De iudiciis.
tare ſuo p̄lato. qꝛ hec faciūt ad impediēda delicta q̄ forte ꝑ eū poſſent ꝯmitti. qꝛ qͥ male agit odit lucē: in. c. ꝯſuluit. d̓ offi. dele. qd̓ etiā tenuit bal. in. l. ſiqͣ. C. d̓ ep̄i. ⁊ cle.Et idē dico ī iudice ſeculari vt etiā d̓ die poſſit caꝑe clericū ⁊ pn̄tare iudici ſuo ſi ꝟiſil̓r timet̉ de fuga ip̄iꝰ clerici dū adiret̉ p̄latꝰ ſuus. ar. in aut̓. d̓ defen. ciui. col. ij. vbiiudex capit qͥ al̓s nō hꝫ iuriſditōeꝫ in capientē. ⁊ in. l. deſertorē. ff. d̓ re mi. ſecꝰ ſi nō timeret̉ d̓ fuga. ⁊ ſic ītelligoInno. in p̄al. c. vt fame. ad p̄dicta bn̄ facit p̄al. c. olim. d̓reſti. ſpō. Si em̄ poſſuꝫ inijcere manꝰ vt ſocius recuꝑetrem ſuā incōtineti: fortiꝰ ꝓ vtilitate publica vt ip̄e efficiat̉ timidior ad iniuriā ꝯmittendā: ⁊ vt ceteri mētū habeāt. ar. d̓ poſtu. p̄la. c. bone. j. ¶ Quo ad ſecūdū an̄ poſſit capi ꝑ creditorē ſi eſt ī fuga ꝯſtitutꝰ: vl̓ ſi recedit cuꝫre mea? Breuit̓ ꝯcludo ꝙ ſic qͥcqͥd ſenſerit Hoſti. ī p̄all̓. §. qͥs dꝫ. qd̓ tꝫ Bertra. ī p̄al. cle. j. ⁊. collec. ⁊ do. Car.hic. Et ſatis hic ſentit Inno. in p̄al. c. ſi ꝟo. ⁊ optime facit p̄al. c. olim. d̓ reſti. ſpo. vbi licitū eſt ꝓ rebꝰ recuꝑādisinuadere clericū cū moderamīe inculpate tutele. ⁊ nō ſolum pͥncipalis creditor hͦ impune facere pōt: īmo ſibi auxiliātes. nā ep̄us nō fuit ibi ſolꝰ ad expellendū: vt etiā dicit Inno. in p̄al. c. ſi ꝟo. Iteꝫ h̓ penitꝰ ceſſat dolꝰ qͥ reqͥritur ī p̄al. c. ſiqͥs ſuadēte. ¶ Ad ſecundū pͥncipale an̄ extali dephēſiōe legitime facta ſurgat notorietas vt ſinealia ꝯuictōe poſſit dep̄henſus puniri? Glo. hic ſentit ꝙſic: ſed tex. facit in oppoſitū cuꝫ videat̉ reqͥrere duo copulatiue ad facultatē puniēdi ꝙ fuerit legitime dephēſus ⁊ ꝯuictꝰ. ⁊ ſic ſola dep̄henſio nō ſufficit. Iſte articulus poteſt ſubdiuidi. ⁊ pͦ qͥd ſi capiat̉ laicus ī delicto velclericꝰ a clericis. ſecundo q̄ ſi capiat̉ clericꝰ a laicis. ¶ Adpͥmū glo. variāt. nā qn̄qꝫ ſentiūt ꝙ dep̄henſio tm̄ inducit infamiā: vt no. glo. in. c. ex tuaꝝ d̓ eo qͥ duxit ī ma. et īc. ſciſcitātibꝰ. xv. q. vlti. glo. in. l. capite qͥnto. ff. de adult̓.ſentit ꝙ niſi capiat̉ in actu venereo ſolū inducit indiciūvt ſupponat̉ torture. ſed glo. in. c. ſiqͥs diaco. l. di. ⁊ in. c.p̄ſb̓r. lxxxj. di. videret̉ diſtinguere ꝙ ſi multitudo aſſit īactu dep̄henſiōis in delicto ita ꝙ viderūt ⁊ dep̄henderūt eū in d̓licto tūc inducit̉ notoriū. ſecꝰ ſi multitudo fuit admiſſa in actu dep̄henſiōis et non in delicto: vt quiapoſtqͣꝫ cepit qͥs aliquē in domo ſua vocauit viciniā. tūcem̄ delictu nō efficit̉ notoriū: ſed orit̉ infamia ſeu indicium ẜm qͣntitatē multitudinis admiſſe. Et idē in veritate ſentit glo. in p̄al. l. capite qͥnto. Do. an. h̓ dicit ꝙ dep̄henſio pōt inducere indiciū tm̄. Itē infamiā tm̄. Itē etnotoriū ẜm qͣlitatē dep̄hēſionis ⁊ multitudinē aſtantiūSi em̄ dep̄henſio fit paucis aſtātibꝰ maxime in delictodefacili nō publico vt eſt adulteriū nō inducit niſi