De foro compe.

ꝓbat̉ ꝙ in ꝑſonam iuriſditionē habeat priuatus forte ruſticus qui in cauſis feudalibꝰ iuriſditionem hꝫ vtſine pena excōicationis poſſit manus mittere ꝯͣ canonem ſiquis ſuadente. Do. an. dicit dictuꝫ Inno. poſſeſaluari intelligēdo ꝙ poſſit repellere nō tangēdo ꝑſonaꝫ ſꝫ cōpellendo ex terrore armoꝝ vel colonos tenentes ꝓ eis repellēdo rōne feudi. qꝛ ꝑ hoc non venit contra canonē ſiquis ſuadente. quaſi velit ꝙ poſſint face̓executionē realem non cogēdo vel tāgendo ꝑſonā. ſꝫlꝫ iſte intellectus ſit verus in ſe tamen nō puto fuiſſe d̓mente Inno. cū videat̉ velle ponere hͦ ſpāle in domīofeudi maxime inqͣꝫtum allegat. c. olim. Hinc dic̄ do.Car. ꝙ pōt mittere manus non vt iudex ſꝫ vt pars defendēdo iuriſditionem ſuā ⁊ ſic intelligit Inno. hͦ nonputo veꝝ qꝛ exquo clericꝰ poſt priuationem incumbitpoſſeſſioni de facto non diceret̉ laicꝰ illū repellēdo defendere iuriſditionē ſuam ſꝫ potius acquirere poſſeſſionem quaꝫ prius non habebat. ſecus ſi prius habuiſſetpoſſeſſione ⁊ clericus illū de nouo turbaret qꝛ tūc proprie diceret̉ defendere iuriſditionē ⁊ poſſeſſionē ſuaꝫ.fac̄ quod no. Innōi. n. c. cū noſtris. de ꝯceſ. p̄ben. ī queſtione an quis poſſit ꝓpria auctoritate exequi ſnīam ꝑſe latam. ⁊ Bar. in. l. ſi finita. §. iulianus. ff. de dam. infec̄. ⁊ ꝑ Inno. in ſimili in. c. ſuꝑ hoc. de renū. vn̄ teneoopi. Io. an. tanqͣꝫ tutiorem ⁊ veriorem vt nō poſſit laicus exequi violentādo ꝑſonam ſꝫ ſic̄ cognitio de crimine fit ꝑ iudicē eccl̓iaſticū ita ⁊ cōpulſio. ¶ Quero nūcde facultate appellādi: dicit Inno. ꝙ ſi principatꝰ velbaronia vel comitatus vel alia res hmōi ꝯcedatur ī feudum ⁊ inter ſubditos comitatus vel principatus agitqueſtio etiam coram iſto dn̄o feudi tūc a vaſallo appellandū eſt ad ſuꝑiorem dn̄m qui ꝯceſſit feudum et iaꝫ ſiille ſit laicus ⁊ dn̄s vaſalli ſit clericus ⁊ non ad papam⁊ hͦ no. et optime loquit̉ quia tūc cognoſcit n̄ tāqꝫ ep̄svel clericus ſꝫ tanqͣꝫ dominus feudi. Iō ſi habet aliū fuperiorē a quo feudum emanauit ip̄e appellandus eſt. ⁊videtur tex. iuncta glo. in. c. romana. §. debet. de appel.li. vj. ⁊ dixi plene in. d. c. ceterum. hec oīa ꝓcedūt quādo iſta ꝯcedunt̉ eccl̓ijs in feudū. ¶ Sed nūc quero qͥdſi baronie vel alie res non ꝯceduntur in feudum ſꝫ ſimpliciter concedūtur eccl̓ijs? dic̄ Inno. ꝙ tunc in nullotenentur donatori etiam in alijs muneribus que priusſubibat baronia de dona. cum dilectus. ſi auteꝫ retinuerit ſibi aliqua munera illa preſtabūtur dūmodo ſinthoneſta vt no. jͣ. de immu. eccleſi. non minus. idem no.Innoc̄. in. c. ſolite. de ma. ⁊ obe. ⁊ facit quod no. in. c. j.de cen. ⁊ limito hoc vt ibi no. Quandoqꝫ aliquā ꝯferūtur pro dote an poſſit apponi