De iudicijs.
rit ꝓbari ꝑ iuramētū ſoliꝰ denūciantis ẜm doc. qn̄qꝫ tn̄pōt fieri denunciatō ſine admonitione vt. jͣ. ſubijciam.¶ Tercio reqͥrit̉ ꝙ ſi non adīplet ⁊ deſiſtit adhibeat̉vnꝰ vl̓ duo teſtes corā qͥbꝰ fiet ſcd̓a monitio ⁊ iſta poterit ꝓbari ꝑ illū teſtē ⁊ iuram̄tū denūciātꝭ. vt in. c. 101.jͣ. de teſti. agit̉ .n. de modico p̄iudicio. ¶ Quarto exigit̉ꝙ poſtea fiat denūciatō eccīe .i. p̄lato ſuo. vt h̓ īꝟ. ꝙ ſi.¶ Quīto ꝙ corā p̄lato ꝓbet iſte denūciās peccatū illius ⁊ ſe obſeruaſſe formā in denūciando. Exqͦ infert̉ ꝙvbi ad ſb̓am alicuiꝰ actus exigit̉ certa forma fundās ſeſuꝑ illo actu dꝫ ꝓbare formā p̄ceſſiſſe. ad hͦ. c. j. de re. eccle. nō alie. li. vj. ¶ No. ꝙ excōicatus dꝫ haberi ſic̄ gentilis ⁊ infidel̓. dictio tn̄ ſicut poſita ī tex. nō denotat omnimodā ſil̓itudinē ẜm doc̄. ⁊ bn̄ qꝛ cū gētili licet loqͥ ſednō cū excōicato. vt in. c. cū excōicato. iūcto. c. ad mēſaꝫxj. q. iij. ⁊ ibi vide rōnis diuerſitatē. vn̄ in hoc ſunt deterioris ꝯditiōis excōicati qͣꝫ gētiles ſed in hoc ſunt ſimiles qꝛ vterqꝫ eſt ſeꝑatus a ſacramētis eccl̓ie ⁊ qꝛ vterqꝫvidet̉ eē mēbꝝ dyaboli. xj. q. iij. audi deniqꝫ. ¶ No. extex. ſigl̓arit̓ iūcto tex. c. ꝑ venerabilē. c. qui fi. ſint. le. ꝙpͥnceps ſecl̓aris etiā ſuꝑiorē nō recognoſcēs nō pōt directa via ꝯueniri corā papa. hic .n. papa excuſat ſe id facere rōe peccati ⁊ ꝑ viā denūciatōis ⁊ tn̄ rex francie nōrecognoſcit ſuꝑiorē in tꝑalibꝰ. vt ī p̄all. c. ꝑ venerabilem limita hͦ vt dicā. jͣ. ſuꝑ glo. in ꝟ. iudicare. lꝫ Inno. h̓dicat ꝙ de iure ſubeſt pape. ſꝫ ille tex. fac̄ ī oppo. inqͣꝫtūdic̄ ꝙ potuit ſe ſubijcere qꝛ ⁊cͣ. fac̄ qd̓ no. bar. in. l. vnaC. neqͥs in ſua cā. ⁊ dixi. sͣ. in. c. ꝓxi. ꝙ nō recognoſcēsſuꝑiorē pōt eē iudex in cā ſua ꝓpria ⁊ ſic nō ſubijcit̉ pape. Ceſſat .n. rō lr̄e ſi nō arguit̉ eius peccatū. nec ob. c.lꝫ ex ſuſcepto. jͣ. ti. ꝓx. vbi in defectū imꝑij ſuccedit papa qꝛ dꝫ intelligi qͥ ad illos in quibꝰ imꝑator hēbat iuriſditionē qꝛ ſurrogatꝰ nō dꝫ plus habere ꝙͣ ille in cuiꝰlocū ſurrogat̉. de ſuꝑ. ne. p̄la. in cle. vna. ⁊ de do. pꝰ diuor. re. c. nuꝑ. ⁊ in regl̓a. is qͥ in ius de re. iu. li. vj. fac̄ qd̓no. glo. in. c. qm̄. x. di. vbi no. ꝙ d̓ īꝑatore nō appellaturad papā. ¶ No. ꝙ ꝑ ꝯͣriā ꝯſuetudīeꝫ ſeu pͥuilegiū detrahit̉ iuriſditōi dn̄oꝝ feudoꝝ vt non ip̄i dn̄i cognoſcāt ſꝫ ille ad qͦs ꝯſuetudo vl̓ pͥuilegiū iuriſditōꝫ defert.Et vide qd̓ noͣ. ī ſil̓i Bal. in. c. ſiqͥs ꝑ triginta. ſi de feu.fu. cōtro. coll̓. x. vbi tāgit an vaſallus poſſit p̄ſcribe̓ cōtra dn̄m vt nō teneat̉ ad ſeruitia? ⁊ ꝯcludit ꝙ ſic. ⁊ vide qd̓ dicā in. c. ad audiētiā de p̄ſcrip. ¶ No. in ꝟ. nonigit̉. ꝙ īꝑator ē ſubiectꝰ in ſpūalibꝰ nedū pape ſꝫ etiamep̄o loci. ad hͦ. c. duo ſūt. xcvj. di. ⁊ vide qd̓ noͣ. in. c. oēsde ma. ⁊ obe. ⁊ in. c. oīs de pe. ⁊ re. Ex qͥbꝰ dic ꝙ etiā ſuop̄ſbytero parrochiali ſubiectꝰ ē. Et ex his dep̄hēdit̉ ⁊cognoſcit̉ excellētia dignitatis eccl̓iaſtice ⁊ ſacerdotalis ad regalē ⁊ ſecularē cū nullus clericꝰ quātūcūqꝫ minimꝰ ſit etiā ſubiectꝰ imꝑatori. vt. sͣ. e. cū nō ab hoīe. vn̄dicit glo. ī p̄all̓. c. duo. ſūt. ꝙ nll̓a dignitas ſecl̓aris ſil̓iseſt ſacerdotio ¶ No. ꝙ deſcēdēs de deſcēdetibꝰ alicuius dict̉i deſcēdiſſe de eiꝰ genere. ¶ No. ꝙ cū ꝓcediturad correctōeꝫ peccati nō ē fiēda diſtinctio int̓ magnū⁊ ꝑuū. In mō tn̄ coercēdi ⁊ puniēdi ⁊ ī generibꝰ penarū bn̄ fit dr̄ia. vt no. ī. c. qͥ ꝯͣ pacem. xxiiij. q. j. vbi ē bo.tex. cum glo. fac̄. c. ſane de offi. dele. ⁊ in. c. iij. e. ti. li. vj.¶ No. ꝗͥd ē pax. ē .n. vīcl̓m charitatis. ⁊ vt pax habeatur dꝫ geri bellū. xxiij. q. j. nulli exiſtīare. charitas aūt ēdilectō dei ⁊ ꝓximi ⁊ cū charitas ſit ſpūalis virtꝰ qͣ ſaluamur. de pe. di. ij. charitas. iō circa pacē ⁊ iuramētumſpālius cognoſcit eccīa ẜm Hoſti. ¶ No. ꝙ cū de pace fracta ꝯſtat ſeu dubitat̉ cuiꝰ culpa ꝓceſſerit violatio pōt cogͦſce̓ papa ⁊ dꝫ rōe peccati cōpellere ad pacēreformāda ſeu ad treugas ineūdas. Ad hͦ an̄ ſit licituꝫinferioribꝰ ptātibꝰ dic ꝙ ſic reſpectu ſb̓ditoꝝ. de qͦ perBar. in. l. ꝯgruit. ff. de of. p̄ſi. ⁊. l. ambitioſā. ff. d̓ decre.ab or. fa. dixi plene ſuꝑ rubrica d̓ tre. ⁊ pa. ⁊ vide tex.no. iūcta glo. ꝙ ep̄s etiā pōt cōpellere ad ꝯcordiaꝫ. xc.di. placuit. ¶ No. ſingl̓arit̓ ex ꝟ. poſtremo. ꝙ treuga
