Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
13r
Einzelbild herunterladen
 

De iudicijs.

tēp. or. dicit ī addi. que̓ ſequit̉ Archi. ī. c. licet ca. ele. li. vj. Cōtrariū ſentit Inno. ī. c. ad monaſteriū.. ſta. re. vbi tenet ꝯditori canonū licet ꝯͣ ſuāſtitutōꝫ diſpēſare etiā ſine qꝛ ſicut fuit motꝰ ad ꝯdē ita ad tollēdū ſeu diſpēſādū. dicto ſcd̓o allegoIo. an. ī regula generi ſpēm. de re. iur̄. li. vj. ī merc̄. etexp̄ſſius qͣꝫ alibi tenet ī regula cui licet. de re. iu. li. vj. inſolutōe qōnis: vbi dicit epm̄ poſſe tollere diſpēſare ꝯͣſuā ꝯſtitutōꝫ. dicit ſeruare vniuerſuꝫ. mīme ſuntmutāda ⁊cͣ. qͥcqͥd ſentiat. Archi. ī p̄all̓. c. licet canō. Ethoc dictū bn̄ noͣbis. qꝛ. c. cōiter ignorat̉. Inn. ī p̄al. c. ad monaſteriū. loquit̉ ſpecifice ī conſtitutōe ep̄i.do. An. limitat niſi ꝯſtitutō trāſiuerit ī pͥuilegiū vel ꝯͣctū. et ſic pōt intelligi ꝯͣria opi. Et hoc allego qd̓ noͣ.Bar. ī. l. qd̓ ſemel. ff. de decre. ab or. fa. vel niſi ꝯſtitutōeēt iurata: qꝛ tūc ſtāte ꝯſtitutōe pōt diſpēſare ſeip̄m a iuramēto abſolue̓ pōt. facit qd̓ no. ī. c. dilectode p̄ben. qd̓ noͣ. Io. an. ſuꝑ glo. ī. c. j. de ſupplē. neg.la. li. vj. poſt Hoſt. vbi ponit vnū no. dictū limitās oīadicta p̄cedētia loquētia ī hac maͣ dicēs vbi canōesimponūt leges ip̄is ep̄is diſpenſant niſi hoc ſpecifice reperiatur conceſſum. hoc dictum melius cade̓t ſubprecedēti membro.Allegat p̄all̓. c. dilectꝰ. vide etiā ArAAAICIO. chi. xxvij. q. j. ꝟgīes. p̄dicta reſtrīgunt̉ ad canones ſe dirigētes ad ſubditos. dictoallego glo. ī. c. fi. j. q. v. vbi noͣ. epūs poteſt diſpenſare ſymoniaco in bn̄ficio qn̄ fuit ſibi data pecunia.facit etiā cle. fi. de re. ec. alie. vbi patet auctorizat in facto ꝓprio. quod ibi noͣ. ī glo. ī ſil̓i? Sed circa p̄dicta dubitat̉ primo an epūs diſpēſet inceſtuoſo? dicit hic Io. an̄. ſic. remittit ad no. xxvij. q. j. virginē. ego remitto ad melius noͣ. ī. c. ſi qua ꝟgo.. c. ſi qͥsſacro. ē. qōne. ſic habes epm̄ poſſe diſpēſare cumadultero. itē inceſtuoſo. Sed dubitat̉ nūqͥd poſſit diſpēſare adultero inceſtuoſo ſil̓: vt qꝛ cognouit cōſanguineā maritatā? Uin. vt refert Io. an.. l. paſſā. §. p̄ſcriptōe. ff. adul. illa. l. inducit̉: qꝛ aliter ibi diſponit̉ circa adulteriū tm̄. aliter qn̄ ē cōiunctūadulteriū inceſtu. facit ꝯͣ Bar. ī. l. j. ff. de. obli.vbi dicit hn̄s pt̄atem diſpēſandi adultero. itēinceſtuoſo pōt diſpēſare adultero inceſtuoſo ſiml̓. l. ſi ita. ff. de libe. poſthu. vbi appellatōe ſimpliciū veniunt mixta. Et hāc opi. Uinc̄. ꝯͣ opi. Bar. videt̉ ſequi do. An. qꝛ hec facultas diſpēſandi inqͣꝫtū ius relaxat. qꝛ iure ſingulari cōcedit̉ ē ſtricti iuris. hac ꝑtefuit bononie