De foro compe.

Hanc expoſitōneꝫ dānat Io. an̄. qꝛ tex. facit expreſſemētionē de tꝑali iuriſditōne. dicit em̄ ꝙ iuriſditio tꝑalis cōpetebat eccl̓ie pleno iure ⁊ ſic nō cōprehendit̉ iuriſditio ſpūalis. ⁊ iō dicit ſuꝑ tex. ꝙ virtute hoꝝ ꝟborū habebat iſte meꝝ ⁊ mixtu imperiū ⁊ iuriſditōeꝫ queoīa cōprehēdunt̉ ſub iuriſditōe inqͣꝫtuꝫ ē genus. ⁊ qͥdiſta ꝯtineāt tractauit hic Uin. que ponit Guil. ī ſpec.de iuriſ. om. iudi. ꝟ. ⁊ no. ⁊ ꝟ. ſequētibꝰ. ⁊ vide plene ꝑBar. in. l. imperiū. ff. de iuriſ. om. iud. ⁊ dicā in. c. qd̓ ſedē de off. or. poterat gͦ iſte ẜm eū qͣi magiſtratus habere priuatū carcerē qd̓ al̓s nō liceret. vt. jͣ. de apoſ. c. a nobis. ⁊. C. de priua. car. l. j. ⁊ Fran. exponit pleno iure videlicꝫ qꝛ habebat cogͦſcere iudicare ⁊ exeqͥ. Et noͣ. haſexpoſitōes qͥd cōprehēdat̉ in lr̄is qn̄ dicit̉ ꝯcedo tibiiuriſditōem tꝑalē pleno iure. venit em̄ plenaria iuriſditio. Si aūt diceret̉ cōcedo plenā iuriſditōnem ⁊ fieretcōceſſio ab eo qͥ pōt ꝯcedere ſpūalē ⁊ tꝑalē tūc ſatꝭ puto ꝓcedere glo. iſtā vt tꝑalis ⁊ ſpūalis iuriſditio cōcedat̉. ar. in. l. bn̄ficiū. ff. de cōſti. prin. ⁊ in. c. olim de ꝟbo.ſig. ⁊ de priui. qꝛ circa. ⁊ glo. ſingu. in cle. vna de foro cōpe. in ꝟbo oīmodā. que vult ꝙ cōceſſa iuriſditōne oīmoda venit iuriſditio tꝑalis eccl̓iaſtica ſpūalis ciuilis⁊ criminalis etiā ſi depoſitōnē ordinis vel beneficij exigat. nā ꝑ ꝟbū oīmodā ſatis ptꝫ ꝙ iuriſditio aſſumiturvt genus cōprehēdēs etiā meꝝ ⁊ mixtū imꝑiū. vt. l. iij. ⁊iiij. ff. de iur̄. om. iudi. qn̄ aūt eccl̓ia dicit̉ ſpectarę ad inferiorē pleno iure? vide bo. tex. in. c. qm̄ d̓ priui. ⁊ quodibi no. Hoſti. ⁊ qd̓ no. in. c. cū ad ſedē de reſti. ſpō. Etan̄ hn̄s eccl̓iam pleno iure ſubiectā poſſit fructꝰ ꝯuertere in vſus ſuos: vide glo. no. in cle. j. de exceſ. p̄la. ſuꝑꝟbo ad menſā. ¶ Querit glo. ij. quare eccl̓ia dicebatſe eſſe in quaſi poſſeſſione? rn̄det qꝛ īcorꝑalia ⁊cͣ. ⁊ no.glo. q̄ quotidie allegat̉ ex qua habes practicā libellandi ſuꝑ iſtis incorꝑalibꝰ. dic tn̄ ꝙ etiā ſi nō apponat̉ dictio qͣſi nō tn̄ ꝑ hoc viciat̉ libellus. vt in. c. olim. iij. d̓ reſti. ſpō. ⁊ in p̄all̓. c. licet de ꝓba. ⁊ exp̄ſſius in. c. accedensvt lit. nō cōte. vbi colligit̉ ꝙ nec ſnīa ſic lata ex hͦ capite viciaret̉. vide glo. in. c. qͥſqͥs. lxxxiiij. di. dicit tn̄ h̓ collect. ꝙ ſi libellās diceret ſe eſſe in vera poſſeſſiōe ſuccūberet. qd̓ ego nō credo qꝛ libellus debet intelligi largiſſime etiaꝫ ſi oporteret impropriare ꝟba vt cōcludantintētionē libellātis. vide bo. tex. cū glo. in. c. cōſtitutꝰ dereli. do. ⁊ facit. l. fiqͥs intentōe. ff. d̓ iudi. ⁊ qd̓ no. Inno.in. c. ceteꝝ. de iudi. vbi ꝓpter ſubiectā materiā appellatōne dn̄ij intelligimꝰ de vtili lꝫ ex ꝓpria ſignificatōe intelligat̉ de directo. vt. l. j. ff. ſi ager