aliquod onꝰ. ⁊ dic ꝙ qn̄cōceſſio eſt facta ſimpl̓r tunc appellabitur eccl̓iaſticus⁊ ꝑ omnia erit cenſenda iuriſditio eccleſiaſtica. ad hocoptime facit in arg. c. dilectus. iij. de preben. ⁊. c. j. ⁊ qd̓ibi no. de iurepa. li. vj. ¶ Sed circa hoc quero quid ſidentur baronie vel quecūqꝫ alia bona ſub ꝯditiōe veleo tenore ꝙ ſi eccleſia non ſubierit onera impoſita ꝙliceat laico donatori ſua auctoritate illa bona caꝑe anvaleat? ⁊ Inno. ꝙ ſic refert quoſdam tenere ꝙ tunc liceat ꝓpria auctoritate caꝑe ⁊cͣ. ar. jͣ. de ꝯdi. appo. veꝝ. ⁊C. de pig. act. l. pignoris cā. ſꝫ ip̄e Inno. tenet contrarium maxime ea rōne qꝛ cum iſtaꝝ rerū dn̄ium ſit eccl̓iequeſitum factum eſt ſanctūſanctoꝝ dn̄o. ⁊ ideo ꝑ nullum poteſt capi niſi auctoritate iudicis eccleſiaſtici. qͥaſacrilegiū in eis cōmittitur. xij. q. ij. nulli liceat. ⁊. c. ſe. etjͣ. c. proxi. non ſic eſt in rebꝰ feudalibꝰ quia earū dn̄iumnon eſt ſanctumſanctorū domino cum illud remaneatpenes dominū lꝫ fructus et alia vtilitas ſint vaſalli. adhoc faciunt. x. q. j. c. ij. ⁊ ſe. Et videtur ex premiſſis ẜmInno. ꝙ fructus rei feudalis poſtqͣꝫ recepti ſunt̓ ꝙ dominus nihil in eis poſſit cum iam ſint ſanctumſanctoꝝdomino. Hoſt. dicit ꝙ in hac queſtione primi meliusſentiunt ⁊ pro ip̄is dicit caſum expreſſum. jͣ. de dona. c.

cum dilectus. Do. an. diſtinguit ꝙ ſi in traditione reialiquod ius reſeruat ſibi laicus pure qꝛ tranſfert remaliquo iure retento ⁊ licito circarem ⁊ tunc poteſt proillo iure vtendo manū inijcere ad rem illo iure vtendoad limites ſuos. ⁊ ſic loquit̉. c. cum dilectus. Aut ī traditione rei apponit aliquam ꝯditionem extrinſecꝰ trāſferendo ſub ꝯditione ſi tale ius ſeruet̉. Et tūc ſi tal̓ cōditio eſt turpis vt qꝛ ꝓ dote tradita imponit̉ aliqͣ impoſitio muneris nō licita doti. de qͦ de cenſi. c. j. ⁊ non li.cer pro tali manum apponere qꝛ reiecta conditione vtturpis res pure eſt facta ſanctuſanctoꝝ dn̄o. ad hoc d̓cenſi. c. j. ⁊ quod ibi no. aut ꝯditio eſt honeſta ſi res eſtꝯſecrata vt eſt eccl̓ia vel cimiteriū tunc exquo tradēspatit̉ eam ꝯſecrari ꝯditio de manuū impoſitōe ad illāeſt impoſſibilis ⁊ reijcienda quia facta eſt ſanctaſanctorum domino. nec pōt ad vſus humanos reuerti. ⁊ hoccaſu procedit dictum Inno. ad hoc de reli. do. ad hec.cum iam mutata ſit rei ꝯditio. Et hoc tenet h̓ Ioh̓. delig. facit. xij. q. ij. nulli liceat. de ꝯſe. di. j. ligna. ſꝫ meliusfacit. c. comperimus. xiiij. q. vj. vbi patet ꝙ ſi res alienaꝯſecret̉ non tn̄ debet execrari vt reſtituat̉ domino licꝫille qͥ fecit eam ꝯſecrari teneat̉ ad intereſſe quod tamēintellige vt no. in. d. c. frequens. ⁊. c. ex antiquis. liiij. di.ad idem vide bo. tex. in. c. queſti. xvij. q. iiij. ſi