ad tp̄s facta pōt appellari pax. nā tex. iſte dic̄ ꝙ rex frācie nō ſeruauit pacis federa vſqꝫ ad p̄fixū t̓minuꝫ ⁊ ſiccū fuerit ita poſitū tp̄s nō pōt ītelligi niſi d̓ treuga. qd̓tenet Io. an. ī addi. ſpe. de treū. ⁊ pa. pꝰ pͥn. vbi inducithͦ ad. q. antiqͥtus diſputatā. Quidā hn̄s guerram cumalio dn̄o ꝓmiſit cuidā nobili dare ſtipēdiū ꝓ centū ē qͥtibꝰ ad adiuuādū eū donec guerra eſſet finita demū illeꝓmiſſor fecit treugā cū inimico ſuo ad annū ⁊ vltra donec reuocabit̉ q̄rit̉ an teneat̉ interī ꝓmiſſor ad ſtipiendiū? ⁊ videt̉ ꝯcludere ꝙ nō. ſecus ſi fuiſſet dictū donecpax fieret ⁊ ibi vide latiꝰ ¶ No. vltimo ordinē ꝓcedēdi in denūciatōe iudiciali qꝛ de plano ⁊cͣ. ⁊ dicā. jͣ. latiusPrima glo. ponit caſuꝫ. ⁊ dic melius ſupplendo proutcolligit̉ ex fine lr̄e ꝙ papa pꝰ denūciatōeꝫ ſibi factā perregē anglie ſcripſit regi frācoꝝ vt deberet ẜuare cōpoſitionē. ipſe ꝟo reſcripſit quandā excuſatōꝫ aſſumendo quā tn̄ nō ꝓbauit. vn̄ papa cōmiſit ep̄o eboracen̄.⁊ cuidā abbati vt tā querimoniā regis anglie qͣꝫ excuſationē regis frācie audirēt corā quibꝰ rex francoꝝ nūqͣꝫvoluit cōparere. vn̄ nō fuit paſſus ꝙ illi cognoſcerent.quapropter papa ſcripſit legato qͥ erat in ꝑtibꝰ. vt habetur in. ꝟ. ne igit̉. vt ſi rex frācie nō faceret ꝓut ibi dicit̉ deberet tota terrā regis ſubijcere interdicto. Et qͥapapa timuit ne p̄lati ⁊ ppl̓i ſcādalizarent̉ ⁊ ꝓuocarentur ex hͦ mādato. qͣi papa vellet fauere regi anglie ⁊ violare iuriſditionē regꝭ frācie ⁊ ꝙ etiā ꝓpter hͦ nō ẜuarent interdictū ferēdū ꝑ legatū papa ſcripſit p̄latꝭ perfrāciā ꝯſtitutis vt ī lr̄a habet̉. Itē vt pꝫ in antiqͣ mandauit p̄latis vt ſnīam quā ferri cōtigerit ẜuēt al̓s ꝯminabat̉ ꝙ illos puniret de īobediētia. ⁊ ex his hēs clarecaſū. ¶ Querit glo. ij. nūqͥd penes papā ſit vterqꝫ gladius an̄ ꝟo habeat ptātē tm̄ ī ſpūalibꝰ: pͥmo allegat qtm̄ ī ſpūalibꝰ. ⁊ ad hͦ adducit pl̓a. Scd̓o ꝯcludit in effectu ꝙ hꝫ iuriſditōꝫ ī ſpūalibꝰ hītū ⁊ actu ⁊ ī tꝑalibꝰ hꝫhītu ſꝫ executōeꝫ cōmiſit