diſputando determinatū. vide Cal.alios ī. c. venerabilē. fi. ſint le. ſꝫ certe ſaluādo Bar. ꝯͣ hoc dictū Uin. pōt dici aūt diſpēſatio ꝯſiderat̉quo ad ius ꝯcedētis: eſt interp̄tāda late. ar. ī ſil̓i optiin. c. dilectus. quod ibi noͣ. de conſue. Inqͣꝫtum em̄cōcedit̉ alicui pt̄as diſpēſandi ī aliquibꝰ caſibꝰ neminifit p̄iudiciū niſi ꝯcedēti nec ex ꝑte eius cui ꝯcedit̉ reꝑitur aliqd̓ odiū. vn̄ debet late interp̄tari tāqꝫ bn̄ficiū pͥncipis. ar. c. ſi cui. de p̄ben. li. vj. de. ſig. olim. qd̓ no. Inno. ī. c. dilecti. de dona. ī. c. dudū de priuil̓. facit. l. reſcripta. C. de p̄ci. imꝑa. offe. optime ī. c. tibide benignitatē. de. ſig. hoc hēs bo. glo. iūcto tex.ī. c. fi. de ſymo. ſentit ibi Io. an. hāc diſtinctōeꝫ ī lectu. caſu ꝓcedit opi. Bar. licꝫ ip̄emet ſenſerit cōtrariāopi. ī. l. vim paſſā. §. p̄ſcriptꝭ. ff. de adul. ſꝫ his dixiꝯͣ illā theoriā Io. an̄. Uin. Fe.. recitataꝫ allego tex.noͣbilē quē neſcio alibi ī. c. venerabilē qui fi. ſint le. in. j. vbi ē maͣ diſpēſatiōis vbi dr̄ id quod ī maioribꝰꝯcedit̉ ī minori ꝯceſſū eſſe videt̉. noͣ illū tex. ꝑpetuo. hoc facit qꝛ eſt odioſū ꝓrſus: vt in diſpēſando aliquis teneat locū principis immo gratioſuꝫ. hoc tenetFe. de ſenis cōſi. clxiij. is cui ꝯcedit̉ iuſtꝭ cāis exigētibꝰAAdIEIO. maxīe inferior cui ꝯcedit̉ diſpēſatō

dꝫ hoc face̓ ſine: vt.. ſubijciā. exigēte qn̄qꝫ diſpēſatō ē debita vt.. dixi. aūt ꝯſiderat̉ diſpēſatō exte eiꝰ quo diſpēſat̉. tūc ꝓcedit dictū ꝯtrariū vt minus quo ad ꝑſonā ſuā recedat̉ a iure cōi qͣꝫ fieri poſſit.In eo em̄ reꝑit̉ odiū ſibi ius cōe ꝯtradicit: ſatis ē ei diſpēſatō aliqͥd oꝑet̉. ar. opti. ī. c. j.. ij. de fi. p̄ſby.li. vj.. c. qd̓ dilectō. de cōſan. affi. ſꝫ ſi qͥs tn̄ vellet tenere ꝯtra Bar. poſſet dice̓ reſpectu maͣe ſuꝑ conceſſio pͥncipis fit ē qͥd odioſū. qꝛ dat̉ maͣ vulnerādi iura: ſꝫ de eqͥtate illud dictū vr̄ veꝝ: ſꝫ de rigore ſubtilitate iurꝭ forte ꝓcedit opi. ꝯtraria. Itē dubitat̉ an cuꝫſciſmatico ep̄s poſſit diſpēſare. glo. ſic. c. vtſtitueret̉. l. di. dicit Io. an. fuit dictū Io. qd̓ repetit Bar.. ſciſma. c. ij. ī fi. vl. glo. ſꝫ dicit Io. an̄. illd̓c. vt ꝯſtitueret̉ allegatū ꝓbat licet finis dicatꝓpter gͣues ſciſſuras diſſenſionū vbi multoꝝ ſtrages iacet detͣhat̉ ſeueritati. ſꝫ opi. glo. puto ſatꝭ ſuſtīeri poſſe ea ſupͣ dixi: qꝛ ſatis eſt gnaͣliter reꝑiat̉ diſpenſatio ꝯceſſa. Itē qꝛ diſpēſat heretico: vt ī p̄all̓. c. vtmiſſi. ſciſma eſt hereſis capiēdo ꝓprie ſciſma vt capiunt cōiter antiqͣ iura his recedūt ab eccl̓a romana. fortius adhuc ſi eſt hęreſis. hoc qꝛ ī illo. c. vtſtitueret̉ exprimit̉ diſpēſatōis. ſic extendit̉ ad caſum hn̄tē idētitatē ratiōis ſuꝑius dicta. Inſuꝑ circahāc