De iudicijs.
cit ꝙ ꝓpter ſimplicitatē ꝑtis ſi timet̉ ne ī rn̄ſiōibꝰ ad poſitōes capiat̉ dꝫ ꝑmitti aduocatū rn̄dere. ar. hͦ qd̓ bn̄no. ⁊ plꝰ dic̄ h̓ Inno. ꝙ nō eſt malū ſi indiſcreta ꝑſonaetiā cōpellat̉ factū ꝑ aliū expone̓ ⁊ rn̄dere. Expedit em̄reip. neqͥs re ſua male vtat̉. īſti. de his qͥ ſt̓ ſui vel ali. iu.§. ſꝫ hͦ tꝑe. regularit̓ gͦ officiū aduocati ꝟſat̉ ī his q̄ ſuntiurꝭ. ad ea ꝟo q̄ ꝯſiſtūt ī facto dn̄t ꝑtes pͥncipales rn̄dere ⁊ factū ꝓponere. etateꝫ .n. hn̄t de ſe loqͣnt̉ de cō. diſ.iiij. cū ꝓ ꝑuul̓. p̄ſumit̉ .n. de facto ſuo melius ſcire veritateꝫ qͣꝫ aduocati vel extͣnei. ar. de reſcrip. ab excōicato cū ſuis ꝯcor. ꝟitas .n. ab his qͥ melius eā ſciūt inqͥrenda eſt. vt. sͣ. de elec. c. ſcriptū. ⁊. jͣ. qͥ maͣ. accu. po. videt̉. ⁊de teſtibi pn̄tiū li. vj. Nico. abb.Si actor ineptā actōꝫaminata. pponit reꝰ abſoluit abinſtātia iudicij ſi poſtea aptā ꝓponit reꝰ reſpōdere cogit̉. Et diuido in qͣtuor ꝑtes. In pͥma ꝓnūciatōis rō. In ſcd̓a ipſius rōis declaratō. ibi qꝛ cū In t̓ciaꝓnunciatio. ibi vnde In quarta proteſtatio. ibi ita tn̄Et lꝫ ita cōiter ſūmet̉ ⁊ ꝓcedat qͦ ad corticē tn̄ qͦ ad intellectū nō ꝓcedit ſimpl̓r qꝛ intentio erat hic inepta etnō actio. vel ſaltē actio ⁊ intentio erāt inepte. vt. jͣ. patebit nec tenet̉ indiſtincte ꝙ ex ſola ineptitudine actiōisdebeat quis ſuccūbere ſi intentio eſt apta. de quo. jͣ. plene ſubijciā. iō quo ad intellectū ſūmo ſic. Si actio ⁊ intentio ſunt inepte vel ſola intentio dꝫ reꝰ abſolui ab inſtantia iudicij. iteꝝ tn̄ actor audiet̉ ſi apte egerit. ⁊ prohoc intellectu facit lr̄a in eo ꝙ papa ꝓnunciauit intentionē iſtius nō tenere non dicit actionē. ⁊ quāqͣꝫ lr̄a faciat mentioneꝫ etiā de actione ꝙ fuerit incōgrua dic ꝙfuit incōgruā reſpectu illiꝰ ad quē dirigebat̉ ⁊ reſpectuꝯcluſiōis qꝛ petebat reſtitutōeꝫ poſſeſſiōis. ſꝫ pōt ita intelligi ꝙ actio erat apta ⁊ intentō tm̄ inepta. vt. jͣ. dicet̉vel ſūma ſic ẜm do. Car. in rei ven. Si ꝯſtat qn̄cūqꝫ reūnō poſſidere nec poſſediſſe ab initio litis ⁊ actorē hͦ ſciuiſſe eius intentio ꝓnunciat̉ inepta. h. d. ſꝫ hͨ ſūmatio ēnimis ſpālis iō tene p̄cedentē. ⁊ figura ſic caſum ꝯp̄hēdendo vtrāqꝫ lec. Dū eſſet q̄ſtio inter qͦſdā nobiles ſeumilites de cāpania ex vna ꝑte ⁊ quēdā nobilē. M. de riparia ex altera ꝑte ſuꝑ iurepr̄onatꝰ cuiuſdā eccl̓ie dcōM. poſſidente dictū iuſpr̄onatꝰ fuit factū ſeq̄ſtꝝ de cōcordia ꝑtiū in quēdā vicedominū .i. vicariū ep̄i tandeꝫqꝛ forte hꝰ cauſe deciſio ꝓtrahebat̉ in longū. iſte nobilis vir. M. dedit petitionē ꝯͣ milites in qͣ narrabat ſe fore pr̄onum ⁊ petebat ſe ꝓnunciari pr̄onū ⁊ milites condēnari ad reſtitutionē poſſeſſionis dicte eccl̓ie ⁊ ex depoſitionibꝰ teſtiū ꝓductoꝝ ꝑ eū ẜm vnū intellectuꝫ adfūdandā intentōꝫ ſuā apparuit ꝙ poſſidēte