eccl̓ia īperatoribꝰ ⁊ pͥncipibꝰſeculi. ⁊ remittit ad noͣ. in. c. cauſam. ij. q. fi. ſint. le. Io.an̄. inducit aliqͣ q̄ tēdūt ſolū ad ꝓbādū ꝙ executio gladij tꝑalis ē interdicta pape ⁊ cuilibet eccl̓iaſtico que. jͣ.adducā. ſꝫ pͥmo ſb̓nectā ad ꝯfirmatōꝫ glo. q̄ ponit hicIo. de lig. ad ꝓbādū ꝙ papa hꝫ iuriſditōꝫ tꝑalē habitu qꝛ in hn̄tibꝰ ordinē in vnu̓ſo impoſſibile ē eē duo eq̄ꝑfecta. ſꝫ īꝑator nō eſt maior gͦ nō erit eqͣlis. Itē multitudo pͥncipatuū mala eſt. Itē qꝛ imꝑator ē dn̄s tꝑaliūpapa ſpūaliū ⁊ tꝑalia ordinant̉ ī fine ſpūaliū .j. q. iij. ſiqͥs obiecerit. ſic̄ gͦ aīa dn̄at̉ corpori ſic papa imperatori. Itē pͥncipatus pape ē infuſus a deo. xxj. di. in nouo.principatꝰ tꝑalis ab hoīe. xciij. di. legimꝰ. gͦ principatꝰdei dꝫ p̄eſſe principatui hoīs. Itē petrꝰ vt dei vicariushabuit oīmodā ptātē ſic ⁊ alij ſucceſſores in vicariatū.Itē principatꝰ optimꝰ ē vbi vnꝰ principat̉. Scd̓o politicoꝝ. vnꝰ gͦ princeps ī orbe. Itē qꝛ ſic ē ī regimīe celeſti. Et ꝙ executio ſit int̓dicta inducit Io. an̄. illud Io.xviij. Cōuerte gladiū tuū ī vaginā. ⁊ illd̓ Ber. ad Eugēiuꝫ. Aggrede̓ ſb̓ditos ꝟbo ſꝫ nō ferro qͥd vſurparegladiū tetas quē ſemel iuſſus es mitte̓ ī vaginaꝫ. ⁊ j. adTimotheū. iij. c. Ep̄m oꝫ nō eſſe ꝑcuſſorē. Itē miſternoui teſtam̄ti ē mīſter māſuetudīs ⁊ ſacr̄i vnitatis. ſacramētū ꝟo altaris rep̄ſētat vnionē ep̄i ⁊ eccl̓ie quamſignificat vnio aīe ad corpꝰ qꝛ ſic̄ aīa viuificat corpusſic xp̄s ꝑ hmōi ſacr̄m viuificat eccl̓iaꝫ ⁊ iō executō gladij material̓ qͥ diuidit aīam a corpore penes mīſtrumſacram̄ti vnitatis eſſe nō dꝫ. Un̄ dic̄ Ber. ī loco p̄all.Gladiū materialē hꝫ papa nutu. īꝑator ꝟo iuſſu. miles vſu vel manu. ⁊ hͦ etiā innuit extuagās Bonifacij.vnā ſanctā. Sꝫ ego addo glo. valde noͣ. ī cle. ad nr̄m d̓here. in ꝟ. eccl̓ie. qͥ elegant̉ ꝓbat hāc ꝯcluſionē ꝙ papa ſit ſūmus ⁊ oēs ſunt ei ſubiecti. vide etiā glo. in pal.c. cauſā. ⁊ ꝑ. Inno. in. c. lꝫ ex ſuſcepto. jͣ. ti ꝓx. ꝑ Hoſt.in p̄alle. c. ꝑ venerabilē. ⁊ in ſūma qͥ fi. ſint le. §. qͣliter ⁊a quo. Et vt hēas aliqͣ principia ī hac materia ſcias ꝙ