De iudicijs.

p̄ſumi tacitꝰ ꝯſenſus. ad hoc quod noͣ. Inno. ī. c. vt debitus. de appel. vide bo. glo. ī. c. ſi ꝯtra vnū. de offi. dele.li. vj. ī ꝟbo ꝓbari. facit. l. qͥ patit̉. ff. māda. Itē ſicut exparte ꝓrogātis ſufficit tacitꝰ cōſenſus: vt ſentit Inno.in. c. ad petitōem. de accu. ⁊ facit. l. j. ff. de iud̓. cū ſi. dixiin. c. j. s. e. ita ⁊ ex ꝑte ſuꝑioris habentis ꝯſentire. ⁊ facitquod plene no. de hoc brocardo an taces habeat̉ ꝓ cōſentiēte. ⁊ quod ibi dicā in. c. nonne. de p̄ſum. ⁊ hec noͣ.qꝛ pn̄t adduci ad ꝑſonas clericoꝝ litigantiū corā alienō iudice qͥ ſil̓i mō nō pn̄t ꝓrogare iuriſditōem alteriꝰſine conſenſu dn̄i .i. ſuꝑioris: vt in. c. ſignificaſti. p̄alle.¶ Uenio ad glo. quam diuido ī tres ꝑtes. ſcd̓a ibi. ⁊ ſialter. tercia ibi. ſꝫ iudicio. ¶ Quero igit̉ capiēdo pͥmaꝫpartē quid ſi dn̄s feudi ē negligēs facere iuſticiā? Rn̄det glo. ꝙ deuoluit̉ iuriſditō ad aliuꝫ. ſꝫ glo. nō dicit qͥsſit iſte alius. glo. ⁊ doc. ī p̄all̓. §. p̄terea in. l. imꝑialē. ſentiūt ꝙ ordinarius rei. ⁊ ſatis ſentit hic glo. ī fi. Naꝫ resdefacili reuertit̉ ad naͣm ſuā. xxxv. di. ab exordio. et. l. ſivnus. ff. de pac. Et qꝛ vt dixi ī noͣbilibꝰ iuriſditō videt̉iſtis data inqͣꝫtū ꝑ eos explicat̉ iuriſditō. al̓s ergo remanet ſub ſuo iudice. ⁊ videt̉ exp̄ſſum ī ſil̓i in. c. irrefragabili. §. exceſſus. de offi. ord̓. ⁊ hoc credo ꝓcedere vt ordinarius rei ſuccedat niſi ſit dn̄s ſuꝑior mediatus tūc puto ꝑ illam negligentiā dn̄i immediati ſupplendā. ⁊ prohoc allego caſum ẜm vnū intellectū ī. c. ex trāſmiſſa. jͣ.ti. ꝓx. ſicut em̄ ille ſupplet ⁊ corrigit iniquitatē ꝑ viā appellatōis ita ⁊ negligētiā. de quo ibi latius dica. ¶ Secundo quero cū ſcd̓a ꝑte glo. quid ſi alter de vaſall̓ nollet rn̄dere corā dn̄o? glo. dicit ꝙ pōt illū punire. quamaūt iuriſditōem poterit ille exercere ī puniendo: dic vtgnaͣliter dicā in. c. ſi qͥs ꝯtra clericū. jͣ. ti. ꝓx. ⁊ meliꝰ quoad caſum noſtꝝ: vt habet̉ ī li. feu. d̓ milite vaſallo qͥ cōtumax eſt. c. dn̄s. vbi ē bo. tex. cū glo. ⁊ ſeruata illa ſolēnitate poſſet priuari feudo. ¶ Ultimo in tercia parteglo. opp. de. c. ex ꝑte. b. jͣ. ti. ꝓx. vbi dn̄s feudi fuit p̄teritus. So. ibi agebat̉ poſſeſſorio. iō potuit agi corā ordinario. Hoc aūt. c. ⁊ ſil̓ia iura ꝓcedūt qn̄ agit̉ petitorioquo caſu glo. diſtinguit tres caſus ꝙ ſi queſtio ꝟtit̉ inter dn̄m ⁊ vaſallos occaſiōe feudi tūc ꝑ alios vaſallosiſta queſtio debet determīari. ſi ꝟo inter duos vaſallostūc dn̄s feudi dꝫ cognoſcere vt h̓. ſi ꝟo inter vaſallū ⁊terciū: tūc dn̄s nō cognoſcit ne ſit iudex ī cā ſua. et hocvult glo. ī effectu. Doc. hic multū inſiſtūt ⁊ ꝑ multa ꝟba quoꝝ dicta ī effectu aliqua addēdo breuiter cōcludo ꝙ aut ē queſtio inter dn̄m ⁊ tercium qui forte dicitdn̄m ſibi obligatuꝫ ad infeudandū vel vēdendum velqͥd