Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
26r
Einzelbild herunterladen
 

76De iudicijs.

exiſtūt in peccato. Glo. in. ꝟ. peccat. q̄rit dr̄ in tex. ꝙrex anglie erat ꝑatꝰ ꝓbare ꝙ rex frācie peccabat ī ip̄mquō peccabat in eū: rn̄det eū offēdēdo ſeu ledēdo. dic̄tn̄ ꝙ aliter accipit̉ ꝟbū peccare in. c. ſi peccauerit. ij. q.j. qi velit dicere glo. ꝙ in. c. ſi peccauerit. illud verbuꝫ ſipeccauerit in te ⁊cͣ. exponit̉ .i. te ſciēte. ſꝫ h̓ iſte peccabatin eū .i. in eius leſionē. ſꝫ dic vt dixi in noͣbilibꝰ ꝙ iſta auctoritas pōt ītelligi vtroqꝫ mō qḋ ſatꝭ ꝓbat̉ h̓. Glo.in ꝟbo iudicare. op. ꝯͣ. tex. dicit em̄ papa ꝙ nō ītenditiudicare de feudo ⁊ tn̄ in effectu iudicat dū cōpellit adſatiſfactōꝫ. glo. rn̄det ꝙ nō iudicat directe d̓ feudo ſedindirecte ſic rōe peccati inducēdo ad pnīaꝫ quia aliterpenitere nō pōt niſi ſatiſfaciat. Dicit Hoſt. ꝙ ꝓceſſuspape pōt excuſari dupliciter. pͥmo cognoſcēdo quo adverā naturā feudi ⁊ de ipſo feudo vt qꝛ rex frācie nō dꝫeſſe iudex ī cā ꝓpria ⁊ ſic nō poterat ipſe cognoſcere necpares curie debebāt cognoſcere qꝛ merito erant ſuſpecti regi anglie. vn̄ lꝫ. rex francie h̓ vellet vt cognoſceretur ꝑ ſuā curiā exquo tn̄ erat merito ſuſpecta regi anglie nō debebat hͦ fieri iō propter defectu iudicꝭ potuitadiri papa. vn̄ aucͣ. vt diffe. iudi. §. ſi vero ꝯtingit colla. ix. No. ex hoc dicto ꝙ hn̄s cām ꝯͣ nō recognoſcētem ſuꝑiorē pōt directe illū ꝯuenire corā papa qͥ rōneillius general̓ ⁊ ſb̓p̄me ptātis quā hꝫ vt .sͣ. dixi poteritde hͦ cognoſcere qd̓ videt̉ ſatis rōnabile. Et hͦ aꝑte ſentit glo. in. c. ex trāſmiſſa. jͣ. ti. ꝓxi. ⁊ facit qꝛ nemo pōt eēazephalus .i. ſine capite. xciij. di. nulla. Et ꝓ hͦ vide ſingl̓are dictū Inno. in. c. lꝫ ex ſuſcepto. jͣ. ti. ꝓx. vbi dicitꝙ qn̄ neceſſe eſt ſemꝑ eſt recurrendū ad papam ſiue ſitneceſſitas iuris qꝛ alius nō ſit iudex ſuꝑior. ſiue facti puta qꝛ de facto mīores iudices nō pn̄t ſuas ſnīas exequi.nec valet p̄ſcriptio in ꝯͣriū. de p̄ſcrip. cū nō liceat. ⁊ contra ſūmā ptātem nō currit p̄ſcriptō. vn̄ no. Inno. in. c.bone el. ij de poſtu. p̄la. ⁊ ſicut deficiēte imꝑio de