vecti. vel emphi. pe.vn̄ dꝫ intelligi de vera .i. nō ficta ſeu p̄caria. ⁊ ꝑ hāc gl.dicit Io. an̄. poſt Goff. ꝙ ꝓ iſtis incorꝑalibꝰ nō cōpetit interdictū vn̄ vi vel vti poſſidetꝭ ſꝫ qͣſi vnde vi vl̓ q̄ſi vti poſſide. ff. de ſerui. l. quotꝭ. ⁊. ff. ſi ſerui. ven. l. ij. §.pomponius. vel cōpetit ꝯditio ex canone. iij. q. j. reintegranda. ⁊ iō hic dicūt ꝙ illa interdicta nō cōpetūt ꝓ rebus corꝑalibꝰ vt ptꝫ in eis. ⁊ noͣ. hec ꝟba. ¶ Op. ex gl.qꝛ videt̉ iſtū ep̄m ſibi fuiſſe ꝯtrariū qꝛ prīo dicit eccleſiā fuiſſe ſuā ⁊ ſe eē in quaſi poſſeſſiōe ⁊ poſtea dicit violētiā ſibi fuiſſe illatā. nā ꝑ violentiā ꝑdit̉ poſſeſſio. jͣ. d̓reſti. ſpo. ꝑ totū. So. ẜm Io. an̄. ⁊ Inno. iſti inferebātviolentiā nō ſpoliando eccl̓iaꝫ ſꝫ inqͥetādo ⁊ dānificādo. forſan eī capiebāt clericos ⁊ laicos qꝛ corā cōi n̄ reſpondebāt ⁊ al̓s multipl̓r iniuriabant̉ vt ex fine lr̄e colligit̉. ⁊ ẜm hͦ intētabat̉ hͦ interdictū vti poſſidetꝭ exqͦ inlibello fit mētio de violētia ⁊ ꝑ ꝯn̄s de ſacrilegio ⁊ ideodebet cā corā eccl̓ia agitari ſꝫ ſnīa nō dabit̉ ꝓ ep̄o niſiviolētiā ꝓbet. debꝫ em̄ ꝓbare cām ex qua petit al̓s ſuccūbet. ff. de excep. rei iudi. l. ſi mr̄. §. eadē ẜm eos. Et exhis infert Do. an̄. ꝙ ad hͦ vt ex ꝑturbatōe agat̉ coramē ccleſiaſtico oportet ꝙ hēat violētiā in ſe. hͦ tn̄ nō placet mihi ꝑ. c. cū ſit generale. sͣ. eo. vbi gnaͣlit̓ dicit̉ eccleſie malefactores poſſe ꝯueniri etiā corā ecceſiaſtico. nāſacrilegiū cōmittit̉ qualitercūqꝫ ledēdo ⁊ dānificādo

eccleſiam. ar. hic in fi. vbi nō ſolū cognoſcit de violentia ſed etiā de iniuria illata. ſcd̓o colligit̉ ex dicto Inno. ⁊ Io. an̄. ꝙ fundās ſe in libello ſuꝑ certa qͣlitate ſieam nō ꝓbet ſuccūbit. qd̓ ſatis ptꝫ qꝛ ſi illa nō ꝓbat̉ n̄videt̉ illud factū in iudiciū deductū. vt no. in. c. cū ſit. sͣeo. ⁊ ꝑ Cy. in. l. ij. C. de ꝓba. vbi notabilit̓ dicit ꝙ ſi fitinquiſitio vel accuſatio de inſultu cū armis vel de ꝑcuſſione cū ſanguinis effuſione ſi poſtea ꝓbat̉ inſultus ſꝫnō cū armis vel ꝑcuſſus ſine ſanguinis effuſiōe venit reus abſoluendus qꝛ nō videt̉ hͦ factū ꝓbatū fuiſſe in iudicio deductū deficiēte qualitate. facit. c. fi. de reſti. ſpo.⁊ no. bene hͨ duo dicta. ¶ Glo. final̓ ē facilis ī prin. poſtea q̄rit an iſti ſunt excōicati ip̄o iure? ⁊ dicit ꝙ nō ſedexcōicandi ſunt ꝑ ſnīam donec ſatiſfecerīt. ⁊ no. ex hacglo. iūcto tex qͥ h̓ ſatis innuit. ¶ No. ſacrileguꝫ nō eſſeipſo iure excōicatū ſed excōicādū. ꝙ an hͦ ſit ſimpl̓r verū doc. vario modo dicūt. nā videt̉ obſtare qd̓ habet̉in. c. nō minus de īmu. eccl. ⁊. xj. q. iij. canonica d̓ ſen. ex.cū ꝓ cā cū ſi. Phi. dicit ꝙ violatores eccl̓iaꝝ ſūt ipſoiure excōicati vt in ꝯtrarijs. alij nō vt h̓. ⁊ .xvij. q. iiij. qͥſquis. Goff. dicit īcēdiarios ⁊ violatores excōicatos alios nō. Pe. ⁊ Abbas latius ⁊ meliꝰ ſic diſtinguūt aūt ſacrilegiū cōmittit̉ in ꝑſonā eccl̓iaſticā ⁊ tūc ſacrilegusēexcōicatus ip̄o iure. ꝑ. c. ſiqͥs ſuadēte. xvij. q. iiij. aut inrem eccl̓ie ⁊ tūc excōicandus ē vt h̓. aut in ip̄am eccleſiam. ⁊ tūc ſubdiſtinguit̉ aut cū incēdio ⁊ effractōe ⁊ excōicatus eſt. Pe. ponit exemplū in eo qͥ fregit fores eccleſie vel in ipſa eccleſia aliquē oppreſſit. de ſen. ex. cumꝓ cā ⁊. c. cōqueſti. aut ſine his vt qꝛ libꝝ vel calicem incaute dimiſſum ab eccleſia abſtulit tūc nō eſt excoīcatip̄o facto. ar. in. c. fi. de furtꝭ. vbi de abſolutōe nihil mādatur. ⁊ cū hac di. ſimpl̓r tranſit Io. an̄. ⁊ certe bn̄ diſtinxerūt in eo ꝙ dixerūt licet nō ꝑfecte vt ſtatim ſubijciā p̄terꝙͣ in eo qd̓ Pe. ſentit ponēdo exemplū ꝙ opprimens vel ꝑcutiens aliquē in eccleſia ſit excōicatus. lꝫDo. an. hͦ dictū ſimplicit̓ fuerit ſecutꝰ. ſentit idē in violante īmunitatē eccleſie capiēdo aliquem de eccleſiaqd̓ nullo iure ꝓbat̉. ad. c. cū ꝓ cauſa. dic vt ibi no. vbiglo. exp̄ſſe ſentit ꝯtrariū. ⁊ vide qd̓ ibi dixi. ⁊ ꝙ non ſitexcōicatus tenet hic collecͣ. ⁊ facit. c. nullus. ⁊. c. ſe. xvij.q. iiij. Itē excipe caſū. c. generali. de elec. li. vj. vbi patꝫꝙ occupātes cuſtodiā ſiue guardiā eccleſiaꝝ vacatiuꝫ⁊ bona ipſaꝝ vacantiū vſurpātes ſunt ip̄o facto excōicati. Item excipit caſus archi. in. c. qꝛ ſepe de elec. li. vj.⁊ ſequit̉ h̓ collec. in laicis occupātibꝰ ⁊ vſurpantibꝰ ſibi bona eccleſiaꝝ vacantiū ꝑ. c. de laicꝭ. xij. q. ij. illa lr̄a īprin. facit ꝯtra ⁊ pro hͦ p̄al. c. generali. vbi ꝯſtitutio nouit̓ edita duo reqͥrit vt incurrat excōicatōnē ip̄o factovt occupet cuſtodiaꝫ ſeu guardiam ⁊ ip̄a bona. Iteminqͣtū excōicatio ē fori cōtentioſi debet ſtricte intelligivt nō. Inno. in. c. cū tu de teſti. facit qd̓ no. Inno. de homi. c. ad audiētiam. Ad materiā iſtā me vlterius nō extendā qꝛ ꝓprie nō eſt ꝓportionabilis ad iſtū titulū ſedremitto plene ad noͣ. ī. c. cū ꝓ cā. ⁊. c. ꝯqueſti. ⁊. c. tua deſen. excō.Priuilegiatꝰ vt n̄ tened OOlecti Nlll. ac rn̄dē niſi ī certo locoA ī alio loco rn̄de̓ vl̓ ſolue̓ ꝓmittit ibi pot̓it cōueniri. ẜm Io. an. vl̓ ſūmo ſic. Priuilegiū alicui ꝯceſſūvt nō teneat̉ niſi in certo loco rn̄dere nō extēdit̉ ad locū vbi ex aliqͣ cā de iure cōi ꝯueniri pōt. ⁊ ē caſus notabilis. ¶ Diuidit̉. primo ponit̉ querela actoris q̄ continet cauſe cōmiſſionē ⁊ rei exceptionē. ſcd̓o ponit mandatū factū reo cū cōminatōe ⁊ ꝓuiſione ſi non ꝑeat ibiveꝝ. ¶ No. ꝙ ꝯtractꝰ factꝰ ꝑ p̄deceſſorē tranſit in ſucceſſorem cū ſuis qualitatibꝰ. vnde nō ſolū tranſit ꝯtractus quo ad eius inſtātiā ſꝫ etiā reſpectu tacite renunciatōis pͥuilegij. exqͦ infero p̄latū poſſe renūciare priuilegio cōpetēti eccl̓ie in ꝯtractu quē facit noīe eccl̓ie etpiudicat etiā reſpectu ſucceſſoris. vide tamē glo. in. c.