ſimile. ⁊ puto ordinariū rei adeundū. qꝛ lex dat iuriſditōem paribꝰ curie ſeu vaſallis qn̄ queſtio eſt interdn̄m ⁊ vaſallū: vt ī p̄all̓. §. p̄terea exͣ illū caſuꝫ. remanetergo iuriſditō apud ordinariū. qꝛ caſus omiſſus relinqͥtur in diſpoſitōe iuris cōis: vt no. ī. c. ſuſceptū. d̓ reſcriptis. li. vj. ⁊ quod ibi noͣ. maxime. quia cū iſta iuriſditioſit ſuꝑinducta ⁊ p̄iudicāsⁱ iuriſditōi ordinarie ē reſtringēda. vt ī ſil̓i dicit glo. ſingu. in cle vlti. de off. ord̓. Autqueſtio ē inter vaſallū ⁊ terciū de quo ꝯſtat ꝙ nō ē vaſallus. ſꝫ forte dicit ꝙ ip̄e debet inſtitui vel aliter litigatſuꝑ feudo cū vaſallo: ⁊ tūc etiā ordinariꝰ cognoſcit: vtdicit hic glo. ⁊ bn̄. qꝛ iura dāt iuriſditōem dn̄o int̓ vaſallos nō inter exͣneos etiā cōtendētes de feudo. ad hocī li. feu. de pace tenēda. §. ſi ꝟo. ⁊. §. ſe. Et ꝓ hoc caſu etp̄cedēti vide bo. glo. in preall̓. §. p̄terea. in verbo terminētur. Et facit iſte tex. ibi in eos quos conſtiterit ab eccleſia tua ⁊cͣ. ⁊ ſic pōt ītelligi glo. q̄ pͥma frōte videt̉ valde dura. nec al̓s audiui illā glo. allegari ī p̄all̓. §. p̄terea.ī ꝟbo duos. q̄ reqͥrit ad hoc vt dn̄s cognoſcat ꝙ litigātes ſint al̓s vaſalli reſpectu aliorum feudoꝝ. ⁊ ꝙ iſta q̄ſtio ſit etiā feudalis. Si em̄ glo. intelligeret ꝙ ſi nō ſintvaſalli niſi reſpectu vnius feudi de quo ꝯtēdunt: tuncdn̄s nō poſſit cognoſcere exquo al̓s nō ſunt vaſalli reſpectu alioꝝ feudorum. vel qn̄ quilibet contenderet ſe

vaſallū. vn̄ nō putarē glo. ꝓcedere. quia iura nullibi videntur reqͥrere ꝙ vltra iſtud feudū de quo ē contentioſint al̓s vaſalli vt hic. ⁊ in. c. veꝝ. jͣ. ti. ꝓx. ⁊. c. ex trāſmiſſa. e. ti. ⁊ in. c. nouit. jͣ. e. ⁊ in p̄all̓. l. imꝑialem. ⁊ tangā ī ſequēti mēbro. Si ꝟo ē queſtio inter vaſallū ⁊ vaſallū. ⁊tūc ſi queſtio nō tangit feuduꝫ nec maͣm feudi. nec agitex legibꝰ feudoꝝ ſed ex iniurijs illatis in feudo. vel alibivel vertit̉ alia queſtio ciuilis vel crimīalis: tūc dn̄s noniudicat ẜm oēs. qꝛ lex dat iuriſditōem inqͣꝫtum tangitnaͣ feudi ſeu agit̉ de feudo: vt hic ibi occaſione illarum⁊cͣ. ⁊ in p̄all̓. l. imꝑialem. §. p̄terea. niſi ẜm Inno. eſſet ſibi infeudata iuriſditio in loco. qꝛ tunc ſiue q̄ſtio ſit feudalis ſiue nō ſemꝑ cognoſcet. ꝓ hoc pōt adduci. c. romana. §. debet. de app. li. vj. iūcta glo. Si ꝟo eſt qō feudalis ſeu tangēs naͣm feudi. ⁊ tūc aūt vaſalli p̄tēdūt diuerſos inueſtitores. ⁊ ſic nō cognoſcūt vnū dn̄m. ⁊ agitabit̉ queſtio corā ordinario: vt ī preall̓. §. ſi ꝟo. cū ſequen. Si ꝟo pretendūt vnum et eundē inueſtitorē ſeudn̄m. ⁊ quilibet vult oſtēdere de iure ſuo. ⁊ tūc ad dn̄mſpectat cognitio de queſtione vt hic. et ita tenēt h̓ doc.Si ꝟo vnus vult docere de titulo ⁊ alius nullum titulū oſtendit. tunc aget̉ coram ordinario. ad hoc videturtex. ẜm vnū intellectū ī preall̓. §. ſi