dcō nobiliſeq̄ſtrata fuit poſſeſſio penes illū vicednm exqͦ papa cognouit ꝙ iſtiꝰ nobil̓ intētio nō erat apta qꝛ ꝯcludebatad reſtituendā poſſeſſionē eccl̓ie. ⁊ de duobꝰ erat vnuꝫaut ꝙ poſſeſſio trāſiret ī ſeq̄ſtꝝ ⁊ nō cōpetebat rei vēdicatio ꝯͣ nobiles ſeu ꝯfeſſoria ad reſtituēdū ex qͦ ipſi nobiles nō poſſidebāt vel nō trāſierat ī ſeq̄ſtꝝ ⁊ ſic remāſerat penes iſtū nobilē petentē reſtitui ⁊ ſic intus habebat qḋ petebat merito milites abſoluūt̉ ab inſtantia iudicij ⁊ iſte ē purꝰ ītellectꝰ. ¶ No. pͥmo ꝙ vſus actionūnō ē ſublatꝰ de iure canōico lꝫ ꝯͣriū notauerit Do. an.in. c. dilecti. sͣ. e. h̓ colligit̉ aꝑte hic ī pͥncipio ⁊ ī fine vbidr̄ ꝙ iſti milites teneāt̉ rn̄dere ſi ꝓpoſuerit iſte nobilisactionē aptā ⁊ ꝯgruentē. ⁊ ſic voles agere etiaꝫ de iurecanonico dꝫ ꝓpone̓ actōꝫ aptā ⁊ ꝯgruētem. nō dico ꝙexpͥmat nomē actionis qꝛ ad hͦ nō tenet̉ aliqͦ iure vt dixi in p̄all̓. c. dilecti. ⁊ iſte ē ꝓprius caſus iſtiꝰ. c. ſꝫ ita ꝓponere factū ⁊ ita ꝯcludere vt appareat ip̄m intētare actionē cōpetētē. ¶ No. ſcd̓o ꝙ ſi ꝯſtat de īeptitudīe intētōis anqͣꝫ liq̄at de iure ipſiꝰ actoris fert̉ abſolutoria ꝓreo ab inſtātia iudicij ⁊ ꝓ actore nihil ꝓnūciat̉ niſi forte ꝓteſtādo ius ſuū eē ſaluū vt h̓. ſecꝰ aūt ſi nō de poſſeſſiōe rei ꝯſtat poſtqͣꝫ actor fūdauit intētōꝫ ſuā vt qꝛ cō-
ſtat ip̄m eſſe dn̄m rei petite qꝛ tunc fert̉ ſnīa in fauoreꝫvtriuſqꝫ rei ⁊ actoris qꝛ ꝓnūciat̉ ip̄m dn̄m. ⁊ rei qꝛ abſoluit̉ ab inſtantia iudicij. vt in. l. ſi a te ī. §. j. ff. d̓ excep.rei in. vbi tex. nō. ⁊ valebit iſta ſnīa actori qꝛ poſtea reopoſſidēte mādabit̉ iſta ſnīa executioni abſqꝫ nouo iudicio. vt ibi no. ⁊ in. l. iiij. ff. de re iudi. pōt etiā dici ꝙ hicintentio nō erat ſolū inepta ſed etiā actio ẜm aliam lecturam. intelligendo ꝙ iſte nobilis ageret rei venditōeſtricta q̄ cōpetit ꝓ rebꝰ corporalibꝰ tm̄. tūc .n. non dꝫ ꝓeo aliquo mō ꝓnunciari. ar. in. c. qͣllter ⁊ qn̄. ij. de accu.⁊ in. c. lꝫ heli de ſymo. ¶ No. tercio intelligendo tex. ꝙiſte nō ꝓduxit teſtes ſꝫ ꝙ fecit articulos ſuꝑ quibꝰ volebat ꝓducere teſtes ex qͥbꝰ cōſtitit intentōꝫ iſtiꝰ ineptaꝫqd̓ ſatis videt̉ īnuere iſta liter a ꝙ qͥs videt̉ confiteri idqd̓ ponit ī articulis ſeu capitulis. ⁊ hͦ ītellige quo ad hͦvt ſi appareat ineptitudo libelli vel aliquā repugnātiadebeat repelli vt hic. nō aūt quo ad hͦ vt ſi reperiat̉ ſibi ꝯtrarius habeat̉ ꝓ ꝑiuro etiam ſi iurauerit. vt not.Io. an. in. c. cū in poſitionibꝰ de iureiur. li. vj. in nouellaquē ſic intelligo. lꝫ. do. ant. in. c. fi. de ꝯfeſ. intelligat euꝫſimpl̓r ꝙ nō habeat̉ ꝓ ꝯfeſſo. ſꝫ nō eſt veꝝ vt ſatis probat̉ ẜm iſtū intellectū. ꝓ ꝑiuro aūt haberi nō debet qͥap̄ciſe nō aſſerit ſꝫ ꝓbare intēdit. ſed vt repellat̉ ſatꝭ haberi dꝫ ꝓ cōfeſſo qꝛ nō dꝫ admitti ad ꝓbādū qḋ ꝓbatūnō