factoſuccedit papa. in. c. lꝫ in ti. ꝓx. ita ⁊ cū deficit de iure qꝛeſt talis ꝑſona q̄ nō regnoſcit imꝑatorē vt dicit̉ d̓ regefrācie. ī. c. ꝑ venerabilē qͥ fi. ſint le. ⁊ de rege hiſpanie. inc. hadrianus. lxiij. di. ꝑ glo. ⁊ hoc no. ⁊ hāc iuriſditionēexercere pōt ꝑ ea q̄ dicta ſunt in glo. ij. ⁊ ꝑ ea q̄ le. ⁊ noͣ.in. c. ꝑ venerabilē q̄ fi. ſint le. ⁊ qd̓. s. dixi in. c. cuꝫ veniſſent. s. e. ⁊ in hͦ. c. notabiliter intellige qn̄ ipſe nō recogͦſcens ſuꝑiorē ꝓcedit ꝯͣ ſubditū ſuū vt tūc poſſit eſſe iudex in facto ꝓprio ſecus ſi nō ſubditus vel ſalteꝫ nō oīoſubditus vt erat rex anglie ⁊ ille vellet agere ꝯͣ eū quiatūc pōt illū ꝯuenire corā papa. qd̓ no. nō tn̄ ꝓbatur extex. vt ſtatim dicā. ſꝫ dictū ē ſatis rōnabile qꝛ nemo pōtp̄ſcribere ꝯͣ ſūmā ptātem pape vt nō ſit illi ſubiectꝰ. vtno. Inno. in. c. bone. ij. de poſtu. p̄la. qꝛ eſſet azephalusqd̓ eſſe nō dꝫ. xciij. di. nulla rōe. Scd̓o principal̓r poteſt ſaluari ꝓceſſus pape rōe violatōis iuramēti ⁊ pacꝭ⁊ huic rōni videt̉ īniti papa in iſto. tex. vt ſic principaliter cognoſcat rōne peccati ⁊ in cōſeq̄ntiā de feudo.vt etiā ſentit glo. alioqͥn ſeq̄ret̉ ẜm Hoſt. ꝙ qn̄cunqꝫvaſallꝰ ꝯmitteret̉ felloniā ꝯͣ dn̄m ⁊ qͥntūcūqꝫ iuſte dānaret̉ ſemꝑ haberet recurſuꝫ ad eccl̓iam dic̄ tn̄ ꝙ etiāin hoc caſu non eſſet ſemꝑ deneganda audientia. nameſſe pōt ꝙ iniq̄ ⁊ iniuſte ꝓceſſum eſſet ⁊ rōe peccati poſſet hͨ eccl̓ia examinare ſūmarie ⁊ ẜm ꝙ inuenerit admittere vel repellere talē ⁊cͣ. ar. C. de adul. l. qm̄ alexādrū. ⁊C. d̓ fal. vbi. ⁊ pꝫ in eo qd̓ le. ⁊ no. in. c. paſtoral̓. §. quiaꝟo de officio dele. No. ex hͦ dcō Hoſti. ꝙ vbi dubitat̉ de peccato eccl̓ia ad fundādā iuriſditōem ſuā incident̓ cognoſcere pōt an̄ ſubſit peccatū. qd̓ videt̉ eē cōtra id qd̓ ip̄emet no. Hoſti. in. c. ſi clericus laicū. jͣ. d̓ fo.cōpe. vbi vult ꝙ ſi laicus ꝯuētus corā iudice̓ eccl̓iaſtico ꝑ clericū negat illā rē eſſe eccl̓ie nō poſſit eccl̓iaſtioincidenter de illa recognoſcere cuiꝰ ꝯͣriū ſentit h̓ in ſil̓r⁊ hͦ dictū credo verius vt ibi dicā. Secūdo no. ex hͦdicto ꝙ ꝓ iniuſta ſnīa pōt haberi recurſus ad eccl̓aꝫviā denūciatōis qd̓ ſatꝭ putat ꝓcedere do. An. qn̄ acqͣ

