſcat̉. ⁊ de cōſil̓ibꝰ caſibꝰ vide ibi ꝑ Cy. ⁊ hͨ ſufficiāt qͦ ad ſcd̓aꝫ glo. ⁊ eꝰ maͣꝫ¶ Nūc cōdeſcēdo ad terciā glo. ⁊ eius maͣm. ⁊ q̄ro qͥdoꝑat̉ hmōi foꝝ ſortiri rōne domicilij? glo. breuit̓ ſe expedit ꝙ rōne domicilij pōt qͥs ibi cōueniri. ⁊ ꝙ qͥs pōthr̄e domicilium ī pluribꝰ locis. aliud circa iſtam ſpeciēfori. glo. non ꝓſequit̉. ſt̓ ergo vidēda duo. Prīo quāptātem habeat iudex domicilij? Scd̓o an in pluribꝰ locis qͥs maxīe clericus poſſit domiciliū ſortiri ⁊ vbi? hocvltimū non ꝓſequor h̓ qꝛ plene tetigi ī. c. poſtulaſti. sͣ.e. ⁊ in. c. ex ꝑte. g. ⁊ no. in. c. dilectus filius. de reſcrip. ⁊ īc. ex ore. de priui. Et an̄ ꝯtrahat̉ qͣi domiciliuꝫ ex moraꝯtracta ī loco ſeu ex cōuerſatione in loco vt ibi poſſitcōueniri de alibi geſtis ſicut coraꝫ iudice veri domicilijdixi plene in. c. qd̓ clericis. sͣ. e. ¶ Sꝫ circa pͥmā concludendo maͣm dic ꝙ aut iſte ſubiectus rōne domicilij reperit̉ in loco domicilij aut non. pͥmo caſu pōt ī eū exercere oīmodam iuriſditionē vt in cle. paſtoral̓. d̓ re iud̓.⁊ in. c. cū contingat. sͣ. eo. de offi. or. c. j. ⁊. c. cū ep̄s. e. tit.li. vj. ⁊. l. cōgruit. de offi. p̄ſi. cū ſi. adeo ꝙ pōt ibi conueniri de oībꝰ tam de cōtractibꝰ alibi geſtis qͣꝫ de re alibi ſita qͣꝫ etiaꝫ de criminibꝰ alibi cōmiſſis. vt in. c. dilecti. etqd̓ ibi no. sͣ. e. ⁊ in. d. c. cū contingat. ⁊ qd̓ ibi plene dixivbi etiaꝫ tētigi an̄ de delictis alibi cōmiſſis poſſit iudexꝓcedere ꝑ viā inqͥſitōis dic vt ibi. nā ſim loco domīcilij non poſſit ꝯueniri de alibi geſtis iſte forus domicilijſuꝑfluer et qd̓ non ē dicendū. Eſt ergo iſte forus ordinarius ⁊ generalis ad oīa. vt dicit Cal. ⁊ bn̄ in. c. j. derap. ¶ Quid aūt ſi mutauit domiciliū? ⁊ qͥd de ſubiecto rōne origīs ꝓprie ſeu paterne vl̓ auie? vide qd̓ dixiin. c. ꝓpoſuiſti. s. eo. ⁊ qd̓ noͣ. Bar. in. l. aſſumptō. ff. admunici. ⁊ an optio cōpetat actori vbi velit reū conuenire an corā iudice domicilij an corā iudice delicti contractus vel rei? dixi ī. c. dilecti. sͣ. eo. ꝙ dat̉ actori. ⁊ idēno. in. l. fi. C. vbi in rem act. ¶ Sꝫ circa hͦ q̄ro nūquidpoſſit eū punire ẜm ſua ſtatuta an̄ ẜm legē loci delicti?vide qd̓ no. xij. di. illa. ⁊. c. illud. ⁊ pleniꝰ ꝑ Io. de lig. incle. paſtoral̓. de re iudi. vbi tandē ꝯcludit ꝙ aut ī vtroqꝫ loco ⁊ domicilij ⁊ delicti imponit̉ pena ip̄o facto. ettūc puniet eū ẜm penam loci delicti. ſtatim em̄ cū deliquit incidit in illā penā iō non dꝫ iteꝝ de nouo puniriꝓ eodē delicto. Itē iſta lex domicilij nō potuit eū afficere exqͦ eī penā imponit ip̄o facto ⁊ tēꝑe delicti reꝑitalibi nō ligat̉ illa pena qꝛ ſic diceret lege in t̓ritorio alteriꝰ. quo caſu ꝓprie loquit̉. c. vt aīaꝝ. de cōſti. lib. vj.Si ꝟo nulla pena imponit̉ ip̄o facto ſꝫ venit imponeda ꝑ iudicē. ⁊ tūc ſi ꝑ legē loci delicti magis aggrauat̉pena vel inducit̉ delictū qd̓ nō erat ⁊ puniet ẜm legemillius loci delicti. qꝛ delictū aggrauat̉ ẜm qualitatē loci ⁊ pōt induci delictū ꝑ legē loci qḋ al̓s nō erat delictūviij. di. q̄ ꝯͣ. ⁊ iō dꝫ imponi illa pena q̄ dꝫ eē commēſurabilis delicto. xxiiij. q. j. non afferamꝰ. ⁊ de his q̄ fiūt ama. par. ca. queſiuit. nō em̄ pōt iudex domicilij inducēdelictū de nouo exͣ t̓ritoriū ſuū lꝫ poſſet delictū al̓s a iure cōi originatuꝫ aggrauare maiori pena. Si ꝟo penaloci delicti non ē grauior nec delictuꝫ de nouo originatur ⁊ tunc poterit eum punire ẜm legeꝫ ſuam tūc enimnō ligat delictū alibi cōmiſſū nec īducit delictū d̓ nouo