indiciū tm̄. hͦ tn̄ mihi nō placet ſi deprehēſio a paucis fuit facta in actu delicti. qꝛ tūc inducit̉ nō ſolū indiciū: īmo manifeſtū. qꝛ ꝓbari pōt ſiue viderint ip̄os pͥus adulterantes ſeu furātes etiā ꝑ rimulā ⁊ ſucceſſiue: vt eſt bo. glo. īc. nihilominus. iij. q. ix. ſiue viderint ⁊ deprehēderint inactu ꝓpinquo: vt ſolū cū ſola ſeu nudū cū nuda in actuamplexꝰ ſeu in actu oſculi. vt eſt glo. notabilis. ⁊ bar. inp̄all̓. l. capite qͥnto. ⁊ opti. facit tex. in. c. lr̄is. ⁊. in. c. tercioloco. de p̄ſump. īmo plus dicit bar. in. l. fureꝫ. ff. de furt̓.ꝙ crimē efficit̉ manifeſtū ſiue capiat̉ in actu ꝓpinquo:ſiue in ipſo facinorē: allegat illā. l. iūcta. l. ſiqͥs in ẜuitutē.ff. e. ideo dicit ꝙ ſi aliqͥs capiat̉ in domo alicuiꝰ pulchremulieris adulteriū dr̄ manifeſtū. Et ſic dicit debere ītelligi p̄all̓. l. capite qͥnto. vbi tn̄ poſt reqͥrit ꝙ captura fiat̄ ſaltē in actu ꝓpinquo: qd̓ plꝰ placꝫ. vt qꝛ viderūt euꝫin camera ſolū cū ſola vel oſculantē mulierē: vl̓ in ſil̓ibꝰactibꝰ. ar. in p̄al. c. lr̄is. ⁊ in. c. tercio loco. Et intelligo dictū bar. ꝙ ſit manifeſtū .i. ꝓbabile. ⁊ ſic quatenꝰ manifeſtum diſtinguit̉ a notorio: iuxta notata ī. c. veſtra. de coha. cleri. ⁊ mū. ſi pauci fuerūt in actu deprehēſionis ī delicto. Si ꝟo multitudo que ſufficit ad notoriū tunc inducet̉ manifeſtū .i. notoriū. ⁊ ſic ꝓprie loquit̉ bar. ī prealle. l. furē. Ex predictis ergo ꝯcludo ꝙ dictū do. an̄. dū
dicit ꝙ captura paucis aſtātibꝰ facit indiciuꝫ debet intelligi ⁊ reſtringi quādo pauci fuerūt adhibiti poſt dep̄henſionē ſeu cōſummatōem delicti. nō aūt ſi in ipſo delicto vel actu ꝓpinquo. qꝛ tūc hͦ ſufficit qͦ ad ꝓbatōeꝫ: vtsͣ. dixi ſi deprehēſio fiat pl̓ibꝰ aſtātibꝰ poſt delictū ita q̄nō viderūt delictū: ſupple nec viderūt actuꝫ ꝓinquū addelictū tūc inducit̉ infamia. ⁊ ſic intellige glo. sͣ. all̓. ⁊ ſicintellige etiā iſtū tex. qͥ vltra deprehēſionē exigit ꝯiūctionē ad effectū puniēdi. ſi dep̄hēſio fiat ī actu delicti aſtāte toto ppl̓o vel maiori ꝑte ppl̓i: ſupple vl̓ tot qͥ hn̄t īducere notoriū tūc inducit̉ notoriū deprehēſiōe. ⁊ ita ꝓcedit iſta glo. ⁊ hͦ ſatis fuit d̓ mēte glo. in p̄al. c. ſiqͥs diaco.l. di. ⁊. c. p̄ſb̓r. lxxxj. di. Sꝫ adute qꝛ tūc notoriū nō cauſat̉ ex ipſo facto deprehēſiōis: ſed ex actu ꝑcipiēdi ſenſucorꝑeo. Et ideo dic meliꝰ vt deprehēſio aliꝗd inducatꝙ ſi fiat in actu ꝓpinqͦ delicti: licꝫ nō in ipſo delicto īducit̉ notoriū: vt in pal. l. furē. iūcta. l. ſiqͥs in ẜnitute. ff. defurt̓. ⁊ vult bar. in p̄alle. l. furē. Et ſic recte pōt intelligitex cū glo. nō diuinādo in p̄al. c. p̄ſb̓r. vbi ex ſola dep̄hēſione punit̉ dep̄hēſus ¶ Ad ſecundū mēbꝝ ſb̓diſtinctionis qn̄ clericꝰ capit̉ a laicis an inducat̉ notoriū: breuit̓dico ꝙ in caſibꝰ de qͥbꝰ .s. dixi nō inducit̉ notoriū qn̄ laicus capit̉ a laicis: vl̓ clericꝰ a clericis. ml̓to fortiꝰ nō īducet̉ qn̄ clericꝰ capit̉ a laicis. puto tn̄ ꝙ facit īdiciū vl̓ infamiā: iuxta ea qͣs. dixi ꝑ ea q̄ notant̉ in. c. at ſi clerici. sͣ.e. ⁊ facit. qd̓ no. in. c. qm̄. ⁊. c. taꝫ lr̄is. jͣ. de teſti. pn̄t em̄ laici teſtificari ꝯͣ clericū ſaltē ad indiciū ⁊ infamiā inducēdaꝫ. vt dicā in. c. decetero. de teſti. vbi noͣ. Qn̄ aūt inducat̉ notoriū? glo. h̓ ⁊ in p̄al. c. p̄ſb̓r volūt ꝙ ſi fuerūt admiſſi clerici vl̓ ꝙ laici dep̄henderūt aucͣte p̄lati inducatnotoriū. Idē ſentit hic Hoſt. dicens ꝙ ſola dep̄henſiotm̄ ſufficit ad infamiā inducendā: vt. l. palā. §. q̄ in adulterio. ff. de adult̓. niſi crimē dep̄hendat̉ a clericis ab ep̄omiſſis ⁊ corā vicinia publicet̉: tūc reddit̉ notoriū vt nōſit locꝰ inficiatōi. d̓ coha. cle. ⁊ mu. c. tua. ⁊. c. fi. ⁊ ſic dicitdebere ītelligi p̄al. c. p̄ſb̓r. Sꝫ ſi capit̉ a laicis nō ꝓpterhͦ reputat̉ ꝯuictꝰ. all̓at. ij. q. vij. laici. et. sͣ. e. c. at ſi clerici.Do. an. dicit ꝙ ſi ppl̓us eſſet pn̄s nō ſolū in actu dep̄hēſiōis: ſed in actu delicti: vt qꝛ dep̄hendit̉ in fragrāti crimine tūc inducit̉ notoriū. nec reorit̉ ꝙ oēs vel maior ꝑsſint clerici: ſꝫ ſufficit ꝙ ſint laici. al̓s duꝝ foret aliqͥd ꝓbare notoriū ꝯͣ clericū. ad hͦ. c. cū dilectus. d̓ pur. ca. vbi dr̄delictū notoriū cuiꝰ ppl̓us teſtis eſt. Itē notoriū ꝯp̄hendit ī ſe famoſuꝫ: ſꝫ ꝯͣ clericū infamatū laici teſtificant̉: vtno. d̓ accu. c. cu. p. ⁊ qꝛ nō eſt poſſibile ꝙ int̓ tot nō ſintaliqͥ nō infeſti. Et licꝫ do. an. loqͣtur aliqͣntulū int̓ dētesnec clare expͥmit intentōem ſuā dū dicit ꝙ nō reqͥrit̉ ꝙoēs ſint clerici vel maior ꝑs: nō tn̄ exp̄ſſe dicit ſuffice̓ clericis oīno excluſis: licꝫ in veritatē h̓ ſentiat ꝑ ꝟba ſeq̄ntia dū dic̄ ꝙ ſufficiūt laici: et ſic de neceſſitate nō reqͥrūtur clerici. mihi tn̄ placꝫ opi. vt in hͦ nō ſit differētia int̓clericū ⁊ laicū. ⁊ an dep̄hēſio fiat a clericis: an a laicis. ſedvbicūqꝫ clericꝰ capit̉ ī fragrāti crimīe vl̓ in actu ꝓpinqͦſꝑ īducit̉ notoriū. iura em̄ ī hͦ nō faciūt dr̄iaꝫ: vt pꝫ. ī. c.vr̄a. ⁊ ī. c. tua. ⁊ in. c. fi. d̓ coha. cle. ⁊ mu. ⁊ videt̉ tex. ī p̄al.c. cū dilectis. d̓ pur. ca. vbi dr̄ ꝙ crimē illiꝰ p̄ſb̓ri adeo fuerat publicū ⁊ notoriū ꝙ nullꝰ inficiatōi locꝰ penitꝰ exiſtebat: vtputa cuiꝰ vniuerſe vicinie ppl̓us teſtis erat ⁊cͣ.Et ſic ad inducendū crimen notoriuꝫ etiam cōtra p̄ſbiterum ſufficit populus vicinie ⁊ appellatōne populi tm̄veniūt laici. vt in. c. ſi ſentētia. de ſen. excō. li. vj. Et pondera quia tex. in p̄all̓. c. cum dilectis tm̄ loquitur de vicinia ſeu de populo vicinie. ⁊ in vicinia nō ſolent cōmuniter habitare p̄ſbyteri alij p̄ter parochialē. Item ſatisē ꝙ tex. ibi tm̄ ſe fūdat ſuꝑ ppl̓o vicinie nec reqͥrit pn̄tiāſacerdotū ſeu clericoꝝ. lꝫ gͦ laici al̓s regularit̓ nō teſtificent̓ ꝯͣ clericū qn̄ agit̉ crimīal̓r. d̓ qͦ tn̄ plene dicā ī. c. decet̓o. d̓ teſti. tn̄ qn̄ crimē ē notoriū bn̄ teſtificant̉: vt ibioptīe ꝓbat̉. qꝛ ī toͣ vicinia ſeu ī maiori ꝑte n̄ p̄ſumit̉ defacili corruptela. Et hͦ vltimū ſentit h̓ Io. an̄. pꝰ Lau.