Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
23v
Einzelbild herunterladen
 

De iudiciis.

ſed ſolū rn̄det ad iſtū. §. fi. ꝙ ideo ibi inſtātia non trāſitin fiſcū. qꝛ fiſcus ſuccedit in bonis ⁊ non ꝑſone: īmo anihilat̉ ꝑſona in qͣ erat fundatū iudicium vn̄ ea anihilataexpirat iudiciū. nō aūt eſt ſic in herede. qꝛ repn̄tat ꝑſonam defuncti. vn̄ nō ſuccedit ꝑ anihilatōem ꝑſone: ſedꝑ rep̄ſentatiōeꝫ. Et ex hͦ infert ꝙ filij ſuccedētes ꝑ aut̓.bona dānatoꝝ. C. de bo. dā. nō ſuccedūt in inſtātia. qͥaſunt ſucceſſores bonoꝝ ⁊ nō ꝑſone vt ibi. So. licet bal.ꝯͣ bar. ita ꝯcludit. ibi tn̄ ſuꝑ rubrica de re. diui. ff. in qͣrtacolū. videt̉ ſentire ꝯͣriū videlꝫ cū bar. Et idē videt̉ etiātenere do. ange. in. l. ſi vt ꝓponis. C. de bo. dā. ⁊ ſatis mihi illa opi. bar. placet: exqͦ nō habemꝰ ꝓprie caſuꝫ ꝙ qn̄fiſcꝰ eſt inſtitutꝰ heres in eū trāſeat inſtātia. ⁊ vt in p̄al.§. fi. ſimpl̓r dr̄ ꝙ in fiſcū nō trāſit illa inſtātia. intelligat̉gͦ gnaͣl̓r exqͦ hꝫ iudices oīno ſeꝑatos. nā video ꝙ etiamqn̄ ſuccedit tm̄ in bonis ⁊ nō ꝑſone ꝑ oīa tenet̉ ac ſi eſſꝫheres ⁊ ſucceſſor. vt ī p̄al. l. ſi vt ꝓponis. C. de bo. dā. ⁊ īl. ij. C. ad. l. iul̓. de vi pub. Itē oīa iura. C. vbi cauſe fiſcales loquūtur indiſtincte vt de oībꝰ bonis ꝑtinētibꝰ ad fiſcū ⁊ de alijs cauſis fiſcalibꝰ nō exerceri iudicēs: ſꝫ ip̄i ꝓcuratores fiſci ſeu rōnales debēt cognoſcere. ⁊ ꝓ hoc videbonū ſil̓e in clerico. naꝫ regulariter heres ꝯueniēdus eſtvbi defunctꝰ ꝯueniri debuit: vt. l. heres abſens. ff. de iudi. ⁊ tn̄ ſi clericꝰ ſucceſſit laico nō ꝯuenit̉ corā iudice defuncti: ſed coram iudice ſuo ecc̄iaſtico. qꝛ habꝫ oīno iudices ſuos ſeꝑatos ⁊ alteriꝰ qͣlitatis qͣꝫ hret defunctꝰ: vtno. in. c. nullꝰ clericꝰ. xj. q. j. ⁊ in regula is qͥ in ius. de reg.iur̄. li. vj. vide tn̄ ad hͦ notabilē limitatōem quam ponitbar. in. d. l. heres abſens. ff. d̓ iudi. dicēs hoc ꝓcedere qn̄clericꝰ allegat pͥuilegiū corꝑe iuris clauſuꝫ. ſecꝰ ſi allegataliud pͥuilegiū impetratū a papa: puta vt nō poſſit cōueniri corā ſuo ep̄o. tūc em̄ hoc pͥuilegio nō obſtāte cōueniēdus eſt vbi defunctꝰ debuit ꝯueniri. qꝛ. l. heres abſens tollit pͥuilegiū in ꝯͣriū ⁊ hoc clariꝰ voluit glo. in. d. l.heres abſens. allegat. l. ij. §. legatis. ff. d̓ iudi. qd̓ noͣ. ⁊ qd̓in regula qͥ in ius de reg. iu. in. vj. gͦ ideꝫ dicendū in fiſcoꝯſil̓i rōne cū habeat ſuos iudices ſeꝑatos ſic̄ clericꝰ. necob. ſi dicat̉ ꝙ in p̄dictis iuribꝰ nihil dr̄ ꝙ inſtātia fueritinchoata cū defuncto. qꝛ ꝯſil̓i rōne inſtātia nō tranſiretſicut nō trāſit facultas cōueniendi. Et ꝑ hoc infert̉ advnū ꝓpter qd̓ inſtiti in p̄cedēti q̄ſtione plus qͣꝫ oportebat qͣꝫtū ad canōiſtas ꝙ inſtātia inchoata ꝯͣ laicū defunctū nō trāſit in eccl̓iam ſeu clericū heredē ſicut nō trāſitī fiſcū ꝯſil̓i rōne. qd̓ etiā tenet hic do. an̄. et ſic extēde qd̓no. glo. ī regula is qͥ in ius p̄all̓. ⁊ in. c. nullꝰ clericꝰ. ⁊ bar.in. l. heres abſens. ff. de iudi. videlicet ꝙ clericꝰ non pōtcōueniri corā iudice laico vbi defunctꝰ erat ꝯueniēdusvt ꝓcedat etiā ſi inſtātia fuiſſꝫ inchoata cū defuncto vtin eo nullo mō trāſeat ſicut nec facultas cōueniēdi corāeodē iudice. ⁊ ſic̄ nō trāſit in fiſcū ꝯſil̓i rōne. ⁊ hͨ ſufficiātad clarā declaratōꝫ. c. Et gnaͣl̓r an̄ ⁊ qn̄ reſcpͥtū ſit trāſmiſſibile in aliū: vide plene ꝑ Io. an̄. ī. d. regula is qͥ. ⁊ ꝑIo. cal. in. c. ſignificauit. de reſcrip. vbi dica. De dubijs pͥcUMVeniſſeNt. uiiegioꝝ aplide ſedis ſolꝰ papa cognoſcit et nō inferior. h. d. No. pͦ ꝙ iuris ꝓ mulgatio qn̄qꝫ fit ꝑ verbū volumꝰ:⁊ maxime in principe qͥ illud preſumit̉ velle qd̓ iuris eſt.Glo. diuidi poteſt pͥncipaliter in tres ꝑtes. Primo qͣrit de rōne lr̄e. Secūdo q̄rit nūquid ſaltē incidēter poſſit inferior cognoſcere. Tercio opponit. ſecūda ibi ſꝫ nūquid. t̓ciā ibi ſꝫ qͣliter. Prima ꝑs eſt clara. Quero ī ſecūda ꝑte an ſaltē incideter poſſit iudex inferior cognoſcere? glo. ꝯcludit capiēdo finē eiꝰ ꝙ iſte tex. pͦ poſſit intelligi de pͥuilegijs conceſſis a deo apl̓ice ſedi. ⁊ de his ſolus papa cognoſcit: de trāſſa. p̄la. c. j. ⁊. xxj. diſ. in nouo.Poteſt ſecūdo intelligi de pͥuilegijs ꝯceſſis per papā. ⁊tūc papa ꝑ ſe vel ꝑ ſuos delegatos de illis iudicat. inferior ꝟo citra mādatū pape cognoſcere pōt incidēter ſi ſt̓ꝟba clara ⁊ nō aliter. Colligēdo dicta doc. diſtinguen-

do ꝯcludo ꝙ aut q̄ſtio pͥncipaliter deducit̉ ſuꝑ intellectu pͥuilegij apl̓ici: ⁊ nō debet adiri inferior vt illud int̓pretet̉: vt hic ſentit glo. ⁊ clariꝰ Inno. qꝛ eius eſt interp̄tari cuiꝰ eſt ꝯdere. ⁊ puto hoc etiā ſi caſus eſt clarus. qͥanō ſpectat ad īferiorē talis declaratio vt faciat ius quoad oēs. ſic em̄ nec leges quo ad oēs interp̄tari pn̄t: vt. l.fi. C. de legi. ⁊ no. Inno. in. c. cū ſpeciali de ap. Aut q̄rit̉nūquid incidēter: vt qꝛ cauſa ꝟtit̉ corā inferiori ⁊ allegat priuilegiū. ⁊ tūc in p̄iudiciū pape ꝯcedētis nō pōtvt hic dicit do. an. ⁊ bn̄ ꝑ. c. cū tꝑe de arbi. ꝓ hoc qꝛ resint̓ alios acta non p̄iudicat alijs. C. res īter alios acta ꝑtotū. ⁊ de fi. inſtru. c. inter dilectos. ſicut dicimꝰ ꝙ p̄ſcriptio inducta ꝯͣ inferiorē exēptū nō p̄iudicat pape: īmooportet vt inducat̉ cū alijs qͣlitatibꝰ reqͥſitis ad p̄ſcriptioneꝫ ꝯͣ eccl̓iam romanā: vide bo. glo. in. c. ad audiētiaꝫde p̄ſcrip. in ꝟ. pͥncipal̓r. et de ca. mo. c. dilectꝰ. in glo. inꝟ. generet̉. Idē putat do. an̄. ſi ꝟteret̉ in dubiū de poteſtate ip̄ius pape ꝯcedētis ꝙ inferior nō pōt cognoſcere⁊ licꝫ nihil alleget: tn̄ ſatꝭ facit p̄al. c. j. de trāſſa. p̄la. Idētenet Inno. ī. c. ex ꝑte. el. j. de ꝟ. ſig. ix. q. iij. ip̄i ſunt. ⁊. c.nemo. ⁊. c. ſe. Hoc etiā voluit glo. hic in fi. naꝫ diſputare ſi papa potuerit eēt diſputare ſeu diffinire ſuꝑ priuilegijs cōceſſis ip̄i ſedi apl̓ice. ⁊ ſic de facto et ptāte apl̓ica: qd̓ nō