ꝟo res nōeſt ꝯſecrata tūc ſi ante purificatione ꝯditionis res nōe ſt tradita ⁊ non implet̉ ꝯditio ⁊ licitum eſt manū apponere quia remanet in dominio ꝓprio. Si ꝟo res ētradita ſub ꝯditione vel ſub modo qui venit adimplēdus poſt traditionē vel acquiſitione quo caſu res ē effecta eccleſie ⁊ tūc ſatis putat ꝙ ſi modus non impletnegligentia p̄lati fit preiudicium eccl̓ie. vt qꝛ conditioſeu modus erat in faciendo. ⁊ prelatus deliquit ī omittendo et hoc quia delictum prelati in omittendo preiudicat eccleſie. vt no. in regula delictum p̄lati. d̓ regu.iuris. lib. vj. Et circa hoc vide qd̓ no. doct. in. c. veꝝ. deꝯdi. ap. ⁊ ꝑ ibi no. dic melius ꝙ in querendis pōt ꝓcedere hͨ opi. Do. an. tūc em̄ factum ſolius p̄lati preiudicat eccl̓ie vt ſi aliquid donat̉ eccl̓ie ſi fecerit tale quidante em̄ impletam ꝯditōnem res non ē effecta eccleſieet ideo ſi ſolus prelatus negligit fit preiudicium eccl̓ieſecus ſi agit̉ de acquiſitis ꝑdendis vt quia res ē donata eccl̓ie ſub modo quo non ſeruato debeat reuocari.tunc em̄ factum ſolius prelati non preiudicat qꝛ agitde queſito ꝑdendo. ad hoc vide glo. xvj. q. vj. §. fi. etInno. in. c. ij. de do. ⁊ doc. in. c. breui. de iureiū. ⁊ in. d. c.verum. de ꝯdi. appo. ꝟ. hoc ip̄m. Do. an. videtur ſentire. ſꝫ an tunc valeat pactū de apponēdo manū ꝓpria auctoritate ad rem exquo tranſlatū ē dn̄ium hoc dependet ab eo an defectus modi reſoluat ip̄o iure an non. ⁊veritas eſt ẜm euꝫ ꝙ non reſoluit ip̄o iure lꝫ poſſit agiad reſoluenduꝫ. alle. no. in. c. verum de ꝯdi. app. ⁊ facitquod nō. Bar. in. l. j. ff. de do. vbi dicit ſpeciale ī pactol. cōmiſſorie ⁊ adiectionis in diem vt ip̄o iure trāſferatur dn̄iuꝫ gͦ in alijs. ſecus quicqͥd ſenſerit Cy. in. l. j. Cde pac. ⁊ fit reſeruatio manuū ſeu app̄henſionis ꝓpriaauctoritate nō videt̉ poſſibilis exqͦ dn̄iuꝫ remanet penes eccl̓iam. agat̉ ergo prius ad reſoluēdū ⁊ poſtea cōſequat̉ rem. ⁊ hoc ſentiunt dn̄i de rota deciſi. ccxxvj.ſꝫ Bar. tenet contra. in. l. iij. C. d̓ pig. niſi ſit effecta ſacra tūc em̄ non licet manū apponere. ad hoc habes botex. in. l. fi. ff. vt in poſ. le. vbi idem tenet Bar. ad p̄dicta etiam facit. l. ſi quis. C. d̓ ep̄i. ⁊ cle. nam conuētio legitima excuſat a ſacrilegio. ar. in. l. qͣꝫqͣꝫ. ff. d̓ aqͣ plu. aꝛ.⁊ hāc opi. Bar. ſequit̉ h̓ do. an̄. ⁊ pro hac opi. bene fac̄p̄alleg. l. iij. C. de pigno. vbi valet pactum vt quis propria auctoritate poſſit apprehendere pignus. fac̄ regula ſcienti de regū. iu. li. vj. ⁊ hanc opi. etiam tenet Io.de lig. hic. hanc tamen opi. credo dupl̓r limitandam.primo vt apprehenſioneꝫ precedat iudicis declaratō.aliter autē poſſet inferri p̄iudiciuꝫ eccleſie p̄textu mo