releuat. in. c. cū ꝯtingat de of. deleg. ¶ No. ꝙ ꝯtenta in libello qͥs videt̉ confiteri. vt in. l. cū p̄cū. C. d̓ libe.cau. adeo ꝙ tenet̉ actōe iniuriaꝝ ſi aliqd̓ delictū aduerſarij interſeruit. vt in. l. itē apd̓ labeonē. §. ſiqͥs libello.ff. de iniur. facit. v. q. j. c. j. cū ſe. ſic etiā ꝯtenta in reſcripto videt̉ ꝯfiteri etiā ſi reſcriptū reprobet̉ tāqͣꝫ tacitaveritate īpetratū. vt nō. Io. an. in pall̓. c. cū inpoſitionibꝰ. ⁊ de hac maͣ vid̓. jͣ. de ꝯfeſ. c. fi. ¶ No. ꝙ ex ꝓpoſition ineptē actōis vel intentōis qͥs nō ꝑdit cauſaꝫ ſꝫ tm̄fruſtrat̉ inſtantia iudicij a qua reꝰ abſoluit̉. vn̄ poſteaaudit̉ volēs aꝑte agere. ⁊ vide vnū notabile dictū Ci.in. l. ij. C. de ꝓba. vbi dic̄ ꝙ ſi in inquiſitōe vel accuſatōne dictū ē de ꝑcuſſiōe cū ſagnīs effuſiōe. ⁊ poſtea ꝓbatur tm̄ de ꝑcuſſiōe dꝫ ſeqͥ abſolutio ſꝫ poſtea poterit inqͥſitio vel accuſatio inſtitui ſuꝑ ſola ꝑcuſſiōe quod no.¶ No. ẜm intellctm̄ ꝙ h̓ agebat̉ rei vēdicatōe ẜm Inno. ꝙ pōt res corꝑalis vēdicari rōe iurꝭ incorꝑalis qd̓hēo in re. ar. ī. l. qͥ tabernā. ff. de ꝯͣhē. emp. ⁊ de le. j. l. ſi domꝰ. ⁊ ẜm hͦ libellꝰ fuit ſic formatꝰ. vēdico talē eccl̓iam atalibꝰ militibꝰ qꝛ in eo hēo iuſpr̄onatꝰ qd̓ bn̄ no. in practica. ſꝫ hͦ intelligo vt rōe iuris poſſit vēdicare ip̄am rēqn̄ illo poſſidēte illā rem iſte nō pōt vti iure ſuo. argu.opti. in. c. piſanis de reſtituti. ſpō. ſecus autē credereꝫ ſiclericus poſſideret eccleſiam. nec preſtat impedimentūreſpectu iuriſpatronatus īmo alius poſſidet iuſpatronatus qꝛ tūc non vendicat eccl̓iam rōne iſtius iuris qͥaiſta ſunt prorſus diuerſa. ar. in illo. c. piſanis. ⁊ in. l. naturaliter. §. nihil cōe. ff. de acqͥ. poſ. vnde poterat h̓ nobil̓ vēdicare eccl̓iam ſi milites poſſediſſēt qͦ ad hͦ vt dimitteret̉ libera ꝑ ip̄ꝫ poſtea ordināda ⁊ defēdēda. xvj.q. vij. filijs atqꝫ nepotibꝰ. ⁊ ī. c. cū venerabil̓ de excep.¶ No. ẜm pe. ꝙ ſeq̄ſtꝝ cadit in re īmobili ⁊ corꝑali ꝓiure incorꝑali ī ea cōpetēti. vn̄ nō ꝓprie colligitur h̓ ꝙres incorporal̓ ſeq̄ſtret̉. ¶ No. ꝙ in rei vendicatōe reqͥrunt̉ duo extrema. vnū ex ꝑte agētis .ſ. dn̄ium. aliudex ꝑte rei .ſ. poſſeſſio vel detentatio. vt. l. ſi. in rē. ⁊. l. officiū. ff. de rei vendi. vn̄ nō ꝓcedit iudiciū ſi reꝰ nō poſſidet. ⁊ idē dic in ꝯfeſſoria actōe ẜm aliū intellectū qͣtenus in ꝯfeſſoria ꝯcludit̉ etiā rem reſtituendam vt hic.¶ No. bonā practicā ꝓnūciādi qn̄ apparet intētōꝫ ineptā. dꝫ em̄ ꝓnūciare intētōeꝫ inepta ⁊ aduerſariū abea abſoluere. ⁊ ſic videt̉ hͨ lr̄a ꝓbare ꝙ abſoluēs ab inſtantia iudicij dꝫ expͥmere cām abſolutōis in ſnīa. ⁊ dicit Do. an̄. in tātū hͦ veꝝ ꝙ alit̓ nō valeat abſolutio allegat aucͣ. d̓ iudi. §. oꝫ. coll̓. vj. ⁊ dic̄ hͦ tenere Io. an. inc. fi. de dolo. ⁊ ꝯtu. ¶ Sꝫ adu̓te qꝛ hͦ dictum non puto