licꝫ. vt. in p̄al. c. j. xvj. q. iiij. §. qͥ aūt. et. ix. q. iij.cūcta ꝑ mūdū. Aut qͣrit̉ nūquid inferior poſſit cognoſcere ⁊ diffinire incidēter inter ꝑtes ⁊ ad ip̄aꝝ p̄iudiciūnō directe ſuꝑ mēte pͥuilegij. ſed an pͥuilegiatꝰ ſit capaxſeu an̄ pͥuilegiū ſit ſurrepticiū. ⁊ cōiter doc. ſentiūt ꝙ ſicqꝛ nūc potiꝰ iudicat̉ de priuilegiato qͣꝫ de pͥuilegio. ꝓ hͦqd̓ no. in ſil̓i in. c. j. ⁊. ij. de ꝯfir. vti. vel īuti. ⁊ in. c. ſuꝑ lr̄isde reſcrip. ⁊ in. c. j. de lit. ꝯtēſ. li. vj. in no. Aut dubitatioeſt ſolū circa ꝟba priuilegij: ⁊ tūc ſi caſus eſt clarꝰ ſeu defacili decidibilis pōt inferior cognoſcere ad p̄iudiciumꝑtiū ẜm oēs. Et ꝓ hoc adducō hāc rōnē. nā video ꝙ indeciſiōibꝰ cauſaꝝ iudex inferior interp̄tat̉ legē ſcriptaꝫ īp̄iudiciū ꝑtiū. vt no. Inno. in. c. cum ſpāli. de ap. facit. l.vnica. C. de ꝓfeſ. qͥ in vr. ꝯſtā. li. xij. licꝫ ſcriptū ſit gnaͣlit̓ꝙ ſolus princeps interp̄tat̉ legē. in. l. fi. C. delegi. ⁊ in. c.inter alia. de ſen. ex. fortius poterit interp̄tari legeꝫ nonſcriptā incidēt̓. Si ꝟo caſus ē dubitabil̓: ⁊ tūc puto ꝙſi poteſt defacili adiri princeps eius erit interp̄tatio. ar.hic̄. ⁊ de ſen. ex. inter alia. ⁊ in. l. ex facto. in prin. ff. de vul.⁊ pu. al̓s data longa inſtātia ſine difficultate adeundi ſipoterit decidi caſus ꝑ ratōem naturalē ⁊ veriſimilē quepoteſt ꝓbari per expreſſa verba priuilegij vel ꝑ aliud ſimile: tūc puto ꝙ inferior hoc etiam poterit. Et ꝓ hoc allego caſum optimū iudicio meo in palleg. l. ex facto. vbiimperator cōceſſerat cuidam priuilegiū vt filio muto liceret ſubſtituere. ſed mutus duxit vxorem ⁊ natus eſt etfilius: querebat̉ a iuriſcōſulto an rumperet̉ teſtamentūpaternū. qui reſpondit ꝙ beneficia principū ip̄i principes ſolēt interp̄tari: tamē voluntatē principū inſpiciētibus pōt dici eatenus ad eū tribuere voluiſſe qͣtenus filius eius in eadē valitudine ꝑduraret. ⁊ ſic rōne naturalimotus iuriſcōſultus interptatus eſt priuilegiuꝫ principis in caſu ſaltē dubitabili. ad idē qd̓ no. Cy. in. l. nō dubiū. c. de le. vbi dicit ꝙ ſi lex nō exprimit rōnē poſſumuscogitare rōnē naturalē q̄ potuit mouere principē ⁊ ꝑ illam etiā venire ꝯͣ ꝟba ſe ruādo mentē. facit. l. ſcire oportet. §. ſufficit. ff. de excuſ. tu. facit qd̓ noͣ. Inno. in p̄alle.c. cū ſpeciali. Itē ad multa p̄dicta facit tex. in. c. cū ꝑſone. de priui. li. vj. ⁊. c. accepimus. de fi. inſtru. vbi oſtedūtur priuilegia inferiori: vt ſic videat an falſitate: an aliaimpugnatōe notari poſſint. ſed vbi dubiū ꝯſiſtit in intentōe principis. ⁊ nullo modo poteſt decidi ex ſui difficultate vel nō ſine magno dubio tūc ſoliꝰ principis ē interp̄tatio. Ad p̄dicta vide opti. ſil̓e in. c. venerabileꝫ. deelec. vbi tex. dicit ꝙ an iuramentū ſit ſeruādū vel ne ſpectat hoc decernere ad iudiciū apl̓icū. ⁊ tn̄ dixit ſpe. in ti.de lega. §. nūc oſtendendū. ꝟ. xxiiij. ꝙ etiaꝫ ep̄us poteſt