ꝟo. ⁊ ſentiūt ibi ſcribentes. ſed nō apparet ratio quare iſta queſtio nō deberet agitari coram dn̄o feudi exquo vterqꝫ fatet̉ ſe vaſallum niſi dicas ſaluādo illud dictū ꝙ eo caſu nō oſtēdo titulū videt̉ potius inuaſor ⁊ occupator qͣꝫ vaſalluslicet alleget ſe vaſallū. nec eſt in poſſeſſione feudi. ⁊ prohoc facit iſta lr̄a que iudicat ꝙ debeat conſtare iſtos litigātes eſſe vaſallos vt ibi patet cōſtat poſſeſſiōes tenere ī feudū ⁊cͣ. Et ſic oportet ꝙ vterqꝫ ſit vaſallus. ⁊ ꝙcōſtet ad hoc vt fundet̉ dn̄i iuriſdito. ad hoc glo. in ꝑall̓. §. p̄terea. Aut cōtentō ē inter dn̄m ⁊ vaſallū. et ſi ēſuꝑ re vel iniurijs nō tāgentibus feudū ordinarij ē recognitō. qꝛ iſte caſus relinqͥtur diſpoſitōi iuris cōis: vtī p̄all̓. §. p̄terea. Si ꝟo queſtio ē feudalis quoquo mōtangēs naͣm feudi. ſiue agat̉ ad priuatōeꝫ ex legibꝰ feudoꝝ ſiue ad tributū vel aliud ſeruitiuꝫ attributo debitum ſeu alio modo agendū eſt coraꝫ paribus curie. pn̄ttn̄ ſi volunt ẜm doc. hic etiam coram alio iudicē̓ eoruꝫlitigare. qͥa nulli hoc caſu fit preiudicium exquo dn̄s ēcontētus: ſꝫ alia parte inuita nō credo ꝙ poſſunt paresdimitti. Nam exquo hoc beneficiū dat a lege nō ē auferendū regula indultū. de re. iur̄. li. vj. facit quod noͣ. īſil̓i in. c. qꝛ ꝓpter. de elec. in queſtione illa. an poſſit fiericompromiſſum inuita minori parte? ⁊ dicūt doc. hic ꝙqn̄ agit̉ corā dn̄o vel paribus occaſione feudi debꝫ hͦexprimi ī libello. ⁊ hoc noͣ. Ex quo infertur ꝙ qn̄ incerta qualitas tribuit iuriſditōem iudici illa ſemꝑ expͥmēda eſt in libello ad concludendā iuriſditōem iudicis. h̓tn̄ idē Innoc̄. ī alia parte ſentit ꝙ etiam ſi in libello nihil expͥmatur: tamē qꝛ videt̉ omne ius ſuum ī iudiciuꝫdeducere. facit. c. cū eccl̓a ſutrina. de cā poſſ. et ꝓprie. etl. ſolemus. ff. de iud̓. poteſt videri deducta cā feudalis.vnde dicit ꝙ ſi agitur coram ordinario ſimpl̓r rei vendicatōe pōt excipi ꝙ illa queſtio ē feudal̓ vt. jͣ. dicaꝫ. ſꝫde hac queſtōne an neceſſario ſit expͥmenda illa qͣlitas.dicam pleniſſime ī. c. ſi clericus laicu. de fo. ꝯpe. Quidautem ſi nō ſunt pares curie? dicit hic Inno. ꝙ eligētur arbitri ad ſil̓itudinem iudicis ſuſpecti de appel. cuꝫſpāli. quod putat Hoſt. veꝝ quādo dn̄s ē actor. ſecusſi vaſallus. qꝛ tūc aget coram ordinario dn̄i. ar. xj. q. j.ſi clericus. ſꝫ glo. ī p̄all̓. §. p̄terea. idicit agendū corā ordinario rei indiſtīcte. et illa videt̉ verior. qꝛ exquo modus a lege inductus ſeruari non pōt debet res ⁊ iuriſditio redire ad naͣm ſuam. arg. hic ī dn̄o. et qꝛ hec iuriſditio tanqͣꝫ ſuꝑinducta et p̄iudicās iuriſditōni ordinarieeſt reſtrigenda: vt ī p̄all̓. cle. fi. de offi. ord̓. ī glo. pe. vtsͣ. dixi. Qui aūt dicant̉ pares curie? dic ꝙ vaſalli eiuſdē dn̄i: vt ī p̄all̓. §. preterea. et dicunt̉ pares ẜm Inno.