Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
1v
Einzelbild herunterladen
 

De iudiciis.

iudicio. vt in. c. ex ꝑte. de cor. viti. iij. q. vij. §. tria. ff iudi. p̄tor. qn̄qꝫ em̄ examinatōe ſeu deliberatōe. lix.di. c. j. Qn̄qꝫ auctoritate. lxij. di. c. j. Qn̄qꝫ pena. l.di. purgabit. qn̄qꝫ inſtantia cauſe diſcutiēde ꝑtibus eius. vt. l. ꝓperandū. C. de iudi... de. ſi. c. forusiiij. q. iiij. c. j. in multis ſil̓ibꝰ ita ſumit̉ hīc. in hac ſignificatōne diffinit̉ ſic aliquos ſūmiſtas eſt actustriū ꝑſonaꝝ videlicet iudicis actoris rei in iudiciotendētiū. que diffinitio dānat̉ hic recolēde memoriepatrē p̄ceptorē meū do. Fran. de zābarel̓ poſtea cardinalē digniſſimū cui plurimū debeo rōne doctrinenimie mireqꝫ affectōnis quā in me gerebat qua ductus dedignatus ē in cardinalatus apice̓ conſtitutus meminimū ad doctoratum ꝓmouere. Mouet̉ qꝛ hec diffinitio euacuat naturaꝫ diffiniti nec ē cōuertibil̓ſuo diffinito. qn̄qꝫ ē iudicium ſine actore vt qn̄ iudex ꝓcedit inquiſitiōeꝫ ex officio vt.. de accu. c. qͣliter qn̄. el. ij. qͥn̄qꝫ eſt ſine reo vt qn̄ maleficio exiſtentenotorio iudex inquirit in gene̓ ẜm formā quā notabil̓rtradit Inno. in. c. bone.. de elec. ſꝫ poſſet ſaluari diffinitio. Primo habendo reſpectū ad cōiter accidētia.vt ꝓbat̉ in p̄alle. c. j. iiij. q. iiij. Itē ſaltē ficte ſemꝑ ſunttres ꝑſone qꝛ fama hr̄ loco accuſatoris. vt ī p̄all. c. qualit̓ qn̄. Ip̄e ꝟo diffinit ſic ē inueſtigatio quā facitiudex ẜm iuris ordinē varios modos ad veritatē eliciendam elicitā cuſtodiēdā. Uel diffine ſic ẜm Azo.in ſūma Gaſ. de cal. hic eſt cauſa in iure reddendoneceſſario poſita interpoſitōne ꝑſonaꝝ. q̄libꝫ iſtarum diffinitōnū ad bonū ſenſum ſuſtētabilis ē. Et dicit̉ iudiciū quaſi iuriſditio qꝛ ibi quid iuris ſit diſcutitur. vide tex. in. c. forus de ꝟb. ſig. Et hāc vltimā pri ſentit Inno. in. c. qͥntauallis de iureiur. vbi diffinitqͥd ſit arbitriū. ſꝫ ꝯtra has diffinitōnes facit. c. forus. inprin.. de. ſig. vbi dicit̉ origo materia negocij appellat̉ a caſū ꝓponit̉ dr̄ diſcutit iudiciūvocat̉ finit̉ iuſticia nūcupat̉. Ex euidēter colligit̉ ip̄a diſcuſſio cāe appellat̉ iudiciū. Pono hancdiffinitōeꝫ. Iudiciū ē cāe diſcuſſio cora iudice iuridice fit. Exqͦ etiā infero ꝓprie an̄ lit. ꝯteſt. dr̄ iudiciū qd̓ tꝫ gl. no. in. l. iudiciū. ff. de iudi. fac. l. ampliꝰ. ff.rem ra. ha. intelligo reſpectu ip̄iꝰ cāe ſꝫ ad vtfeſſio vel qͥd aliud dicat̉ facta in iudicio ſeu in iure ſatis ē iudex ſedeat in loco ius dicēdi vel reddendi gr̄aquātūcūqꝫ lis ſit ꝯteſta. ad allego qd̓ legit̉ no. inl. noluit. ff. de interro. actio.. l. ſi cōfeſſus. ff. de iudi. etqd̓ ibi no. Bar. aptius tenet Bar. in. l. j. C. de confeſ. Inno. in. c. qual̓r qn̄. ij. de accu. in. negamusEx ad hūc effectū diffinio. ſic. Iudiciū ē locus ī quoiudex iuris reddēdi gr̄a cōſiſtit. Et hec ē prīa diffinitōmei Nicolai. Scd̓o prīcipal̓r quero ad declaratiōꝫrubrice qͣre dixit de iud. in plurali. So. ẜm doc̄. qꝛ iudiciū eſt multiplex aliud criminale vt qn̄ agit̉ de criminecriminalit̓. vt in. c. at ſi clerici. c. ab hoīe.. e. Aliud ciuile vt agit̉ ad crimē. vt.. e. c. ceteꝝ. c. dilecti.. c. cauſaꝫ. Quoddā mixtū vt agit̉ de crimine ciuilit̓.. de ꝓcur. tue... de accu. ſuꝑ his. Aliud ordinariū vt.. e. c. examinata. Aliud exͣordinarium de quo..ē. c. nouit. An aūt ꝓceſſus ſeu iudiciū inquiſitōemſit ordinariū vel exͣordinariū reperio Inno. ſibi ꝯtrarium. Nam Inno. in. c. oporteat de accu. dixit ē extra ordinariū ſꝫ in. c. dilecto de ſen. excō. li. vj. dicit ēordinariū. primū tenuit glo. in. c. qm̄ de ꝓba. ſꝫ pōt dici diuerſo reſpectu pōt appellari ordinariū extraordinariū. ex eo qꝛ a iure principalit̓ hec via ē introducta in ea ſeruat̉ ordo iuris licet vſqꝫquaqꝫ pōtdici iudiciū ordinariū. ad hoc. c. ſuꝑ his. c. qualiterqn̄. de accu. facit. c. j.. eo. ti. li. vj. ſꝫ alio reſpectu qꝛcedit cōparēte accuſatore de accu. c. accedēs. qd̓ no. īl. ij. §. ſi publico. ff. de adul. qꝛ vſqꝫ quaqꝫ ſeruat̉ ordo iuris. vt in. d. c. qͣl̓r qn̄ de accu. §. debet. Et qꝛ tā-

ta pena regl̓arit̓ imponit̉ de iure canonico. vt.. ſb̓ijciam pōt dici extraordinariū. ſꝫ in materia exorbitanti odioſa crederē appellatōe ordinarij iudicij veniet iudiciū inquiſitōeꝫ qꝛ ē ex toto ordinariū. vtptꝫ ex p̄dictis. in materia ſtricta ꝟba ſūt accipiēdaprīe in ſuo ꝑfecto ſignificato. vt. l. ait p̄tor. §. ꝟbaff. de neg. geſt. no. in. c. in nr̄a de iniur. Itē redeundoad primū queſitū quoddā ē iudiciū ſpūale.. e. exhibita. aliud tꝑale vt qꝛ de re mere tꝑali. j. e. venerabil̓. Anaūt ſit dare iudiciū mixtū .ſ. ſpūali annexū vt agiturde iure patronatus? doc. cōit̓ hic qꝛ iſtud eſt iusſpūale attenta ſua origine. vt.. de iurepatro. qꝛ clerici.hoc vltimū puto veꝝ qꝛ īmo pōt dici mixtū reſpectu tꝑalitatis ſpūalitatis qꝛ ꝑticipat vtroqꝫ nec p̄ciſe accedit ad alteꝝ extremoꝝ ſicut dr̄ iudiciū mixtū qn̄agit̉ de crimine ciuilit̓. vt.. dixi. licet em̄ iuſpatronatꝰſit vnicū ius indiuiſibile tn̄ quo ad intellectu dicit̉ mixtū. ad hoc habes bo. glo. in. c. pie mentis. xvj. q. vij. necꝓcedūt que dicūt doc. dicūt maxime do. An. de bu. ẜm