euit ſnīe timēs appellare ob tyrānidē ſuꝑioris. ſecꝰ ſi n̄ſnīe acqͥeuiſſet qꝛ tūc ille qui obtinuit ſnīam ſatꝭ pōt exhͦ ſuā ꝯſciētiā excuſare. qd̓ tn̄ limita ẜm no. ꝑ Inno. inc. qꝛ pleriqꝫ de īmu. eccle. vbi tā gā. Aduerte qꝛ bar. hācq. tangit in extrauagāti ad reprimēda. in ꝟbo denūciationē ⁊ ibi abſolute ꝯcludit ꝙ ſuꝑ ſnīato ꝑ iudicē ꝓprium non hꝫ locū hͨ denūciatio qꝛ nō pōt ampliꝰ cognoſci de peccato obſtante excep. rei iudicate vt. l. ſiqͥs cumtotū. ff. de excepti. rei iudi. nā ſpeciale eſt in cā criminali vt qn̄cūqꝫ poſſit cognoſci. ad hͦ allegat tex. notabileꝫin. l. diui. ff. de penis. Idē videt̉ tenere Bal. in. l. ſiquisꝑ triginta. ſi de feu. fu. ꝯtro. coll̓. x. ſed excipit ſi cā eſt eccleſiaſtica ſeu allegat̉ vſuraria prauitas ⁊ no. hͦ vltimūiſti tn̄ nullā mentōeꝫ faciūt de dicto Hoſti. hic in ꝯͣriūego ꝓ cōcordia dicerē ſic ꝙ aut victor in cā ꝯfitereturſnīam iniuſtā ⁊ dꝫ denūciatio admitti qꝛ talis ſnīa ē reuocanda. vt ſingl̓ariter ponit Inno. in. c. qꝛ plerūqꝫ deīmu. ec. ꝓ hͦ qꝛ p̄ſūptio iuris ⁊ de iure admittit ꝓbatōꝫin ꝯͣriū ꝑ ꝯfeſſione illius ad cuiꝰ validitatē ius p̄ſumit.vt no. Ci. ⁊ alij doc. in aucͣ. ſꝫ iā neceſſe. C. de dona. antenup. Idē dico vbi notorie ꝯſtaret de iniuſticia ſnīe ꝑnotabile dictū Inno. in. c. frat̓nitatis de fri. ⁊ male. facit. c. inter ceteras. ⁊ qd̓ ibi dicam. jͣ. de re iudi. Ubi ꝟoceſſat ꝯfeſſio victoris ſeu notorietas eſt magis dubiumſed in hͦ caſu dicerē ꝙ aūt iſta denūciatō pōt ꝑ clara indicia ꝓbari ꝙ victor peccat qꝛ ſcit ſnīam iniuſtā tūc deberet admitti denūciatō. nō ob. ꝙ denūciatus dicat ꝙcū ꝯſcīa teneat vel opponat rei iudicate exceptōeꝫ. naꝫprima exceptō nō obſtat qꝛ aſſertio ſua ꝯfundet̉ ꝑ clara indicia ꝓbanda in ꝯͣriū q̄ p̄ualent vniꝰ aſſertōni. ar.in. c. ij. de renū. li. vj. ⁊. l. dolū. C. de dolo. ⁊. l. nō oēs. §. ſiquis a barbaris. ff. de re mi. ⁊ qd̓ ip̄e Bar. no. ī dicta extraua. in ꝟ. denūciationi in pe. q. ⁊ qd̓. jͣ. dicā ī maͣ denūciatōis. nec ob. ſcd̓a exceptō .ſ. rei iudi. qꝛ ad aliud agitnūc qͣꝫ pͥmo .