maͣm diſpēſatōis annecto noͣbile dictu Innoc̄. ī. c. ad monaſteriū. de ſta. regū. circa validitatē diſpēſatōis ſi iſti inferiores qͥbus ꝯcedit̉ facultas diſpēſādi īcertꝭ caſibꝰ diſpēſant ſine cae cognitōe tal̓ diſpēſatō ēnulla vel retractabit̉ diſpēſans puniet̉. l. di. in aliqͦ al̓s videt̉ diſpēſatō ſꝫ diſſipatō. qꝛ ꝓprie diſpēſatio ē iuris cōis relaxatō facta cāe cognitōne ab ec hꝫ pt̄atē diſpēſandi. vide bo. glo. ad maͣꝫ ī p̄all̓. §. niſi rigor. Idē Inno. ī alio loco exneo poſuit aliud noͣbile dictū ad maͣm dicēs ep̄is licet quaſi ſemꝑ in bn̄ficijs diſpēſare: vt ip̄e noͣ. ī. c. ij. de cle. ord̓. miſt. Naꝫdiſpēſat ordīato mīſtrāte vt ibi. Itē homicida. de cle. pug. ī duel. c. fi.. l. di. ſtudeat. An aūt inferioribꝰ ep̄is liceat eoꝝ ſubditꝭ diſpēſare ī caſibus a iureꝯceſſis: vt ī adulterio minoribꝰ ſil̓ibꝰ. Inno. ꝟo dicitī. c. ij. de eo fur. or. recepit inferiores nūqͣꝫ diſpēſātꝯtra canōes etiā vbi diſpēſatio a iure ꝯcedit̉ niſi ſpecifice eis ꝯcedat̉. Hinc eſt iura ſꝑ loquunt̉ de ep̄is: etqn̄ volūt cōcede̓ inferioribꝰ ſꝑ exprimūt: vt ī pall̓. c.ij. et. c. illoꝝ. et. c. ij. de ſen. ex. cuꝫ ſi. Et noͣ. Archi. ī. c. ex eo. ele. li. vj. ſentit etiā idē Inno. ī. c. fi. ī fi. de poſtu. p̄la. et Spe. ī ti. de le. §. ſunt quoqꝫ. ī fi. Talia em̄uia ep̄is tāqͣꝫ ſpōſis vniuerſalibꝰ ordinarijs reẜuāturſicut ī ſimili dicimꝰ ī excōicatōe a canone lata vt regulariter nullus valeat p̄ter ep̄m ab illa abſolue̓: vt ē tex. glo. ī cle. j. de pͥuil̓. Et Fe. cōſilio. xiiij. niſi iſte inferror hr̄et iuriſditōnem qͣi ep̄alem ẜm Fede. bn̄: qꝛ tuncpoſſet oīa que ſpectāt ad iuriſditōem ep̄aleꝫ. qd̓ noͣ.hoc glo. ī cle. j. de re. ec. alie. vbi talis interponit auctoritatē rei eccl̓aſtice alienāde: qd̓. Inno. ī. c. ij.trāſac. Quero ad declaratōem lr̄e. hic em̄ dr̄ ep̄sdiſpēſat ī adulterio et minoribꝰ crimībus ⁊cͣ. nunquidpoſſit diſpēſare poſtꝙͣ depoſuit clericū an ꝟo tm̄ antedepoſitōem? Uin. vt refert Io. an. tenet an̄ depoſitōem. qꝛ depoſito diſpēſat: allegat. ij. q. vj. c..et remittit Io. an. ad noͣ. in. c. clerici. de cle. ex. mīſt. itacōit̓ hoc dicto trāſeunt doc̄. Sed qꝛ hec ē pulcra et qͣi clauis huius materie volui indagare latiuset vltra hic tacta reꝑio plures opiniones. licet valdeſuccincte trāſeunt doc. de quo mirandū eſt. Et primoglo. ī p̄all̓. c. ideo. vbi diſtinguit an ſit ꝟbalit̓ depoſitan actualit̓. vt pͥmo caſu poſſit ep̄s reſtituere. ſcd̓o.Alia glo. ē ī. c. ſi qͥs p̄ſbyter. vij. q. j. diſtinguit int̓ depoſitū ex crimīe depoſitū ex ꝯtumacia vt primo caſuep̄s reſtituat. ſcd̓o ſic. Alia ē ī. c. ep̄s. xj. q. iij. dicit ſi fuerit depoſitus iniuſte: puta falſos teſtes epūs