ſua naturaꝫ originariāeſt veꝝ. anteqͣꝫ eccīa diſpenvt poſſet cōſequi iuſpatronatcio hoc ius nōdū erat in eſſeto radicitus ip̄o iurepatronatle meꝝ vel aliqn̄ fuerit pr̄ius ſpūale acquirit̉ pn̄tato ſꝫmentū ad ius ſpūale obtinenoc. paſtoralis de iurepatro. Hpatronꝰ laicus aliū pn̄tare. vtur etiā ſentire Inno. in. c. qd̓dicit electio conceditnobis de iurepatro. ſꝫ pn̄tatio ety cietrionem initiat̉ mr̄imonium inter electū eccl̓iam. vt in. c. fi. de tͣnſta. p̄la. ſed pn̄tare ē ius mere ſpūale ſed annexū ſpirituali nec ꝯtrahit̉ aliqd̓ vinculū inter pn̄tatū eccīaꝫ nullū ius ſibi ex hoc acquirat̉ de iurepatro. paſtoralis qd̓. Et ſic aꝑte ſentit etiā habito reſpectu adnaturā ſuā pōt dici ius mere ſpūale. vn̄ fuit cōceſſūlaico qꝛ erat mere ſpūale ſi em̄ eſſet ius mere ſpūale execraret̉ cōfeſſiōem factā laico ip̄m ius cōferēdi qn̄qꝫ ex priuilegio cōcedit̉ laico nec hoc execrat̉lxiij. di. c. hadrianꝰ. noͣ. Io. an̄. in. c. ij. de p̄bē. li. vj. Et tanto ius dr̄ annexū ſpūali qꝛ ꝑat viā ad optinen inſtitutōeꝫ que eſt ius mere ſpūale. vt dicā.. e. c. qͣnto. poſſent iudicia alit̓ diſtingui ſꝫ curo qꝛ p̄dicta ſatꝭ ſufficiūt ad ſatiſfactionē queſiti. Quare dixitin plurali de iudicijs. An aūt iudiciū attētatū ſuperpoſſeſſionē ſeu qͣſi rei ſpūalis dicat̉ ſpūale vt ſic tractetur vt qn̄ agit̉ petitorio. ē pulchra tangaꝫ in. c.fi. de iudi. in. c. lr̄as de iura. cal̓. Tercio q̄ro de vtili qōne maxīe canoniſtis hn̄t alibi materiā ita declaratā. An qn̄ veīt imponēda pena pecuniaria dicat̉iudiciū criminale an ciuile do. an. hic dicit glo. iurisciuilis in variauit. ip̄e ꝟo breuit̓ dicit ca ciuil̓ dr̄cuiꝰ finis ē cōmodū partis interſſe priuatū. criminalis cuius finis ē intereſſe publicū vt vindicta publicaCauſa mixta ꝑticipat de vtroqꝫ. Ex quo ꝯcluditqn̄ pena pecuniaria fiſco ē applicāda ſit criminalis qd̓tenet etiā Inno. in. c. qualit̓ qn̄. ij. de accu. alle. l. iij. §.j. ff. de p̄uari. qꝛ ita intēdit̉ vindicta publica penā pecuniariā ſicut penā corꝑis ſeu fame ſꝫ ego latiꝰ attingo iſtū articulū. Prīo em̄ reꝑio circa triplicē opinio. Prima vt ſi pena veīt applicāda fiſco iudiciū dicat̉ criminale. ſi ꝑti dicat̉ ciuile ſeu ciuilit̓ agi ita no. gl.in. l. iij. ff. de ſepul. vio. Scd̓a opi. eſt vt ſi venit peaimponenda pecuniaria ſemꝑ dicat̉ agiciuiliter. ſi corporalis criminaliter. vt no. glo. in. l. ſiqua. calūniam.C. de ep̄i. cle. l. qui ſepulchra. C. de ſepul. vio.. l. j. C.qn̄ ciui. actio. Tercia opi. vt ſi agat̉ crimine ſꝑ dicat̉. agi criminalit̓ ſiue pena venit applicanda fiſco ſiue