ſ. vt denūciatꝰ corrigat̉ a peccato. pͥmo autem agebat pͥncipalit̓ de ip̄a re. ⁊ ſic ceſſat. l. cū q̄rit̉. ff. d̓excep. rei iudi. fac̄ qd̓ in ſil̓i no. Inno. in. c. interdilectosde exceſ. p̄la. ⁊ de rōne peccati ſnīa nō trāſit ī rē iudi. vtin. c. lator de re iudi. fac optime. d. l. diui in pͥn. vbi pͥnceps ſecularis cognoſcit ad relaxādū penā corporꝭ. fortius dꝫ hoc facere iudex eccl̓iaſticus ꝑ penā aīe. ꝯſideret tn̄ iudex ea q̄ no. Inno. in. c. tenor d̓ re iud. Glo.ſuꝑ ꝟbo ip̄m op. ⁊ videt̉ ꝙ rex frācie nō poterat cogͦſcere de feudo ꝗͥa qn̄ q̄o ē int̓ dn̄m ⁊ vaſallū dn̄s nō cōgnoſcit ſꝫ pares curie. vt in. l. imꝑialē de ꝓhi. feu. alie. ⁊no. in. c. ceteꝝ. sͣ. e. glo. fatet̉ ꝯͣriū ſꝫ ꝑ hͦ nō rn̄det ad iſtn̄tex. qͥ videt̉ innuere oppoſitū in ꝟ. ad ip̄m ſꝫ pōt dici ꝙhͨ cā vertebat̉ int̓ vaſallos. vel melius ſpectat ad ip̄ꝫ .i.ad ſuā curiā ⁊ ſic videt̉ ꝯͣ id qd̓. sͣ. dixi poſt Hoſt. ꝙ papa hic directe non intendit cognoſcere de feudo ſolo. Glo. ſuꝑ ꝟbo ꝯſuetudinē. colligit ꝙ ꝯſuetudo ꝑificatur pͥuilegio. hoc limito data capacitate ꝑſone al̓slōge plus pōt pͥuilegiū qͣꝫ ꝯſuetudo. vt in. c. qͣꝫto cū ibino. d̓ ꝯſuetudīe. ⁊ vid̓ pulchrū dictū Io. an. in. c. ij. d̓ p̄bē. li. vj. vbi dic̄. ꝙ laicꝰ nō pōt ꝯferre bn̄ficia etiā ſi cōtulit tāto tꝑe de cuiꝰ ꝯͣrio mēoria hoīm nō exiſtit ⁊ ex pͥuilegio pape ſtatī poſſet. lxiij. di. hadrianꝰ. Glo. ī ꝟ.qͥcūqꝫ. op. ꝯͣ tex. ī eo ꝙ papa all̓at h̓ legē abrogatā dꝫ gͦſuſtine̓ penā. C. d̓ ve. iu. enu. l. vlti. Rn̄det pͥmo ꝙ pōtallegari nō vt faciat ius ⁊ vt cā decidat̉ ẜm illā ſꝫ vt habeat̉ ipſius noticia vt on̄dat̉ quātā deuotōꝫ habuit ꝓmulgator ad eccl̓iaꝫ. Scd̓o ſoluit ꝙ lex pōt all̓ari lꝫſit abrogata ꝓpter rōeꝫ ſui qꝛ rō nō colligit̉. vt. l. eas. ff.d̓ cap. di. hͦ n. allegat̉ ꝓpter ſui rōꝫ ꝙ īꝑator ⁊ aliꝰ pͥnceps ſecl̓arꝭ dedignari nō dꝫ vt cā eiꝰ audiat̉ ꝑ eccl̓iaꝫexēplo illoꝝ pͥncipū. ⁊ vide ꝓ hͦ bonā glo. ī. c. fuer̄t. vij.di. ⁊ iſtas ſolutōes etiā ponit Inno. h̓. Tercio pōtſolui vt ſētit Io. an̄. ꝙ pͥnceps pōt bn̄ argue̓ ꝑ lege abrogatā. l. ij. §. ⁊ nemī. C. de. ꝯſti. pe. nō āt īferior a pͥncipe. Quarta ſolutō noͣbil̓ pōt colligi ex dictꝭ Inno.